معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1323
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1122
اکسپو شانگهای 2010   - 33
نظریه معماری   - 941
معماری کانستراکتیویستی   - 33
طراحي داخلي   - 892
معماری دیجیتال   - 32
سازه های شهری   - 853
معماری پراجکتیو   - 32
تکنولوژی ساخت   - 834
طراحی پارامتریک   - 29
مرزهای معماری   - 766
بحران آب   - 28
معماری حوزه عمومی   - 723
هنر روسیه   - 28
المان شهری   - 690
اکسپو میلان 2015   - 27
نگاه نو به سكونت   - 681
پاویون های سرپنتین   - 24
نظریه شهری   - 673
باهاوس   - 22
کلان سازه   - 594
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و سیاست   - 518
جشن نامه اتووود   - 21
معماری پایدار   - 509
معماری مجازی   - 20
منتقدان معماری   - 478
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
معماری تندیس گون   - 447
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری مدرن   - 436
پداگوژی   - 19
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 429
پردیس ویترا   - 18
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 429
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 18
آرمان شهرگرایی   - 425
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
معماری منظر   - 422
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری شمایل گون   - 416
فیلوکیتکت   - 16
روح مکان   - 414
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
طراحی صنعتی   - 406
معماری ـ موسیقی   - 14
باز زنده سازی   - 366
معماری بایومورفیک   - 14
توسعه پایدار   - 349
شهرهای در حرکت   - 12
تراشه های کانسپچوال   - 333
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
معماری یادمانی   - 332
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری سبز   - 302
مدرنیته؛ از نو   - 11
معماریِ توسعه   - 299
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
هنر مدرنیستی   - 269
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
اتووود کلاسیک   - 263
درس گفتارهای اتووود   - 9
طراحی نئولیبرال   - 260
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
بدنه سازی شهری   - 251
اقتصادِ فضا   - 8
معماری محلی   - 248
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 243
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
معماری ارزان   - 242
معماری تخت جمشید   - 7
تغییرات اقلیمی   - 241
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
معماری تجربی   - 241
بی ینال ونیز   - 7
آینده گرایی   - 238
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
محوطه سازی   - 236
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 235
طراحی و پناهجویان   - 7
بنای محدود   - 220
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 218
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 204
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 201
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 187
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 186
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 157
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 151
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 145
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 141
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 131
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 127
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
هنر گفت و گو   - 127
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
هنر انتزاعی   - 122
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
گرافیک   - 111
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری ژاپن   - 110
جهان علمیْ تخیلی   - 5
معماری ایران   - 106
فرهنگ نفت   - 5
فضای منفی   - 102
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
بلندمرتبه ها   - 101
معماری مصر   - 5
طراحی مبلمان   - 92
اتووودْ آبزرور   - 4
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
منبع شناسی اتووود   - 4
اتووود ـ ایران معاصر   - 86
معماری خوانی   - 4
معماری مذهبی   - 86
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
اکسپو   - 75
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
بلوپرینت   - 4
معماری هند   - 62
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری فاشیستی   - 61
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری چین   - 61
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
ترسیمات معماری   - 52
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
گفت و گو با مرگ   - 49
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
ویرانه ها   - 46
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری و هنر انقلابی   - 43
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 1
جنبش متابولیسم   - 41
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
مدارس معماری   - 39
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
زاغه نشینی   - 39
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
درگذشت زاها حدید   - 34
شهرْخوانی با اتووود   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ریکاردو بوفیل   - 3
آراتا ایسوزاکی   - 16
زاها حدید   - 187
آرشیگرام   - 7
زیگموند فروید   - 10
آرکی زوم   - 4
ژان بودریار   - 3
آلبرت پوپ   - 4
ژان نوول   - 22
آلدو روسی   - 13
ژاک دریدا   - 13
آلوار آلتو   - 19
ژاک لوگوف   - 4
آلوارو سیزا   - 9
ژیل دلوز   - 21
آن تینگ   - 4
سائول باس   - 7
آنتونی گائودی   - 27
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی وایدلر   - 5
سالوادور دالی   - 2
آنتونیو نگری   - 3
سانا   - 5
آنیش کاپور   - 8
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آی وِی وِی   - 34
سدریک پرایس   - 3
اُ ام اِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
اتوره سوتساس   - 7
سوپراستودیو   - 9
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سورِ فِهْن   - 6
ادوارد برتینسکی   - 1
شیگرو بان   - 33
ادوارد سعید   - 12
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سوجا   - 10
فدریکو بابینا   - 30
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک گهری   - 49
ادولف لوس   - 6
فرانک لوید رایت   - 43
ارو سارینن   - 28
فرای اوتو   - 9
اریک اوون موس   - 13
فردا کولاتان   - 2
اریک هابسبام   - 2
فردریک جیمسون   - 1
استن آلن   - 4
فرشید موسوی   - 3
استیون هال   - 30
فمیهیکو ماکی   - 4
اسلاوی ژیژک   - 17
فیلیپ جنسن   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 23
ال لیسیتسکی   - 3
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 41
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ میس ون دروهه   - 22
ام وی آر دی وی   - 49
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اماندا لِــوِت   - 3
لوسی رای   - 8
اویلر وو   - 9
لویی کان   - 37
ایلین گری   - 7
لوییس بورژوا   - 8
ایوان لئونیدوف   - 4
لُکُربُزیه   - 133
بئاتریس کُلُمینا   - 8
لیام یانگ   - 4
بال کریشنادوشی   - 4
مارتین هایدگر   - 27
باک مینستر فولر   - 11
مارسل بروئر   - 7
برنارد چومی   - 33
مارشال برمن   - 16
برنو زوی   - 7
مانفردو تافوری   - 16
بنیامین برتون   - 6
مانوئل کاستلز   - 2
بوگرتمن   - 1
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 9
بی یارکه اینگلس   - 68
مایکل سورکین   - 1
پائولو سولری   - 4
مایکل گریوز   - 6
پاتریک شوماخر   - 3
محمدرضا مقتدر   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مخزن فکر شهر   - 1
پرویز تناولی   - 2
مـَــس استودیو   - 3
پری اندرسون   - 3
معماران مورفسس   - 16
پل ویریلیو   - 19
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر آیزنمن   - 57
موشه سفدی   - 12
پیتر برنس   - 2
میشل سر   - 3
پیتر زُمتُر   - 67
میشل فوکو   - 44
پیتر کوک   - 7
نائومی کلاین   - 4
پیر بوردیو   - 5
نورمن فاستر   - 35
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
نیکلای مارکوف   - 1
تئودور آدورنو   - 3
هانا آرنت   - 6
تادو اندو   - 13
هانری لفور   - 23
تام مین   - 13
هانی رشید   - 5
تام ویسکامب   - 10
هرزوگ دی مورن   - 27
توماس پیکتی   - 5
هرنان دیاز آلنسو   - 18
توماس هیترویک   - 30
هنری ژیرو   - 3
تیتوس بورکهارت   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیموتی مورتُن   - 2
هنس هولین   - 4
تیو ایتو   - 23
هوشنگ سیحون   - 14
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هومی بابا   - 2
جان برجر   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 1
جان هیداک   - 4
والتر بنیامین   - 25
جف منن   - 2
والتر گروپیوس   - 16
جفری کیپنس   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 10
جورجو آگامبن   - 4
ولف پریکس   - 1
جوزپه ترانی   - 2
ونگ شو   - 8
جونیا ایشیگامی   - 3
ویتو آکنچی   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ویوین وست وود   - 6
جین جیکوبز   - 1
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز جنکس   - 5
کارلو اسکارپا   - 5
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کازیو سجیما   - 2
چارلز کوریا   - 15
کالین روو   - 1
چاینا میه ویل   - 4
کامران دیبا   - 13
حسن فتحی   - 5
کامرون سینکلر   - 11
حسین امانت   - 3
کریستفر الکساندر   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
داریوش آشوری   - 1
کریم رشید   - 5
داریوش شایگان   - 8
کلر استرلینگ   - 2
دانیل لیبسکیند   - 22
کلود پَره   - 3
دنیس اسکات براون   - 10
کنت فرمپتن   - 14
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنزو تانگه   - 9
دیوید رُی   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنگو کوما   - 47
دیوید هاروی   - 24
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رابرت نوزیک   - 2
کوین لینچ   - 7
رابرت ونتوری   - 13
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رُدولف شیندلر   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رضا دانشمیر   - 5
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رم کولهاس   - 95
یان گِل   - 8
رنزو پیانو   - 30
یو ان استودیو   - 32
ریچارد مِیر   - 8
یورگن هابرماس   - 13
ریموند آبراهام   - 1
یونا فریدمن   - 5
رینر بنهام   - 2
یوهانی پالاسما   - 12
رینهولد مارتین   - 5

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -751
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -336
صنعتی   -100
فرهنگی   -303
گالری   -84
پاویون   -254
هتل   -73
موزه   -247
ورزشی   -64
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -129
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : مهدي معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
هنر گفت و گو ـ کنفرانس خبری رم کولهاس در مورد دِ رتردام یا شهر عمودی
اتووود سرویس خبر:   آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
1393/03/08
مـنـــــــبـع : http://www.dezeen.com
تعداد بازدید : 3878

هنر گفت و گو نام اثری سترگ از هنرمند سورئال رنه مگریت است؛ در چشم اندازی از غول هایی در نبرد یا از اغاز جهان، دو انسان کوچک در گفت و گویند، سخنی ناشنیدنی جاری است که در سکوت سنگ ها جذب می شود، اما در پای سنگ های تل انبار شده مجموعه حروفی شکل گرفته اند: رویا، صلح یا مرگ که تلاش دارند به اشوب سنگ ها نظمی دهند. اتووود گفت و گوهایش را زیر عنوان این ستون خواهد آورد.

ساختمان د رتردام یا شهر عمودی که ساخت ان در سال 2013 به اتمام رسید یکی از شاخص ترین پروژه های بلندمرتبه سازی چند دهه اخیر است که توسط دفتر معماری متروپلیتن طراحی و اجرا گردید، رم کولهاس در این پروژه سعی کرده است تقریبا تمامی ایده ال های زندگی متمرکز مبتنی بر رشد عمودی را به غایت محقق سازد، این پروژه، به گمان من، توسعه طبیعی تفکر لوکوربوزیه در مورد شهرهای اینده است، ایده ای که در مجتمع های مسکونی اش، از جمله مجتمع مسکونی مارسی به جد محقق گردید.

انچه از پی می اید کنفرانس خبری ای است که رم کولهاس پس از افتتاح مجموعه ترتیب داد و در ان به فرایند طراحی و اجرای این پروژه پرداخت، نکته قابل تامل در این کنفرانس درک عمیق رم کولهاس است از تحولات شهری و تاثیری که این تحولات بر معماری دارند.

"این ساختمان از تمام زوایا متفاوت به نظر می رسد و این البته اتفاق تازه ای نیست، اما می توان در معماری ان را جاه طلبی ای تازه خواند." این پروژه که توسط دفتر معماری برای متروپولیتن شهر عمودی خوانده می شود ترکیبی است از هتل، دفاتر اداری و اپارتمان هایی که در برج هایی خیره کننده و چشم نواز تجمیع شده اند، این مجموعه در حاشیه جنوبی رودخانه ماس در رتردام جانمایی شده است، کولهاس این بخش از شهر که پس انتقال فعالیت های بندری از مرکز شهر در دهه های 1980 و 90 خالی از سکنه شده است، را "شهر ارواح" می خواند. دلیل جانمایی این مجموعه در این بخش شهر را نیز بایستی در همین نکته یافت:" چرایی جانمایی دِ رتردام در این بخش شهر، بسیار ساده است، چرا که این پروژه برای سوق دادن شهر با مرحله بعدی حیاتش و عبور از حالت یک شهر ارواح لازم بود، این استراتژی صرفا یک بعد معمارانه ندارد، بلکه از نوعی جاه طلبی شهری نیز حکایت می کند."

ساختمان متشکله ایست از احجامی که بر یک محور پیچیده اند و همگی روی یک بنای واحد مستقر شده اند، کولهاس اذعان دارد که این دو بخشی بودن از همان ابتدا جزیی از طرح بوده است:"به گمان ما این میزان از جدایی عمیقا بخشی از شرایط تکه تکه شده شهری ایست که در رتردام با ان مواجه ایم، بنابراین ایده ما داشتن یک مبنایی بود که بتواند هر دوی این کارکردها را پوشش دهد."

او ادامه می دهد:"ساختمان از هر سویی که بدان نگاه شود و از هر بخشی از شهر هویتی نو را نوید می دهد، شاید هم هویتی متفاوت را، چرا که فکر می کردیم خیلی کسل کننده است که یک ساختمان از هر زاویه یک جور به نظر برسد." به گمان رم کولهاس این پروژه ماحصل بحران اقتصادی است:"طنز داستان این است که به سبب بحران اخیر اقتصادی، قیمت ساختمان ها پایین امد و این وضعیت امکان مشارکت سازندگان المانی ـ برای اولین بار در هلند را ـ در این پروژه را فراهم اورد." او اضافه می کند:"بنابراین موج اول بحران پروژه را تا سر حد توقف و مرگ پیش برد و موج دوم به احیای ان انجامید."

کولهاس همچنین به رتردام بعد از جنگ جهانی دوم و ایده اش در مورد "بزرگی" نیز پرداخت، ایده ای که منجر به خلق پروژه دِ رُتردام گردید.

"راه های زیادی وجود دارد که معماران تضادها را تجربه کنند، درست به مانند سورئالیست هایی که می توانستند یک چتر را با یک چرخ خیاطی در یک تصویر ترکیب کنند. . . رُتردام شهری ایست که در ان به تجربه گذاشتن صورتی بی نهایت مشروع دارد، چرا که شهر تقریبا طی جنگ جهانی نابود شده است، بنابراین بافت در این شهر مسئله ایست بی نهایت نسبی."

متن کامل گفت و گو

اصلی ترین مسئله در مورد رُتردام فهم این نکته است که شهر در اغاز جنگ جهانی دوم نابود شد، از این نظر این شهر، شهر بی نهایت جذابی است. شهر کاملا از میان رفت، تنها چند ساختمان باقی ماندند، بنابراین شهر باید دوباره ساخته می شد، از این نظر شهر به یک موضوع بسیار جذاب برای معماران بدل گشت، اصلا تصادفی نیست که اکثریت غریب به اتفاق معماران هلندی در این شهر زندگی می کنند.

با این پیش زمینه باید پذیرفت که ما اولین موج معمارانی نیستیم که در این شهر تربیت شده اند یا در ان سکنا گزیده اند، ما احتمالا موج هفتم معمارانی هستیم که در این شهر کار می کنیم. اولین موج معماران پس از جنگ، معماران به شدت حماسی ای بودند با روحیات سخت کیشانه مدرنیستی که اساسا ابژه های متصلبی را در اقصا نقاط شهر بنا نهادند، تا دهه 1960، شهر تقریبا دوباره روی پای خود ایستاده بود و مرکزی داشت به شدت سازمان یافته. مرکز شهر مملو از ابژه هایی بود متصلب، با چند ساختمان اداری و چند بافت تجاری متصل به هم. وقتی من بچه بودم، رتردام یک مثال جهانی بود و مطمع نظر بسیاری از کشورهای در حال توسعه ای که می خواستند اینده را مشاهده کنند.

طی دهه 1970 مدرنیته مردم را عصبی کرد، ان ها چیزی جذاب تر می خواستند، همه چیز اب رفته بود و کوچک تر شده بود و از نظر ابعادی انسانی تر، در این میانه نوستالژیا شروع کرد به ایفای نقشی مهم تر، ان بازه زمانی امد و رفت و در همین حین فعالیت های کشتیرانی و کشتی سازی و مرتبط با بندر ارام ارام از مرکز شهر برچیده شدند و به حاشیه دریا منتقل گردیدند. در دهه 80 و 90 شهر دیگر با بندی شلوغ مواجه نبود، بلکه انچه بیش از پیش رخ نشان می داد بیشتر انبارهای خالی به جای مانده در مرکز شهر بود؛ مرکز شهر به یک شهر ارواح تبدیل شده بود. از همین رو چرایی جانمایی دِ رتردام در این بخش شهر، بسیار ساده است، چرا که این پروژه برای سوق دادن شهر با مرحله بعدی حیاتش و عبور از حالت یک شهر ارواح لازم بود.

طرح در اواخر دهه 80 برای تغییر دادن ماهیت جبهه جنوبی رودخانه کلید خورد و طی زمان توسعه یافت، طرح چه از منظر مقیاس و چه از منظر فرایند اماده سازی زمین، پروژه ای بی نهایت پیچیده و غامض بود، اما برای اولین بار توده عظیمی از مردم موافق این ایده بودند که این سوی رودخانه نیز بایستی از یک چنین کیفیتی برخوردار باشد.

پس این پروژه صرفا یک جاه طلبی معمارانه نبود، بلکه بیشتر یک رویای شهری بود. من عمیقا بر این باورم که عدم تغییر چهار سال یکبار ایده های بزرگ شهری بی نهایت مهم است، این خیلی مهم است که با تغییر رژیم های سیاسی یا تغییر مد شاهد تغییر پروزه های بزرگ مقیاس شهری نباشیم، حفظ میزانی از ثبات در شهرسازی همیشه مهم است.

من می توانم داستان نسبتا غریبی را برایتان تعریف کنم، در اواخر دهه 1970 در امستردام، پروژه بدنامی احداث شد که بر مبنای اشکال شش گوش شکل گرفته بود، پروزه ای به نام بیلــْـمِرمـــیر که تحت شمول توسعه مسکن عمومی در امستردام به اجرا در امد. در اواخر دهه 1990 مردم ارام ارام شروع به انتقاد وسیع نسبت به ابعاد و شرایط غیر انسانی پروزه نمودند، در همین حین یک بوئینگ 747 اسرائیلی بر بخشی از مجموعه سقوط کرد و بعد از ان مردم با اعتماد به نفس بیشتر شروع به تخریب بناهای مجموعه و ساخت مجدد ان ها نمودند. اکنون ما شاهد بی اعتبار شدن ایده مسکن عمومی هستیم و شاهد انیم که برخی از این پروژه ها به سبب مسائل فرهنگی و حفاظتی در حال احیای مجدد هستند. این روند عملا نشان دهنده چرخه اعتبارزدایی است، در این شرایط می توان به جایگزین های جدید اندیشید، در غیر این صورت نمی توان به فکر تغییر شکل شهرها بود.

با این اوصاف ما با برج رتردام چه کردیم، ما کار را در انتهای دهه 90 اغاز کردیم، این ساختمانی بود مستعد برای بساز و بفروش ها، چرا که در انتهای دهه 90 بخش عمومی پولی برای جامه عمل پوشاندن به این پروزه ها نداشت، برای همین مجبور شدند مشارکت بخش خصوصی را نیز بپذیرند.

ما اساسا با تمرکز بر دو محوطه اغاز کردیم و پیش بینی مان این بود که در هر کدام از محوطه ها به صورت جداگانه یک برج طراحی نماییم. اما وقتی کار را شروع کردیم متوجه شدیم که این میزان از جدایی گزینی به یک موقعیت شهری منفک شده منتهی می گردد، بنابراین ایده را به ترکیب دو برج با هم تغییر دادیم.

برای ما مشخص بود که پروژه ترکیبی است از واحدهای مسکونی، دفاتر ادارای، هتل و تمام دیگر تسهیلات شهری، اما انچه برای ما مشخص نبود نسبتی بود که بایستی به هر کدام از این عناصر متشکله برج می دادیم، از طرف دیگر به این گزاره نیز باور داشتیم که پروژه بایستی بی نهایت انعطاف پذیر نیز باشد، نهایتا به این نتیجه رسیدیم که باید سیستمی را توسعه دهیم که بر اساس ان هر کدام از این عناصر می توانند تغییر کنند و با دیگر عناصر جایگزین شوند، بنابراین به پروژه ای رسیدیم که کم و بیش از حیث برنامه [فیزیکی] به حداکثر انعطاف پذیری وفادار ماند.

ساختمان در انسوی رودخانه واقع شده است و تنها راه رسیدن به ان عبور از یک پل است بنابراین باید ساختمانی طراحی می کردیم که پیش بینی پذیر باشد و طرح نیز باید همین بارزه را متبلور می ساخت. از این رو به طرحی رسیدیم که از دور و از منظر پیکره بندی همچون یک توده مجرد و تکین به نظر می رسید، اما وقتی به ساختمان نزدیک می شویم متوجه شفافیتش می شویم و زمانی که بیشتر نزدیک می شویم به زوایای موجود و بعضا مورب در این حجم به ظاهر یکپارچه نیز دقت می کنیم. "تاثیر کلی ای که تلاش می کردیم بدان دست یابیم این بود که به موازات حضور در نقاط مختلف شهر بنا نیز بر هویت جدید و متفاوتش تاکید گذارد. چرا که به نظرمان بی نهایت خسته کننده می امد، یک ساختمان تکی از زوایای مختلف در بافت شهری یکسان به نظر رسد، این بارزه برای یک برج همچون سم می ماند و به شدت مضموم است. اما این ساختمان از زوایای مختلف یکسان به نظر نمی رسد، این وضعیت خیلی شبیه وضعیتی است که بر ساختمان سی سی تی وی در پکن نیز جاری کردیم. کاری که در این پروژه انجام شده است خیلی ابداعی نیست، اما در معماری جاه طلبانه است. این ساختمان با هویت متغیرش، با هر بخشی از شهر بر سریری نو به تعامل می نشیند.

در سال 1994 مقاله نوشتم تحت عنوان بزرگی bigness در مقاله به شرح این مسئله نشستم که معماری، با پا فراتر نهادن از یک مقیاس مشخص، بر اساس شاکله های متفاوتی تعریف می شود و بایستی به این شاکله ها و قواعد نیز پاسخ گوید. در ان مقاله که اتفاقا روی سخنش هم با اروپایی ها بود، تاکید کردم بافت گرایی contextualism نقشی مهم در این بحث ایفا می کند. تفسیر بافت گرایی این است که اگر شما در محیطی میان ساختمان های دیگر، به اجرای ساختمانی می پردازید، سیاق درست این است که بر قراری به اجرای این ساختمان نشینید که شبیه به دیگر ساختمان ها باشد، منظور از شباهت، هم شباهت در مقیاس بود و هم، در صورت امکان، شباهت در بیان معماری.

حال انکه رتردام جدید شهری تجربی است، چرا که این شهر در جنگ جهانی دوم تقریبا به طور کامل تخریب شد پس ایده بافت در این شهر یک مفهوم به غایت نسبی است، بنابراین ما از همان اغاز می توانستیم بر همین وجه تجربی شهر تاکید گذاریم، این وجه تجربی همچنین می تواند توضیحی باشد بر این گزاره که چرا ساختمان به بخش هایی تقسیم شده است.

ما کارمان را در 1998 اغاز کردیم، اما حادثه یازدهم سپتامبر برای ما یک چرخه افول ایجاد کرد، بعد از ان با رکود سال 2008 مواجه شدیم، اما طنز قضیه انجاست که که بحران مالی موجب شد قیمت ساختمان پایین بیاید و این واقعیت کمک کرد که ما بتوانیم با برخی از سازندگان المانی نیز مشارکت نماییم، بنابراین بحران اولی پروزه را تا سرحد مرگ پیش برد و دومی ان را زنده کرد.

در این پروژه شما شاهد هم کناری مجتمع مسکونی و هتل ها هستید، اما پرداخت کلی ساختمان ان را به یک مجسمه شبیه کرده است، ما این بنا را بیش از انکه یک ساختمان ببینیم یک شی می بینیم و در واقع ان را انچنان متعلق به دنیای معماری در نظر نمی اوریم.

و در پایان صحبتی هم دارم با روزنامه نگاران، ان ها غالبا بر این باورند که به ما معماران خیلی خوش می گذرد و تقریبا هر کاری که بخواهیم انجام می دهیم، اما فشاری که طی کار به ما وارد می شود واقعا زیاد است، من از این فشار شکایتی ندارم اما ادعای اینکه ما دستمان برای انجام هر کاری در هر محیط و هر کشوری باز است، واقعا ایده نابجایی است.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

ساختمان اداري و هتل اپوس دبي از زاها حديد ؛ ساختارهاي مجزا در مكعب بصري ِ يكپارچه
خانه جیمسون از فاستر
رم کولهاس و دوسالانه ی ونیز؛ فاندامنتال ها
دانشجویان زاها حدید در پاسداشت میراث استادشان
ساختمان شماره 100 خیابان یازدهم؛ پوسته های درخشان ژان نوول در وست ساید
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group