معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1329
اکسپو شانگهای 2010   - 33
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1136
معماری دیجیتال   - 33
نظریه معماری   - 949
معماری کانستراکتیویستی   - 33
طراحي داخلي   - 893
معماری پراجکتیو   - 32
سازه های شهری   - 858
طراحی پارامتریک   - 29
تکنولوژی ساخت   - 838
بحران آب   - 28
مرزهای معماری   - 767
هنر روسیه   - 28
معماری حوزه عمومی   - 725
اکسپو میلان 2015   - 27
المان شهری   - 693
پاویون های سرپنتین   - 24
نگاه نو به سكونت   - 682
پداگوژی   - 24
نظریه شهری   - 679
باهاوس   - 22
کلان سازه   - 598
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و سیاست   - 523
جشن نامه اتووود   - 21
معماری پایدار   - 513
معماری مجازی   - 20
منتقدان معماری   - 482
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
معماری تندیس گون   - 448
فیلوکیتکت   - 20
معماری مدرن   - 446
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 432
پردیس ویترا   - 18
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 431
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 18
آرمان شهرگرایی   - 428
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
معماری منظر   - 422
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری شمایل گون   - 418
مدرنیته؛ از نو   - 15
روح مکان   - 415
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
طراحی صنعتی   - 407
معماری ـ موسیقی   - 14
باز زنده سازی   - 370
معماری بایومورفیک   - 14
توسعه پایدار   - 351
شهرهای در حرکت   - 12
معماری یادمانی   - 333
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
تراشه های کانسپچوال   - 333
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری سبز   - 304
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماریِ توسعه   - 300
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
هنر مدرنیستی   - 274
درس گفتارهای اتووود   - 9
اتووود کلاسیک   - 263
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
طراحی نئولیبرال   - 260
اقتصادِ فضا   - 9
بدنه سازی شهری   - 251
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 249
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
آینده گرایی   - 247
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 7
معماری ارزان   - 243
معماری تخت جمشید   - 7
معماری محدود   - 243
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
تغییرات اقلیمی   - 241
بی ینال ونیز   - 7
معماری تجربی   - 241
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
محوطه سازی   - 237
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 235
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
بنای محدود   - 220
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 218
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری پست مدرن   - 208
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 204
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 187
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 187
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 160
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 158
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 145
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 142
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 132
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 131
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر گفت و گو   - 127
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
هنر انتزاعی   - 124
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
گرافیک   - 111
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری ژاپن   - 110
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری ایران   - 106
جهان علمیْ تخیلی   - 5
فضای منفی   - 102
معماری مصر   - 5
بلندمرتبه ها   - 101
فرهنگ نفت   - 5
طراحی مبلمان   - 94
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
معماری خوانی   - 4
اتووود ـ ایران معاصر   - 86
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری مذهبی   - 86
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
اکسپو   - 75
بلوپرینت   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری فاشیستی   - 63
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 4
معماری هند   - 62
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 3
معماری چین   - 61
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
ترسیمات معماری   - 57
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
گفت و گو با مرگ   - 49
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
ویرانه ها   - 48
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری و هنر انقلابی   - 44
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
جنبش متابولیسم   - 41
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
مدارس معماری   - 39
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
زاغه نشینی   - 39
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
ده پرسش از هشت معمار   - 1
درگذشت زاها حدید   - 34
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
شهرْخوانی با اتووود   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ریکاردو بوفیل   - 3
آراتا ایسوزاکی   - 16
زاها حدید   - 187
آرشیگرام   - 7
زیگموند فروید   - 10
آرکی زوم   - 4
ژان بودریار   - 3
آلبرت پوپ   - 4
ژان نوول   - 22
آلدو روسی   - 13
ژاک دریدا   - 13
آلوار آلتو   - 19
ژاک لوگوف   - 4
آلوارو سیزا   - 9
ژیل دلوز   - 25
آن تینگ   - 4
سائول باس   - 7
آنتونی گائودی   - 27
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی وایدلر   - 5
سالوادور دالی   - 2
آنتونیو نگری   - 3
سانا   - 5
آنیش کاپور   - 8
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آی وِی وِی   - 34
سدریک پرایس   - 3
اُ ام اِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
اتوره سوتساس   - 7
سوپراستودیو   - 9
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سورِ فِهْن   - 6
ادوارد برتینسکی   - 1
شیگرو بان   - 33
ادوارد سعید   - 12
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سوجا   - 10
فدریکو بابینا   - 30
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک گهری   - 49
ادولف لوس   - 6
فرانک لوید رایت   - 43
ارو سارینن   - 28
فرای اوتو   - 9
اریک اوون موس   - 13
فردا کولاتان   - 2
اریک هابسبام   - 2
فردریک جیمسون   - 1
استن آلن   - 4
فرشید موسوی   - 3
استیون هال   - 30
فمیهیکو ماکی   - 4
اسلاوی ژیژک   - 17
فیلیپ جنسن   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 23
ال لیسیتسکی   - 3
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 45
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ میس ون دروهه   - 22
ام وی آر دی وی   - 49
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اماندا لِــوِت   - 3
لوسی رای   - 8
اویلر وو   - 9
لویی کان   - 37
ایلین گری   - 7
لوییس بورژوا   - 8
ایوان لئونیدوف   - 4
لُکُربُزیه   - 133
بئاتریس کُلُمینا   - 8
لیام یانگ   - 4
بال کریشنادوشی   - 4
مارتین هایدگر   - 27
باک مینستر فولر   - 11
مارسل بروئر   - 7
برنارد چومی   - 33
مارشال برمن   - 16
برنو زوی   - 7
مانفردو تافوری   - 16
بنیامین برتون   - 6
مانوئل کاستلز   - 2
بوگرتمن   - 1
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 9
بی یارکه اینگلس   - 68
مایکل سورکین   - 1
پائولو سولری   - 4
مایکل گریوز   - 6
پاتریک شوماخر   - 3
محمدرضا مقتدر   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مخزن فکر شهر   - 1
پرویز تناولی   - 2
مـَــس استودیو   - 3
پری اندرسون   - 3
معماران مورفسس   - 16
پل ویریلیو   - 19
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر آیزنمن   - 57
موشه سفدی   - 12
پیتر برنس   - 2
میشل سر   - 3
پیتر زُمتُر   - 67
میشل فوکو   - 44
پیتر کوک   - 7
نائومی کلاین   - 4
پیر بوردیو   - 5
نورمن فاستر   - 35
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
نیکلای مارکوف   - 1
تئودور آدورنو   - 3
هانا آرنت   - 6
تادو اندو   - 13
هانری لفور   - 23
تام مین   - 13
هانی رشید   - 5
تام ویسکامب   - 10
هرزوگ دی مورن   - 27
توماس پیکتی   - 5
هرنان دیاز آلنسو   - 18
توماس هیترویک   - 30
هنری ژیرو   - 3
تیتوس بورکهارت   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیموتی مورتُن   - 2
هنس هولین   - 4
تیو ایتو   - 23
هوشنگ سیحون   - 14
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هومی بابا   - 2
جان برجر   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 1
جان هیداک   - 4
والتر بنیامین   - 26
جف منن   - 2
والتر گروپیوس   - 16
جفری کیپنس   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 10
جورجو آگامبن   - 4
ولف پریکس   - 1
جوزپه ترانی   - 2
ونگ شو   - 8
جونیا ایشیگامی   - 3
ویتو آکنچی   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ویوین وست وود   - 6
جین جیکوبز   - 1
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز جنکس   - 5
کارلو اسکارپا   - 5
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کازیو سجیما   - 2
چارلز کوریا   - 15
کالین روو   - 1
چاینا میه ویل   - 4
کامران دیبا   - 13
حسن فتحی   - 5
کامرون سینکلر   - 11
حسین امانت   - 3
کریستفر الکساندر   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
داریوش آشوری   - 1
کریم رشید   - 5
داریوش شایگان   - 8
کلر استرلینگ   - 2
دانیل لیبسکیند   - 22
کلود پَره   - 3
دنیس اسکات براون   - 10
کنت فرمپتن   - 14
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنزو تانگه   - 9
دیوید رُی   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنگو کوما   - 47
دیوید هاروی   - 24
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رابرت نوزیک   - 2
کوین لینچ   - 7
رابرت ونتوری   - 20
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رُدولف شیندلر   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رضا دانشمیر   - 5
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رم کولهاس   - 95
یان گِل   - 8
رنزو پیانو   - 30
یو ان استودیو   - 32
ریچارد مِیر   - 8
یورگن هابرماس   - 13
ریموند آبراهام   - 1
یونا فریدمن   - 5
رینر بنهام   - 2
یوهانی پالاسما   - 12
رینهولد مارتین   - 5

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -752
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -339
صنعتی   -100
فرهنگی   -304
گالری   -84
پاویون   -254
هتل   -73
موزه   -247
ورزشی   -64
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -129
حامی اتووود
مسابقه دانشجویی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
  مسابقه دانشجویی اتووود
هنر گفت و گو ـ رونان بورتنشو و اوبری رابینسون با دیوید هاروی
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1392/06/22
مـنـــــــبـع : روزنامه بهار 19 شهریور 1392 شماره 219 ترجمه ي محسن هویدایی
تعداد بازدید : 2680

پنج سال پیش موسسه “بـرادران لمــان” بزرگ‌ترین ورشکستگی در طول تاریخ آمریکا را رسما اعلام کرد. فروپاشی این موسسه پیام‌آور آغاز “رکود بزرگ” (اقتصادی) بود- بزرگ‌ترین بحران تاریخی جهان سرمایه‌داری از زمان جنگ جهانی دوم.

چگونه باید بنیان‌های این سیستم در بحران را فهم کنیم؟ و همزمان با این‌که در پشت نقاب ریاضت (اقتصادی) علیه مردم کارگر اعلام جنگ می‌کند، چگونه می‌توانیم جهانی فراتر از آن را تصور کنیم؟ اندک کسانی قادر بوده‌اند همچون جغرافیدان مارکسیست، دیوید هاروی، به گونه‌ای موثر به این پرسش‌ها پاسخ دهند. درباره این مسائل، او با رونان بورتنشو و اوبری رابینسون در اوایل تابستان امسال گفت‌وگویی داشته است.

 

شما در حال حاضر روی کتاب تازه‌ای کار می‌کنید؛ “هفده تناقض سرمایه‌داری”. چرا تمرکز روی تناقضات آن؟

تجزیه و تحلیل سرمایه‌داری نشان می‌دهد تناقضات عمده و بنیادینی وجود دارد. این تناقضات به صورت دوره‌ای از کنترل خارج‌ شده و بحرانی پدید می‌آورند. ما همین اندکی پیش در بحرانی به‌سر بردیم و من تصور می‌کنم مهم است که بپرسیم کدام تناقضات ما را به درون این بحران سوق دادند؟ چگونه می‌توانیم این بحران را برحسب تناقضات تجزیه و تحلیل کنیم؟ یکی از گفته‌های بسیار مهم مارکس این بود که یک بحران همواره نتیجه تناقضات پنهانی (درونی) است. بنابراین باید خود آن تناقضات را بررسی کنیم، نه نتایج آن‌ها را.

یکی از تناقضاتی که شما روی آن متمرکز هستید تناقض میان ارزش مصرفی و ارزش مبادله‌ای یک کالاست. چرا این تناقض تا این حد برای سرمایه‌داری بنیادین است و چرا شما برای تشریح آن از خانه‌سازی بهره برده‌اید؟

تمامی کالاها باید به این صورت نگریسته شوند که دارای یک ارزش مصرف و یک ارزش مبادله هستند. در صورتی که برای مثال من یک استیک داشته باشم، ارزش مصرفی این است که من آن را بخورم و ارزش مبادله‌ای این است که چقدر پول باید برای آن پرداخت کنم؟ اما به این شیوه، خانه‌سازی بسیار جالب توجه است زیرا به عنوان یک ارزش مصرف شما می‌توانید به آن به مثابه سرپناه، حریم شخصی، دنیایی از روابط عاطفی با مردم و یک فهرست طولانی از چیزهایی که برای آن خانه به کار می‌برید، بنگرید. اما در ادامه این پرسش وجود دارد که شما چگونه خانه را به‌دست می‌آورید. یک زمانی خانه‌ها توسط خود مردم ساخته می‌شدند و هیچ ارزش مبادله‌ای به هیچ‌وجه وجود نداشت. سپس از قرن هجدهم به بعد شما خانه‌سازی با دید سودآوری (احتکار) دارید- تراس‌های گرجی که ساخته شده سپس به فروش می‌رسیدند. سپس خانه‌ها برای مصرف‌کنندگان دارای ارزش‌های مبادله‌ای به شکل پس‌انداز شدند. در صورتی که من خانه‌ای را خریداری کرده و رهن آن را به صورت نقدی پرداخت کنم، درنهایت می‌توانم مالک خانه شوم. پس من یک دارایی دارم. بنابراین من بسیار دلمشغول سرشت این دارایی می‌شوم. این امر سیاست‌های جالبی پدید می‌آورد- “نمی‌خواهم نزدیک آن‌جایی که زندگی می‌کنم اتفاقی بیفتد”، “نمی‌خواهم مردمی که شبیه من نیستند به خانه کناری نقل مکان کنند”. در نتیجه شروع می‌کنید به تفکیک در بازارهای خانه‌سازی، زیرا مردم می‌خواهند از پس‌اندازهایشان مراقبت کنند. در ادامه و حدود 30 سال پیش مردم شروع کردند به استفاده از خانه‌سازی به مثابه شکلی از کسب سودآور. شما خانه‌ای به مبلغ ۲۰۰هزار دلار خریده و پس از گذشت یک سال برای آن ۲۵۰هزار دلار به‌دست می‌آورید. شما ۵۰هزار دلار کاسب شده‌اید، پس چرا این‌کار را نکنید؟ ارزش مبادله‌ای مسلط شد و شما این جهش اقتصادی احتکاری را کسب می‌کنید. در سال 2000 پس از فروپاشی بازارهای سهام جهانی، سرمایه مازاد شروع به سرازیر شدن در خانه‌سازی کرد. این ‌گونه‌ جالبی از بازار است. در صورتی که من خانه‌ای بخرم سپس قیمت‌های مسکن بالا می‌روند و شما می‌گویید “قیمت‌های مسکن بالا می‌روند، من باید یک خانه بخرم” و در ادامه نفر بعدی وارد این قضیه می‌شود. شما یک حباب مسکن کسب می‌کنید. مردم جذب آن شده و آن منفجر می‌شود. در ادامه ناگهان تعداد زیادی از مردم متوجه می‌شوند که نمی‌توانند از این به بعد ارزش مصرف خانه را دارا باشند زیرا سیستم ارزش مبادله‌ای آن را نابود کرده است. که این سوال را پیش می‌آورد، که آیا این ایده مناسبی‌ است که ارزش مصرف در مسکن، که برای مردم حیاتی است، توسط یک سیستم ارزش مبادله‌ای حماقت‌بار جایگزین شود؟ این مشکل تنها به خانه‌سازی مربوط نمی‌شود، بلکه مشکل چیزهایی همچون آموزش و درمان هم هست. در بسیاری از این چیزها، ما پویایی‌های ارزش مبادله‌ای را با این تئوری رها ساخته‌ایم که این امر ارزش مصرف را فراهم می‌آورد، اما اغلب آنچه اتفاق می‌افتد این است که ارزش‌های مصرف را تباه ساخته و مردم درنهایت صاحب درمان، آموزش یا مسکن مناسب نمی‌شوند. به همین دلیل است که من فکر می‌کنم خیلی مهم است به تمایز میان ارزش مصرف و ارزش مبادله بنگریم.

تناقض دیگری که شما تشریح می‌کنید دربردارنده فرآیندی در سرمایه‌داری ا‌ست، شامل جابه‌جایی در طول زمان میان طرف عرضه که بر تولید پافشاری می‌کند و طرف تقاضا که بر مصرف اصرار می‌ورزد. امکان دارد درباره این صحبت کنید که این امر چگونه خود را در قرن بیستم نمایان می‌سازد و این‌که چرا این موضوع این‌قدر حائز اهمیت است؟

یکی از موضوعات مهم حفظ یک تقاضای بازار کافی است، به‌گونه‌ای که شما می‌توانید هر آنچه را که سرمایه تولید می‌کند، بمکید. مساله بعدی به‌وجود آوردن شرایطی است که تحت آن سرمایه می‌تواند به‌گونه‌ای سودآور تولید کند. این شرایط تولید مناسب معمولا به معنای منکوب کردن کارگر است. تا درجه‌ای که درگیر سرکوب دستمزد می‌شوید- پرداختن دستمزدهایی کمتر و کمتر- و نرخ سود بالا می‌رود. بنابراین، از طرف تولید، شما می‌خواهید تا جایی که برایتان امکان دارد کارگر را له کنید که سودهای بالایی نصیب شما می‌کند. اما در ادامه این سوال پیش می‌آید، چه کسی می‌خواهد محصول را بخرد؟ اگر کارگر له شده است، بازار (فروش) شما کجاست؟ اگر شما کارگر را بیش از حد له کنید درنهایت دچار بحران می‌شوید، زیرا تقاضای کافی در بازار برای جذب محصول وجود ندارد. پس از دوره‌ای که مساله در بحران دهه 1930 فقدان تقاضا بود، این موضوع به‌گونه‌ای وسیع مورد تفسیر قرار گرفت. بنابراین در ساختن جاده‌های جدید، اداره امور پروژه‌های کاری و دیگر چیزها تغییر جهتی به‌سوی سرمایه‌گذاری‌های دولت‌محور وجود داشت. آن‌ها گفتند “ما اقتصاد را با تقاضای تامین مالی‌شده با قرضه احیا خواهیم کرد” و برای انجام چنین کاری، به تئوری کینزی بازگشت کردند. بنابراین شما دهه ۳۰ را با ظرفیتی بسیار قوی برای مدیریت تقاضا با درگیری دولتی بسیار زیاد در اقتصاد به پایان می‌رسانید. به عنوان یک نتیجه شما نرخ‌های رشد بسیار بالایی کسب می‌کنید، اما نرخ‌های رشد بالا با قدرت یافتن طبقه کارگر با دستمزدهای در حال رشد و اتحادیه‌های قدرتمندتر همراه می‌شوند. اتحادیه‌های قدرتمند و دستمزدهای بالا به این معناست که نرخ سود شروع به پایین آمدن می‌کند. سرمایه در بحران است زیرا به میزان کافی کارگر را سرکوب نمی‌کند بنابراین شما تغییر جهت می‌دهید. در دهه 1970 آن‌ها به سمت میلتون فریدمن و مکتب شیکاگو چرخیدند. آن در تئوری اقتصادی مسلط شد و مردم شروع کردند به توجه به طرف عرضه- به‌ویژه دستمزدها. شما سرکوب (محدود ساختن) دستمزدها را دارید، که در دهه 1970 آغاز شد. رونالد ریگان به کنترل‌کنندگان رفت‌وآمد هوایی حمله می‌کند، مارگارت تاچر به تعقیب (قضایی) معدنچیان می‌پردازد، پینوشه چپ‌ها را می‌کُشد. شما یک تهاجم به کارگر را دارید- که نرخ سود را افزایش می‌دهد. همزمان با رسیدن به دهه ۸۰ نرخ سود جهشی رو به بالا داشته است زیرا دستمزدها سرکوب‌شده بوده‌اند و سرمایه به بهترین شکل کار خودش را می‌کند. اما در ادامه این مشکل پیش می‌آید که کجا می‌خواهید بروید جنستان را بفروشید؟ این امر در دهه 1990 واقعا با اقتصاد قرضه پنهان مانده است. شما آغاز کردید به تهییج مردم که به مقدار زیادی قرض بگیرند- شما آغاز کردید به خلق یک اقتصاد (مبتنی بر) کارت اعتباری و یک اقتصاد به شدت تامین مالی‌شده با قرضه در خانه‌سازی. این امر این حقیقت را پنهان ساخت که در بیرون از آن‌جا تقاضایی واقعی وجود نداشت. اما آن سرانجام در سال‌های 2008-2007 منفجر شد. سرمایه با این پرسش روبه‌رو است: “شما روی طرف عرضه کار می‌کنید یا طرف تقاضا؟” منظرگاه من از جهانی ضدسرمایه‌داری این است که شما باید آن را یکپارچه (متحد) سازید. ما باید به ارزش مصرف بازگردیم. مردم به چه ارزش‌های مصرفی نیاز دارند و ما چگونه تولید را در مسیری سازمان‌دهی کنیم که با آن‌ها مطابقت داشته باشد؟

به نظر می‌رسد در یک بحران طرف عرضه به‌سر می‌بریم و کماکان ریاضت اقتصادی، تلاشی به منظور یافتن راه‌حلی از طرف عرضه است. چگونه آن را تصحیح می‌کنیم؟

شما باید میان منافع سرمایه‌داری به عنوان یک کل و آنچه به‌طور خاص منافع طبقه سرمایه‌دار یا بخشی از آن است تمایز قائل شوید. در طول این بحران، روی‌هم‌رفته، طبقه سرمایه‌دار خیلی خوب عمل کرده است. بعضی از آن‌ها سوختند اما بخش عمده‌ای از آن‌ها فوق‌العاده خوب عمل کردند. بنا بر مطالعات اخیر کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی، نابرابری اجتماعی از زمان آغاز بحران به‌گونه‌ای چشمگیر کاملا افزایش یافته است، که به این معناست که منفعت‌های (حاصل از) بحران به سمت طبقات بالاتر جاری شده است. به عبارت دیگر، آن‌ها نمی‌خواهند از بحران خارج شوند زیرا آن‌ها به‌واسطه بحران خیلی خوب عمل می‌کنند. جمعیت مردم به عنوان یک کل سختی می‌کشد، سرمایه‌داری به عنوان یک کل وضعیت سالمی ندارد اما طبقه سرمایه‌دار- به‌خصوص یک الیگارشی در درون آن- به شدت خوب عمل کرده‌اند. موقعیت‌های فراوانی وجود دارد که در آن عملکرد سرمایه‌دارهای فردی در منافع طبقاتی خاص خودشان حقیقتا می‌تواند چیزهایی انجام دهد که برای سیستم سرمایه‌داری به عنوان یک کل بسیار مخرب هستند. من تصور می‌کنم در حال حاضر دقیقا در یک چنین موقعیتی به سر می‌بریم.

شما این اواخر اغلب اظهار داشته‌اید یکی از چیزهایی که ما به عنوان چپگراها باید انجام دهیم درگیر شدن در تصوری پساسرمایه‌داری است، چرا این موضوع این‌قدر اهمیت دارد؟ و به نظر شما، یک جهان پساسرمایه‌داری چگونه خواهد بود؟

این امر مهم است زیرا برای یک بازه زمانی قابل توجه این را در مُخ ما کرده‌اند که آلترناتیوی وجود ندارد. یکی از اولین چیزهایی که باید انجام دهیم اندیشیدن درباره آلترناتیو است تا به سمت خلق آن حرکت کنیم. چپ آن‌قدر با نئولیبرالیسم همدست شده است که شما واقعا نمی‌توانید جناح‌های سیاسی آن را از یک جناح دست‌راستی تشخیص دهید مگر از طریق مسائل ملی و اجتماعی. در اقتصاد سیاسی تفاوت چشمگیری وجود ندارد. ما یک اقتصاد سیاسی آلترناتیو نسبت به آن شیوه‌ای که سرمایه‌داری عمل می‌کند، یافته‌ایم و تعدادی اصول وجود دارد. به همین دلیل است که تناقضات جالب می‌شوند. شما به هریک از تناقضات همچون، برای مثال، تناقض ارزش مصرف و ارزش مبادله می‌نگرید و می‌گویید: “جهان آلترناتیو دنیایی‌ است که در آن ما به ارزش استعمال دست می‌یابیم.” پس روی ارزش‌های مصرف تمرکز کرده و می‌کوشیم نقش ارزش مبادله را کاهش دهیم. یا درباره مساله مالی، ما به پول نیاز داریم تا کالاها را به گردش درآوریم. هیچ مساله در این مورد وجود ندارد. اما مشکل پول این است که پول می‌تواند با نادرستی توسط افراد خصوصی ضبط شود. پول تبدیل به شکلی از قدرت فردی و سپس یک میل بُت‌واره می‌شود. مردم زیستشان را حول جست‌وجوی این پول بسیج می‌کنند درحالی‌که از این امر آگاهی ندارند. پس ما باید سیستم مالی را تغییر دهیم. اما برای انجام آن شما همچنین باید بر دوگانگی مالکیت خصوصی غلبه و بر سر یک رژیم مالکیت اشتراکی توافق کنید و در یک نقطه خاص، باید یک درآمد پایه برای مردم به‌وجود آورید زیرا اگر شکلی از پول دارید که ضدپس‌اندازی است پس شما باید مردم را تکفل کنید. باید بگویید، “شما نیازی ندارید برای روز مبادا پول ذخیره کنید زیرا شما تحت هر شرایطی این درآمد پایه را دریافت خواهید کرد.” باید به مردم به این طریق ، در عوض پس‌اندازهای شخصی خصوصی اطمینان خاطر بدهید. با تغییر هر یک از این چیزهای متناقض شما درنهایت به جامعه‌ای متفاوت خواهید رسید، که خیلی بیشتر از جامعه کنونی عقلانی است. آنچه در حال حاضر اتفاق می‌افتد این است که ما چیزهایی تولید و سپس تلاش می‌کنیم مصرف‌کنندگان را ترغیب کنیم که هرآنچه تولید کرده‌ایم را مصرف کنند، چه واقعا آن را بخواهند یا نخواهند یا به آن نیاز داشته یا نداشته باشند. در حالی که ما باید کشف کنیم نیازها و خواست‌های اساسی مردم چه چیزهایی است و سپس سیستم تولید را برای تولید آن بسیج کنیم. با حذف کردن پویایی ارزش مبادله شما قادر خواهید بود کل سیستم را به شیوه‌ای متفاوت مجددا سازماندهی کنید. ما می‌توانیم مسیری را تصور کنیم که یک آلترناتیو اجتماعی حاکم شود، هنگامی که از این شکل مسلط انباشت سرمایه که امروزه هر چیزی را تحت کنترل دارد، می‌گسلد.

 

 

دیوید هاروی کیست؟

دیوید هاروی متولد در گلینگهام کنت انگلستان (در سال ۱۹۳۵)، پروفسور ممتاز انسان‌شناسی در مرکز تحصیلی دانشگاه شهری نیویورک است. او شناخته‌شده‌ترین جغرافیدان دانشگاهی در سطح جهان و نویسنده تعداد زیادی کتاب و مقاله است که در توسعه دانش جغرافیای مدرن به عنوان یک رشته، بسیار حائز اهمیت است. آثار او به گونه وسیعی با گستره اجتماعی و بحث‌های سیاسی قرین شده است. او با کمکی که به برگرداندن کلاس اجتماعی و روش‌های مارکسیستی به عنوان ابزار روشی مهم در نقد سرمایه‌داری جهانی، به‌خصوص در شکل نئولیبرالی آن داشته، اعتبار یافته است. هاروی از نظریه‌پردازانی است که از حوزه جغرافیا به سوی مطالعات شهری کشیده شد. از میان آثار او کتاب‌های “شهری‌شدن سرمایه”، “تاریخ مختصر نئولیبرالیسم”، “وضعیت پسامدرنیته در جست‌وجوی ریشه‌های تحول فرهنگی”، “ع‍دال‍ت‌ اج‍ت‍م‍اعی‌ و ش‍ه‍ر”، “حق به شهر: ریشه‌های شهری بحران‌های مالی”، “فضاهای جهانی سرمایه‌داری” و در همین ماه‌های اخیر کتاب “پاریس پایتخت مدرنیته” به فارسی ترجمه شده است. دیوید هاروی ماه آینده ۷۸ساله می‌شود.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

کتابخانه اتووود ـ فضاهای امید ـ دیوید هاروی
هنر گفت و گو ـ ورسو با دیوید هاروی ـ شهرهای شورشی، مقاومت شهری و سرمایه داری. قسمت پایانی
کتاب خانه ی اتووود ـ شهرهای شورشی: از حق به شهر تا انقلاب شهری ـ دیوید هاروی
قبله عالم، یا چرا سنت چپ این‌قدر به پاریس علاقه دارد؟
کتاب خانه اتووود ـ عدالت اجتماعی و شهر ـ دیوید هاروی
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group