معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1401
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1359
معماری مجازی   - 22
نظریه معماری   - 1046
جشن نامه اتووود   - 21
طراحي داخلي   - 958
معماری و رسانه   - 21
سازه های شهری   - 900
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
تکنولوژی ساخت   - 886
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری حوزه عمومی   - 817
جهان علمیْ تخیلی   - 18
مرزهای معماری   - 812
پردیس ویترا   - 18
نظریه شهری   - 745
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نگاه نو به سكونت   - 744
معماری کوچک مقیاس   - 17
المان شهری   - 740
معماری و نقاشی   - 17
معماری و سیاست   - 647
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
کلان سازه   - 632
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری مدرن   - 567
معماری ـ موسیقی   - 15
معماری پایدار   - 540
معماری بایومورفیک   - 15
منتقدان معماری   - 509
شهرهای در حرکت   - 14
آرمان شهرگرایی   - 488
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
روح مکان   - 480
معماری و روانشناسی   - 14
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 474
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
طراحی صنعتی   - 472
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
معماری تندیس گون   - 469
معماری و گیم   - 12
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 459
معماری و هوش مصنوعی   - 12
معماری منظر   - 458
معماری و ادبیات   - 11
معماری شمایل گون   - 431
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
باز زنده سازی   - 399
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
آینده گرایی   - 383
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
توسعه پایدار   - 381
بی ینال ونیز   - 10
هنر مدرنیستی   - 379
معماری جنگلی   - 10
معماری یادمانی   - 357
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 334
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماریِ توسعه   - 333
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری سبز   - 323
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
طراحی نئولیبرال   - 312
معماری بیابانی   - 8
معماری پست مدرن   - 289
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 273
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 265
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 262
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 259
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 253
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 252
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 252
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 249
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 244
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 230
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 223
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 221
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 205
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 201
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 194
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 191
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 180
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 180
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 178
معماری تخت جمشید   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
گرافیک   - 161
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
فضای منفی   - 148
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 145
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
هنر گفت و گو   - 141
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
معماری ژاپن   - 127
طراحی و پناهجویان   - 7
طراحی مبلمان   - 127
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری ایران   - 114
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
بلندمرتبه ها   - 112
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
ترسیمات معماری   - 107
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری و فاجعه   - 97
معماری خوانی   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 88
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری مذهبی   - 87
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری فاشیستی   - 80
معماری مصر   - 5
اکسپو   - 79
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
فرهنگ نفت   - 5
معماری هند   - 66
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری چین   - 64
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 64
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 62
بلوپرینت   - 4
مدرنیته؛ از نو   - 62
اتووودْ آبزرور   - 4
اقتصادِ فضا   - 60
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
ویرانه ها   - 58
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
گفت و گو با مرگ   - 56
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
مدارس معماری   - 51
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
زاغه نشینی   - 48
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
پداگوژی   - 47
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
معماری پراجکتیو   - 45
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 44
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
معماری دیجیتال   - 43
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
جنبش متابولیسم   - 42
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 41
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
باهاوس   - 39
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
فیلوکیتکت   - 37
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
هنر روسیه   - 35
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
طراحی پارامتریک   - 30
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
بحران آب   - 29
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری فضای داخلی   - 29
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
شهرْخوانی با اتووود   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 22

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 4
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 29
آلدو روسی   - 13
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 27
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 40
سوزان سانتاگ   - 8
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 13
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 49
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 28
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 3
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 17
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گونتا اشتلزل   - 1
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 25
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 111
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 53
لودویگ میس ون دروهه   - 25
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایلین گری   - 7
لوسی رای   - 15
ایوان لئونیدوف   - 4
لویی کان   - 37
بئاتریس کُلُمینا   - 9
لوییس بورژوا   - 8
بال کریشنادوشی   - 4
لُکُربُزیه   - 142
باک مینستر فولر   - 12
لیام یانگ   - 4
برنارد چومی   - 33
مارتین هایدگر   - 29
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 22
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 58
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 3
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 68
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 7
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 9
میشل فوکو   - 47
تئودور آدورنو   - 5
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 35
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 30
هرزوگ دی مورن   - 28
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 4
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 27
جورجو آگامبن   - 5
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جونیا ایشیگامی   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ولف پریکس   - 1
جین جیکوبز   - 2
ونگ شو   - 8
چارلز جنکس   - 7
ویتو آکنچی   - 12
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز کوریا   - 15
ک. مایکل هیز   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کارلو اسکارپا   - 13
حسن فتحی   - 5
کازو شینوهارا   - 1
حسین امانت   - 3
کازیو سجیما   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کالین روو   - 1
داریوش آشوری   - 1
کامران دیبا   - 13
داریوش شایگان   - 13
کامرون سینکلر   - 11
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستفر الکساندر   - 2
دنیس اسکات براون   - 10
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کریم رشید   - 5
دیوید رُی   - 2
کلر استرلینگ   - 2
دیوید گیسن   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید هاروی   - 25
کنت فرمپتن   - 14
رابرت نوزیک   - 2
کنزو تانگه   - 9
رابرت ونتوری   - 29
کنستانتین ملنیکف   - 3
رُدولف شیندلر   - 7
کنگو کوما   - 47
رضا دانشمیر   - 5
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رم کولهاس   - 101
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رنزو پیانو   - 30
کوین لینچ   - 7
ریچارد مِیر   - 8
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریموند آبراهام   - 1
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رینر بنهام   - 2
یان گِل   - 9
رینهولد مارتین   - 5
یو ان استودیو   - 32
ریکاردو بوفیل   - 4
یورگن هابرماس   - 15
زاها حدید   - 190
یونا فریدمن   - 5
زیگموند فروید   - 11
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -780
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -375
صنعتی   -102
فرهنگی   -329
گالری   -84
پاویون   -264
هتل   -76
موزه   -254
ورزشی   -65
اداری ـ خدماتی   -232
بهداشتی   -40
مسکونی ـ تجاری   -161
حمل و نقل عمومی   -37
تفریحی   -154
ویلا   -6
اموزشی   -133
زاغه نشینی   -5
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی ـ نیلوفر نیکسار
اتووود سرویس خبر:   تيم اتووود
1397/05/10
مـنـــــــبـع : اختصاصی اتووود
تعداد بازدید : 538

وقتی از جامعه صحبت می کنیم باید روشن کنیم منظورمان چیست و عناصر سازنده آن چه هستند؟ همینطور باید روشن کنیم چگونه و در چه جهتی این عناصر، ساختار جامعه را شکل می دهند؟ برای پرسش از چیستی جامعه نیاز نیست که جامعه شناس باشی تا بدانی، چیزی که به آن جامعه گفته می شود اصلی ترین عنصر تشکیل دهنده اش انسان است؛ همینطور لازم نیست در دانشکده های علوم اجتماعی تحصیل کرده باشی تا بدانی جوامع از پایین به بالا ساختار میابند؛ نه بالعکس. به علاوه پذیرش این موضوع که جوامع انسانی وابسته به عنصری کلیدی به نام فضا است هم چندان دشوار بنظر نمی رسد. با اینحال وقتی من به عنوان یک معمار به همه این موارد ظاهراً بدیهی نگاه می کنم، احساس می کنم یک جای کار می لنگد یا روشن تر بگویم، احساس می کنم بین کار و رویکردهایمان به موضوعاتی مثل انسان، جامعه و فضا و دانسته هایمان از آن ها گسستی عمیق وجود دارد. از خودم به عنوان یک معمار می پرسم جایگاه این عنصر اصلی کجاست؟ این عنصر آیا فقط وقتی در نقش کارفرما و سرمایه دار در برابرم قرار می گیرد عنصر اصلی است که حرفش نیاز به شنیدن دارد یا در نقش استفاده کننده از فضا هم، همان عنصر اصلی است؟ اگر هست در کجای معادلات و روابط بین معمار و کارفرما قرار می گیرد؟ استفاده کننده های فرضی از فضا در کدام پروسه از روابط بین معمار و کارفرما و یا کدام پروسه از طراحی لحاظ می شوند و خواسته های مفروضشان چیست؟ این خواسته ها آیا تماماً عملکردی اند و قابل تقلیل به روابط فضایی؟ آیا تماماً اقتصادی اند و قابل تقلیل به عناصر تزئینی و به ظاهر رفاهی؟ اساساً آیا استفاده کننده ها از فضا موجوداتی پذیرنده اند که قرار است بر مبنای قواعد خشکِ فضایی، سبک زندگی را مناسب طبقه اجتماعی شان از معمار بیاموزند؟ آیا معماری در امتداد نظام های کنترل و سرکوب است و معمار به خاطر تعلق ظاهری اش به علم، حکم عنصر مشروعیت بخش به کنترل و سرکوب را دارد؟ 
این سوالاتی که از ذهنم می گذرد ظاهراً در صورتی قابل طرح است که باور داشته باشیم، معماری صرفاً علم است و آن هم علمی است که می تواند بستر و زیستِ اجتماعی را به زبان اشکال فضایی ترجمه کند. از خودم می پرسم آیا واقعاً چنین است؟ اگر اینطور باشد پس فضا محدود به همان کالبدِ طراحی شده است که تنها ارزش مصرف دارد. در اینصورت باید رابطه معمار و کارفرما هم به بحث از روابط و اشکال فضایی خلاصه شود. برای هر کس که گذرش به دفاتر معماری افتاده روشن است که چنین نیست و روشن است که درگیری اصلی معمار و کارفرما بر محور ترجمه زبان اقتصاد و بازار به زبان فضا شکل می گیرد. پس معماری احتمالاً علم است، اما مثل هر شاخه دیگری از علم، چیزی بیشتر از علم هم است؛ علمی هم آغوشِ قدرت و اقتصاد. در این نقطه ظاهراً با طیفی از همکاران روبرو هستیم که بین تن دادن به تامین حداکثری ارزش مبادله مورد نظر کارفرما(سرمایه گذار) تا تامین حداکثری تصوراتشان از ارزش مصرف، در نوسان اند. به بیان دیگر، معماران همواره بین تعلقاتشان به علم فضا و ریتوریکی که فضا را در اقتصاد بازار مستحیل کند در رفت و آمدند.
اما جالب است چه در حالتی که معماری را در شکلی ایده آل، علم محض فرض می کنیم و چه هنگامی که همچون شرایط موجود به پیوند آن با قدرت و ثروت اذعان داریم، دگرگونی در ساختار تولید فضا به وجود نمی آید. یعنی در همه حال فضا عنصری است که قرار است از بالا اِعمال شود و استفاده کننده از فضا کمترین نقش و مشارکتی در پروسه تولید آن ندارد. انگار در هر دو حالت، معمار وظیفه ذاتیْ ایدئولوژیک خود می داند که جایگاه پیامبرْ تسهیل گر خود را ترک نکند. نتیجه اینکه ظاهراً قرار است در حوزه معماری هم نظیر حوزه هایی مثل شهر، جامعه از بالا به پایین ساخته شود. آیا ساخته می شود؟ منِ معمار که خودم سال هاست درگیر همین نوسانات و رفت و آمدهای بین دو طیفم گمان نمی کنم این اتفاق بیفتد؛ کما اینکه تاکنون هم نیفتاده و جامعه روز به روز گسیخته تر و به لحاظ اقتصادی بیمارتر شده است.
می شود فکر کرد من به عنوان یک معمار چقدر در فرآیند بیماری این جامعه نقش داشته ام؟ در جامعه ای که مشارکت معنا ندارد و همه چیز از بالا اِعمال شود و رقابت تنها بر سر کسب منافع بیشتر مالی است، واقعاً نقش معمار در بدتر شدن اوضاع چقدر است؟ قطعاً اگر تمرکز بر مباحث کمی و آماری باشد، نقش معماران در شکل گیری وضعیت بیمارگونه فعلی بسیار اندک است. اما اگر بحث کمی را رها کنیم و تمرکزمان را بر نقش مشروعیت بخش و اقناعی معماران به کالایی سازی افسار گسیخته فضا معطوف کنیم، آن وقت است که متوجه خیلی از مشکلات می شویم. کافی است فکر کنیم فلان آقا یا خانم وابسته به فلان نهاد یا فلان منبع رانت و ثروت، چگونه می تواند بدون توجیهاتی از جنس علم، انتفاع مالی نامحدود خود را توجیه و پروژه هایش را اجرا کند؟ یا چگونه می توان بدون توجیهاتی از جنس رفاه و یا زیباکردن شهر شبانه تصمیم گرفت که روی سر مردم، فلان مرکز خرید یا فلان پل را عَلَم کرد؟ 
اینجا می خواهم به شکلی دیگر برگردم به همان پرسش آغازین. اگر حتی از سرمایه محور بودن پروسه طراحی و تولید فضا فاکتور بگیریم و به معماری به عنوان یک علم محض نگاه کنیم، راهکار معمار برای ترجمه مقولاتی مثل فرهنگ، زیست، طبقه، جنسیت، قومیت، مذهب به اشکال فضایی چیست؟ روشن است که هر استفاده کننده ای از فضا از آنجا که انسان است، یعنی ماشین نیست، به شیوه ای از زیست خو گرفته و در نسبت با آن زیست، جهان اطرافش را مفهوم سازی کرده و واقعیت اجتماعی را درک می کند. اگر معماری قرار نیست در امتداد نظام های کنترل و سرکوب باشد و برای ملت نسخه هایی واحد بپیچد، با این مقولات باید چگونه برخورد کند؟ تاکنون راهکار این بوده که این موارد و تمایزات انسانی را یکسر نادیده بگیریم و به عنوان متخصصِ فضا به دیگران حکم کنیم که شما نفهم تشریف دارید و باید بکوشید که با فضای طراحی شده همرنگ و هماهنگ شوید. حتی اگر کارفرما پولی خرج کند، ترجیح مان این است که تا جزئی ترین عناصر فضا را به شکلی دقیق طراحی کنیم تا مبادا استفاده کننده های نادان از فضا، شکل و شمایل مورد نظرمان از فضا را دگرگون کنند. 
من گمان می کنم، یا لااقل الان به این باور رسیده ام، که این شیوه ها تنها راه مواجهه با این امور واقعی نیست. اگر تصورمان را از فضا، به جای کالبد فیزیکی که اِعمال می شود و مردم را شکل می دهد، به تصوری تغییر دهیم که در آن فضا در تعامل و بده بستان انسان با کالبد ساخته می شود، وضع به کلی دگرگون خواهد شد. در این صورتبندی متفاوت از فضا، فضای تصور شده Conceived Spaceمعماران که روی کاغذ شکل می گیرد و روی زمین پیاده سازی می شود تا نتواند به تعامل با استفاده کننده ها از آن برسد به فضای زیستیLived Space  بدل نمی شود و در حد امری ذهنی باقی می ماند. به اعتقاد بسیاری که من هم جزو یکی از آنها هستم، بین فضای تصور شده معمار و فضای زیستی، پیوند مستقیمی وجود ندارد و معمار هم نمی تواند این راه را به تنهایی طی کند. مثال ها برای تایید این دیدگاه در حوزه شهر و معماری فراوان است، از بناهایی که ساخته شدند و توسط مردم به کلی دگرگون شدند تا فضاهایی که هیچ وقت و توسط هیچ معماری طراحی نشدند و توسط مردم به فضای فعال اجتماعی بدل شدند. 
برای تبدیل فضای ذهنی و تصور شده به فضای زیستی و اجتماعی من به عنوان معمار تنها یک راه می شناسم و آن هم رسمیت دادن به استفاده کننده از فضا است. اینکه چطور می توان حق استفاده کننده از فضا به فضای طراحی شده را احقاق کرد، حتماً کار ساده ای نیست و حتماً جزو دغدغه های بسیاری از همکاران هم نیست. اما اگر به عنوان معمار در پی ایجاد و احیا فضاهای زیستی و اجتماعی هستیم، قطعاً احیا این حق ضروری است. شاید بنظر برسد احیا این حق یعنی معمار راه بیفتد به دنبال شناسایی استفاده کننده های آتی از فضا و مشارکت دادن آن ها؛ احتمالاً این تنها راه حل نیست. راه معقول و پذیرفته ای که در خیلی از کشورهای دنیا به کار گرفته می شود این است که با نگاه بینارشته ای و تعامل با متخصصان حوزه های دیگر، از روش های تحقیق آن ها در پروسه مطالعه و طراحی استفاده کرد؛ روش هایی که می تواند داده های لازم را برای طراحیِ فضایی مشارکت جویانه فراهم کند.
به تصور من اگر این حق احقاق شود یا لااقل در مسیر احقاق قرار بگیرد، طبیعتاً می توان از نقش مثبت معماری و امید بخش بودن آن صحبت کرد. اما تا زمانی که ما معماران صرفاً نقش تسهیل گر برای سرمایه دار و نقش حامل وحی برای استفاده کننده از فضا ایفا می کنیم، سخن گفتن از امید و چشم انداز تنها باعث انبساط خاطر در این روزهای نه چندان روشن می شود.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی ـ ترانه یلدا
كتابخانه ي اتووود ـ توليد فضا ـ هانري لوفور
معماری؛ خیرمشترک و امید اجتماعی ـ محمدرضا قدوسی
تراشه های کانسپچوال ـ دیوید پیندر و یوتوپیای اکنون به مثابه بدیلی بر نقشه ی راه اینده
تشکرْنامه اتووود به مناسبت نمایشگاه طرح های برگزیده مسابقه دانشجویی اتووود در نمایشگاه مکث
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group