معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1316
جنبش متابولیسم   - 41
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1076
معماری و هنر انقلابی   - 39
نظریه معماری   - 912
ترسیمات معماری   - 38
طراحي داخلي   - 869
زاغه نشینی   - 37
سازه های شهری   - 849
درگذشت زاها حدید   - 34
تکنولوژی ساخت   - 830
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 33
مرزهای معماری   - 759
اکسپو شانگهای 2010   - 33
معماری حوزه عمومی   - 693
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 32
المان شهری   - 687
معماری دیجیتال   - 31
نگاه نو به سكونت   - 674
معماری کانستراکتیویستی   - 31
نظریه شهری   - 656
معماری پراجکتیو   - 29
کلان سازه   - 592
طراحی پارامتریک   - 29
معماری پایدار   - 502
اکسپو میلان 2015   - 27
معماری و سیاست   - 493
بحران آب   - 27
منتقدان معماری   - 461
هنر روسیه   - 26
معماری تندیس گون   - 446
مدارس معماری   - 24
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 428
پاویون های سرپنتین   - 22
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 425
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری منظر   - 420
جشن نامه اتووود   - 21
معماری شمایل گون   - 415
معماری مجازی   - 20
آرمان شهرگرایی   - 414
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
روح مکان   - 406
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
طراحی صنعتی   - 394
پردیس ویترا   - 18
معماری مدرن   - 379
پداگوژی   - 18
باز زنده سازی   - 361
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
توسعه پایدار   - 349
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری یادمانی   - 330
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
تراشه های کانسپچوال   - 330
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 15
معماری سبز   - 302
فیلوکیتکت   - 14
معماریِ توسعه   - 291
معماری ـ موسیقی   - 14
اتووود کلاسیک   - 261
معماری بایومورفیک   - 14
طراحی نئولیبرال   - 253
شهرهای در حرکت   - 12
بدنه سازی شهری   - 251
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
معماری محلی   - 245
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری محدود   - 242
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری ارزان   - 241
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
تغییرات اقلیمی   - 241
باهاوس   - 9
معماری تجربی   - 241
درس گفتارهای اتووود   - 9
محوطه سازی   - 236
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
کتابخانه ی اتووود   - 233
مدرنیته؛ از نو   - 8
هنر مدرنیستی   - 228
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
بنای محدود   - 220
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 217
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
آینده گرایی   - 206
معماری تخت جمشید   - 7
گرمایش زمین   - 203
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 185
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
مسکن حومه شهری   - 185
طراحی و پناهجویان   - 7
مسکن عمومی   - 184
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 157
بی ینال ونیز   - 7
معماری انتقادی   - 136
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
مسکن روستایی   - 130
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
زنان و معماری   - 129
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
هنر گفت و گو   - 126
فرهنگ نفت   - 5
عکاسی   - 126
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
هنر انتزاعی   - 111
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
معماری ژاپن   - 109
معماری مصر   - 4
معماری ایران   - 106
بلوپرینت   - 4
معماری ـ سینما   - 102
اتووودْ آبزرور   - 4
گرافیک   - 101
منبع شناسی اتووود   - 4
بلندمرتبه ها   - 100
معماری خوانی   - 4
فضای منفی   - 96
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
جهان علمیْ تخیلی   - 3
اتووود ـ ایران معاصر   - 86
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
معماری مذهبی   - 85
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
طراحی مبلمان   - 82
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
اکسپو   - 75
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری هند   - 62
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معماری چین   - 61
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 1
معماری فاشیستی   - 59
ده پرسش از هشت معمار   - 1
گفت و گو با مرگ   - 46
شهرْخوانی با اتووود   - 1
ویرانه ها   - 43
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
رینر بنهام   - 2
آراتا ایسوزاکی   - 16
رینهولد مارتین   - 5
آرشیگرام   - 6
ریکاردو بوفیل   - 3
آرکی زوم   - 4
زاها حدید   - 187
آلبرت پوپ   - 2
زیگموند فروید   - 8
آلدو روسی   - 13
ژان بودریار   - 3
آلوار آلتو   - 19
ژان نوول   - 22
آلوارو سیزا   - 9
ژاک دریدا   - 13
آن تینگ   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آنتونی گائودی   - 27
ژیل دلوز   - 18
آنتونی وایدلر   - 5
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونیو نگری   - 3
سالوادور دالی   - 2
آنیش کاپور   - 8
سانا   - 5
آی وِی وِی   - 34
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
اُ ام اِی   - 33
سدریک پرایس   - 3
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سو فوجیموتو   - 11
ادوارد برتینسکی   - 1
سوپراستودیو   - 9
ادوارد سعید   - 10
سورِ فِهْن   - 6
ادوارد سوجا   - 9
شیگرو بان   - 33
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادولف لوس   - 6
فدریکو بابینا   - 30
ارو سارینن   - 28
فرانک گهری   - 49
اریک اوون موس   - 13
فرانک لوید رایت   - 43
اریک هابسبام   - 2
فرای اوتو   - 9
استن آلن   - 4
فردریک جیمسون   - 1
استیون هال   - 30
فرشید موسوی   - 3
اسلاوی ژیژک   - 17
فمیهیکو ماکی   - 4
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
فیلیپ جنسن   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسکار نیمایر   - 33
گرگ لین   - 7
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 3
لبس وودز   - 23
الیس راستورن   - 7
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 49
لودویگ میس ون دروهه   - 22
اماندا لِــوِت   - 3
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لویی کان   - 37
ایلین گری   - 7
لوییس بورژوا   - 8
ایوان لئونیدوف   - 4
لُکُربُزیه   - 132
بئاتریس کُلُمینا   - 4
لیام یانگ   - 4
بال کریشنادوشی   - 4
مارتین هایدگر   - 27
باک مینستر فولر   - 4
مارشال برمن   - 16
برنارد چومی   - 33
مانفردو تافوری   - 16
برنو زوی   - 7
مانوئل کاستلز   - 2
بنیامین برتون   - 6
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 9
بوگرتمن   - 1
مایکل گریوز   - 6
بی یارکه اینگلس   - 68
محمدرضا مقتدر   - 4
پائولو سولری   - 4
مخزن فکر شهر   - 1
پاتریک شوماخر   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پال گلدبرگر   - 1
معماران مورفسس   - 16
پرویز تناولی   - 2
موریس مرلوپنتی   - 2
پری اندرسون   - 3
موشه سفدی   - 12
پل ویریلیو   - 19
میشل فوکو   - 41
پیتر آیزنمن   - 57
نائومی کلاین   - 4
پیتر زُمتُر   - 67
نورمن فاستر   - 35
پیتر کوک   - 7
نیکلای مارکوف   - 1
پیر بوردیو   - 5
هانا آرنت   - 6
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
هانری لفور   - 23
تئودور آدورنو   - 3
هانی رشید   - 5
تادو اندو   - 13
هرزوگ دی مورن   - 27
تام مین   - 13
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تام ویسکامب   - 10
هنری ژیرو   - 3
توماس پیکتی   - 5
هنریک وایدولد   - 1
توماس هیترویک   - 30
هنس هولین   - 4
تیتوس بورکهارت   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
تیموتی مورتُن   - 2
هومی بابا   - 2
تیو ایتو   - 23
واسیلی کاندینسکی   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
والتر بنیامین   - 23
جان برجر   - 2
والتر گروپیوس   - 13
جان هیداک   - 4
ولادیمیر تاتلین   - 9
جف منن   - 2
ولف پریکس   - 1
جفری کیپنس   - 3
ونگ شو   - 8
جورجو آگامبن   - 4
ویتو آکنچی   - 12
جوزپه ترانی   - 2
ویوین وست وود   - 6
جونیا ایشیگامی   - 2
ک. مایکل هیز   - 2
جیمز استرلینگ   - 1
کارلو اسکارپا   - 5
جین جیکوبز   - 1
کازیو سجیما   - 2
چارلز جنکس   - 5
کالین روو   - 1
چارلز کوریا   - 15
کامران دیبا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کامرون سینکلر   - 11
حسن فتحی   - 5
کریستفر الکساندر   - 2
حسین امانت   - 3
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کریم رشید   - 5
داریوش آشوری   - 1
کلر استرلینگ   - 2
داریوش شایگان   - 8
کلود پَره   - 3
دانیل لیبسکیند   - 22
کنت فرمپتن   - 14
دنیس اسکات براون   - 10
کنزو تانگه   - 9
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید رُی   - 2
کنگو کوما   - 47
دیوید گیسن   - 2
کوپ هیمِلبِلا   - 21
دیوید هاروی   - 24
کوین لینچ   - 7
رابرت نوزیک   - 1
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رابرت ونتوری   - 12
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رُدولف شیندلر   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رضا دانشمیر   - 5
یان گِل   - 8
رم کولهاس   - 93
یو ان استودیو   - 32
رنزو پیانو   - 30
یورگن هابرماس   - 13
ریچارد مِیر   - 8
یونا فریدمن   - 5
ریموند آبراهام   - 1
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -746
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -330
صنعتی   -97
فرهنگی   -268
گالری   -84
پاویون   -253
هتل   -73
موزه   -246
ورزشی   -64
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -112
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : مهدي معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
هنر گفت و گو ـ آرک دیلی با رم کولهاس و توماس کولهاس دربارهء مستند REM
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1397/05/24
مـنـــــــبـع : www.archdaily.com
تعداد بازدید : 733

زمانیکه رم کولهاس و پسرش توماس برای تعطیلات آخر هفته در لس آنجلس اقامت داشتند، آرک دیلی فرصت یافت مصاحبه ای مشترک با آنها ترتیب دهد. مصاحبه پیرامون فیلم مستند " REM" بود که ساخت آن چهار سال زمان برد.  فیلم را توماس با دنبال نمودن پدر از بیابان تا  اقیانوس تا بینال 2014 ونیز و همچنین چندین پروژه از OMA در سراسر جهان مانند کتابخانه مرکزی سیاتل در امریکا و خانه بوردو در فرانسه ساخته است.

هر دو در طول مصاحبه چگونگی رابطه پدر و پسری شان و چگونگی به تعامل و آگاهی رسیدن با یکدیگر در حرفه معماری و فیلم سازی را نشان می دهند، و در مورد چالش های فیلمبرداری از یک عضو خانواده صحبت می کنند. همه اینها به کنار؛ انچه در طول مکالمه قویاً جلب نظر می کرد؛ احترام متقابلی بود که برای هنر یکدیگر قائل اند و قدردان بودنشان بابت فرصت  همکاری صمیمانه  به عنوان پدر و پسر.


آرک دیلی: می دانم که جلب نظر "رم" از سوی رسانه ها کار بسیار مشکلی است. چگونه ایده ساخت فیلم را به  پدر پیشنهاد دادید؟

توماس:  اگر شما فیلمساز باشید و پدرتان "رم"،  قابل پیش بینی خواهد بود که مردم پیوسته به شما پیشنهاد ساخت فیلمی در مورد "رم" را بدهند. هنگامیکه به این رویکرد رسیدم تا واقعا چیزهای جدیدی را نشان دهم، آن، زمانی بود که به اندازه کافی احساس راحتی کردم و توانستم به سمت "رم" بروم.  این کار برای "رم" هم واجد ارزش بود، به لحاظ صرف زمان بهینه برای فیلمی با چنین ویژگی هایی که در بارهء او ساخته می شد.

آرک دیلی: هنگامیکه یک فیلمساز، مستندی در مورد یکی از اعضاء خانوادهء خود می سازد، چه مواردی را می بایست مد نظر قرار دهد؟

توماس: شمشیری دو لبه وجود دارد در کار با کسی که خیلی خوب  او را می شناسید. از دیگر سو،  وجهی از "رم" هم وجود دارد که هیچ کس دیگری نمی تواند آن را در یابد. لیکن من به عنوان یک سینما توگرافر که 15 سال در این حرفه مشغول است آگاهم بعضی اوقات این مشخصه،  اتفاق خوبی نیست، و می تواند مشکلات بسیاری  ایجاد نماید. هنگامی که به عنوان  عوامل مجموعه فیلم استخدام شده اید مسولیت کمتری دارید ، اما زمانی که  پای عضوی از خانواده در میان باشد و شما بخواهید خود  فیلم را بسازید واقعا می تواند در روابط مهم منجر به تنش شود. هر زمان که کسب و کار و روابط بسیار نزدیک خانوادگی با هم ترکیب می شوند، این موارد را  باید در نظر گرفت.

آرک دیلی: رم، آیا در ابتدا تردید داشتید؟

رم: بله قطعا- نه به دلیل شک و تردید در مورد توانایی های توماس، صرفا بدین دلیل که آیا به اندازه کافی جالب خواهد بود کل فیلم حول محور من باشد. این یک تردید بزرگ بود.  امر مورد ملاحظه دیگر این بوده که آیا من می خواستم فراتر از هر چیزی که قبلا انجام داده بودم، خودم را در معرض نمایش قرار دهم؟

آرک دیلی: قبلا هم از آثار شما فیلم ساخته شده است. رم، چه چیزی این فیلم را متفاوت می سازد؟

رم: یکی از نکات کلیدی در مورد کل فیلم این بوده که من در سراسر فیلم کاملا خودم را به آنچه توماس می خواست، سپردم و به هیچ وجه دخالت نمی کردم، نه در پروسه  فیلمبرداری، نه بعد ازآن، و نه امیدوارم هم اکنون. این به نوعی، برای انجام کاری در مورد من، بدون هیچ دخالتی از سوی من، جالب بوده است.

آرک دیلی: توماس،همه کار های فیلم را خودتان انجام دادید؟

توماس: با نگاهی به تیتراژ فیلم متوجه لیست طولانی و بی نظیری از همکاری ها خواهید شد. لیکن، اساسا همه چیز را خودم انجام داده ام.

آرک دیلی: مطمئن هستم این فرایند کمک کننده هم بود.

رم: فوق العاده کمک کرد. راحت بود، به طرز عجیب و غریبی، و وضعیتی بسیار صمیمانه.

آرک دیلی: احساس می کنید به توماس نزدیک تر شده اید؟

رم: ما هنگامی که  او  در حال رشد بود، زمان زیادی را با یکدیگر گذراندیم، بر همین اساس این صمیمیت ناگهانی نبود، اما بُعد جالب تر؛ صمیمت با توماس به عنوان یک بزرگسال بوده است.

آرک دیلی: پس از آغاز به کار،  زمان بیشتری را  با یکدیگر می گذراندید؟
رم: بله، کاملا، بدون شک.

آرک دیلی: آیا در این ارتباط  تعارضاتی هم وجود داشت؟ من می توانم حال و هوای رفتن به کالج با شخصی و دوباره بازگشت به خانه  با او را تصور نمایم، اغلب مورد نیاز است تا والدین و فرزندان مجددا در مورد شرایط تعامل خود بحث نمایند. وقتی که این زمان طولانی را با هم به عنوان بزرگسال گذراندید، چه چیزهایی که از یکدیگر آموختید؟

رم: اینطورنبود که ناگهان او را کشف کنم، بیشتر اینگونه بوده که در مواجهه با کسی که به خوبی می شناختم، اعتمادی کامل برقرار سازم، و متوجه ابعاد جامع حرفه ای در روابط مان شدم. این یک وضعیت دوگانه ی  فوق العاده بود: اعتماد به او به مثابه  یک انسان و اعتماد به او به مثابه یک فیلمساز.

توماس: فکر کردن به این شرایط در مورد کسی که او را  به خوبی می شناسید تقریبا غیر ممکن است، اما من می گویم با اینکه  رم و من یک رابطه سفت و سخت، سنتی و پدر و پسری رایج که برخی از مردم دارند؛ نداریم، فکر  می کنم بطور کل نوع ارتباط مان، امری مثبت باشد. از آنجایی که همیشه تحمیل هایی در این نوع روابط سنتی، از لحاظ  شیوه بیان نظم و خود کنترلی وجود دارد، جایی که شما نمی توانید همه ابعاد شخص را ببینید، زیرا آنها قبلا در نقش خاصی جانمایی شده اند.

رم: مممم، آره!

توماس: بنابریان از طریق فرم ارتباطی خودمان، توانستم او را به طرق گوناگونی ببینم که اساسا در یک وضعیت عادی پدر و پسری دیده نمی شود.

آرک دیلی: نمونه ای از آن را بگویید؟

توماس: برای نمونه شنا. من معمولا اهل شنا نیستم و شنای "رم" را نمی بینم. اما همانطور که در فیلم می بینید "رم" درمورد چگونگی تماشای کسی در آب صحبت می کند، چگونگی حرکت افراد و واقعا شما از طریق زبان بدن شناگران، چیزی از آنها یاد می گیرید. از آنجا که نمی خواهم معمولا در بخشی از فرایند شنا  باشم لیکن  می توانم ببینم که او  چه چیزی را انجام می دهد،  قادر هستم چیزی را در مورد شناگران به صورت بصری فقط با نگاه کردن به آنها یاد بگیرم.

رم: من همچنین فکر می کنم چیز دیگری نیز وجود دارد. او اساسا من را به حجم کلانی از شرایط حرفه ای برد، من کار می کردم، به تنهایی کار می کردم، روی سایت، روی سایت های خیلی سرد، روی سایت های داغ سوزان، و همچنین شاهد شاید عمومی ترین لحظه زندگی ام بودم ، هنگامیکه مدیریت بینال را بر عهده داشتم، که واقعا بی نظیر بود و خارج از آن شرایط، هر دو، در معرض  تعهد برای برقراری ارتباط و مواجهه با مطبوعات قرار گرفته بودیم. او واقعا در لحظات بحرانی حضور داشت و واقعا احساس خوبی داشتم که شخص دیگری آنجا ست.

آرک دیلی: از نظر شما چه شباهتی میان معماری و فیلم سازی وجود دارد؟
رم: برای من، شباهت در این است که معمار، مانند یک فیلمساز، اپیزود ها یا تکه هایی را به هم وصل می کند تا کل بزرگتری خلق نماید. به معنای واقعی کلمه به معماری می پردازم؛  پروسهء  کشف مونتاژ، در فیلم سازی، مشابه یکی از وضعیت های معماری است که می تواند تغییراتی ناگهانی در حالات و یا در مقیاس را ایجاد نماید. بنابراین می خواهم بگویم معماریِ من تا حدودی به تعدادی از ابزارها و روش هایی که در فیلم سازی آموخته می شوند، بستگی دارد.
توماس: من می گویم معماری و فیلم سازی دو تا از معدود حرفه هایی هستند که در آنها تجربه های انسانی را مهندسی می کنید. بنابراین نه تنها دو عنصر روایت و مونتاژ وجود دارد، بلکه زمانی که شما به ساختمان های "رم" می روید، می توانید آنها را ببینید و می توانید آنها را به شیوه ای که یکی از شرایط  به شرایط دیگر تغییر می کند؛ مقایسه نمایید. گاهی اوقات آن  تغییر به شیوه ای نرم وآرام رخ می دهد، مانند یک محو شدگی در فیلم، گاهی اوقات واقعا بطور ناگهانی در مقابل هدف قرار می گیرید، همجواری، مانند هارد کات در فیلم. من فکر می کنم که این تشابه قطعا وجود دارد، مهندسی تجربیات و احساسات انسان برای هر دوی این رشته ها مهم است؛ به این معنی که شما باید  از زمینه های مختلف و چند گانه بسیاری سر درآورید تا قادر به انجام موثر آنچه  خلق می کنید، باشید.

رم: بسامدافزایی دارد.

آرک دیلی: واکنش مردم نسبت به فیلم چگونه بوده، و آیا این واکنش ها با توجه  به دو حرفه ای که در آن هستید، متفاوت است؟

رم: باید اعتراف کنم در بسیاری از نمایش ها شرکت نداشته ام، و اساسا پس از اکران، سخت است که در مورد واکنش ها اظهار نظر کنم. صحبت از واکنش در تاریکی ست که بسیار جالب است. در تاریکی احساساتتان ملموس می شود،  شوکه می شوید، احساس آسودگی می کنید. بنابراین به عبارت دیگر،  واکنش واقعا برای من کلامی نبود، بسیار احساسی بود.

توماس: نمی خواهم اینطور وانمود کنم که واکنش ها،همگی مثبت بودند، اما در واقع؛ به طور کلی فوق العاده مثبت بوده اند. واقعا انتظار داشتم که مردم بدلیل ساختار غیر معمول فیلم احساس بیگانگی کنند، اما اینگونه نبود، و این احساس واقعا لذت بخش است.
رم: برای من همواره  خیلی جالب بوده که  بسیاری از مردم به کار ما و به من، به مثابه امری فردی  پاسخ می دهند، چنانکه گویی دائما درگیر بحث و جدالی عظیم هستم و همیشه سعی می کنم در روابط  عقل گرایانه خودم  عجیب و غریب و براستی بیش از حد سرد باشم. در این فیلم؛ شگفت آور این است که هیچ کدام از این دسته بندی ها  تا به حال در انواع پاسخ ها  مشهود نبودند. فکر می کنم  اساسا تفاوتی بین پاسخ به من به مثابه یک معمار و من به مثابه یک موضوع فیلم وجود دارد و این در نوع خود امری شگفت آور و بسیار جالب بود.

آرک دیلی: شما مدت زیادی را با یکدیگر در فیلم گذراندید، آیا بخش مورد علاقه خود را دارید؟ آیا چیزی وجود دارد که درطول ساخت فیلم  با هم تجربه کرده و  بابت آن سپاسگزار باشید؟

رم: ارتباطات منظم و گسترده ای که در مورد همه چیز وجود داشت، خیلی خوب بود. فیلم، زندگی کاری، و غیره. این تجربهء ارتباطات سیستماتیک در طول زمانی بسیار بلندمدت، عالی بود؛ و من واقعا آن را به هر پدر و مادر و فرزندی پیشنهاد می دهم، زیرا ارتباط شما را ناگهان پس از آن در یک سطح بسیار متفاوت  قرار می دهد.

توماس: حتی اگر شما  ارتباطی سنتی با یکدیگر نداشته باشید، نقشی خارج از چارچوب خانوادگی، هنوز طیفی وجود دارد که مکالمات و تجربیات شما در آن قرار گیرد. چراکه  هنگامی که شما در دوحه هستید، در بیابان و در وسط  نوعی تهی مندی و شروع  می کنید به گفتگوی فلسفی در مورد آن، و چگونگی ارتباط ش با کارتان، آن فاصله بسیار سریع از طریق ارتباط عادی ای که می توانید در آن شرایط داشته باشید، شکسته می شود.

آرک دیلی: و  اکنون که فیلم را تماشا می کنید چه احساسی دارید؟

توماس: باید اشاره کنم که اولین بار "رم " فیلم را در اکران عمومی جشنواره فیلم ونیز دید.
رم: این باعث شد که فیلم را  به مثابه  فیلمی که درباره من بود نگاه نکنم، بلکه  به مثابه فیلمی دربارهء یک معمار تماشا کردم. به طرز شگفت آوری سمپاتیکی و شناخت پذیر بود. (می خندد)

آرک دیلی: اکنون کجا هستید؟ در لس آنجلس ساکنید؟ یا اغلب برای بازدید می آیید؟
رم: کاری در ایالات متحده برای من پیش آمد و به ملاقات پسرم رفتم. و این چیزی است که ما اغلب انجام می دهیم، هر زمان که  بتوانیم.

آرک دیلی: زمانیکه همدیگر را ملاقات می کنید از انجام چه کاری با یکدیگر لذت می برید؟

توماس: من می گویم، پیاده روی. بخشی در این فیلم وجود دارد که آنجا رم در مورد حرکت  صحبت می کند و فکر می کنم این چیزی است که  قطعا در مورد خودم نیز به آن رسیدم. این رابطهء ما را تعریف می کند -بسیاری از تعاملات ما و ارتباط ما در حال حرکت است.

رم: و بسیاری از جلسات ما خارج از منزل هستند.

توماس: من از بودن در فضای داخلی متنفرم

رم: من کلاستروفوبیک (تنگناهراس) هستم.

توماس: (می خندد)

رم: و اکنون که  در مورد آن فکر می کنم، واقعا عجیب و غریب است.

آرک دیلی: شما احساس می کنید، کلاستروفوبیک عجیب است؟

رم: خیر، کلاستروفوبیا، امری بسیار شایع است، بطور محض این احساس عشق به فضای خارجی عجیب است، نیاز به فضایی خارجی حتی زمانیکه هردو به مثابه دو روشنفکر هستیم.

توماس: (می خندد) واقعا؟!

آرک دیلی: چگونه می خواهید بقیه امروز خود را بگذرانید؟

رم: امروز که تقریبا تمام شده است.

توماس: ما فقط قصد داریم بیرون برویم و کمی در طبیعت باشیم...

آرک دیلی: سوال آخر. اگر بخواهید یک نظر مشورتی به یکدیگر بدهید واقعا چه خواهد بود؟ آیا چیزی وجود دارد که بخواهید به پسرتان، پدرتان بگویید که پیش از این به ذهنتان آمده اما شاید هرگز بیان نکرده باشید؟

رم: فکر می کنم خوشبختانه ما رابطه ای داریم که در آن چیزهای بسیار کمی وجود دارد که نخواهیم به یکدیگر بگوییم.

توماس: (می خندد)

رم: عقیده ای دارم که همیشه آن را توصیه کرده ام، اینکه، نباید نگران اتلاف وقت بود. در شرایط خاصی لازم است چیزهای دیگری را دنبال نمایید تا اهداف خود را به طور مستقیم، و گاهی اوقات می بایست از طریق انواع مسیرهای فرعی یا انحرافی  راه خود را  ادامه دهید. به عبارت دیگر، در کلیه فعالیت های خود  چندان تابع تفکر خطی نباشید.

توماس: این مورد در فیلم نیز نشان داده می شود. سعی نکردم به معنای آشکار چیزی خطی بسازم، فقط می خواستم خط سیر جذاب  حرکت در میان لایه های متفاوت را  نشان دهم و به مخاطب اجازه دادم هرچه را که خود می خواهد، احساس کند.

















حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

کتابخانه سیاتل؛ افسانه ای سوسیالیستی از همْ رسش طراحی و سرمایه
تراشه های کانسپچوال ـ امر ژنریک، ماتریس ژنریک و تفکر ژنریک "یا" شهر بی تفاوتِ کولهاسی چگونه شهری است
کتابخانه اتووود ـ نیویورک مهذون ـ رم کولهاس
تراشه های کانسپچوال ـ رم کولهاس و منهتنیسم مهذون در شهر جهان محبوس
تراشه های کانسپچوال ـ رم کولهاس، هـَـنس اُلریــش اُبریــست و جنبش متابولیسم؛ امتداد سنت های نو
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group