معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1447
جشن نامه اتووود   - 21
منظر شهری   - 1439
معماری و ادبیات   - 21
نظریه معماری   - 1079
معماری کوچک مقیاس   - 21
طراحي داخلي   - 997
معماری و گیم   - 20
سازه های شهری   - 925
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
تکنولوژی ساخت   - 909
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری حوزه عمومی   - 852
پردیس ویترا   - 18
مرزهای معماری   - 831
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نگاه نو به سكونت   - 776
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
نظریه شهری   - 773
شهرهای در حرکت   - 15
المان شهری   - 765
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری و سیاست   - 703
معماری ـ موسیقی   - 15
کلان سازه   - 640
معماری بایومورفیک   - 15
معماری مدرن   - 613
معماری و هوش مصنوعی   - 15
معماری پایدار   - 558
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
منتقدان معماری   - 530
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
آرمان شهرگرایی   - 510
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
روح مکان   - 497
معماری جنگلی   - 11
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 497
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
طراحی صنعتی   - 483
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری تندیس گون   - 477
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری منظر   - 474
بی ینال ونیز   - 10
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 473
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماری شمایل گون   - 438
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
آینده گرایی   - 421
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
باز زنده سازی   - 413
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
هنر مدرنیستی   - 408
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
توسعه پایدار   - 395
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری یادمانی   - 362
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 345
معماری بیابانی   - 8
معماریِ توسعه   - 339
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری سبز   - 333
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی نئولیبرال   - 323
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 318
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 287
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 277
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 268
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 264
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 263
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 259
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 255
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 249
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 246
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 239
طراحی مُد   - 7
گرمایش زمین   - 233
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 233
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 223
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 209
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 206
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 7
معماری ـ سینما   - 202
معماری تخت جمشید   - 7
عکاسی   - 199
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
مسکن عمومی   - 198
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
هنر انتزاعی   - 191
طراحی و پناهجویان   - 7
گرافیک   - 169
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 166
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
معماری خوانی   - 7
هنر گفت و گو   - 151
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 147
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
طراحی مبلمان   - 139
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
معماری ژاپن   - 133
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
ترسیمات معماری   - 129
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری ایران   - 119
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 6
معماری و فاجعه   - 118
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
بلندمرتبه ها   - 113
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
اتووود ـ ایران معاصر   - 92
معماری مصر   - 5
معماری مذهبی   - 87
فرهنگ نفت   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
معماری فاشیستی   - 83
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 81
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
اکسپو   - 79
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
اقتصادِ فضا   - 79
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 69
بلوپرینت   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اتووودْ آبزرور   - 4
فیلوکیتکت   - 67
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 67
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
گفت و گو با مرگ   - 66
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
معماری هند   - 66
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
معماری چین   - 66
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
ویرانه ها   - 62
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
مدارس معماری   - 55
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
زاغه نشینی   - 52
پداگوژی انتقادی   - 3
معماری پراجکتیو   - 52
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
پداگوژی   - 51
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
معماری فضای داخلی   - 51
باشگاه مشت زنی   - 3
معماری دیجیتال   - 48
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 46
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری و رسانه   - 46
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 42
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
جنبش متابولیسم   - 42
عبور از مرحله جنینی   - 2
باهاوس   - 41
آنتروپوسین   - 2
هنر روسیه   - 37
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
جهان علمیْ تخیلی   - 33
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
معماری و روانشناسی   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
طراحی پارامتریک   - 30
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
بحران آب   - 29
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
معماری و نقاشی   - 29
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 24
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری مجازی   - 23
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 10
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 6
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 32
آلدو روسی   - 14
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 28
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 42
سوزان سانتاگ   - 9
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 15
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 50
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 46
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 29
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 6
اسلاوی ژیژک   - 18
گابریل کوکو شنل   - 2
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 37
گونتا اشتلزل   - 1
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لبس وودز   - 26
الیس راستورن   - 112
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 56
لودویگ لئو   - 3
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ میس ون دروهه   - 26
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
ایلین گری   - 8
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایوان لئونیدوف   - 4
لوسی رای   - 15
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لویی کان   - 39
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 12
لُکُربُزیه   - 146
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنارد خوری   - 2
مارتین هایدگر   - 31
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو فریره   - 2
مایکل سورکین   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 28
معماران آر سی آر   - 4
پیتر آیزنمن   - 59
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 5
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 69
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 8
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 54
پییر ویتوریو آئورلی   - 12
نائومی کلاین   - 4
تئودور آدورنو   - 6
نورمن فاستر   - 35
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 9
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 24
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 30
توماس هیترویک   - 30
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 6
واسیلی کاندینسکی   - 2
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 28
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 18
جورجو آگامبن   - 6
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 13
جونیا ایشیگامی   - 3
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 2
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 2
حسن فتحی   - 6
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 13
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 9
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 29
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رضا دانشمیر   - 5
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رم کولهاس   - 102
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 31
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 6
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 5
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 191
یوهانی پالاسما   - 12
زیگموند فروید   - 18

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -807
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -395
گالری   -87
فرهنگی   -335
هتل   -77
پاویون   -268
ورزشی   -65
موزه   -255
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -232
حمل و نقل عمومی   -39
مسکونی ـ تجاری   -163
ویلا   -8
تفریحی   -162
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -138
مجموعه های مسکونی   -4
صنعتی   -106
عناصر یادمانی شهری   -1
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
هنر گفت و گو ـ ورسو با دیوید هاروی ـ شهرهای شورشی، مقاومت شهری و سرمایه داری. قسمت پایانی
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1396/09/30
مـنـــــــبـع : www.versobooks.com
تعداد بازدید : 1734

امانوئل: در فصل پنجم؛ "احیاء شهر برای مبارزات ضد سرمایه داری"، دو سوال از جنبش های سیاسی ِ مبتنی بر امر شهری مطرح می کنید: ۱) آیا شهر یا نظام شهر تنها یک سایت کنش پذیر یا شبکه ای از پیش موجود است؟ ۲) تظاهرات سیاسی اغلب موفقیت خود را از لحاظ توانایی شان درجهت  مختل ساختن اقتصاد شهری می سنجند. آیا می توانید این اختلالات را توضیح دهید؟ فکر می کنید معترضان در جامعه امروز می توانند اقتصاد شهری را به طور موثری مختل کنند؟

 

هاروی: طوفان سندی واقعا زندگی کسانی را که در شهر نیویورک بودند، مختل کرد.  بنابراین، چرا جنبش های اجتماعی سازمند نتوانند زندگی را در شهرهای بزرگ مختل کنند و بر همین اساس به منافع طبقه حاکم آسیب برسانند؟  ما شاهد نمونه های تاریخی زیادی هستیم.  به عنوان مثال، در دهه ۱۹۶۰، اختلالاتی که در بسیاری از شهرهای ایالات متحده اتفاق افتاد، منجر به نابسامانی هایی در تجارت شد.  طبقات سیاسی و تجاری به دلیل سطح گسترده  تخریب و اضمحلال، سریع واکنش نشان دادند. در کتاب،  تظاهرات کارگران مهاجر در بهار سال ۲۰۰۶ را ذکر کرده ام. تظاهرات واکنشی در پاسخ به کنگره بود که تلاش می کرد مهاجران غیرقانونی را مجازات کند. پس از آن، مردم در مکان هایی مانند لس آنجلس و شیکاگو بسیج شدند و به طور قابل توجهی کسب و کار شهر را مختل کردند.

شما می تواند ایده اعتصاب را که معمولا  شرکت یا سازمان خاص ی را مورد هدف قرار می دهد، بگیرید  و این تاکتیک ها و استراتژی ها را به مراکز شهر منتقل کنید. بنابراین، به جای اینکه بر یک کسب و کار خاص یا یک شرکت خاص ضربه بزنید، مردم اقدامات لازم را در کل مناطق شهری انجام می دهند .رویدادهایی مانند کمون پاریس یا اعتصاب عمومی در سیاتل به سال ۱۹۱۹ یا قیام کوردوبازو در آرژانتین حدود سال ۱۹۶۹ از این دست بودند.  این جنبش های یک حرکت انقلابی نیست بلکه می توانند به تدریج  منجر به ایجاد اصلاحات شوند.

نمونه دیگر بودجه مشارکتی است که  در حال حاضر در پورتو آلگرهِ برزیل اجرا می شود، جایی که حزب کارگران، سامانه ای را توسعه داده است که از آن طریق مردم و مجامع محلی تصمیم می گیرند  پول های مالیاتی شان در چه مواردی و چگونه بکار گرفته شود.  بنابراین، آنها مجمع های مردمی و غیره را تشکیل می دهند و تصمیم می گیرند که چگونه از بودجه و خدمات عمومی استفاده کنند.  باز هم، در اینجا با یک اصلاحات دموکراتیک مواجهیم که ابتدا در پورتو آلگره اتفاق افتاد، اما از آن زمان تا کنون  به شهرهای اروپایی منتقل شده است. این یک ایده عالی است که شامل عموم مردم می شود و افراد را درگیر می کند. این نوع روش تصمیم گیری، سراسر جامعه را دموکراتیزه می کند.  تصمیماتی از این دست دیگر توسط شوراهای شهر، بوروکراتها یا پشت درهای بسته گرفته نمی شود . در حال حاضر، این گونه از گفتمان ها  در زمینه  مصرف عمومی وجود دارد. از یک سو ، شما مداخلات بسیار سریع را در قالب اعتصابات و اختلالات انجام می دهید . از سوی دیگر، شما باید روند آهسته ای از اصلاحات را از طریق مجمع های دموکراتیک و غیره در نظر بگیرید.

 

امانوئل: در طول سالها، با افرادی سرو کار داشته ام  که در بخش اتحادیه کار می کنند، افرادی که بیکار هستند و در چارچوبی که معمولا "اقتصاد سیاه" نامیده می شوند، مشغول بکارند. مهمتر از همه،علاقه مند به ساماندهی کسانی هستم که در صنایع خدماتی و یا فروشگاه های بزرگ مانند Applebee’s یا Best Buy  مشغول بکارند.

در فصل پنجم نوشتید: در سنت مارکسیستی، مبارزات شهری اغلب نادیده گرفته یا رد می شوند با این استباط که به مثابه  از دست دادن پتانسیل انقلابی و یا تقلیل اهمیت موضوع هستند. هنگامی که یک مبارزه در سطح شهر به یک وضعیت انقلابی مشهور تبدیل می شود،  مانند کمون پاریس به سال ۱۸۷۱، اولین بار توسط مارکس و حتی با تاکید بیشتر از سوی لنین، به عنوان یک قیام پرولتاریا شناخته شد و نه یک جنبش انقلابی بسیار پیچیده تر ناشی از تمایل  به احیاء شهر  از تصاحب بورژوازی به مثابه آزادی مطلوب  کارگران از سرخوردگی طبقاتی در محل کار. دو اقدام اول کمون پاریس را به عنوان نمادین مهم می دانم ، لغو کار شبانه در نانوایی ها به مثابه یک مسئله کارگری و اعمال نفوذ قانونی بر اجاره را به مثابه یک مسئله شهری. آیا می توانید در مورد امتیازدهی به  کارگران صنعتی در ایدئولوژی مارکسیستی صحبت کنید؟

 

هاروی: در محافل مارکسیستی و نه تنها در محافل مارکسیستی، بلکه به طور کلی در چپ، گرایش غالب این است که به کارگر صنعتی امتیاز دهد. این ایده مبارزه پیشگامانه منجر به یک جامعه جدید برای مدت زمان مدید شده است.  موضوع قابل اهمیت این می باشد که  ما با فقدان  راهکار جایگزین برای این دیدگاه  و یا کمینه در اهداف و مقاصد مواجهیم. مطمئنا، بسیاری از این موارد از جانب نوع دیدگاه مارکسیستی بر سرمایه است - تاکید بر کارگر کارخانه. این ایده که حزب کارگران پیشگام ، ما را به سرزمین موعود وعده داده شده  ضد سرمایه داری می برد. اجازه دهید آنرا جامعه کمونیستی بنامم که بیش از صد سال ایستادگی کرده است. من همیشه احساس می کردم که این امر، مفهوم محدود از یک پرولتاریایی و یا پیشگام را نشان می دهد.

همچنین، همیشه علاقه مند به پویایی مبارزه طبقاتی و روابط آنها با جنبش های اجتماعی شهری هستم. واضح است که من جنبش های اجتماعی شهری را بسیار پیچیده می دانم. آنها در تمام طول مسیر خود،  ازسمت سازمان های محله ای بورژوازی که به دلیل تلاش های مستاجران علیه اعمال بهره کشی و استثمار آمیز صاحب خانه ها ؛ بدنبال اجرای سیاست های اعمال محدودیت هستند؛ تحت فشار قرار می گیرند. هنگامی که به طیف گسترده ای از جنبش های اجتماعی شهری نگاه می کنید، برخی از آنان ضد سرمایه داری اند و برخی دیگر در نقطه مقابل قرار می گیرند. اما من در مورد برخی از اشکال ساماندهی اتحادیه های سنتی نیز، همین حرف را می زنم. به عنوان مثال، برخی از اتحادیه ها وجود دارند  که سازمندی را   به مثابه  راهی جهت امتیاز دهی به کارگران ممتاز جامعه در نظر می گیرند. البته این ایده را دوست ندارم. افراد دیگری هم هستند که شرایط مساوی تر و عادلانه تری را ایجاد می کنند.

فکر می کنم یک آرایه برابر از تمایز میان اشکال سازمانی کارگر صنعتی وجود دارد. در حقیقت، اشکال سازمانی کارگر صنعتی ، گاهی اوقات به دلیل برخورد با گروه های خاص و منافع خاص به سیاست عمومی، نسبت به انتظارات، واکنش بیشتری نشان می دهند. در این راستا، من از اشکال سازمانی آنتونیو گرامشی استفاده می کنم.  او در مورد شوراهای کارخانه  بسیار نگران بود. گرامشی از خط مارکسیست پیروی کرد که سازمان کارخانه را  در مبارزه بسیار مهم می دانست. اما پس از آن مردم را وادار کرد تا در محله های خود نیز دست به ساماندهی بزنند. به این ترتیب، در تفکر گرامشی، آنها می توانند تصویری بهتر از آنچه کل طبقه کارگر هست را نمایش دهند و  نه فقط کسانی که در کارخانه ها ساماندهی شده اند و غیره. از جمله افرادی مانند بیکاران، کارگران موقت و همه افرادی که گفته اید  در چارچوب اقتصاد سیاه قرار می گیرند. بنابراین، گرامشی پیشنهاد داد که این دو نوع روش های ساماندهی سیاسی برای اینکه بتوانند نماینده واقعی  پرولتاریا باشند ، می بایست در هم تنیده شوند. در اصل، تفکر من  نشانگر دیدگاه گرامشی در این زمینه است. چگونه ما مراقبت از همه افراد کارگر در یک شهر را آغاز کنیم؟ چه کسی این کار را می کند؟ اتحادیه های سنتی تمایل دارند این کار را انجام ندهند.

در حقیقت،  تحرکات موجود  درون جنبش  اتحادیه ای، شیوه ساماندهی را هدایت می کنند. به عنوان مثال، شوراهای اتحادیه در بریتانیای کبیر  یا شوراهای کارگری در ایالات متحده که هر دو تلاش دارند تا کمی فراتر از حیطه اتحادیه های سنتی سازماندهی داشته باشند. ما باید اشکال جدیدی از ساماندهی  که سویه ترقی خواه  آنچه که در جنبش های اجتماعی شهری جریان دارد را در بر می گیرد، بیابیم و با کمک هم ، آنچه را که از مدل اتحادیه صنفی سنتی  کارگری  باقی مانده است کنار بگذاریم. باید بدانیم که بسیاری از کارگران که در اقتصاد ایالات متحده مشغول به کارند نمیتوانند به طور رسمی تحت یک اتحادیه با قوانین کار فعلی ساماندهی شوند. بنابراین به  فرمی دیگر از سازمان، خارج از مدل اتحادیه سنتی احتیاج داریم.

سازمانی در نیویورک وجود دارد به نام سازمان کارگران خانگی ، که در واقع ملَی است، اما در سطح نیویورک بسیار قوی کار می کند . ساماندهی کارگران خانگی بسیار دشوار است. اما آنها دارای یک سازمان حق محور هستند و همچنان به ساماندهی و مبارزه ادامه می دهند. بیایید صادق باشیم، اگر شما یک مهاجر غیر قانونی در ایالات متحده هستید، به شیوه های ناپسند و نفرت انگیز با شما رفتار می شود.  از این رو گروه های سازمند مانند رانندگان تاکسی و یا کارگران رستوران، کنگره های کارگری ایجاد می کنند.. آنها در تلاشند تا تمامی  اشکال سنتی سازمان را کنار بگذارند. می دانید، حتی ریچارد ترومکا نیز به یکی از این کنفرانس های ملی آمد و به کارگران گفت که جنبش اتحادیه  سنتی دوست دارد که کمینه، رابطه ای با آنها داشته باشد.

به طور خلاصه، فکر می کنم  در حال حاضر یک حرکت رو به رشد در جریان است واهمیت انواع کارهای مختلفی را که در محیط شهری اتفاق می افتد، به رسمیت می شناسد. من سوال بسیاری از افراد اتحادیه را مطرح کردم: "چرا ما تمام شهر را سازمند نمی کنیم؟ در حال حاضر حرکت هایی برای ساماندهی رانندگان تاکسی وجود دارد، اما چرا کارگران را تحویل نمی گیرند؟ آنان نیروی کار بزرگی هستند و شهر کاملا بر این بخش از  کارگران متکی است تا تجارت را به طور معمول ادامه دهد. اگر این گروه ها با هم متحد شدند و شروع به درخواست نوع دیگری از سیاست ها در شهرها بکنند چه می شود؟ اگرآنها در مورد نحوه استفاده از وجوه و منابع نظر دهند چه؟ آیا راهی برای مقابله با نابرابری باور نکردنی درشهر نیویورک، وجود دارد؟

 

منظورم این است که بر اساس گزارش مالیاتی سال گذشته، ۱٪ از مردم  دهک بالا در شهر نیویورک ۳.۵۷ میلیون دلار درآمد دارند در مقایسه با ۵۰٪ از جمعیت که در آمدی کمتر از ۳۰۰۰۰ دلار بدست می آورند .نیویورک یکی از شهرهای نابرابر جهان است. پس چه کاری می توانیم در مورد آن انجام دهیم؟ چگونه می توانیم این نابرابری را سامان دهیم؟ به نظرم، باید این مفهوم را عوض کنیم که کارگر کارخانه می خواهد پرولتاریایی باشد و کسانی که  در تولید و بازتولید زندگی شهری ذی اثرند را شناسایی کنیم. این شامل کارگران خانگی، رانندگان تاکسی، کارگران خدماتی، و بسیاری دیگر از افراد طبقات تهیدست و کارگر است.  فکر می کنم می توانیم جنبش های سیاسی ایجاد کنیم که کاملا متفاوت از گذشته عمل نمایند.  می توانیم این را در شهرهای سراسر جهان، از شهرهای بولیوی تا بوینس آیرس شاهد باشیم . با ترکیب کار فعالان شهری، با کسانی که در کارخانه ها کار می کنند، یک محیط دلخواه کاملا متفاوت ناشی از اختلاط سیاسی را توسعه می دهیم.

 

امانوئل: آیا می توانید در مورد برخی از شهرها مانند ال آلتوِ بولیوی صحبت کنید؟ من دراعتراضات کارگری سال ۲۰۱۱ مدیسون، ویسکانسین شرکت داشتم ، و باید بگویم، تجربه پویایی درونی  جنبش کارگری جالب و در عین حال خسته کننده بود. و نکته دیگر چگونگی تعامل  با کارگران و شهروندان غیر اتحادیه ای است.  متاسفانه جنبش اتحادیه مخالفت و مقاومت جدی را خنثی می کند. در حالی که بسیاری از کارگران مدیسون در اتحادیه هستند، کسانی که ساختمان کنگره را اشغال کردند ، کارگران غیر اتحادیه ای بودند. سپس، اتحادیه های بزرگ وارد شده و بلافاصله گفتگو را به سمت انتخابات برکناری اسکات واکر هدایت کردند. بدون شک، در نظر سنجی، رای گیری برکناری اسکات واکر یک فاجعه سیاسی بود. شما چه فکر می کنید؟

 

هاروی: زمان زیادی از تشکیل اتحادیه ها گذشته  که نتیجه خوبی هم نداشته است، آنها   به خصوص در ایالات متحده  پیشرفت چندانی نداشته اند. با نظر شما در مورد جایی که مثال زدید ، موافقم. دلیل این که من به ترومکا اشاره کردم این بود که فکر می کنم او و بسیاری از کسانیکه در داخل جنبش اتحادیه اند، متوجه شدند دیگر نمی توانند به تنهایی ادامه دهند.  آنها به کمک کل نیروی کار، اتحادیه های کارگری و غیره احتیاج دارند. همیشه چالش هایی  در زمان ساماندهی وجود دارند: از نهاد های بزرگ تا چه میزان پیشتیبانی انتظار داریم ؟ و چقدر از آنچه که انجام می دهند، ناشی از  یک حس واقعی همبستگی است؟ چقدر از آن برای سود شخصی است؟ تجربه شخصی من در بالتیمور، در اطراف کمپین های دستمزد زندگی، تا حدی مشابه تجربه شما است.  اتحادیه ها عموما نسبت به این کمپین ها خصمانه بودند و به طور کلی به آنها کمک نمی کردند. با این حال، ما  کمک های زیادی از اتحادیه های محلی دریافت کردیم.

 

بنابراین، مجددا باید این دو نهاد را جدا کنیم. افراد محلی به کمپین های محلی کمک کردند. بدون تردید، جنبش اتحادیه در ایالات متحده بسیار بسیار محافظه کارانه بوده است. به طرق مختلف، به ویژه در پنجاه سال گذشته یا بیشتر، ما حرکت جدی  در زمینه کار سازمند  نداشتیم. و همچنین در اتحادیه های کارگری بریتانیا نیز مشکلات مشابهی وجود دارد. برای اینکه منصف باشم، تصور من از  برخی رهبران محلی در شهر نیویورک این است که آنها به ضعف خود آگاهند. به این گفته شما که ما نباید با اتحادیه ها سازمند شویم ؛ شک دارم ، و هر کسی که این را می گوید قطعا باید از تبعات آن آگاه باشد، اما به من اعتماد کنید، من از محدودیت های اتحادیه های مدرن آگاه هستم.

 

در حقیقت، بیشتر از آنچه شما گفتید از دوستانم که در رویدادهای مدیسون، ویسکانسین شرکت کردند، شنیده ام. مطالعه ام فراتر از آل آلتو و بولیوی است.  و آنچه که واقعا برایم شگفت انگیز است، اشکال سازمانی ست که وجود دارد. در آنجا یک اتحادیه قوی از معلمان وجود دارد که به راه کارهایی دست یافتند. از سویی دیگر در همان جا، تعداد زیادی از اعضای سابق اتحادیه نیز وجود دارند که در معدن قلع بودند، اما از طریق تجدید ساختار نئولیبرالیسمی دهه ۱۹۸۰بیکار شدند. این مردم محلی به زندگی خود  در شهر ال آلتو پایان دادند و در اینجا ما  یک سنت عمل گرای سیاسی سوسیالیسمی  می بینیم. مردمیکه در جنبش اتحادیه ای شرکت داشتند عمدتا تروتسکیست ها بودند، که قابل توجه است. با این حال سازمان های مهم تر، سازمان های محلی بوده اند. علاوه بر این، در آنجا مجمع عمومي سازمان های محلی وجود داشت  با نام فدراسیون سازمان های همسایگی.

 

به عنوان مثال، دربولیوی سازمان های فروشندگان خیابان بود   که ما  در نیویورک سیتی هم  علاوه بر سازمان  حمل و نقل برای مردم، آنرا داریم. این گروه های مختلف به طور مرتب همدیگر را ملاقات می کنند . پویایی جالب  سازمان ها این است که همه آنها همیشه با هم موافق نیستند و مسایل را از دیدگاه های متفاوتی می بینند. منظورم این است که نقطه قوت  رفتن به جلسه ای که همه باهم موافقند، چیست؟ آنها مجبور بودند در جلسات حضور پیدا کنند تا اطمینان حاصل شود که منافع شان مورد تعرض قرار نمی گیرند.  با این روندُ زمانی که شما بحث های پر جنب و جوش و گفتمان سیاسی دارید، چه اتفاقی می افتد: پیشرفت

بنابراين، فعاليت فدراسيونهاي محله از متدهای سازماندهی بسیار رقابتی منتج شد. سپس، زمانی که پلیس وارتش، کشتار مردم  را در خیابان ها آغاز کردند، یکپارچگی فوری میان گروه هایی که در این شهر بودند، برقرار گردید. آنها شهر را بسته و جاده ها را مسدود کردند.

 

در نتیجه، مردم لاپازدر بولیوی، قادر به دریافت کالاها و خدمات نبودند، زیرا سه مسیر اصلی که به طور مستقیم از طریق ال آلتو دسترسی داشتند توسط این سازمان ها تعطیل شد.  آنها این کار را به سال ۲۰۰۳ انجام دادند و نتیجه آن برکناری رئيس جمهور وقت بود. سپس، به سال ۲۰۰۵، رئيس جمهور بعدی برکنار شد. سرانجام، اوو مورالس  در انتخابات زود هنگام ۲۰۰۵ انتخاب شد. مجاورت و هم افزایی همه این عناصر  منجر به ساماندهی موثر  مردم فقیر و طبقه کارگردر بولیوی شد. .

 

آل آلتو جایی است که من عنوان کتاب "شهرهای شورشی" را از آن الهام گرفتم . ال آلتو به معنای واقعی کلمه،  چند سالی ست که به یک شهر انقلابی تبدیل شده است اشکال سازمانی در بولیوی برای مطالعه و نگاه کردن جالب و جذاب است. البته نمی گویم این "مدل" را باید کپی کرد اما یک نمونه خوب برای نگاه کردن و مطالعه می باشد.

 

امانوئل: در بخش پایانی کتاب ، به فیلمی اشاره می کنید به نام نمک زمین،  فیلمی که در قلب من جا دارد و زمانیکه یک دانشجوی تازه وارد بودم ، در دانشگاه دیدم.  استادم ، دکتر کیم اسپیس، کورس تنوع قومی و نژادی را در دانشگاه پوردو تدریس می کرد جاییکه در آن فیلم را تماشا کردیم،دیدن  فیلم برای گذراندن این دوره لازم بود. در کتاب با ارجاع به نمک زمین، اشاره می کنید: "تنها زمانی ما توانایی پیروزی خواهیم داشت که وحدت و همبستگی را با دربرگیری تمام نیروهای کار بسازیم". پیام فیلم نوعی خطر برای سرمایه داری محسوب می شود با توجه به این نکته که  نمک زمین  تنها فیلم آمریکایی است که نمایش عمومی آن  به طور سیستماتیک و به دلایل سیاسی چند سال ممنوع بوده است. در مورد اینکه چرا این فیلم مهم است صحبت کنید و اینکه چه درسی برای مبارزه به ما می دهد.

 

هاروی: خب، من فیلم را  دیده بودم  اما دقیقا بیادم نمانده بود. زمانیکه نوشتن این کتاب را شروع کردم، برگشتم و چندین بار فیلم را دیدم . فکر می کنم داستان، بسیار انسانی است. یک داستان فوق العاده از یک معدن روی که براساس یک وضعیت واقعی توسط افرادیکه  برای تمایلات کمونیستی خود از سمت هالیوود تحریم شدند، نوشته شده است .فیلمی عالی که در آن مسائل طبقاتی، نژادی و جنسیتی همگی به هم می پیوندند تا یک داستان و روایت عظیم را شکل بخشند.

 

لحظه ای  در فیلم وجود دارد که خنده دار است: به دلیل قوانین تفت-هارتلی، رفقای معترض دیگر نمی توانستند اعتراض کنند از این رو زنان راه پیمایی را آغاز کردند  زیرا هیچ چیز مانع از پیوستن آنها به اعتراضات نبود. به همین دلیل مردان مجبورشدند کارهای خانه را انجام دهند. جالب توجه است که مردان به سرعت درک کردند چرا زنان  آب جاری درخواست می کنند و چیزهای دیگر که باعث می شود زندگی روزمره بسیار ساده تر شود. مردان بسرعت  درک کردند چقدر دشوار است کل روز ، در خانه باشند. انواع سوالات جنسیتی را که امروزه مهم هستند، مطرح شد. این موضوع با همبستگی بین قومیت ها سرو کار دارد، که بسیار بااهمیت است.  نمک زمین فیلم بسیار خوبیست که به این موضوعات مهم با شیوه ای غیر مستقیم اشاره می کند. همیشه این فیلم را دوست داشتم، بنابراین فکر کردم مناسب باشد  در کتاب به آن اشاره کنم.

 

امانوئل: اگر صحبتی با خوانندگان دارید، بفرمایید؟

هاروی: متاسفانه، من یک سازمان دهنده نیستم؛ من یک مفسر در مورد محدودیت های سرمایه هستم  و در مورد اینکه  چگونه می توانیم به سمت مفهوم سازی دیدگاه های جایگزین برای جامعه برویم، صحبت می کنم. مقدار زیادی از قدرت، انگیزه و ایده های فکری را از کسانی که هر روز در مبارزه شرکت می کنند، گرفته ام. اگر بتوانم، مشارکت می کنم و یاری می رسانم. بنابراین توصیه من به همه این می باشد که تا آنجا که امکان پذیر است بیرون برویم و اعتراض کنیم و با نابرابری های اجتماعی و تخریب محیط زیست برخورد نماییم ، زیرا این مسائل تاثیرات مخرب تصاعدی بر جای می گذارند. مردم باید عمل گرا و فعال شوند ، بروند بیرون؛  حرکت کنند . اکنون در  یک زمان حیاتی و بسیار مهم هستیم . می دانید، ثروت و سرمایه بی حساب و کتاب  تا به حال درست کار نکرده است.  اگر که می خواهیم چیزی متفاوت در جامعه  ببینیم باید آن را به شدت تحت فشارقرار دهیم. باید مکانیسم ها و اشکال سازمانی ای را بسازیم که بازتاب نیازها و خواسته های جامعه به طور کلی، نه فقط یک طبقه ی انحصارطلب از افراد، باشد.

قسمت اول گفت و گو
قسمت دوم گفت و گو

فیلم "نمک زمین"


فیلم "نمک زمین"




حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

کتابخانه اتووود ـ لاس وگاس در آینه عقب: شهر در تئوری، عکاسی و فیلم
پایش و مجازات؟ بله لطفا! به روایت اسلاوی ژیژک
شهر به مثابه منظر سوسیالیستی؛ وین ـ قسمت اول
مرکز کَمپی ؛ بازتدقیق کالبد شهری در غالب ساختاری زیرزمینی؛ یوهانی پالاسما
پل شناور بر روی آب؛ مارگو کراسوجویچ
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group