معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1329
اکسپو شانگهای 2010   - 33
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1136
معماری دیجیتال   - 33
نظریه معماری   - 949
معماری کانستراکتیویستی   - 33
طراحي داخلي   - 893
معماری پراجکتیو   - 32
سازه های شهری   - 858
طراحی پارامتریک   - 29
تکنولوژی ساخت   - 838
بحران آب   - 28
مرزهای معماری   - 767
هنر روسیه   - 28
معماری حوزه عمومی   - 725
اکسپو میلان 2015   - 27
المان شهری   - 693
پاویون های سرپنتین   - 24
نگاه نو به سكونت   - 682
پداگوژی   - 24
نظریه شهری   - 679
باهاوس   - 22
کلان سازه   - 598
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و سیاست   - 523
جشن نامه اتووود   - 21
معماری پایدار   - 513
معماری مجازی   - 20
منتقدان معماری   - 482
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
معماری تندیس گون   - 448
فیلوکیتکت   - 20
معماری مدرن   - 446
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 432
پردیس ویترا   - 18
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 431
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 18
آرمان شهرگرایی   - 428
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
معماری منظر   - 422
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری شمایل گون   - 418
مدرنیته؛ از نو   - 15
روح مکان   - 415
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
طراحی صنعتی   - 407
معماری ـ موسیقی   - 14
باز زنده سازی   - 370
معماری بایومورفیک   - 14
توسعه پایدار   - 351
شهرهای در حرکت   - 12
معماری یادمانی   - 333
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
تراشه های کانسپچوال   - 333
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری سبز   - 304
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماریِ توسعه   - 300
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
هنر مدرنیستی   - 274
درس گفتارهای اتووود   - 9
اتووود کلاسیک   - 263
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
طراحی نئولیبرال   - 260
اقتصادِ فضا   - 9
بدنه سازی شهری   - 251
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 249
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
آینده گرایی   - 247
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 7
معماری ارزان   - 243
معماری تخت جمشید   - 7
معماری محدود   - 243
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
تغییرات اقلیمی   - 241
بی ینال ونیز   - 7
معماری تجربی   - 241
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
محوطه سازی   - 237
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 235
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
بنای محدود   - 220
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 218
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری پست مدرن   - 208
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 204
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 187
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 187
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 160
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 158
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 145
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 142
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 132
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 131
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر گفت و گو   - 127
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
هنر انتزاعی   - 124
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
گرافیک   - 111
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری ژاپن   - 110
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری ایران   - 106
جهان علمیْ تخیلی   - 5
فضای منفی   - 102
معماری مصر   - 5
بلندمرتبه ها   - 101
فرهنگ نفت   - 5
طراحی مبلمان   - 94
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
معماری خوانی   - 4
اتووود ـ ایران معاصر   - 86
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری مذهبی   - 86
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
اکسپو   - 75
بلوپرینت   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری فاشیستی   - 63
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 4
معماری هند   - 62
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 3
معماری چین   - 61
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
ترسیمات معماری   - 57
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
گفت و گو با مرگ   - 49
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
ویرانه ها   - 48
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری و هنر انقلابی   - 44
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
جنبش متابولیسم   - 41
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
مدارس معماری   - 39
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
زاغه نشینی   - 39
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
ده پرسش از هشت معمار   - 1
درگذشت زاها حدید   - 34
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
شهرْخوانی با اتووود   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ریکاردو بوفیل   - 3
آراتا ایسوزاکی   - 16
زاها حدید   - 187
آرشیگرام   - 7
زیگموند فروید   - 10
آرکی زوم   - 4
ژان بودریار   - 3
آلبرت پوپ   - 4
ژان نوول   - 22
آلدو روسی   - 13
ژاک دریدا   - 13
آلوار آلتو   - 19
ژاک لوگوف   - 4
آلوارو سیزا   - 9
ژیل دلوز   - 25
آن تینگ   - 4
سائول باس   - 7
آنتونی گائودی   - 27
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی وایدلر   - 5
سالوادور دالی   - 2
آنتونیو نگری   - 3
سانا   - 5
آنیش کاپور   - 8
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آی وِی وِی   - 34
سدریک پرایس   - 3
اُ ام اِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
اتوره سوتساس   - 7
سوپراستودیو   - 9
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سورِ فِهْن   - 6
ادوارد برتینسکی   - 1
شیگرو بان   - 33
ادوارد سعید   - 12
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سوجا   - 10
فدریکو بابینا   - 30
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک گهری   - 49
ادولف لوس   - 6
فرانک لوید رایت   - 43
ارو سارینن   - 28
فرای اوتو   - 9
اریک اوون موس   - 13
فردا کولاتان   - 2
اریک هابسبام   - 2
فردریک جیمسون   - 1
استن آلن   - 4
فرشید موسوی   - 3
استیون هال   - 30
فمیهیکو ماکی   - 4
اسلاوی ژیژک   - 17
فیلیپ جنسن   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 23
ال لیسیتسکی   - 3
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 45
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ میس ون دروهه   - 22
ام وی آر دی وی   - 49
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اماندا لِــوِت   - 3
لوسی رای   - 8
اویلر وو   - 9
لویی کان   - 37
ایلین گری   - 7
لوییس بورژوا   - 8
ایوان لئونیدوف   - 4
لُکُربُزیه   - 133
بئاتریس کُلُمینا   - 8
لیام یانگ   - 4
بال کریشنادوشی   - 4
مارتین هایدگر   - 27
باک مینستر فولر   - 11
مارسل بروئر   - 7
برنارد چومی   - 33
مارشال برمن   - 16
برنو زوی   - 7
مانفردو تافوری   - 16
بنیامین برتون   - 6
مانوئل کاستلز   - 2
بوگرتمن   - 1
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 9
بی یارکه اینگلس   - 68
مایکل سورکین   - 1
پائولو سولری   - 4
مایکل گریوز   - 6
پاتریک شوماخر   - 3
محمدرضا مقتدر   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مخزن فکر شهر   - 1
پرویز تناولی   - 2
مـَــس استودیو   - 3
پری اندرسون   - 3
معماران مورفسس   - 16
پل ویریلیو   - 19
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر آیزنمن   - 57
موشه سفدی   - 12
پیتر برنس   - 2
میشل سر   - 3
پیتر زُمتُر   - 67
میشل فوکو   - 44
پیتر کوک   - 7
نائومی کلاین   - 4
پیر بوردیو   - 5
نورمن فاستر   - 35
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
نیکلای مارکوف   - 1
تئودور آدورنو   - 3
هانا آرنت   - 6
تادو اندو   - 13
هانری لفور   - 23
تام مین   - 13
هانی رشید   - 5
تام ویسکامب   - 10
هرزوگ دی مورن   - 27
توماس پیکتی   - 5
هرنان دیاز آلنسو   - 18
توماس هیترویک   - 30
هنری ژیرو   - 3
تیتوس بورکهارت   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیموتی مورتُن   - 2
هنس هولین   - 4
تیو ایتو   - 23
هوشنگ سیحون   - 14
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هومی بابا   - 2
جان برجر   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 1
جان هیداک   - 4
والتر بنیامین   - 26
جف منن   - 2
والتر گروپیوس   - 16
جفری کیپنس   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 10
جورجو آگامبن   - 4
ولف پریکس   - 1
جوزپه ترانی   - 2
ونگ شو   - 8
جونیا ایشیگامی   - 3
ویتو آکنچی   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ویوین وست وود   - 6
جین جیکوبز   - 1
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز جنکس   - 5
کارلو اسکارپا   - 5
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کازیو سجیما   - 2
چارلز کوریا   - 15
کالین روو   - 1
چاینا میه ویل   - 4
کامران دیبا   - 13
حسن فتحی   - 5
کامرون سینکلر   - 11
حسین امانت   - 3
کریستفر الکساندر   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
داریوش آشوری   - 1
کریم رشید   - 5
داریوش شایگان   - 8
کلر استرلینگ   - 2
دانیل لیبسکیند   - 22
کلود پَره   - 3
دنیس اسکات براون   - 10
کنت فرمپتن   - 14
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنزو تانگه   - 9
دیوید رُی   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنگو کوما   - 47
دیوید هاروی   - 24
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رابرت نوزیک   - 2
کوین لینچ   - 7
رابرت ونتوری   - 20
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رُدولف شیندلر   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رضا دانشمیر   - 5
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رم کولهاس   - 95
یان گِل   - 8
رنزو پیانو   - 30
یو ان استودیو   - 32
ریچارد مِیر   - 8
یورگن هابرماس   - 13
ریموند آبراهام   - 1
یونا فریدمن   - 5
رینر بنهام   - 2
یوهانی پالاسما   - 12
رینهولد مارتین   - 5

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -752
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -339
صنعتی   -100
فرهنگی   -304
گالری   -84
پاویون   -254
هتل   -73
موزه   -247
ورزشی   -64
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -129
حامی اتووود
مسابقه دانشجویی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
  مسابقه دانشجویی اتووود
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی ـ ترانه یلدا
اتووود سرویس خبر:   تيم اتووود
1397/06/13
مـنـــــــبـع : اختصاصی اتووود
تعداد بازدید : 516

نمی دانم چرا نوشتن برایم طلسم شد؟ ماه ها طول کشید...؟ اعتیاد به گفت و گوی مدام روی فضای مجازی و با گروهی که نزدیک به یکسال و نیم است تمام زندگیم را تسخیر کرده؟ جلسات و دیدارهای دو چندان وقت گیر در متن جامعه شهری ای که دیگرگونه می خواهمش... سفرها و پرسه زنی های طولانی... بازیگوشی... ترس از چرت و پرت نوشتن برای جماعتی که غرق در  مفاهیم فلسفی و کتاب ها و وقایع جهان تخصصی معماری، چشم به غرب دارد، و من ازشان فاصله دارم... پرهیزم از  کلمه ی "خیر"... و "امید"ی که هر روز با خبری جدید از خشونت و خرابکاری در شهرمان، شرم آگین، تحلیل می رود؟ نمی دانم. هر چه بود... ماه ها با تمام احترامی که برای آرش و این جمع دارم، ننوشتم...
برعکس نوشته های دیگر دوستان را گاهی خواندم. که چقدر آموزنده بود! و این خودش یک خیر و خوشحالی بزرگ است که نسل جوان معمارمان اینقدر متفکر، عمیق و دست به قلم اند.
و اما تجربه اخیر من. که خیرش قبل از هر کس به خودم رسید!- شور عجیبی در جانم انداخت. ناگهان جمعی به شکل خودجوش در فضای مجازی گرد هم آمد و این تصور برایش قوت گرفت که می تواند چیزهائی را در این شهری که همه چیزش از دست رفته می نماید، تغییر دهد. و گفت و گو با این جمع برای من شد جنگیدنی دن کیشوت وار... چون ژاندارک سوار بر اسب... با خیال اینکه زیبائی ها به محیط شهر برگردند و آشوبها پس رانده شوند... با آرزوی اینکه مردم راحت تر در شهر پرسه زنند... راحت تر با هم از دردهایشان بگویند... و درنهایت از طریق گفت و گو بهتر همدیگر را بشناسند. تا روزی بتوانند دست به دست هم دهند... حتی اگر کار مهمی نکنند.
نمی دانم اسم این کار خیرمشترک است یا با خیر نسبتی دارد یا خیر؟! شاید هم نداشته باشد.
و البته در این جمع خیلی هاشان معمار و شهرساز هستند. از همه نوع...


اول بگویم که همیشه مقوله معماری و شهرسازی را یکی و از یک جنس دانسته ام. و البته، سامان دادن به فضا برای جاری شدن زندگی در قلمرو عمومی شهر برایم ارجح بوده است. در سیر دنیا و وطنم ایران، گنجینه ها و میراث های همه جا را سعی کرده ام جذب و از آنِ خود کنم... میدانم که دیگر اعضای گروه هم تجربه هائی مشترک داشته اند. و اینها، وقتی ازشان حرف میزنی، می شود سرمایه اجتماعی مشترک. و وقتی گامی به سویش برداری و به عمل نزدیک شوی  شاید بشود خیر مشترک. نمی دانم... شاید.
تجربه گفت و گو روی گروه ترانه تهران، با معماران و شهرسازان و هنرمندان پیر و جوان نیز دنباله ی این میل باطنی به حرکت و تغییر بود. و تقریبا پای همه مسائل شهر تهران را پیش کشید: احیای مرکز تاریخی شهر، زیست پذیری یا قابل زندگی بودن، هوای پاک، ترافیک، زندگی پیاده در شهر، محیطی انسانی و شاد در عرصه های عمومی، محلات حاشیه ای و اقتصاد غیررسمی، و البته آسیبهای اجتماعی... کودکان، زنان، تبعیض ها و خشونتها... و برای ما که معمار و شهرسازیم: تمام تجاوزهائی که به فضای شهر و کالبد ارزشمند آن می شود، برای مشتی دلار بی ارزش! دانشگاه ها که صحنه تجاوزات سرمایه زمین خواران و بساز و بفروشها می شوند و آدمها که از محله شان رانده شده، به حاشیه های اطراف شهر پرتاب می شوند...
آری. سعی کردیم نگاه دیگری را پیشه کنیم. نگاهی که زندگی در شهرمان را از نوعی خفگی تدریجی نجات دهد. خفگی در دود... خفگی زیر احجام هیولائی ساختمانهای بی ربط... خفگی در دام باورهای سوداگرانه... که صحبت از آنها و ابزارشان در اینجا گزاف است زیرا همه به آن آگاه اید!
در اصل به ایده ی آن خیر مشترک و موعود چسبیدیم. و به مفهوم آینده. آینده ای دورتر.. و متکی به مسیر درست. و نه به نتیجه ی آنی. خواستیم در هر موردی که بدان می پردازیم، خواسته های درست جمعی همه ی شهر را معنی کنیم و به کل شهر و آینده اش فکر کنیم... به تمام آن اصول و سنتهائی که نباید فراموش شوند... به دگران کاشتند و ما خوردیم.. ما بکاریم دگران بخورند!
البته این روش برای آنها که در حال دل کَندن هستند فایده ندارد... آنها که احساس هرز رفتگی می کنند. آنها که اجتماع نابرابر را در سراشیبی انحلال می بینند. آنها که شکافها را تحمل نمی کنند و بی هویتی و آشوب را بر نمی تابند... و دائم با خود می خوانند:
"من اینجا بس دلم تنگ است.. و هر سازی که می بینم بدآهنگ است...
بیا ره توشه برداریم.. قدم در راه بی برگشت بگذاریم... ببینیم آسمان هرکجا آیا همین رنگ است؟"

ما خواستیم پاسخ دهیم: آری! یا در واقع : نه! آسمان سرزمین خودمان آبی ترست!

اما این ابراز خیال ها و خواستن ها ساده نبود! ما معماری شهر و فضا را دیگرگونه می خواستیم. اما آنها که به این فضاها شکل می دهند، به آسانی عقب نشینی نمی کردند...
در مقدمات برداشتن چهار ردیف نرده دراز و صعب العبور ، فوری به مانع خوردیم. ما می خواستیم ارتباط پیاده ها با خیابان و با آنسوی چهارراه در مهمترین تقاطع تهران (خیابان انقلاب با خیابان ولی عصر) را حفظ کنیم و نرده هائی که از هر طرف به طول 300 متر راه به خیابان را بسته بودند، را برداریم تا مردم برای گذر از این نقطه ی مهم و کانونی تهران مجبور نباشند از زیرگذری بی معنا و مهجور و اجباری! استفاده کنند. اما نیروهای تصمیم گیرنده و تحدید گر حاضر نبودند و عبور را جایز نمی دانستند و نظم خود را بر بی نظمی مورد نظر ما چیره می خواستند. بازگشت  به عبور از چهارراه در سطح خیابان، درست مثل سالها قبل، درست مثل همیشه..._ اول آسان می نمود... ولی افتاد مشکلها!
وقتی دیگر، خود را برای اظهار نظرهای معمارانه و عملی برای ساماندهی مجدد زمین سوخته ی ساختمان پلاسکو و ملحقات آن، ـ که زمانی نماد تهران مدرن بود! اما اکنون جز خاکستر از آن نمانده بود ـ ، محق دیدیم. و تصورات ایده آل مان را از حق برشهر و حوزه عمومی در رسانه مطرح کردیم و کوشیدیم معادلات بردْبرد تعریف کنیم... با چنان ماجرائی روبرو شدیم که هنوز در درد ناکامی اش متحیریم! خواستیم بگوئیم احساس تعلق و خاطره جمعی و حق عموم و عام بر شهر، امر مشترک و مهمی است. اما ظاهرا چنین نبود. سرمایه ی حاکم بر شهر از آنِ طایفه ای از نوع ظریف بین و دانا نبود. بالاخره قرار شد برج پلاسکو عینا همانجا سر جایش بازسازی شود! شهر و میراث و غیره هم هیچ و پوچ!
بعد ماجرای دانشگاه تهران و طرح توسعه ی آن پیش آمد. بعد از 20 سال که این جریان بر همگان پوشیده مانده بود، ناگهان گفته شد که قدیمی ترین دانشگاه کشور می خواهد در بلوکهای شهری اطراف خود گسترش یابد. و در این میان گفته شد که همین کار در جاهای دیگر شهر تهران هم در تکوین است! داستان بسیار غم انگیزیست! و عجیب است که قبلا در مورد این حرکات خبری ندیده بودیم! شوک آور بود. به مهاجرتهای اجباری دسته جمعی می مانست که در اثر جنگ در سالهای اخیر در کشورهای همسایه پیش آمده است. بهر حال بدون مقدمه و بعد از ۸۰ سال اسکان و همسایگی...، بیرون کردن آدمها از خانه و محله شان بنوعی غیر انسانی و ناجوانمردانه به نظر میرسید. در چندین جلسه با ساکنان باقیمانده اطراف دانشگاه که خانه هاشان هنوز توسط مامورین خریداری نشده بود جلسه گذاشتیم. از شورا و دانشگاه. تشکلات دانشجوئی و غیره هم همه آمده بودند. گفتیم این بدنامی دانشگاه است! گفتیم واقعا دنیا برعکس شده و به جای مردم معمولی و سرمایه داران کاسبکار این بار دانشگاهیان اند که وارد چنین بازیهای عجیبی شده اند! تخریب محلات قدیمی برای ساختمان سازی های توسعه گرانه!
در ضمن بنظر میرسید کاری از دست کسی بر نمی آید. دوستان آگاه گفتند که در کشورهای دیگر ـ بویژه آمریکا، دانشگاه ها، به مثابه بزرگ سرمایه داران شهرهای دانشجوئی، آنقدر زمین و خانه خریده اند و ” کمپس“ را گسترش داده اند که هیچ بساز و بفروشی چنین نکرده و اینکه سوداور ترین تجارت ها در چند دهه اخیر مدرک فروشی و قبر فروشی است.
آری! باور کردیم که ما در جبهه تفکر ترانه تهران هستیم و پاسخمان به پرسش ها آرمانگرایانه است ـ و آنچه در صحنه عینیت خشن و رقت بار سرمایه داری بساز بفروش بی قانون روی می دهد واقعیت تلخ تر از زهرمار را شکل می دهد. قبول کردیم که اگر معلوم نکنیم با کی و با چی و در چه مقیاسی طرف هستیم از تحقق آرمانمان دور خواهیم ماند. اما باز چنین خواندیم با دوستان:
بگذرد این روزگار تلخ تر از زهر!
بار دگر روزگار چون شکر آید!

حالا که به تمام انچه طی این یکسال گذشته است نگاه می کنم، می بینم، اتفاقاً چون آرمانگرا هستیم دست بالا را داریم! و شاید بتوانیم تغییری بوجود بیاوریم!
من باور دارم که شهر کور نیست و نیروهای غالب و سوداگری که شبح شان همه جا هست ، به خواسته ها و گرایشات جمعی ساکنان شهر که حق شان بر شهر را طلب می کنند، باید در نهایت پاسخگو باشند!
راستی ما واقعا با کی طرفیم؟ با گروه های مختلفی  از سازندگان ریز و درشت که نقشه ی مرتبی هم در سر ندارند! چیزی شبیه کینگ کُنگ! مهیب و رقت انگیز! که خراب می کند و شهر را در هم می ریزد بی آنکه هدف معینی داشته باشد یا از نقشه خاصی پیروی کند! آنها هنوز تصور می کنند در تهران مگا مال ها خیلی هم کم اند و آنچه ساخته شده ۲۰ درصد ظرفیت شهر را پوشش می دهد و باید هنوز ۸۰ درصد باقیمانده را ساخت! معلوم نیست واقعاً به کجا می خواهند ببرند شهر را؟ آنها نزدیک بین اند و بی منطق! در حالیکه ما و خیل عظیمی از شهروندان طبقه متوسط تحصیلکرده  تهرانی در زمره ناراضیان ایم، سکان در دست دیگران است.!
اما آیا نمی شود کشتی را از این راه بی فرجام به مسیر دیگری؟ چرا می شود. با یک عده آدم خوش ذوق که شما هم جزوش هستید!
آری به اتفاق جهان می توان گرفت!



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی ـ مینوش صدوقیان‌زاده
فیلوکیتکت ـ معماری به روایت هانری لوفِوْر
كتابخانه ي اتووود ـ توليد فضا ـ هانري لوفور
معماری و امر سیاسی؛ مشروعیت نفی و امکان هایی برای آفریدن فضای مقاومت
غیبت توده، معماری، شهر و کنش سیاسی انقلابی منتج به تولید فضا
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group