معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1411
جهان علمیْ تخیلی   - 22
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1377
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
نظریه معماری   - 1050
معماری مجازی   - 22
طراحي داخلي   - 969
جشن نامه اتووود   - 21
سازه های شهری   - 907
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
تکنولوژی ساخت   - 891
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری حوزه عمومی   - 823
معماری کوچک مقیاس   - 19
مرزهای معماری   - 815
معماری و نقاشی   - 18
نگاه نو به سكونت   - 751
پردیس ویترا   - 18
نظریه شهری   - 748
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
المان شهری   - 745
معماری و روانشناسی   - 17
معماری و سیاست   - 658
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
کلان سازه   - 632
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری مدرن   - 570
معماری ـ موسیقی   - 15
معماری پایدار   - 544
معماری بایومورفیک   - 15
منتقدان معماری   - 512
شهرهای در حرکت   - 14
آرمان شهرگرایی   - 493
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
روح مکان   - 484
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 477
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
طراحی صنعتی   - 473
معماری و گیم   - 12
معماری تندیس گون   - 469
معماری و هوش مصنوعی   - 12
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 462
معماری و ادبیات   - 11
معماری منظر   - 461
معماری جنگلی   - 11
معماری شمایل گون   - 431
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
باز زنده سازی   - 406
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
آینده گرایی   - 389
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
توسعه پایدار   - 385
بی ینال ونیز   - 10
هنر مدرنیستی   - 382
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماری یادمانی   - 358
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماریِ توسعه   - 335
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 334
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماری سبز   - 327
معماری بیابانی   - 8
طراحی نئولیبرال   - 316
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 291
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 274
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 268
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 262
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 260
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 255
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 254
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 253
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 249
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 244
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 235
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 225
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 222
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 208
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 203
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 196
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 194
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 187
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 186
معماری تخت جمشید   - 7
هنر انتزاعی   - 180
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
گرافیک   - 165
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 152
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
مسکن روستایی   - 146
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
هنر گفت و گو   - 144
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری ژاپن   - 130
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 128
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری ایران   - 115
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
بلندمرتبه ها   - 112
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
ترسیمات معماری   - 109
معماری خوانی   - 6
معماری و فاجعه   - 102
منبع شناسی اتووود   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 89
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماری مذهبی   - 87
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
معماری مصر   - 5
معماری فاشیستی   - 80
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
اکسپو   - 79
فرهنگ نفت   - 5
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
اقتصادِ فضا   - 67
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
مدرنیته؛ از نو   - 66
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
معماری هند   - 66
بلوپرینت   - 4
معماری چین   - 65
اتووودْ آبزرور   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 64
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 63
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
ویرانه ها   - 59
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
گفت و گو با مرگ   - 58
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
مدارس معماری   - 53
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
زاغه نشینی   - 49
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
پداگوژی   - 49
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 45
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری پراجکتیو   - 45
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری دیجیتال   - 43
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
فیلوکیتکت   - 42
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
جنبش متابولیسم   - 42
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 41
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
باهاوس   - 39
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
هنر روسیه   - 36
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معماری فضای داخلی   - 35
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
طراحی مُد   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
طراحی پارامتریک   - 30
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
بحران آب   - 29
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری و رسانه   - 29
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
شهرْخوانی با اتووود   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 22

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 5
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 30
آلدو روسی   - 13
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 27
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 41
سوزان سانتاگ   - 9
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 13
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 49
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 28
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 17
گابریل کوکو شنل   - 2
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
گونتا اشتلزل   - 1
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لبس وودز   - 25
الیس راستورن   - 111
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 54
لودویگ لئو   - 3
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ میس ون دروهه   - 25
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
ایلین گری   - 7
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایوان لئونیدوف   - 4
لوسی رای   - 15
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لویی کان   - 38
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 12
لُکُربُزیه   - 142
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنارد خوری   - 2
مارتین هایدگر   - 29
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو فریره   - 1
مایکل سورکین   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 24
معماران آر سی آر   - 4
پیتر آیزنمن   - 58
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 5
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 68
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 7
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 47
پییر ویتوریو آئورلی   - 9
نائومی کلاین   - 4
تئودور آدورنو   - 5
نورمن فاستر   - 35
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 9
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 24
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 28
توماس هیترویک   - 30
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 4
واسیلی کاندینسکی   - 2
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 27
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 18
جورجو آگامبن   - 5
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 12
جونیا ایشیگامی   - 3
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 2
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 2
حسن فتحی   - 5
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 13
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 9
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 29
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رضا دانشمیر   - 5
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رم کولهاس   - 101
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 30
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 6
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 4
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 190
یوهانی پالاسما   - 12
زیگموند فروید   - 13

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -786
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -378
صنعتی   -103
فرهنگی   -333
گالری   -84
پاویون   -265
هتل   -76
موزه   -254
ورزشی   -65
اداری ـ خدماتی   -232
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
مسکونی ـ تجاری   -161
حمل و نقل عمومی   -39
تفریحی   -156
ویلا   -7
اموزشی   -134
زاغه نشینی   -5
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
هنر گفت و گو ـ سیتی لب با بروس کَتز و جرمی نواک درباره مدل رهبری شهری مشارکتی در سپهر نو محلی گرایی
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1396/11/09
مـنـــــــبـع : www.citylab.com
تعداد بازدید : 1543

بهترین امید ما برای جامعه در زمان سوء عملکرد ملی، بر کنش شهرها و مناطق متروپلیتین تکیه دارد. این پیام کتاب تازه منتشر شدهء "نومحلی گرایی؛ چگونه شهرها در عصر پوپولیسم رونق می یابند"، از بروس کتز، شهرساز برجسته موسسه بروکینگز، و جرمی نواک از موسسه نوآوری شهری لیندیِ  دانشگاه درکسل می باشد. این کتاب بر اساس تحقیقات دقیق کتز و نواک درزمینه گرایشات و ابتکارات شهری ایالات متحده و سراسر جهان، با ارائه مطالعات موردی از پیتسبورگ، ایندیاناپولیس، کپنهاگ و دیگر شهرها، به تبیین و تحلیلِ تغییر شیوه های سلسله مراتبی منسوخ حکمرانی ملی به مدل های انعطاف پذیرتر، شبکه ای، چند ذی اثری از حکمرانی متروپلیتینی می پردازد.

ریچارد فلوریدا با كتز و نواك درباره كتاب و با دیدی خوشبينانه در مورد آينده شهرها صحبت كرده است.

فلوریدا: نو محلی گرایی را چگونه تعریف می کنید؟

کتز: نومحلی گرایی؛ یک فلسفهء حل مسئله برای قرن بیست و یکم می باشد. در حال حاضر شهرها با برخی از سخت ترین چالش های موجود در جامعه روبرویند: تحرکات اجتماعی، رقابت پذیری، تغییرات اقلیمی و غیره.  سیستم های سلسله مراتبی حکمرانی در قرن بیستم  بسیار مورد توجه بودند؛ تخصصی، طبقه بندی شده، بسیار بوروکراتیک. حکمرانی ِ قرن بیست و یکم به سمت ایستار شبکه ای و توزیعی متمایل است و توسط شهرها هدایت می شود.

نواک: این پرسش مطرح است که ما در مورد رهبری چگونه فکر می کنیم؟ رویکرد مدیریتی باید بیشتر افقی باشد تا عمودی.  این ها مواردی هستند که در مطالعات خود مشاهده کرده ایم، این وضعیت نه تنها امیدوارکننده است، بله باید بگویم اکنون ما در یک گام  نوآیند قرار داریم .

فلوریدا: در نظر داشته باشید که "نومحلی گرایی" همسان با "حکومت" نیست. سوالی که به ذهن می آید این است که شهرها چگونه می توانند از جوابگویی دموکراتیکِ برآمده از آنچه که به لحاظ ماهیت غیر انتخابی اند و سازمان های فرا دولتی اطمینان یابند؟

نواک: در نهایت، جوابگویی به مقامات دولتی و نقش آنها باز میگردد. اما در تمام این فرایندها؛ شفافیت تا جایی که امکان داشته باشد، واقعا مهم است.

کتز: حکمرانیِ شبکه ای در واقع نوعی دموکراسی مشارکتی به شمار می رود. چشم انداز ما از قدرت شهر فراتر از قدرت حکومتی سنتی، نسبت به بازار و قدرت شهراست. آنچه که در میان بسیاری از ذی اثران اتفاق می افتد نوعی حکمرانی مشترک مبتنی بر شواهد، غنی از اطلاعات و نتیجه گرا است. چگونه می توانیم از طریق بخش های چندگانه  جامعه، این روند را هدایت کنیم و آیا این راهی جدید برای مدیریت شهرهای ما خواهد بود؟ دموکراسی نمایندگی محور پیشین که تنها به حکومت نزدیک شده تا مردم، به کار قرن بیست و یکم نمی آید.

فلوریدا: منطق نومحلی گرایی از کجا آمده و تحت محوریت چه عوامل، نیروها و روندهایی بوده است؟

کتز: این رویکرد از مدت ها پیش به نوعی  وارد بازی شده بود؛ بویژه در ایلات متحده شاهد تخریب بخش عمومی در سطوح مختلف بوده ایم ومشاهده کردیم  دولت های فدرال و ایالتی در فضای انسداد حزبی و قطب بندی ایدئولوژیک فرو می روند. سطوح پایین حکومتی  _شهرها، حومه ها، مناطق شهری_  شروع به پر کردن این خلاء کردند. آنها کاری را انجام دادند که ابتدا در دهه هشتاد و نود در برخی از مراکز شهری اتفاق افتاده بود. با احیای مناطق آبریز که از بین رفته اند، با احیای مناطقی که تحت هژمونی قاچاق مواد مخدر و جرم و جنایت بودند، و از طریق اصلاح سیستم مدرسه. در نهایت، این رویکرد شبکه ای جهت پاسخ به پیچیدگی چالش هایی که با آن روبروایم ، آشکار شده است. پاسخ نهاد های حکومتی به بسیاری از این چالش ها؛ رویکردی تخصص گرا، بوروکراتیک و بخش بندی شده است. شبکه ها نگاهی پیچیده تر و متنوع تر به چالش ها دارند.

نواک: اگربه سال 2016 برگردیم، به نظر می رسد بسیاری از ما در زمینه  انتخابات خیلی بدشانس بودیم . اما چیزهای امیدوار کننده و خوش بینانه  تر ی را که اتفاق می افتد را هم مشاهده کردیم. ما دیدیم همه سیاست ها، ملی بودند  و همه راه حل ها محلی.
کنش خوشبینانه  فقط در مورد اینکه چگونه سیاستهای ملی ممکن است تغییر کند، نیست، بلکه بر مشاهدات ما درباره چیزهایی که طی سی  سال گذشته اتفاق افتاده اند، مبتنی است. حتی اگر هیلاری کلینتون به عنوان رییس جمهور انتخاب می شد، به نظر نمی رسد که در بودجه  فدرال تغییرات زیادی رخ می داد. مسئله هم دقیقاً اینجاست.  ما می خواستیم این داستان را بگویم.

فلوریدا: در کتاب  تخمین می زنید که بسیاری از شهرها حدود 50 تا 60 درصد از ظرفیت های اقتصادی خود را در سپهر نو محلی گرایی توسعه می دهند. بیشتر به ما در مورد ارتباط میان نومحلی گرایی و چگونگی شکوفایی رشد بالقوه، بگویید.

نواک: مهمترین مسئله آن است که شهرها بتوانند درک کنند در چه چیزی خوب هستند و چه دارایی هایی دارند. این به نوعی توسعه اقتصادی 101 است. از نمونهء پیتسبورگ استفاده می کنیم زیرا مکانی ست که در دهه هفتاد و هشتاد زوال چشمگیری را تجربه کرد. با این حال امروز  از راه های مختلف پررونق شده است.  این رونق بدلیل یارانه های مالیاتی نیست. به این دلیل است  که شرکت ها می خواهند آنجا حضور داشته باشند، زیرا در پیتسبورگ استعداد و درون داشت وجود دارد. این رویداد نشان می دهد که  چگونه کمربند زنگ زده و منطقه مرکزی صنعتی می تواند خود را بازنوآفرینی کند.

کاتز: چیزیکه در مورد پیتسبورگ جالب به نظر می رسد این است که در اینجا یک لایه ترمیمی وجود دارد که تعریف می کند ذی اثران در مورد سرمایه گذاری هایشان چگونه فکر می کنند و سرمایه گذاری ها کمتر برمبنای معاملات سنتی و بیشتربرمبنای پلت فرم های تجاری هستند.

فلوریدا: ما درچه نقطه ای از  تکامل این مدل های حکمرانی جدید قرار داریم؟

کتز: فکر می کنم مدل مورد نظر ما در ابتدای راه باشد. کاری که همهء ما باید انجام دهیم این است نگاهی به فارغ التحصیلان مدارس و دانشگاه ها بیاندازیم، که در آن هیچ کس توانایی واسازی ندارد، آنها نمی دانند چگونه مشارکت شرکتی ایندیانای مرکزی کار می کند، و یا چگونه یک نهاد دولتی تحت مدیریت حرفه ای مانند شهرداری کپنهاگ و شرکت توسعه سهامی کار می کنند. ما مدل های قرن بیست و یکم را در درجه ی اِنُ م  ارزیابی می کنیم، زمانی که دیگر برای چالش های چند بُعدی که با آن روبرو ایم؛ بروز و هماهنگ نیستند.
مکان های کمی  دارای ساختارهای حکمرانی رسمی ایندیاناپولیس هستند، یا برخی از مدل هایی که ما در مورد سنت لوئیس یا سینسیناتی ارائه دادیم. اما این ها می خواهند مدل هایی باشند که بیشترین امید را برای بالابردن مقدار زیاد سرمایه ای، رو به سوی چالش های بسیار واقعی و ملموس داشته باشند.

فلوریدا: من موافقم که این حوزه ء حکمرانی شهری، پرکتیسی انتقادی به شمار می آید. همانطور که می گویید، بخش مهمی از بحث مدیریتی، مالی است و کتاب شما در مورد اصلاح ثروت عمومی و بازتعریف مالیه عمومی، نکات مهمی را مطرح می کند. می توانید در مورد آنها توضیح دهید؟

کتز: بر اساس ایده ثروت عمومی؛ آنچه ما را به خود مشغول کرده این است که بین دو استدلالی که ما را به جایی نمی برند، از لحاظ ایدئولوژیکی و ساختاری درگیر هستیم. از یک سو این استدلال که همه چیز باید خصوصی سازی شود، و از سوی دیگر، این استدلال که به طور پیش فرض، سطح متوسطی از مدیریت دولتی وجود خواهد داشت. سؤال واقعی این است که چگونه می توانیم انگیزه ها و سیستم های خصوصی را اداره  کنیم بطوریکه ثروت عمومی، به نفع مردم مدیریت شود؟
بهترین مثال ما کپنهاگ بود. این شهر در دو دهه قبل نرخ بیکاری 18 درصدی را تجربه کرد، بحران بهر طریقی قابل تصور بود. بنابراین حکومت محلی و ملی با هم متحد شدند و اولین کاری که آنها انجام دادند این بود که تمام دارایی های عمومی خود را به شرکت سهامی منتقل کردند، شرکتی که عمومی است و در همان حال به مثابه یک نهاد خصوصی اداره می شود. این شرکت اکنون هزینه بازسازی کلیهء زیرساخت های حمل و نقل کپنهاگ را پرداخت می کند.

نواک: شهرها نسبت به آنچه دارند آگاهند، اما صرفا دانستن آن خوب نیست. در زمینه مالیه عمومی؛ مردم به شما درباره بودجه خواهند گفت  و صاحبان اوراق بهادار به شما درباره بدهی ها. اما چند شهر می تواند به شما بگوید: " برگه ترازنامه ای که شامل دارایی هایتان است  را نشان دهید و بگویید ارزش بازاری این دارایی ها چیست؟، و در پی آن یک گام جلوتر، چه کسی می تواند به شما درباره چیستی بهره وری یا بازدهی آن دارایی ها بگوید؟
حکومت محلیِ بخش وسیعی از کشور  می بایست مورد تجدید نظر قرار بگیرد. صادقانه بگویم، با توجه به این واقعیت که ما بدهی های میراثی  قابل توجهی را داریم، با حقوق بازنشستگی بدون مزایا و مانند آن، هیچ انتخابی وجود ندارد، دوباره فکرکنید که چگونه ما خودمان را مدیریت می کنیم این مسئله ، خصوصی سازی نیست؛ موضوعی در جهت مدیریت موثر می باشد.

فلوریدا: بدون شک این کشور تقسیم می شود،  نه تنها از لحاظ سیاسی، بلکه در آنچه که مردم حاضرند بدان خاطر  هزینه بپردازند. می توانم ببینم که نو محلی گرایی،  پیشرفت عظیمی را  در جایی که شهر و دولت هم ترازند، ایجاد میکند، جاییکه هر دوسطح  مایل هستند در کالاهای عمومی سرمایه گذاری کنند. در مورد بیشتردولت های ضد شهری که از طریق کاهش تولید و بودجه، حق تقدم دولت در مورد خرید املاک جهت استفاده از عموم و موارد دیگر، شهرها را تحت فشار می گذارند؛ چه تمهیدی وجود خواهد داشت؟ چگونه یک شهر در این نوع دولت می تواند پیشرفت کند؟

نواک: این موضوع  در بسیاری از  شهرها، یک مسئله سیاسی به شمار می آید. در بیشتر موارد، متروپلیتین ها  باید با پیش شرط هایی مانند حق تقدم دولت در مورد خرید املاک جهت استفاده از عموم ، مبارزه کنند. در این زمینه نمونه های موردیِ موفقیت آمیزی وجود دارند. در ایالت من، پنسیلوانیا؛  همه  باید یاد بگیرند که چگونه با یکدیگر درشهر  هریسبرگ همکاری کنند تا کارها را به نفع خودشان  به سرانجام برسانند.

کتز: می خواهم کمی عقب برگردم: دو داستان  در کتاب ما از  ایندیاناپولیس است که اشاره می کند برای چندین سال یک شهردار و رهبر جمهوری خواه دارد، و اوکلاهماسیتی ، که یک شهر قرمز در یک ایالت قرمز بوده است. آنچه که این نمونه ها را مهم می سازد این است که حکومت های ایالتی برای دهه ها ضعیف و بی اثر بوده اند و آن را با نیویورک مقایسه کنید، جایی که حکومت ایالتی سلطه جو و مداخله گر بوده است. بنابراین، به نوعی موفقیت اوکلاهماسیتی و یا ایندیاناپولیس به این دلیل است که اگرچه یک فرهنگ سیاسی بسیار محافظه کار وجود دارد؛ مدیران شرکت های بزرگ، رهبران شهری و دانشگاهی شهر متوجه شدند که خود باید کار را  پیش ببرند و دست بکار شدند.

فلوریدا: موانع داخلی برای نومحلی گرایی وجود دارد که از خود شهرها می آید. فقط شهرهای ساحلی ثروتمند نیستند که نابرابری و درگیری های سیاسی را بر سر اعیانی سازی  تجربه می کنند. این اتفاق در مکان هایی مانند پیتسبورگ و دیترویت هم اتفاق می افتد. اکثر شهرها با مسائل واقعی در زمینه  مقررات بیش از حد محدود کننده استفاده از زمین و نیمباییسم شایع  مواجهند. جهت غلبه بر این موانع چه می توان انجام داد؟

نواک: هیچ راه حل کاملی وجود ندارد. وقتی به سمت آینده می روید، باید چگونگی مدیریت گذشته را درک کرده باشید. اما مدیریت رشد بسیار آسان تر از مدیریت زوال خواهد بود. سوال این است چگونه می توان رشدی را محقق نمود  که بیشتر مردم و بیشتر مکان ها را دربر گیرد؟ شما می خواهید مردم کم درآمد از مزایای آن رشد در جایی که زندگی می کنند، برخوردار شوند؛ نه آنکه رشد ایجاد شده منجر به محرومیت آن دسته شود. این باید بخشی از گفتگو در تمامی ابعادی باشد که در مورد آن صحبت می کنیم. آیا این موضوع مربوط به  بخش عمومی است؟ خیر. مربوط به بخش محلی است؟ خیر. چراکه  بازتوزیع های بسیاری می بایست ملی باشند. به طور کلی، این سوال مربوط به  سرمایه انسانی است، و اینکه آیا افراد کم درآمد قادر خواهند بود مهارت های خود را توسعه دهند  تا بتوانند از رشد و پیشرفت ناشی از آن بهره مند شوند. هیچ راهی جز نو محلی گرایی وجود ندارد.

کتز: یک از تولیدات قرن بیستم و متمرکز شدن دولتها این است که چگونه رهبری محلی از بین رود. رهبران سیستم مرسوم گفتند: "شما مشکل مسکن ندارید؛ شما مسئله آموزش ابتدایی را ندارید. "من فکر می کنم آنچه که با نو محلی گرایی برای یک سری از ذی اثران  در سطح محلی اتفاق افتاده است، تقویت میزان  به رسمیت شناختن آنها می باشد.

فلوریدا: بسیاری از عناصر نو محلی گرایی  در شهرهای آمریکا پیشگام بوده اند. اما سایر شهرها در سراسر جهان ـ در کپنهاگ، انگلستان، کانادا ـ به نظر می رسد به سرعت در حال حرکت به سمت آن هستند. آیا فکر می کنید ایالات متحده و شهرهای آن ممکن است در معرض خطر عقب نشینی قرار بگیرند؟

نواک: مناطق شمالی اروپا اساسا نوآوری بخش عمومی را، توسعه بخشیدند. شهرهای  ایالات متحده نوآوری محصول را توسعه داده اند. دانشگاه های ما با شرکت ها، سرمایه گذاران و کارآفرینان همکاری دارند تا اساسا انقلاب تکنولوژیکی را هدایت کنند. در طی پنج تا ده پانزده سال آینده، اروپا کمی بیشتر شبیه ما خواهد شد. اجتماع کسب و کار، دانشگاه ها و بخش خیریه درکنار هم قرار می گیرند و نقشی بیشتر از ناظر در اداره شهر ایفا خواهند کرد همانطور که در ایالات متحده انجام می شود. از سویی ، نوعی از شرکت سهامی عام برای اداره شهر که  در شهرهای اروپایی مانند کپنهاگ پیشگام بود، قصد دارد به سمت  ایالات متحده حرکت کند.

فلوریدا: این ابتکارات محلی  چگونه در برابر نیروهای ساختاری بزرگ که ضد شهر و ضد امرشهری هستند، ایستاده اند؟

نواک: ایده محوری ما درروند جهانی شدن، تقویت همگرایی جهانی و محلی  است. نقش دولت-ملت در سپهر رشد اقتصادي در حال تغيير است. اکنون شبکه های جهانی، سرمایه جهانی، موسسات جهانی وجود دارند. آیا آنها دانشگاه ها یا شرکت ها هستند، این یک دنیای جدید است. اگر شما به انتخابات برگردید، برنی سندرز درباره اقتصاد ملی و از دست رفتن مشاغل تولیدی صحبت می کرد. دونالد ترامپ هم در آن مورد صحبت کرده است. هر دوی آنها در مورد اقتصاد ملی ای صحبت می کردند که وجود ندارد. مسئله این است که به نظر می رسد ما با جهان به مثابه آنچه که هست؛ دچار مشکل شده ایم. آنچه که ما  سعی کرده ایم بگوییم، ایستادن در حد میانهء جهانی شدن است؛ این چیزی ست که باید بر آن تمرکز کنیم.

کتز: دیدگاهی درنخبگان ایالات متحده و رک و پوست کنده در بسیاری از کشورهای دیگر وجود دارد که کشور از پایتخت اداره می شود، ودر چندین دهه نادرستی این دیدگاه محرز شده است. به عنوان نمونه هنگامی که لس آنجلس به بودجه  120 میلیارد دلار برای ساختن سیستم حمل و نقل خود رای داد، یا هنگامی که شهر پس از شهر، از جمله شهرستانهای قرمز، به تأمین مالی آموزش ابتدایی یا برای مقابله با مشکلات اقلیمی و یا هر کدام از مسائل مربوط به آن رای دادند، کنشی با محوریت دیدگاه نخبگان را مشاهده نمی کنیم. این دیدگاه های قدیمی، تفکیک شده و سلسله مراتبی از جهان محکوم به زوال اند ؛ زیرا همهء آن چیزهایی را که مردم بدرستی می سازند ، به چالش می کشند: تصمیم سازی ها چگونه اند، مشکلات چگونه حل می شوند، تحرکات برزرگ چگونه تامین مالی می شوند. بنابراین نخبگان بر تیرگی و تاریکی تمرکز می کنند وسایرین کشور را پیش می برند  و کار را ادامه می دهند.

بر اساس نظر کتز و نواک،-پیتسبورگ شهری پیشگام در سپهر نومحلی گرایی است. عکس از روییترز




حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

بحران جهانی مسکن؛ شهری شدن بدون مسکن
قایقْ مدرسه ی شناور بنگلادش؛ معماری پایدار آموزش
تفکراتی درمورد پی آیند های ممکن ویروس کرونا به روایت فرانکو براردی بیفو
طرحی مشترک از فاستر و هیترویک؛ بازسازی محله ی قدیمی شانگهای
بازنمودي از طرح هاي پيرانسي ؛ همكاران پيتر آيزنمن در دوسالانه ونيز
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group