مسابقه دانشجویی اتووود
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1363
پاویون های سرپنتین   - 24
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1247
فیلوکیتکت   - 24
نظریه معماری   - 1009
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
طراحي داخلي   - 929
جشن نامه اتووود   - 21
سازه های شهری   - 881
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 20
تکنولوژی ساخت   - 857
معماری مجازی   - 20
مرزهای معماری   - 796
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری حوزه عمومی   - 774
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
نظریه شهری   - 714
پردیس ویترا   - 18
المان شهری   - 713
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نگاه نو به سكونت   - 703
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
کلان سازه   - 613
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری و سیاست   - 584
معماری ـ موسیقی   - 15
معماری پایدار   - 525
معماری بایومورفیک   - 14
معماری مدرن   - 520
شهرهای در حرکت   - 14
منتقدان معماری   - 494
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
معماری تندیس گون   - 457
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 14
آرمان شهرگرایی   - 455
معماری فضای داخلی   - 12
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 454
ویروس کرونا و معماری   - 12
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 447
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 12
روح مکان   - 446
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
طراحی صنعتی   - 446
جهان علمیْ تخیلی   - 10
معماری منظر   - 435
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری شمایل گون   - 426
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
باز زنده سازی   - 383
درس گفتارهای اتووود   - 9
توسعه پایدار   - 359
بی ینال ونیز   - 9
معماری یادمانی   - 339
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 333
معماری کوچک مقیاس   - 9
هنر مدرنیستی   - 326
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 9
معماریِ توسعه   - 317
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
معماری سبز   - 310
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
آینده گرایی   - 306
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
طراحی نئولیبرال   - 286
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 267
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 256
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 254
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 249
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 249
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 249
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 248
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 246
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 242
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 239
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 225
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 219
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 211
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 192
معماری و روانشناسی   - 7
مسکن عمومی   - 189
معماری تخت جمشید   - 7
معماری انتقادی   - 184
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
زنان و معماری   - 172
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
عکاسی   - 165
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 164
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
معماری ـ سینما   - 157
طراحی و پناهجویان   - 7
هنر انتزاعی   - 148
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 134
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر گفت و گو   - 133
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
گرافیک   - 128
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
فضای منفی   - 127
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
طراحی مبلمان   - 123
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری ژاپن   - 121
معماری و هوش مصنوعی   - 6
معماری ایران   - 110
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
بلندمرتبه ها   - 106
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
اتووود ـ ایران معاصر   - 88
معماری مصر   - 5
معماری مذهبی   - 86
فرهنگ نفت   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
اکسپو   - 76
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
معماری فاشیستی   - 75
معماری خوانی   - 4
ترسیمات معماری   - 71
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
بلوپرینت   - 4
معماری هند   - 66
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری چین   - 62
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
گفت و گو با مرگ   - 55
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
ویرانه ها   - 53
معماری بیابانی   - 4
مدارس معماری   - 48
معماری و ادبیات   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 47
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
زاغه نشینی   - 45
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
جنبش متابولیسم   - 41
معماری جنگلی   - 3
معماری دیجیتال   - 39
معماری و گیم   - 3
پداگوژی   - 38
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
باهاوس   - 37
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
معماری پراجکتیو   - 37
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
مدرنیته؛ از نو   - 36
شهرسازی کوچک مقیاس   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 35
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
معماری و نقاشی   - 2
اقتصادِ فضا   - 30
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
طراحی پارامتریک   - 29
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
بحران آب   - 28
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
هنر روسیه   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معماری و فاجعه   - 28
شهرْخوانی با اتووود   - 1
اکسپو میلان 2015   - 27
ده پرسش از هشت معمار   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 3
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 16
آرکی زوم   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 28
آلدو روسی   - 13
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 27
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 36
سوزان سانتاگ   - 8
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 13
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 49
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 9
ارو سارینن   - 28
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 2
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 30
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 17
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گونتا اشتلزل   - 1
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 23
ال لیسیتسکی   - 3
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 73
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 51
لودویگ میس ون دروهه   - 23
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایلین گری   - 7
لوسی رای   - 15
ایوان لئونیدوف   - 4
لویی کان   - 37
بئاتریس کُلُمینا   - 9
لوییس بورژوا   - 8
بال کریشنادوشی   - 4
لُکُربُزیه   - 139
باک مینستر فولر   - 11
لیام یانگ   - 4
برنارد چومی   - 33
مارتین هایدگر   - 27
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 6
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 21
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 57
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 3
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 67
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 7
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 44
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
نائومی کلاین   - 4
تئودور آدورنو   - 3
نورمن فاستر   - 35
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 7
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 23
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 28
توماس هیترویک   - 30
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 4
واسیلی کاندینسکی   - 1
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 27
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 17
جورجو آگامبن   - 5
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 10
جونیا ایشیگامی   - 3
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 1
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 5
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 1
حسن فتحی   - 5
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 9
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 22
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 9
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 29
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رضا دانشمیر   - 5
کوین لینچ   - 7
رم کولهاس   - 97
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رنزو پیانو   - 30
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیشو کـُـروکاوا   - 6
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 13
ریکاردو بوفیل   - 3
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 187
یوهانی پالاسما   - 12
زیگموند فروید   - 10

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -761
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -359
صنعتی   -101
فرهنگی   -321
گالری   -84
پاویون   -255
هتل   -73
موزه   -250
ورزشی   -65
اداری ـ خدماتی   -230
بهداشتی   -38
مسکونی ـ تجاری   -158
حمل و نقل عمومی   -37
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -132
ویلا   -3
حامی اتووود
مسابقه دانشجویی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
  مسابقه دانشجویی اتووود
هنر گفت وگو ـ مهرنامه با سیاوش جمادی
اتووود سرویس خبر:   تيم اتووود
1394/03/07
مـنـــــــبـع : مهرنامه
تعداد بازدید : 2385

دفترهای سیاه بیرون آمد و طی شش ماهه گذشته برآیندهای زیادی داشت متن ذیل گفتگو با سیاوش جمادی است با مهرنامه:

‌به‌تازگی جلد گمشده یادداشت‌های هایدگر در آلمان پیدا شده و در آستانه انتشار قرار دارد. از سوی دیگر طی روزهای اخیر در فضای مجازی شاهد حملات گسترده‌ای به فلسفه هایدگر هستیم. حملاتی که بخش گسترده‌ای از آن به همکاری او با حزب نازی برمی‌گردد. اساسا یادداشت‌های هایدگر چرا تا این اندازه حساسیت‌برانگیز شده است؟

قبل از هر چیز باید بگویم کتابی که به آن اشاره می‌کنید در سه جلد منتشر شده و نام آن "دفترهای سیاه" است. مدت‌ها بر سر چاپ این کتاب بحث بود و هرمان هایدگر پسر بزرگ مارتین هایدگر که وصی و وارث او از نظر نگهداری و چاپ آثار است از چاپ یادداشت‌های هایدگر تحت عنوان "دفترچه‌های سیاه" امتناع داشت. تا این‌که بالاخره طی چند روز گذشته این کتاب چاپ شده و یک نسخه از آن نیز به دست من رسیده است که خلاصه مطالب سه جلد را در بردارد. هرازگاهی زمزمه‌هایی علیه پرونده سیاسی او بلند می‌شود که از سال 1933، 11 ماه ریاست دانشگاهی در دوران قدرت‌گیری نازی‌ها را بر عهده داشته و از آن هولناک‌تر سکوت بعدی هایدگر تا آخر عمر او است؛ البته من درباره این سکوت نوشته‌ام که در سه جا شکسته شده است. بیشترین حجم آثار ترجمه شده به فارسی که به انتقاد از هایدگر می‌پردازد، متعلق به من است و خود من نیز جزو منتقدان بوده‌ام. من اولین‌بار کتاب "زبان اصالت" تئودور آدورنو را ترجمه کردم که نقد فلسفی مایه‌ور و استخوان‌داری است؛ کتاب "هایدگر و امر سیاسی" اثر میگل د.بیستگی را نیز ترجمه کردم؛ اثر دیگری از این دست یک مقاله بلند است که اسلاوی ژیژک آن را با نام "چگونه هایدگر در سال 1933 گامی بزرگ برداشت" نوشته است. البته این مقاله به فارسی ترجمه نشده اما مقاله‌ای پاسخگو برای کسانی است که در جست‌وجوی کنه قضایا هستند. شاید به اندازه چند قفسه کتاب و مقاله از سال 1945 به بعد درباره ماجرای سیاسی هایدگر، سیاست در فلسفه هایدگر و فلسفه سیاسی هایدگر نوشته شده است. این امواج جدل ضد هایدگری به صورت‌های مختلف و به‌طور ادواری به وجود می‌آید و سروصدای زیادی به پا می‌کند. اما این‌که پشت این ماجرا چه چیزی وجود دارد، من دیدگاه توهم توطئه ندارم. باید به این نکته هم اشاره کرد که این مساله، ماجرای پردرآمدی برای ناشران بوده و از این نمی‌توان گذشت که هرجا در پشت یک کتاب نام هایدگر و سیاست باشد، در 50 سال گذشته، تقریبا در غرب فروش آن کتاب را تضمین می‌کند و اعتباری نیز به ناشر می‌دهد. همه می‌دانیم که همسر هایدگر یک سامی‌ستیز رسمی بوده و با خود هایدگر در نقش ریاست دانشگاه فرایبورگ همکاری می‌کند اما مساله تنها پذیرفتن ریاست دانشگاه نیست بلکه سخنرانی‌ها و نطق‌های بسیاری که از افق امروز، رذیلانه است و مداحی‌هایی که درباره هیتلر دارد، این انگاره را تقویت می‌کند. من برای اولین‌بار یکی از معروف‌ترین مداحی‌ها به زبان اصل آلمانی و ترجمه انگلیسی و فارسی آن را در مقدمه کتاب "هایدگر و سیاست" در حدود 15 سال پیش آوردم.

‌آیا می‌توان به فلسفه هایدگر از زاویه دیدگاه سیاسی‌اش پرداخت و انتقاد وارد کرد؟ این سوال از آن رو مهم است که با توجه به بعد سیاسی شخصیت هایدگر به فلسفه او به عنوان یک فلسفه ضعیف نگریسته می‌شود.

من در این‌که بگوییم فلسفه هایدگر فلسفه ضعیفی است، تا حدودی تردید دارم چون این فلسفه در میدانی از نزاع قوی‌ترین نیروهای فکری مطرح می‌شود و بر فیلسوفان بعدی تاثیرگذار است. از جمله میشل فوکو در آخرین مصاحبه خود می‌گوید که تمام کارنامه فکری‌اش مدیون هایدگر است یا تاثیراتی که بر امثال ژاک دریدا یا دیگران گذاشته است. بنابراین این فلسفه نمی‌تواند با عنوان ضعیف رد شود. البته باید روی آن دست گذاشت و بررسی کرد درست مانند کاری که ژاک دریدا یا آدورنو انجام دادند. باید روی مضامین دست گذاشت و مضامین را تحلیل کرد چراکه اگر بخواهیم یک جهت‌گیری سیاسی از هستی و زمان بیرون بیاوریم، این سوال مطرح می‌شود که چنین جهت‌گیری سیاسی چیست؟ این جهت‌گیری سیاسی قطعا دموکراسی نیست. مخصوصا من در نمایه ترجمه کتاب "هستی و زمان" ذیل مدخل همگنان، دیکتاتوری همگنان را هم آورده‌ام. از بند 62 کتاب "هستی و زمان" به بعد که هایدگر هستی به سوی مرگ یا به سوی مرگ بودن را برای دازاین هر روزینه مطرح می‌کند، صدای زنگ خشن یک اقتدارطلبی به نفع دازاین اصیل، که باید تصمیم بگیرد، به گوش می‌رسد. در آنجا با همه مدعیات هایدگر که کتاب خود را هستی‌شناسی ناب می‌داند، بحث بر سر عمل و تصمیم پیشتازانه و پیش‌دستانه بر مرگ است. این مضمونی است که در هستی و زمان صرفا با التزام به تفکر دنبال می‌شود، اما در سال 1933 هایدگر در رثای یکی از کشته‌شدگان معروف در جنگ آلمان و فرانسه به نام "لویی شلاکتر" سخنرانی می‌کند. این سخنرانی جنبه بلاغت قوی دارد و شبیه بسیاری از خطابه‌های نازی و فاشیستی است که ملتی را به پیشواز مرگ می‌فرستاد و ماموریت بزرگی برای آنها قائل می‌شد و در پایان تمام این حرف‌ها جز اوهام و ویرانی چیز دیگری به بار نیاورده است.

‌بعضی معتقدند زبان فلسفه اساسا نمی‌تواند خشن باشد.

من کاملا با این دیدگاه مخالف هستم چراکه خشونت فقط خشونت فیزیکی نیست و درباره خشونت در فلسفه امثال دریدا، لویناس، هانا آرنت و… مطلب نوشته‌اند. خشونت زبانی از طریق خشم‌انگیزی و احساس‌انگیزی بروز می‌کند. این زبان خطابی اگر عملی شود چه خواهد شد؟ شما مثلا می‌توانید بسیاری از کتاب‌های دکتر شریعتی را باز کنید و ببینید اگر قرار باشد یکی از فصول تحقق عملی و فعلیت سیاسی پیدا کند چه از آن درمی‌آید؟ آیا یک استالینیسم مطلق بینِ خشک و‌تر سوز که به واقعیت‌ها دستور می‌دهد مطابق یک ذهن عمل کند، درمی‌آید یا بر عکس سیاستی که از آن بیرون می‌آید مردمی و مبتنی بر واقعیات است؟

‌همان‌طور که می‌دانید امانوئل فایه کتابی دارد با عنوان "هایدگر: ورود فلسفه به نازیسم" که پیرامون فلسفی کردن نازیسم نگارش شده است. آیا می‌توان اصلا چنین امری را به فلسفه هایدگر وارد دانست؟

قطعا چنین رویکردی را می‌توان انجام داد -همان گونه که کسانی چنین کرده‌اند- اما بحث مهم این است که چنین رویکردی آیا درست است یا غلط؟ درست و غلط مطلق هم وجود ندارد و من هم هایدگر‌شناس نیستم و نمی‌توانم به‌طور قطعی حرفی بزنم. هایدگر همواره مورد بحث و جدل است اما این‌که "هستی و زمان" اساسا تئوریزه کردن فاشیسم است در این مورد باید با تامل و درنگ به قضایا نگاه کرد. صادر کردن حکم کاری ندارد. آدورنو کتابی به نام "زبان اصالت" نوشته که برای من قابل احترام است. چراکه در این کتاب خود را ملتزم می‌کند به نقد دیدگاه رادیکال و نه فقط نقد فلسفه هایدگر؛ بلکه کل فلسفه‌های اگزیستانس و همین‌طور شعر نو رمانتیک آلمان را نیز نقد می‌کند. کتاب آدورنو واقعا اندیشه‌برانگیز و قابل‌تامل به این مفهوم است که بعضی از مطالب آن برای خواننده بی‌غرض است و به آسانی از آن مرید بیرون نمی‌آید. همین آقای آدورنو در جای دیگری گفته است که فلسفه آدورنو تا مغز استخوان فاشیستی است. این سخن در حالی بیان می‌شود که اکنون معلوم شده خود آدورنو هم در زمان نازی‌ها در ستایش یک موزیسین نازی مقاله نوشته است. از این پرونده‌ها روزانه در آلمان به دست می‌آید. خشونت در فلسفه مفاهیم مختلفی دارد. یک مفهوم خشونت همان التزام شدید به انتزاع یک مساله است. فرض کنید هستی و زمان صرفا می‌خواهد انسان را از حیث هستی‌شناختی تحلیل کند و خود هایدگر هم ادعا می‌کند که دازاین سوژه‌ای است که از حیث هستی‌شناسی به درستی دیده می‌شود و مورد بررسی قرار می‌گیرد. اما حیث وجودی انسان صرفا هستی‌شناسانه نیست. تا اینجا ما مساله‌ای نداریم اما اگر این تصویری که صرفا هستی‌شناختی است و بر افتراق هستی از هستنده پافشاری می‌کند، وارد سیاست شود بدون شک چنین سیاستی از اقتدارگرایی بسیار خشنی بیرون می‌آید.

‌انتقاد دیگری که در این بحث به فلسفه هایدگر وجود دارد، به نوع نگاه او به هستی بازمی‌گردد. هستی در دیدگاه او یک سرشت اسطوره‌ای و دینی دارد. گفته می‌شود که هستی هایدگر اسطوره‌ای است. البته گویا این بحث بیشتر از سوی پوزیتیویست‌ها مطرح می‌شود که در واقع فلسفه هایدگر را در راستای به وجود آوردن یک ذهنیت ابتدایی می‌دانند و دریدا و پست‌مدرنیست‌ها را نیز در ادامه همین راه می‌بینند. از سوی دیگر این گروه را در برابر کسانی چون کاسیرر قرار می‌دهند که فلسفه را یک کیهان می‌دانست و هستی را ساخته شده از این کیهان قرار می‌داد که همان چیزی بود که علم ثابت کرده است. آیا واقعا هستی و زمان اسطوره‌ای است و چنین انتقادی را چگونه می‌توان پاسخ داد؟

سوال شما درباره اسطوره‌سازی هایدگر است. هایدگر همواره از این‌که به دام اسطوره بیفتد، پرهیز می‌کند. اختلاف هایدگر با کاسیرر از سال 1929 در مناظره تاریخی معروفی به نام داووس – شهری در سوییس- شکل گرفت. دو طرف اصلی مناظره کاسیرر از فلسفه نوکانتی و هایدگر از فلسفه‌های اگزیستانس بوده‌اند. این مناظره بسیار مناظره پربار و تعیین‌کننده‌ای در تاریخ فلسفه آلمان و حتی سیاست آلمان است. زمان برگزاری این مناظره سال 1929، یعنی زمانی است که جمهوری وایمار یک دوران شکوفایی اقتصادی را به دلیل کمک‌های آمریکا بعد از جنگ جهانی اول پشت سر گذاشته است. در این سال کمک‌ها ناگهان قطع می‌شود و عوامل دست به دست هم می‌دهند تا آلمان دچار فقر و فلاکت شود و طی این فرآیند دموکراسی ذبح می‌شود. هانا آرنت در جایی می‌گوید که همزمان با جمهوری دموکراتیک و لیبرالی وایمار بوده که آزادی بیان هیچ مانعی نداشته است. اما درعین‌حال میانه‌های جنگ مساله غرامت جنگی آلمان براساس عهدنامه ورسای و قطع کمک‌های آمریکا، کلا آلمان را به جایی ‌رساند که مردم نمی‌توانستند به چیزی غیراز سیر کردن خود فکر کنند. فضای عمومی در چنین شرایطی برای روی کار آمدن یک دیکتاتور پوپولیست و مردم‌فریب همچون هیتلر مساعد می‌شود. عوامل قدرت‌گیری نازیسم در واقعیت نمی‌تواند به هیچ‌وجه یک طرح ذهنی یا یک کتاب باشد. هیچ طرح ذهنی‌ای جنبش اجتماعی به وجود نمی‌آورد مگر آنکه چنین طرحی از طریق یک سیاستمدار یا یک رهبر کاریزماتیک به مردم و اجتماع اشاعه داده شود. در آن زمان در نقاط مختلف دنیا یک دیکتاتور فاشیسم، اقتدارگرا و نظامی توتالیتر وجود دارد و دموکراسی دوران دردناکی را طی می‌کند. در همین زمان است که کارل مانهایم مقاله مهم "دموکراتیزاسیون روح" را می‌نویسد و در آغاز مقاله خود می‌گوید که تقدیر از پیش‌مقدر عصر ما دموکراتیزاسیون است نه فقط در سیاست که در فرهنگ. مانهایم این پرسش را مطرح می‌کند که سیالیت دموکراسی اجازه می‌دهد که از درون آن هم فاشیسم بیرون‌ آید و هم یک دموکراسی مشارکتی حداکثری که مردم با بی‌واسطه‌ترین طریق هم کنترل اقتصاد و هم کنترل سیاست را داشته باشند. مانهایم می‌گوید که دموکراسی سیالیتی دارد و امکانات مختلفی در آن است و وظیفه روشنفکران پیدایش امکانات دموکراسی بهتر است. این پیام مانهایم درسال 1933 مطرح می‌شود یعنی سال قدرت‌گیری نازیسم. من مانهایم را یک روشنفکر تیزبین می‌بینم که صدای او شنیده نشده است. قطعا زمانی که صدای کارل مانهایم شنیده نمی‌شود، نمی‌توان صدای هایدگر را هم شنید و اگر هم بخواهد مثلا با فلسفه، نازیسم را توجیه کند گرایش مردم به هیتلر به دلیل شم فلسفی آن نیست.

محور اساسی مناظره کاسیرر و هایدگر چگونه قابل تبیین است و در این میان حق با کدامیک است؟

در مناظره کاسیرر و هایدگر در سال 1929، از نظر سیاسی قطعا حق با کاسیرر است؛ اما در این مناظره بحث بر سر سیاست نیست. بحث درباره دو نوع تفسیر از کانت است. یکی تفسیر کاسیرر به عنوان یک نوکانتی است که فلسفه کانت را از جنبه فردی به جمعی گسترش داده و به مساله فرهنگ و اسطوره‌ها از دید یک فیلسوف روشنگری که خرد و عقل چراغ‌واره راه او است، نگریسته؛ کاسیرر شخصا هم فردی بسیار دموکرات و مطلوب است. بحث در اینجا بر سر این مساله است که تفسیر کانت آیا هستی‌شناختی است یا معرفت شناختی و به پرسش از چیستی انسان می‌رسد. از اینجاست که دو طرف به بحث درباره مساله آزادی کشیده و دو نوع تفسیر نیز از آزادی عرضه می‌شود. یک تفسیر آزادی تفسیری است که سرچشمه آن به نیمه دوم قرن 19 و جنبش بعد هگلی و از نظر فیلسوفان چون اشتیرنر و نیچه می‌رسد. این تفسیر آزادی را مستلزم فردیت مطلق و رهایی مطلق از فرهنگ، گفتار، سنت، پیشینه‌ها و آزاد شدن ذهن در برابر مسائل می‌داند. هایدگر در کتاب "در باب ذات آزادی" از این نوع آزادی دفاع کرده است. هایدگر تمام کتاب را به مساله آزادی اختصاص داده و در پایان کتاب می‌گوید که پرسش بنیادی فلسفه پرسش از آزادی است هرچند پرسش آزادی ملفوف در پرسش هستی باشد. یعنی اگر فیلسوف بخواهد به درستی فکر کند باید اجازه دهد هستندگان آن‌گونه که هستند سخن بگویند. مفهوم دیگری که با احساس مسئولیت سیاسی بیان می‌شود، مساله فرهنگ به عنوان زادگاه و بالیدن‌گاه آزادی است. یعنی آزادی نمی‌تواند فقط در ساحت نظر به وجود‌ آید. پیشینه مفهوم آزادی هایدگری به رمانتیسیسم نیچه، اشتیرنر و… می‌رسد. در سوی مقابل کاسیرر فیلسوف روشنگری و ملتزم به خردگرایی است و تفسیر روشن و شفافی از کانت دارد اما تفسیر هایدگر قدری پیچیده، تیره و البته با پشتوانه فکری است. فلسفه‌ای که نیچه و هایدگر از آن دفاع می‌کنند با حکومت عام دموکراسی مشکل دارد و این مشکل بسیار بنیادی و اساسی است؛ اما هایدگر واقع‌بینانه می‌گوید که اکنون که تکنولوژی مقدرات ما را تامین می‌کند آیا دموکراسی می‌تواند از پس چنین قدرتی بر‌آید؟ خود او پاسخ می‌دهد که شک دارد. در سال 1933 یکی از موجه‌ترین تفسیرها این است که هایدگر به این اشتباه می‌افتد که نازیسم همان نظامی است که قرار است از پس تکنولوژی سیاره‌ای بیرون بیاید و البته یک نوع سامی‌ستیزی زبانی در همین کتاب دفترهای سیاه هایدگر دیده می‌شود.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

هنر گفت وگو ـ یدالله موقن با روزنامه فرهیختگان
مارتین هایدگر، قلمرو و قوم گرایی در حوزه زبان به روایت ژان بوفره
هیتلر و هایدگر؛ زبان در سرحدات مطلق بودگی
هـــایــدگـر؛ گــذار از مـــتـافـیـزیــک مــوجــود
مارتین هایدگر و پدیدارشناسی دست
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group