معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1331
درگذشت زاها حدید   - 34
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1138
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
نظریه معماری   - 952
اکسپو شانگهای 2010   - 33
طراحي داخلي   - 893
معماری کانستراکتیویستی   - 33
سازه های شهری   - 859
طراحی پارامتریک   - 29
تکنولوژی ساخت   - 840
هنر روسیه   - 28
مرزهای معماری   - 767
بحران آب   - 28
معماری حوزه عمومی   - 726
اکسپو میلان 2015   - 27
المان شهری   - 693
پداگوژی   - 25
نگاه نو به سكونت   - 682
پاویون های سرپنتین   - 24
نظریه شهری   - 680
باهاوس   - 22
کلان سازه   - 598
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و سیاست   - 523
جشن نامه اتووود   - 21
معماری پایدار   - 515
معماری مجازی   - 20
منتقدان معماری   - 482
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
معماری مدرن   - 449
فیلوکیتکت   - 20
معماری تندیس گون   - 448
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 433
پردیس ویترا   - 18
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 431
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 18
آرمان شهرگرایی   - 428
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
معماری منظر   - 423
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری شمایل گون   - 418
مدرنیته؛ از نو   - 15
روح مکان   - 416
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
طراحی صنعتی   - 409
معماری ـ موسیقی   - 14
باز زنده سازی   - 371
معماری بایومورفیک   - 14
توسعه پایدار   - 352
شهرهای در حرکت   - 12
معماری یادمانی   - 334
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
تراشه های کانسپچوال   - 333
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری سبز   - 305
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماریِ توسعه   - 300
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
هنر مدرنیستی   - 276
درس گفتارهای اتووود   - 9
اتووود کلاسیک   - 263
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
طراحی نئولیبرال   - 260
اقتصادِ فضا   - 9
بدنه سازی شهری   - 251
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 8
آینده گرایی   - 250
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
معماری محلی   - 249
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 243
معماری تخت جمشید   - 7
معماری محدود   - 243
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
تغییرات اقلیمی   - 241
بی ینال ونیز   - 7
معماری تجربی   - 241
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
محوطه سازی   - 237
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 235
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
بنای محدود   - 220
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 218
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری پست مدرن   - 210
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 205
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 187
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 187
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 160
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 160
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 146
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 142
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 132
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 131
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر گفت و گو   - 128
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
هنر انتزاعی   - 125
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری ژاپن   - 111
منبع شناسی اتووود   - 6
گرافیک   - 111
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری ایران   - 106
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 6
فضای منفی   - 102
جهان علمیْ تخیلی   - 5
بلندمرتبه ها   - 101
معماری مصر   - 5
طراحی مبلمان   - 95
فرهنگ نفت   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
اتووود ـ ایران معاصر   - 86
معماری خوانی   - 4
معماری مذهبی   - 86
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
اکسپو   - 75
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
بلوپرینت   - 4
معماری فاشیستی   - 63
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری هند   - 62
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری چین   - 61
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
ترسیمات معماری   - 58
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
گفت و گو با مرگ   - 50
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 3
ویرانه ها   - 48
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری و هنر انقلابی   - 44
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
جنبش متابولیسم   - 41
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
مدارس معماری   - 39
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
زاغه نشینی   - 39
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معماری دیجیتال   - 34
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری پراجکتیو   - 34
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ریکاردو بوفیل   - 3
آراتا ایسوزاکی   - 16
زاها حدید   - 187
آرشیگرام   - 7
زیگموند فروید   - 10
آرکی زوم   - 4
ژان بودریار   - 3
آلبرت پوپ   - 4
ژان نوول   - 22
آلدو روسی   - 13
ژاک دریدا   - 13
آلوار آلتو   - 19
ژاک لوگوف   - 4
آلوارو سیزا   - 9
ژیل دلوز   - 25
آن تینگ   - 4
سائول باس   - 7
آنتونی گائودی   - 27
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی وایدلر   - 5
سالوادور دالی   - 2
آنتونیو نگری   - 3
سانا   - 5
آنیش کاپور   - 8
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آی وِی وِی   - 34
سدریک پرایس   - 3
اُ ام اِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
اتوره سوتساس   - 7
سوپراستودیو   - 9
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سورِ فِهْن   - 6
ادوارد برتینسکی   - 1
شیگرو بان   - 33
ادوارد سعید   - 12
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سوجا   - 10
فدریکو بابینا   - 30
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک گهری   - 49
ادولف لوس   - 6
فرانک لوید رایت   - 43
ارو سارینن   - 28
فرای اوتو   - 9
اریک اوون موس   - 13
فردا کولاتان   - 2
اریک هابسبام   - 2
فردریک جیمسون   - 1
استن آلن   - 4
فرشید موسوی   - 3
استیون هال   - 30
فمیهیکو ماکی   - 4
اسلاوی ژیژک   - 17
فیلیپ جنسن   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 23
ال لیسیتسکی   - 3
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 46
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ میس ون دروهه   - 22
ام وی آر دی وی   - 49
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اماندا لِــوِت   - 3
لوسی رای   - 8
اویلر وو   - 9
لویی کان   - 37
ایلین گری   - 7
لوییس بورژوا   - 8
ایوان لئونیدوف   - 4
لُکُربُزیه   - 133
بئاتریس کُلُمینا   - 8
لیام یانگ   - 4
بال کریشنادوشی   - 4
مارتین هایدگر   - 27
باک مینستر فولر   - 11
مارسل بروئر   - 7
برنارد چومی   - 33
مارشال برمن   - 16
برنو زوی   - 7
مانفردو تافوری   - 16
بنیامین برتون   - 6
مانوئل کاستلز   - 2
بوگرتمن   - 1
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
بی یارکه اینگلس   - 68
مایکل سورکین   - 1
پائولو سولری   - 4
مایکل گریوز   - 6
پاتریک شوماخر   - 3
محمدرضا مقتدر   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مخزن فکر شهر   - 1
پرویز تناولی   - 2
مـَــس استودیو   - 3
پری اندرسون   - 3
معماران مورفسس   - 16
پل ویریلیو   - 19
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر آیزنمن   - 57
موشه سفدی   - 12
پیتر برنس   - 2
میشل سر   - 3
پیتر زُمتُر   - 67
میشل فوکو   - 44
پیتر کوک   - 7
نائومی کلاین   - 4
پیر بوردیو   - 5
نورمن فاستر   - 35
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
نیکلای مارکوف   - 1
تئودور آدورنو   - 3
هانا آرنت   - 6
تادو اندو   - 13
هانری لفور   - 23
تام مین   - 13
هانی رشید   - 5
تام ویسکامب   - 10
هرزوگ دی مورن   - 27
توماس پیکتی   - 5
هرنان دیاز آلنسو   - 18
توماس هیترویک   - 30
هنری ژیرو   - 3
تیتوس بورکهارت   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیموتی مورتُن   - 2
هنس هولین   - 4
تیو ایتو   - 23
هوشنگ سیحون   - 14
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هومی بابا   - 2
جان برجر   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 1
جان هیداک   - 4
والتر بنیامین   - 26
جف منن   - 2
والتر گروپیوس   - 16
جفری کیپنس   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 10
جورجو آگامبن   - 4
ولف پریکس   - 1
جوزپه ترانی   - 2
ونگ شو   - 8
جونیا ایشیگامی   - 3
ویتو آکنچی   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ویوین وست وود   - 6
جین جیکوبز   - 1
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز جنکس   - 6
کارلو اسکارپا   - 5
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کازیو سجیما   - 2
چارلز کوریا   - 15
کالین روو   - 1
چاینا میه ویل   - 4
کامران دیبا   - 13
حسن فتحی   - 5
کامرون سینکلر   - 11
حسین امانت   - 3
کریستفر الکساندر   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
داریوش آشوری   - 1
کریم رشید   - 5
داریوش شایگان   - 8
کلر استرلینگ   - 2
دانیل لیبسکیند   - 22
کلود پَره   - 3
دنیس اسکات براون   - 10
کنت فرمپتن   - 14
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنزو تانگه   - 9
دیوید رُی   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنگو کوما   - 47
دیوید هاروی   - 24
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رابرت نوزیک   - 2
کوین لینچ   - 7
رابرت ونتوری   - 21
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رُدولف شیندلر   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رضا دانشمیر   - 5
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رم کولهاس   - 95
یان گِل   - 8
رنزو پیانو   - 30
یو ان استودیو   - 32
ریچارد مِیر   - 8
یورگن هابرماس   - 13
ریموند آبراهام   - 1
یونا فریدمن   - 5
رینر بنهام   - 2
یوهانی پالاسما   - 12
رینهولد مارتین   - 5

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -752
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -339
صنعتی   -101
فرهنگی   -305
گالری   -84
پاویون   -254
هتل   -73
موزه   -247
ورزشی   -64
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -129
حامی اتووود
مسابقه دانشجویی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
  مسابقه دانشجویی اتووود
بحران سرمایه‌داری و زندگی شهری
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1392/02/26
مـنـــــــبـع : برگرفته از سخنرانی علی عباس بیگی در موسسه پرسش
تعداد بازدید : 3344

موضوعِ بحثِ من بحران سرمایه‌داری و زندگی شهری است. در این‌جا تلاش خواهم کرد که نشان دهم چگونه سرمایه‌داری از شهر و برنامه‌های توسعه‌ی شهری برای حل مسائل و معضلاتِ خود استفاده می‌کند و چرا توسعه‌ی شهری جزء لاینفکِ جریان سرمایه‌داری است. بدین منظور من از ایده‌های کتابِ اخیر دیوید هاروی یعنی شهرهای شوروشی (هاروی 2012) استفاده می‌کنم. شاید بهتر باشد این موضوع را با دو تصویر آغاز کنیم؛ دو تصویری که یکی مربوط به شهر پاریس در دورانِ امپراطوری دوم است و دیگری مربوط به خانه‌های وانهاده شده در شهرهای وسیعِ جنوبِ فلوریدا پس از بحران سال 2008 .

در سال 1848 پاریس با یک بحران مالی روبه‌رو شد. منشاء این بحران سرمایه‌ی اضافی معطل و بلااستفاده و کارگرانِ بیکار بود. این بحران به نحوی کلّ اروپا و به ویژه پاریس را از پیامدهای خود متاثر کرده بود. پیامدِ این بحران یک انقلابِ عقیم بود که کنش‌گرانِ آن کارگرانِ بیکار و آن بورژواهای یوتوپیا اندیشی بودند که انقلاب اجتماعی را چونان پادزهری برای نابرابری اجتماعی و حرص و آز سرمایه‌داری می‌پنداشتند. بورژوازی جمهوری‌خواه به شکلِ بی‌رحمانه‌ای انقلابیون را سرکوب کرد امّا نتواست بحران را مدیریت کند. متعاقبِ این ناکارآمدی لویی بناپارت با کودتایی در سال 1851 به قدرت رسید و خود را در سال 1852 امپراطور نامید. بازگشت لویی بناپارت به قدرت با سرکوب جنبش‌‌های مختلف همراه بود؛ با این‌همه او خوب می‌دانست که باید این بحران را پشتِ سر بگذارد: یعنی مساله‌ی جذبِ سرمایه اضافی و بیکار. راه حل او روی آوردن به پروژ‌ه‌های عظیم زیربنایی‌ای بود که در خود فرانسه و خارج از مرزهای آن اجرا می‌شدند. در این دوران بود که شهر پاریس تماماً بازسازی شد و پروژه‌های مربوط به شبکه‌های راه‌آهن، بندرگاه‌ها و فاضلاب شهری انجام شدند. بدین‌منظور لویی بناپارت بارون هوسمان را در سال 1853 به پاریس آورد.

بحران سرمایه‌داری تنها خود را در برنامه‌های عظیم توسعه‌ی شهری آشکار نمی‌کند، بلکه همچنین تبلور آن ‌را در خانه‌های ویران و رها شده‌ای می‌توان دید که راوی داستان‌هایی هستند از "شکست و ورشکستگی، ناکامی، بدهی، اجرائیه‌ی وثیقه‌ی بانکی. این خانه‌ها نشانه‌هایی از زندگی‌های از هم پاشیده‌ای را به تصویر می‌کشند و ثابت می‌کنند که هنوز روح کسانی که در این‌جا زندگی می‌کردند، حضور دارند." (استر 2011) بانک‌ها معمولاً هر چه سریع‌تر می‌بایست این خانه‌ها را واگذار کنند خانه‌هایی که نشانه‌هایی از نوعی فوران خشم و خشونت را بر خود دارند: "تخریبِ ناگهانی، بازگذاشتن شیر دستشویی، ظرف‌شویی و حمام، لوله‌های شکسته‌ی گاز، موکت‌هایی که بر روی‌شان لکّه‌های وایتکس به چشم می‌خورد و ..."

این دو تصویر ما را قادر می‌سازد تا قدرت سازندگی و تخریبِ جریان سرمایه در مقیاس زندگی شهری درک کنیم. جریانِ انتزاعی‌ای که مستقل و بی‌توجّه به ساکنان شهرها و خانه‌ها، شهرها را آن‌طور که می‌خواهد می‌سازد و ویران می‌کند. شهرها به لحاظ جغرافیایی و مکانی نقطه‌ی تمرکز محصول و سرمایه‌ی اضافی بوده‌اند. به زعمِ مارکس سرمایه‌داری استوار بر جستجوی مداوم برای ارزش اضافی است و اگر در این جستجوی مداوم و مستمر وقفه‌ای ایجاد شود جریان سرمایه‌داری می‌میرد. ازاین‌رو برای تولید ارزشِ اضافی سرمایه‌داران مجبورند که محصول اضافی تولید کنند. این امر بدین معناست که اولاً سرمایه‌داری به شکلی مستمر باید آن محصول اضافه‌ای را تولید کند که فرآیند شهرنشینی بدان نیازمند است و نیز این‌که سرمایه‌داری به فرآیندهای شهرنشینی و شهرسازی احتیاج دارد تا به میانجی آن محصولِ اضافه‌اش را جذب کند. پس در این‌جا می‌بینیم که میانِ تولید ارزش اضافی در سرمایه‌داری و فرآیندهای شهرنشینی و شهرسازی رابطه‌ی متقابلی وجود دارد. بنابراین جای شگفتی نیست که نمودارهای رشد سرمایه‌داری نسبت به زمان با نمودارهای توسعه و رشد شهرنشینی همسان‌اند.

اگر کمی دقیق‌تر به آن‌چه که سرمایه‌دارها انجام می‌دهند نگاه کنیم می‌بینیم که آن‌ها مثلاً یک روز را با مقدار معینی از پول آغاز می‌کنند و شب را با مقدار بیشتری از آن پول به پایان می‌رسانند. آن‌ها می‌توانند برای تحقق این امر روش‌های مختلفی از قبیل سرمایه‌گذاری در تولید محصول، سرمایه‌گذاری در بورس یا سرمایه‌گذاری در مستغلات را به کار گیرند. روز بعد شخص سرمایه‌دار باید تصمیم بگیرد که با این ارزشِ افزوده چه کند؟ آن‌ها می‌توانند آن‌را مصرف کنند یا آن‌را به شکل مجدد وارد چرخه‌ی سرمایه‌گذاری و تولید ارزش کنند. در این‌جا پای قوانینِ سفت و سخت رقابت پیش می‌آید. اگر یک سرمایه‌دار پولش را دوباره وارد چرخه‌ی تولید ارزش نکند، سرمایه‌داری دیگری هست که این کار را انجام می‌دهد و متعاقباً او از عرصه‌ی تولیدِ سرمایه‌داری حذف می‌گردد.

سیاست سرمایه‌داری معطوف به جستجوی مداوم قلمروهایی است که هم ارزش اضافه تولید کنند و هم آن‌را جذب نمایند. هر مانعی که در این جستجوی مداوم وقفه بیافکند در اصل در حیاتِ سرمایه‌داری وقفه انداخته است. اگر جایی وجود نداشته باشد که محصولات و ارزش‌های اضافی تولید شده جذب شوند این محصولات و ارزش‌ها بی‌مصرف و معطل می‌شوند و در اصل ارزش‌های خود را از دست می‌دهند. محصول تولید شده زمانی تحقق می یابد که بدست مصرف کننده برسد و هر وقفه‌ای در آن می‌تواند تحقق محصول را عقیم بگذارد. موانع مختلف حرکت سرمایه چیزهایی‌اند مانند کمبود کارگر، بالابودنِ دستمزدها، کمبود منابعِ طبیعی و ضرورت خلق تکنولوژی‌های و ابزارهای جدید تولید. همچنین اگر قدرت خرید در یک قلمرو مشخص به اندازه‌ی کافی وجود نداشته باشد، برای سرمایه‌داری ضروری است که قلمروهای جدیدی را برای فروش محصولاتش بیابد و نیز ابزارهای مالی جدید مثل کارت‌های اعتباری ایجاد کند.

بحران یا فرآیند بی‌ارزش‌شدن به عنوانِ جزء ذاتی گردش سرمایه:

اگر در گردش مستمر سرمایه وقفه‌ای به وجود آید و به نحوی از انحا در بسط و رشد سرمایه مانعی پدیدار شود، آن‌گاه انباشتِ سرمایه‌داری با بن‌بست مواجه می‌شود و سرمایه‌داری وارد مرحله بحران می‌شود. در این حالت سرمایه نمی‌تواند از نو در چرخش قرار بگیرد و پولِ حاصل در فرآیندی سرمایه‌گذاری شود، در این وضعیت انباشت سرمایه متوقف می‌شود و نرخ تولید ارزش اضافه تقلیل می‌یابد. وقتی که بحران پیش می‌آید این‌گونه نیست که دارایی‌ و ثروتِ مردم و اساساً کالاها همان ارزشِ قبل خود را داشته باشند. همراه با بحرانْ، فرآیند devaluation یا ارزش‌زدایی از همه چیز رخ می‌دهد و این نشان‌دهنده‌ی این است که کار، دارایی و محصولاتْ خود فی‌نفسه ارزش ندارند بلکه گردشِ سرمایه‌ است که آن‌ها را ارزشمند می‌کند. در این‌جا با مکانیزمی مثل حرکت خون در رگ‌ها طرف هستیم: تا زمانی که خون توسط قلب پمپاژ می‌شود دست‌ها و پاها ارزش دارند و بدون حرکتِ خون آن‌ها هیچ ارزشی نخواهند داشت. متعاقبِ این وضعیت کالاها ارزشِ خود را از دست می‌دهند و تخریب می‌گردند: ظرفیت‌های تولیدی معطل می‌مانند، خانه‌ها و مستغلات خالی از سکنه و ویران می‌شوند، تورم پدید می‌آید و کارگران بیکار و نیروی کار معطل می‌ماند. ما در این‌جا با تصویری تمثیلی مواجه هستیم. شهری که ویران شده و چیزهایی که ارزش خود را از دســت داده‌اند.

فرآیندهای شهرنشینی، گردش سرمایه و بحران

همان‌طور که در مثال اول، یعنی پاریسِ دوران امپراطوری دوم گفتیم فرآیندهای شهرنشینی به نحوی بناست که موانع گردش سرمایه را رفع کنند و حرکت سرمایه را استمرار بخشند. از این‌ طریق سرمایه‌داری ظاهراً می‌تواند بحران‌های خود را پشتِ سر بگذارد. در بازسازی پاریس در دوران امپراطوری دوم، حجم زیادی از نیروی کار و سرمایه جذب می‌گردد، حرکت‌های اعتراضی سرکوب می‌شود و برای مدتی نوعی ثباتِ اجتماعی شکل می‌گیرد. هوسمان طرح‌های بزرگ فوریه و سن‌سیمون را نقطه‌ی آغاز خود قرار می‌دهد امّا به آن‌ها مقیاسی نجومی می‌بخشد. او چهره‌ی کل پاریس را دگرگون می‌سازد و این کار مستلزمِ ایجادِ ابزارآلات مالی جدید است: اعتبار. این سیستم برای 15 سال ثبات اجتماعی را برای فرانسه به ارمغان آورد. و نه تنها کل فضای شهری پاریس را تغییر داد بلکه زندگی جدید و شخصیت‌های جدیدی را خلق کرد. پاریس به شهر نور بدل گشت و بزرگ‌ترین مراکز مصرف، توریسم و تفریح،کافه‌ها، مراکز فروش، صنعت مد و نمایشگاه‌ها کلّ شکلِ زندگی شهری را تغییر دادند آن هم به گونه‌ای که بتوانند بیشترین مقدار ارزش و محصولات اضافی تولید شده در سرمایه‌داری را جذب کنند. بااین‌همه در سال 1868 سیستم مالی مبتنی بر سفته‌بازی و اعتبار، که کل این فرآیند بازسازی شهری مبتنی بر آن بود در هم شکست و فرانسه وارد دوران رکود و و بحران گردید. ناپلئون سوم به جنگ با بیسمارک آلمان رفت و شکست خورد. در خلاء ناشی از در هم‌شکستنِ‌سیستم مالی و شکستِ ناپلئونِ سوم در نبرد با آلمان‌ها بود که کمون پاریس شکل گرفت، حرکتی که می‌توان آن‌را یکی از انقلابی‌ترین مراحل در تاریخ سرمایه‌داری شهری نامید. کمون پاریس تا حدّی بر مبنای نوستالژی پاریس پیش از دورانِ هوسمان و آن فضای شهری‌ای شکل گرفته بود که هوسمان نابود کرده بود. کمون پاریس می‌خواست که پاریس را دوباره از آن خود کند، یعنی همان پاریسی که هوسمان از آن‌ها گرفته بود و با طرح‌هایش آن‌را نابود کرده بود.

مشابه این روند در دورانِ پس از رکود بزرگ در آمریکا رخ داد. سرمایه‌ی اضافی معطلی که در دهه‌ی 1930 رکود را رقم زده بود به لطف جنگ جهانی دوم موقتاً به جریان افتاد و مساله‌ی رکود به شکلی موقت حل و فصل شد. پس از دوران رکود بزرگ جنبش‌های اجتماعی بزرگی در آمریکا شکل گرفت که ماهیتی اعتراضی داشتند. مک‌کارتیسم و دمیدن در شیپور جنگ سرد واکنشی بدین اعتراض‌ها بود. چونان دوران لوئی بناپارت میزانِ زیادی از سرکوبِ سیاسی مورد نیاز بود تا قدرت حاکم دوباره بتواند قدرت خود را تحکیم کند.

در سال 1942 رابرت موزز با نوشتنِ مقاله‌ای کارهای هوسمان را ارزیابی کرد و مشکلاتی را برشمرد که طرحِ او در بازسازی پاریس با آن مواجه بود. رابرت موزز می‌خواست که ملهم از کارهای هوسمان نیویورک را تغییر دهد، امّا بااین‌همه می‌خواست که طرح را گسترده‌تر سازد و به میانجی این کار محصول اضافی را جذب کند و راه حلّی را برای مشکل سرمایه‌ی معطلِ بیکار و جذبِ آن بیابد. طرح موزز مقیاسی ملّی یافت و همین امر نقش فعّالی را در تثبیت سرمایه‌داری پس از جنگ جهانی دوم پیدا کرد.

یکی از ویژگی‌های طرح موزز ایجاد محله‌های حاشیه‌ای در شهرها بود، یعنی فرآیندsuburbanization .این امر پیامدهای بسیاری در تغییرِ شکل زندگی آمریکایی به همراه داشت: شکلِ زندگی‌ای که محصولات جدیدی را ضروری می‌ساخت و به سرعت آن‌ها را جذب می‌کرد، از سیستم‌های تهویه مطبوع گرفته، تا یخچال و دستِ کم دو اتومبیل در هر گاراژ که خود رشد سرسام‌آور مصرفِ سوخـــــــــت را لازم می‌آورد.

فرآیند suburbanization و ایجادِ محل‌های حاشیه‌ای در شهرهای اصلی نقشِ پررنگی در جذبِ سرمایه‌ی اضافی معطل و بیکار در سال‌های پس از جنگ داشت. با این‌همه این فضاهای حاشیه‌ای به رغمِ جذابیتِ رنگارنگشان فضاهای دل‌مرده‌ای بوده‌اند که اساساً مفهوم اجتماعِ شهری را به چالش کشیدند. فرآیندهای suburbanization به قیمت خالی کردنِ شهرها و تهی کردن آن‌ها از نیروهای اقتصادی بود؛ پدیده‌ای که بحران‌های شهری در دهه‌ی 1960 را رقم زد و خود را در حرکت‌های اعتراضی علیه اقلیت‌ها، مثلِ اقلیت‌های آفریقایی امریکایی نشان داد. طرح‌های موزز نیز مانند طرح‌های هوسمان در زمان امپراطوری دوم به لحاظِ مالی مشکل‌ساز شد و بحرانِ مالی‌ای به بار آورد. اگر این نکته را بپذیریم که کمونِ پاریس از دلِ زیرو رو کردن پاریس و فرآیند بازسازی پاریس رخ داد، آنگاه می‌توان ویژگی‌های بیروح و ملال‌آور زندگی در محله‌های حاشیه‌‌ای شهر و خود فرآیند suburbanization را به عنوان تبیینی برای رخدادهای 68 پذیرفت: رخدادی که در آن دانشجویانِ طبقه متوسط دست به طغیان زدند و به نوعی از اتحاد با سایر گروه‌های حاشیه‌ای رسیدند.

این دو فرآیند شهرسازی که مبتنی بر ایده‌های هوسمان و رابرت موزز بودند نشان دادند که تنها راه حل‌های موقتی برای مسائلِ اصلی سرمایه‌داری‌اند، مسائلی که سرمایه‌داری نمی‌تواند مستقیماً با آن‌ها رویاروی شود و صرفاً به قول انگلس تصمیم می‌گیرد که "آن‌ها را به تعویق بیاندازد."

نسخه دیگری از این سخنرانی را نیز می توانید اینجا مطالعه فرمایید.

کمون پاریس




حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

هنر گفت و گو ـ دیوید جانسون با دیوید هاروی
پست مدرنیسم و شهر فرهنگی؛ نهادینه سازی طرد اجتماعی و فقر اقتصادی
نگاهی به شهر از کمون تا جنبش اشغال وال استریت
تراشه های کانسپچوال ـ دیوید هاروی و هستی شناسی شهر همچون ابژه منازعه
کتاب خانه اتووود ـ پاریس، پایتخت مدرنیته ـ دیوید هاروی
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group