معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1601
جشن نامه اتووود   - 21
منظر شهری   - 1507
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
نظریه معماری   - 1103
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
طراحي داخلي   - 1065
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
سازه های شهری   - 962
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 18
تکنولوژی ساخت   - 941
پردیس ویترا   - 18
معماری حوزه عمومی   - 894
معماری ـ موسیقی   - 18
مرزهای معماری   - 871
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نگاه نو به سكونت   - 844
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
المان شهری   - 809
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
نظریه شهری   - 802
شهرهای در حرکت   - 15
معماری و سیاست   - 768
معماری بایومورفیک   - 15
کلان سازه   - 674
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 15
معماری مدرن   - 653
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
معماری پایدار   - 617
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
آرمان شهرگرایی   - 550
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 535
معماری اروپا   - 11
روح مکان   - 534
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 10
منتقدان معماری   - 534
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری منظر   - 532
بی ینال ونیز   - 10
آینده گرایی   - 527
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
طراحی صنعتی   - 523
درس گفتارهای اتووود   - 9
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 504
معماری خوانی   - 9
معماری تندیس گون   - 488
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری شمایل گون   - 453
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 9
توسعه پایدار   - 450
ده زن برتر تاریخ معماری مدرن   - 9
باز زنده سازی   - 449
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
هنر مدرنیستی   - 427
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
معماریِ توسعه   - 383
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری یادمانی   - 374
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 358
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری سبز   - 356
معماری تخت جمشید   - 8
طراحی نئولیبرال   - 351
منبع شناسی اتووود   - 7
معماری پست مدرن   - 334
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 332
طراحی و پناهجویان   - 7
اتووود کلاسیک   - 302
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 285
فرهنگ نفت   - 7
گرمایش زمین   - 281
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
معماری محلی   - 277
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 276
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 274
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 274
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 270
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 255
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 255
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 255
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 251
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 234
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 232
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 228
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
مسکن حومه شهری   - 216
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
مسکن عمومی   - 202
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 201
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
گرافیک   - 194
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 185
عبور از مرحله جنینی   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 7
معماری و فاجعه   - 163
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 162
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 156
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر گفت و گو   - 155
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ژاپن   - 144
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
ترسیمات معماری   - 143
پداگوژی انتقادی   - 6
معماری ایران   - 136
مسابقه ویلا 1400   - 6
اقتصادِ فضا   - 125
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
بلندمرتبه ها   - 124
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری و رسانه   - 120
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 112
شهرسازی کوچک مقیاس   - 5
معماری فضای داخلی   - 97
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 89
معماری مصر   - 5
معماری فاشیستی   - 87
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری مذهبی   - 87
اکنی استودیو   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
اکسپو   - 83
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 76
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
فیلوکیتکت   - 75
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 75
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
گفت و گو با مرگ   - 75
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
ویرانه ها   - 73
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
معماری چین   - 72
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری هند   - 67
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری پراجکتیو   - 64
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
جهان علمیْ تخیلی   - 60
بلوپرینت   - 4
مدارس معماری   - 59
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
پداگوژی   - 57
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری دیجیتال   - 55
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
زاغه نشینی   - 54
باشگاه مشت زنی   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 51
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
معماری و روانشناسی   - 47
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
معماری و هوش مصنوعی   - 45
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
فیلم پدر ساخته ی فلوریان زلر   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 45
شش پروژه شاخص معماری پست مدرن   - 3
بحران آب   - 44
اکسپوی دبی. 2020   - 3
جنبش متابولیسم   - 44
گزارش فرانسویِ وس اندرسون   - 3
باهاوس   - 43
فیلم های اتووود   - 2
معماری و نقاشی   - 43
کودتایی که در مورد ان صحبت نمی کنیم   - 2
هنر روسیه   - 41
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
معماری جنگلی   - 40
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
آنتروپوسین   - 40
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معماری و ادبیات   - 39
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
معماری کوچک مقیاس   - 39
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
طراحی پارامتریک   - 32
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
طراحی مُد   - 32
ده پرسش از هشت معمار   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری و گیم   - 27
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری بیابانی   - 26
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 25
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 24
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
معماری مجازی   - 24

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
زیگموند فروید   - 19
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان بودریار   - 10
آرشیگرام   - 7
ژان نوول   - 22
آرکی زوم   - 6
ژاک دریدا   - 19
آلبرت پوپ   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلدو روسی   - 15
ژیل دلوز   - 34
آلفرد هیچکاک   - 5
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 28
سانتیاگو کالاتراوا   - 14
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 6
سو فوجیموتو   - 13
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 51
سوزان سانتاگ   - 10
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 4
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 34
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 17
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 50
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 29
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 14
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 7
اسلاوی ژیژک   - 18
گابریل کوکو شنل   - 2
اسنوهتا   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوالد متیوز اونگرز   - 7
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 5
گونتا اشتلزل   - 1
اسکار نیمایر   - 37
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 26
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 112
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 69
لودویگ میس ون دروهه   - 29
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 4
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایلین گری   - 8
لوسی رای   - 15
ایوان لئونیدوف   - 4
لویی کان   - 39
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لوییجی مورتی   - 1
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 13
لُکُربُزیه   - 150
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنارد خوری   - 2
لینا بو باردی   - 4
برنو زوی   - 7
مارتین هایدگر   - 31
بنیامین برتون   - 8
مارسل بروئر   - 7
بوگرتمن   - 1
مارشال برمن   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانفردو تافوری   - 16
پائولو سولری   - 4
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو فریره   - 2
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 28
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 59
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 5
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 69
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 8
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
میشل فوکو   - 59
تئودور آدورنو   - 6
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 36
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 31
هرزوگ دی مورن   - 31
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 6
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 29
جورجو آگامبن   - 8
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جولیا کریستوا   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 13
جونیا ایشیگامی   - 4
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 2
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 2
حسن فتحی   - 6
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 13
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 23
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 10
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 31
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 23
رضا دانشمیر   - 5
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رم کولهاس   - 115
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 34
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 8
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 6
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 194
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -841
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -444
گالری   -94
فرهنگی   -344
هتل   -79
پاویون   -280
ورزشی   -67
موزه   -262
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -238
حمل و نقل عمومی   -39
تفریحی   -173
ویلا   -23
مسکونی ـ تجاری   -170
مجموعه های مسکونی   -6
اموزشی   -143
زاغه نشینی   -5
صنعتی   -107
عناصر یادمانی شهری   -2
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
هنر گفت و گو ـ ورسو با دیوید هاروی ـ شهرهای شورشی، مقاومت شهری و سرمایه داری. قسمت اول
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1396/09/24
مـنـــــــبـع : www.versobooks.com
تعداد بازدید : 1798

امانوئل: شما کتاب شهرهای شورشی را اینگونه آغاز می کنید: از حق به شهر تا انقلاب شهری، با توصیف تجربه خود در پاریس دهه ۱۹۷۰: "ساختمان های بلند مرتبه، بزرگراه ها، مسکن عمومی بی روح و کالاهای انحصاری در خیابان هایی که با سویه ای تهدید کننده، پاریس قدیم را فرا می گیرد. پاریس از دهه ۱۹۶۰ به شدت در معرض بحران اگزیستانسیال بود. "در سال ۱۹۶۷، هانری لوفور مقاله خود را با نام "در مورد حق به شهر" نوشت. آیا می توانید در مورد این دوره و انگیزه خود برای نوشتن کتاب شهرهای شورشی صحبت کنید؟

هاروی: دهه ۱۹۶۰ به لحاظ تاریخی در سراسر جهان،  اغلب به مثابه یک دوره بحران شهری مورد توجه قرار گرفته است.  برای نمونه، دهه ۱۹۶۰ در ایالات متحده زمانی بود که بسیاری از شهرهای مرکزی در شعله های آتش سوختند.  شورش ها و انقلاب هایی در شهرهایی مانند لس آنجلس، دیترویت و البته پس از ترور مارتین لوتر کینگ به سال ۱۹۶۸ وجود داشت. بیش از ۱۲۰ شهر آمریکایی به دلیل ناآرامی و رفتارهای خشونت آمیز کوچک و بزرگ ناشی از آن ضربه خوردند. به ایالات متحده اشاره می کنم، آنچه اتفاق می افتاد ناشی از شهر مدرن شده، بود. خودرو ها و حومه ها مدرن شده بودند. در حال حاضر، شهر قدیمی یا آنچه که مرکز سیاسی، اقتصادی و فرهنگی شهردر طول دهه های ۱۹۴۰ و۵۰ بود، پشت سر گذاشته شده است .به یاد داشته باشید، این روند در سراسر جهان پیشرفته سرمایه داری رخ داد.  پس فقط ایالات متحده را شامل نمی شود.  در انگلیس و فرانسه مشکلات جدی وجود داشت که در آن شیوه زندگی قدیمی تر برچیده شده بود.  یک شیوه زندگی که من فکر نمی کنم لزوما کسی باید نسبت به آن نوستالژی داشته باشد، اما این شیوه زندگی قدیمی از بین رفته و شیوه زندگی جدیدی بر مبنای تجاری سازی، سوداگری املاک، ساخت بزرگراه ها، خودرومحوری، پراکنده رویی در حومه شهر جایگزین شده است و با تمام این تغییرات، شاهد افزایش نابرابری و ناآرامی های اجتماعی بودیم.

با توجه به جایی که در آن زمان بودید،  شدت نابرابریهای طبقاتی متفاوت بود، و گاهی اوقات بر گروه خاصی از اقلیت ها فشار می اوردند. برای نمونه، بدیهی است که در ایالات متحده این جامعه آفریقاییْ آمریکایی بود که در شهر های داخلی ساکن بود و  فرصت های شغلی یا منابع بسیار کمی  در اختیار داشت. بنابراین، دهه ۱۹۶۰ به یک بحران شهری اشاره دارد. اگر به عقب برگردید و به تمام کمیسیون های دهه ۱۹۶۰ که در مورد چیستی بحران شهری تحقیق می کنند، نگاه بیاندازید، برنامه های دولتی از بریتانیا تا فرانسه و همچنین در ایالات متحده اجرا می شد. به همین ترتیب، همه آنها سعی در حل این بحران شهری داشتند. 

من این را به مثابه  یک موضوع جذاب برای مطالعه و یک تجربه تروماتیک از زندگی شهری یافتم. شما می دانید که این کشورها روز به روز بیشتر ثروتمند می شدند، اما از دیگر سو،  ساکنانی که در گتو های شهری، منزوی شده  بودند را  نادیده  می انگاشتند  و با آنها به گونه ای رفتار می کردند که گویی وجود خارجی ندارند. بحران دهه ۱۹۶۰ یک مسئله حیاتی بشمار می آمد و لوفور به خوبی آن را درک کرده بود. او معتقد بود که مردم در مناطق شهری بایستی صدایی داشته باشند تا تصمیم بگیرند مناطق باید شبیه چه چیز باشند و چه نوع فرایند شهری باید انجام شود. در عین حال، کسانی که مقاومت می کردند، آرزو داشتند  تا بتوانند موجی از زمین خواری را که در سرتاسر کشورهای صنعتی سرمایه داری، مناطق شهری را فرا گرفته بود، رها کنند.

 امانوئل: شما می نویسید، " اینکه ما چه نوع شهرهایی می خواهیم نمی تواند جدا از این باشد که  چه نوع افرادی می خواهیم باشیم، چه نوع روابط اجتماعی را دنبال می کنیم، چه نوع روابطی با طبیعت داریم، چه سبک زندگی را می خواهیم و یا خواهان حفظ چه ارزش های زیبایی شناختی هستیم. " همچنین کمون پاریس را به عنوان یک رویداد تاریخی برای تجزیه و تحلیل و به احتمال زیاد  درک آنچه " حق به شهر"  است، در نظر می گیرید. آیا نمونه های تاریخی دیگری وجود دارد که باید ذکر شوند؟

 هاروی: اینکه می خواهیم چه نوع شهری  بسازیم، منافع و نیازهای شخصی ما را منعکس می سازد. محیط اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و شهری ما بسیار مهم است. اینکه چگونه این نگرش ها و روند ها را توسعه می دهیم مهم است. بنابراین، زمانیکه درشهری مانند نیویورک زندگی می کنید، مجبورید در اطراف شهر سفر داشته باشید، خودتان رانندگی کنید و با افراد دیگر به نحوی کاملا مشخص برخورد کنید. همانطور که همه می دانند، یک نیویورکی تمایل دارد با دیگران سرد وسریع رفتار کند.  این بدان معنا نیست که آنها به یکدیگر کمک نمی کنند، اما برای مقابله با شتاب زندگی روزانه، و تعداد زیاد مردم در خیابان ها و مترو، شما باید به شیوه ای ویژه با شهر گفتگو داشته باشید. به همین ترتیب، زندگی در یک اجتماع مجزا(اجتماع دروازه ای) در حومه ها منجر به اراﺋه راهکارهای مخصوص به خود در مورد اجزاء شهری زندگی روزانه است. این موارد به نگرش های سیاسی متفاوت می رسد  که اغلب هم شامل حفظ اجتماعات انحصاری و مجزا به قیمت فروپاشی نواحی ِ حاشیه ای می شوند. بنابراین ما محیط ایستارهای سیاسی را ایجاد می کنیم.

پاسخ های انقلابی به محیط شهری سابقه های تاریخی طولانی دارد.  به عنوان نمونه، در پاریس به سال ۱۸۷۱ نوعی نگرش وجود داشت که مردم آنجا خواهان  نوعی دیگر از شهرنشینی بودند ؛ آنها می خواستند طیف گوناگون و متنوع مردم در شهر زندگی کنند. این واکنش، پاسخی در برابر رفتار طبقه بالا و پیشرفت رویکرد احتکارگراْ مصرف کننده در آن زمان بود. بنابراین، قیامهایی صورت گرفت که نیاز به روابط مختلف داشت: روابط اجتماعی، روابط جنسیتی و روابط طبقاتی.  به این ترتیب، اگر میخواهید یک شهر را بسازید، برای نمونه جایی که زنان احساس راحتی داشته باشند، می بایست شهری بسیار متفاوت از آنچه که معمولا ایجاد می کنیم، بسازیم. همه این سوالات به نحوه مواجهه و پاسخ ما مرتبط هستند: در چه شهری می خواهیم زندگی کنیم؟ و نمی توانیم آن را از، نوع افراد و روابطی  که می خواهیم؛ جدا کنیم. چه نوع روابط جنسیتی، چه نوع روابط طبقاتی و غیره. برای من، پروژه ساخت شهر به شیوه ای متفاوت با یک فلسفه متفاوت و با اهداف متفاوت، ایده  ای بسیار محوری و مهم بشمار می آید. گاهی اوقات این ایده در جنبش های انقلابی مانند کمون پاریس مورد توجه قرار گرفته است  و بسیاری از نمونه های دیگر، مانند اعتصاب عمومی در سیاتل  حدود سال ۱۹۱۹. کل شهر توسط مردم گرفته شده بود  و آنها شروع به ساخت ساختارهای جمعی  کردند.

در بوئنوس آیرس این شورش ها به سال ۲۰۰۱ اتفاق افتاد. در ال آلتو به سال  ۲۰۰۳، نوع دیگری ازآن بوجود آمد. در فرانسه، ما طی ۲۰-۳۰ سال گذشته، مناطق حومه ای را  دیده ایم که به راهکار شورش و جنبش های انقلابی رسیده اند.  در بریتانیا، ما امروز شاهد این نوع شورش ها و قیام ها هستیم که  رویکردی اعتراض آمیز به زندگی روزمره  است. برای روشن شدن مطلب باید بگویم حرکت های انقلابی در مناطق شهری بسیار کند است .شما نمیتوانید کل شهر را در یک شب تغییر دهید. بهر روی آنچه ما می بینیم، تغییر در سبک شهرسازی دوره نئولیبرالی است. پیش از آن، در اواسط دهه ۱۹۷۰ ؛ شهرنشینی توسط اعتراضات مشخص می شد؛ جدایی و تبعیض  زیادی وجود داشت؛ و دفاع از این اعتراضات، در اثر طراحی مجدد شهربا توجه به اصول نئولیبرالی، منفعت شخصی، رقابت، تقسیم بندی شهر به جوامع متروک و فضاهای اختصاصی  بوده است. بنابراین، برای من، بازسازی شهر یک پروژه بلند مدت است. خوشبختانه مردم مجبور به فکر کردن درباره نوعی تحول انقلابی هستند که در زمان خاصی اتفاق می افتد مانند بوئنوس آیرس به سال ۲۰۰۱ که جابجایی هایی درآن رخ داده بود و منجر به غارت کارخانه ها شد و مجامع متفاوتی برگزار شد.  آنها توانستند بسیاری از راهها را به نحوی تنظیم کنند که موضوع چگونگی سازماندهی شهر را در بر می گرفت و شروع به پرسیدن سوالات جدی کردند: ما چه می خواهیم باشیم؟ چطور باید با طبیعت ارتباط برقرار کنیم؟ چه نوع شهرنشینی ای می خواهیم؟

امانوئل: آیا می توانید در مورد برخی از این شرایط صحبت کنید؟ به عنوان مثال، آیا می توانید در مورد حومه سازی به عنوان یک نتیجه از "راهی برای جذب محصول مازاد و در نتیجه حل مسئله جذب سرمایه مازاد" صحبت کنید. به عبارت دیگر، چرا شهرهای ما به این شکل خاص شده اند؟

 هاروی: باز هم، این یک روند طولانی و پیچیده است .اجازه دهید به دهه ۱۹۳۰ و رکود بزرگ بازگردم. بگذارید سوالی بپرسم: چگونه از رکود بزرگ خارج شدیم؟ و چه مشکلی در طول دوران رکود بزرگ وجود داشت؟ یکی از مشکلات بزرگ در آن دوران، یک بازار ضعیف بود. ظرفیت تولید وجود داشت اما اگر حرکت  جریان های درآمدی وجود نداشته باشد مازاد سرمایه تحرک نخواهد داشت. در سراسر دهه ۱۹۳۰، اقدامات فریبنده ای برای تلاش و یافتن راهی جهت صرف این سرمایه مازاد اجرا شد .مانند "برنامه های کار" روزولت ، مواردی همچون ساخت بزرگراه ها و چیزهایی از آن نوع. در عمل یعنی ، از بین بردن  مازاد سرمايه و مازاد کاری که در آن زمان وجود داشت.

هیچ راه حل واقعی در دهه ۱۹۳۰ تا زمان جنگ جهانی دوم یافت نشد . سپس، تمام مازاد بلافاصله به اقدامات جنگی - تولید مهمات و غیره اختصاص داده شد.  بسیاری از مردم به ارتش رفتند؛ بنابراین، جنگ جهانی دوم،مشکل رکود بزرگ را بصورت سطحی حل کرد.

در مورد سال ۱۹۴۵ سوال مطرح کردید: پس از پایان جنگ چه اتفاقی می افتد ؟ بر سر سرمایه مازاد چه آمد؟ خوب، پس از آن شما حومه نشینی را در ایالات متحده  دارید. در واقع، حومه ها متشکل از ساختمان هایی برای ثروتمندان بود، راهی  که سرمايه مازاد را مصرف می کرد. اول آنها شبکه بزرگراهی را راه اندازی کردند، پس همه باید یک خودرو داشته باشند؛ سپس خانه های حومه ای  تبدیل به نوعی " دژ " برای جمعیت طبقه کارگر شد. همه این اتفاقات در حالی رخ داد که به بخشی از جوامع فقیر نشین که در مراکز قدیمی شهر بودند  هیچ توجهی نشان داده نشد. این الگوی شهرنشینی  ای بود که در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰اتفاق افتاد.

مازاد چیزیست که همیشه  سرمایه آن را تولید می کند، و به این صورت زیر عمل می نماید: در ابتدای روز، سرمایه گذاران با مقدار مشخصی از پول شروع می کنند .در پایان روز، آنها پول بیشتری به دست می آورند. سؤال مطرح می شود: سرمایه داران در پایان روز با پول خود چه کار می کنند؟ خوب، آنها باید مکان هایی برای سرمایه گذاری پیدا کنند؛ توسعه . سرمایه داران همیشه این مشکل را دارند: توسعه و فرصت هایی برای ایجاد پول بیشتردر کجاست؟ یکی از فرصت های بزرگ انکشافی بعد از جنگ جهانی دوم، شهرنشینی بود. فرصت های دیگری مانند مجتمع نظامی-صنعتی و غیره وجود داشت. اما عمدتا از طریق حومه سازی بود که مازاد جذب شد. این رویه، مشکلات بسیاری ایجاد کرده است، مانند بحران شهری در اواخر دهه ۱۹۶۰. شما شرایطی دارید که درواقع سرمایه به شهرهای مرکزی بر میگردد و پس از آن دوباره شهرداخلی را اشغال می کند سپس الگو را عوض می کند. بنابراین جوامع فقیرنشین بیشتر و بیشتر به سمت حاشیه رانده می شوند، زیرا جمعیت با نفوذ، به مرکز شهر بر میگردند.

به عنوان مثال، به سال ۱۹۷۰ در نیویورک، در میدتاون منهتن، مازاد دارایی ِ وحشتناکی  وجود داشت؛ هیچ کس نمی خواست در شهر زندگی کند. اما این همه تغییر کرده است: شهر تبدیل به مرکز مصرف گرایی و مالی شده است. رخداد تحولات بطور اجمالی اینگونه بود:  این روند شهرسازی در طول دهه ۱۹۴۰ اتفاق می افتد، تا دهه ۱۹۶۰ ادامه می یابد، سپس، متعاقب در دهه ۱۹۷۰، باز- شهرنشینی صورت می پذیرد. پس از دهه ۱۹۷۰، مرکز شهر بسیار ثروتمند می شود . در واقع، منهتن از یک مکان مقرون به صرف در دهه ۱۹۷۰ به یک اجتماع مجزا (دروازه ای)  گسترده برای زندگی ثروتمندان و قدرتمند در دهه ۲۰۰۰ تبدیل شد. در عین حال جوامع فقیر و اغلب اقلیت ها به حاشیه شهر رانده شدند.  یا، در مورد نیویورک، مردم به نوعی به شهرهای کوچک در شمال ایالت نیویورک یا پنسیلوانیا گریختند!

بنابراین الگوی کلی شهرنشینی، با این سوال مطابقت دارد که کجا فرصت های سودآور برای سرمایه گذاری پیدا می کنید؟ همانطور که در طول سال ها شاهد بوده ایم، فرصت های سودآور در ۱۵ سال گذشته یا بیشتر از بین رفته است. مقدار زیادی پول به بازار مسکن، ساخت و ساز و سایر موارد تزریق شد. سپس دیدیم که در پاییز سال ۲۰۰۸ هنگامی که حباب مسکن سقوط کرد چه اتفاقی افتاد. بنابراین شما مجبورید  شهرنشینی را به مثابه  یک محصول جهت جستجوی راهکارهایی برای جذب افزایش بهره وری و برونداد یک جامعه سرمایه داری بسیار پویا نگاه کنید که می بایست برای زنده ماندن، نرخ رشد ترکیبی  سه درصدی  داشته باشد. سوال این است: چگونه می توانیم نرخ رشد ترکیبی  سه درصدی را در سال های آینده جذب کنیم تا از معضلات شهرنشینی / حومه سازی به شیوه  گذشته پیگشیری شود؟ مفهوم سازی پیرامون  موضوع جالب به نظر می رشد.

 امانوئل: شما در مورد توزیع جغرافیایی بحران های اقتصادی صحبت می کنید. یعنی اینکه چگونه بحران اقتصادی از یک سمت جهان به سوی دیگر گسترش می یابد. شما همچنین ذکر می کنید که مردم نباید از فروپاشی اقتصادی به سال ۲۰۰۸ شگفت زده شوند. به عنوان نمونه، در حال حاضر، ما در منطقه اتحادیه اروپا و شمال امریکا بحران اقتصادی داریم، با این حال شما اشاره کردید که رشد تولید ناخالص داخلی در ترکیه و بخش های مختلف آسیا، به ویژه چین، در حال انفجار است.  شما همچنین به یک پارادوکس بزرگ اشاره داشتید: درحالیکه  چین در طول بیست سال گذشته روند عظیم و ترسناک شهرنشینی را طی کرده است، همان پروژه های صنعتی که سود زیادی ایجاد می کنند، میلیون ها چینی را آواره  و محیط طبیعی را نابود کرده اند. در همین حال، کل شهرها کاملا خالی اند، چرا که تنها درصد بسیار کمی از چینی ها  می تواند از امکانات اقامتی و لوکس برخوردار باشد.

هاروی: خب، چین در حال تکرار مسیری ست  که ایالات متحده برای خروج از رکود بزرگ طی کرد، حومه نشینی پس از جنگ جهانی دوم؛ مهاجرت از شهر به حومه شهر. فکر می کنم چینی ها، هنگامی که با این پرسش مواجه شدند" میخواهند چه کار کنند؟"، به ویژه در یک اقتصاد جهانی، و با توجه به دستاوردهای اقتصادی سالهای ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸، تصمیم گرفتند از طریق برنامه های زیربنایی و شهرسازی از مشکلات اقتصادی خود خارج می شوند: خطوط راه آهن سریع السیر، بزرگراه ها، آسمان خراش ها و غیره. و این راهکار، ابزاری برای جذب مازاد سرمایه شد. البته  هر کسی که با مواد خام تولید داشت به نتایج خوبی رسید، زیرا تقاضای چینی بسیار بالا بود.

چین نیمی از عرضه فولاد جهان را جذب می کند. چینی ها در واقع  تحت تاثیر برنامه توسعه اقتصادی ایالات متحده به سال ۱۹۴۵ هستند، چین تصور می کرد که می تواند با یک استراتژی مشابه میی تواند خود را از هر گونه رکود و کاهش اقتصادی حفظ کند. می دانید که ایالات متحده و اروپا هر دو رشد آهسته و آرامی را تجربه کردند، در مقایسه با چینی هایی که از نرخ های بسیار سریع رشد لذت می برند.من امیدوارهستم ، چون ما نمی دانیم که آیا رونق چینی در حال رکود است یا خیر . اگر رونق چینی در حال رکود باشد، مانند بازار مسکن و بازار های مالی در ایالات متحده به سال ۲۰۰۸، سرمایه داری جهانی در معرض مشکلات جدی خواهد بود. در حال حاضر، چینی ها سعی دارند نرخ رشد خود را محدود نگه دارند.  بنابراین، به جای آنکه نرخ رشد تولید ناخالص داخلی ۱۰٪ را هدف قرار دهد، در سال های آتی رشد اقتصادی ۸-۷٪ مورد نظر آنهاست.  ، چینی ها بیش از چهار شهر خالی دارند. آیا می توانید این را باور کنید؟ شهرهای کاملا خالی! چه اتفاقی در سال های آتی رخ می دهد؟ آیا این شهرها تبدیل به مناطق تولیدی شهری می شوند؟ یا به همان حالت  می مانند و می پوسند؟ در این صورت، مقدار زیادی پول هدر خواهد رفت  و همچنین رکود بزرگی بر چین وارد خواهد شد. قطعا در این مورد؛ برخی از تصمیمات سیاسی شرایط بسیار ناراحت کننده ایجاد می کنند و می توانیم ناآرامی شدید اجتماعی را در میان طبقات کارگری چینی و فقیران انتظار داشته باشیم.

جهان، بسته به اینکه شما در کجا هستید ، متفاوت خواهد بود. برای نمونه، من در استانبول بودم؛ جرثقیل های ساختمانی در همه جا وجود دارد. ترکیه در حال رشد ۷ درصدی در سال است، بنابراین درحال حاضر بسیار پویا است.  هنگامی که شما در ترکیه ایستاده اید، نمی توانید تصور کنید که بقیه جهان در حال بحران است (توصیف هاروی مربوط به سال 2013 است) . سپس، من دو ساعت و نیم دیگر به آتن، یونان رسیدم ، و اوضاع متفاوت بود .وقتی وارد یونان می شوید مانند این است که وارد  منطقه  فاجعه شده اید که همه چیز متوقف شده است. تمام مغازه ها بسته شده اند و هیچ ساخت و سازی در این شهر انجام نمی شود. در اینجا دو شهرکه در ۶۰۰ مایلی  از یکدیگرقرار دارند ، دو مکان کاملا متفاوت هستند. این تضاد یک پدیده  قابل انتظاری است که شما در اقتصاد جهانی می بینید. همیشه یک توسعه جغرافیایی نامتوازن  ناشی از بحران اقتصادی وجود دارد.

قسمت دوم گفت و گو

قسمت پایانی گفت و گو



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

یوتوپیا، چگونه جهان را شکل داد؟ ـ قسمت دوم
طرح ترمیم مسیری تاریخی در منرسای بارسلونا ؛ توسعه ی شهری با نگاهی زیست محیطی
طرح پیشنهادی دیلر ـ اسکوفیدو + رنفرو برای میدان اتحاد واشنگتن؛ باروک شهری
خوکْ شهرِ ام وی آر دی وی؛ همْ رسشِ تراکم عمودی و کشاورزی ارگانیک در هلند
میدان ها و شهرها؛ مروری بر دوازده میدانی که شکل شهرها را رقم زدند
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group