معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1436
معماری مجازی   - 23
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1428
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
نظریه معماری   - 1074
جشن نامه اتووود   - 21
طراحي داخلي   - 993
معماری کوچک مقیاس   - 21
سازه های شهری   - 922
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
تکنولوژی ساخت   - 906
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری حوزه عمومی   - 849
پردیس ویترا   - 18
مرزهای معماری   - 830
معماری و گیم   - 18
نظریه شهری   - 770
معماری و ادبیات   - 17
نگاه نو به سكونت   - 769
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
المان شهری   - 762
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری و سیاست   - 695
شهرهای در حرکت   - 15
کلان سازه   - 640
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری مدرن   - 606
معماری ـ موسیقی   - 15
معماری پایدار   - 556
معماری بایومورفیک   - 15
منتقدان معماری   - 527
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
آرمان شهرگرایی   - 509
معماری و هوش مصنوعی   - 14
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 494
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
روح مکان   - 493
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
طراحی صنعتی   - 480
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری تندیس گون   - 475
معماری جنگلی   - 11
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 472
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری منظر   - 472
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری شمایل گون   - 435
بی ینال ونیز   - 10
آینده گرایی   - 414
درس گفتارهای اتووود   - 9
باز زنده سازی   - 413
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
هنر مدرنیستی   - 401
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
توسعه پایدار   - 392
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
معماری یادمانی   - 361
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 343
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
معماریِ توسعه   - 339
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماری سبز   - 332
معماری بیابانی   - 8
طراحی نئولیبرال   - 322
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 316
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 285
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 273
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 268
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 260
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 260
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 258
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 254
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 249
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 245
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 238
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 231
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 230
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 222
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 207
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 206
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 198
طراحی مُد   - 7
عکاسی   - 196
معماری تخت جمشید   - 7
معماری ـ سینما   - 192
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
هنر انتزاعی   - 189
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
گرافیک   - 169
طراحی و پناهجویان   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 164
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
هنر گفت و گو   - 151
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 147
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
طراحی مبلمان   - 139
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
معماری ژاپن   - 131
معماری خوانی   - 6
ترسیمات معماری   - 127
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری ایران   - 118
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری و فاجعه   - 115
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
بلندمرتبه ها   - 113
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
اتووود ـ ایران معاصر   - 91
معماری مصر   - 5
معماری مذهبی   - 87
فرهنگ نفت   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
معماری فاشیستی   - 83
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
اکسپو   - 79
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
اقتصادِ فضا   - 79
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
مدرنیته؛ از نو   - 78
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
بلوپرینت   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 68
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 67
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
گفت و گو با مرگ   - 66
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری هند   - 66
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
معماری چین   - 66
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 4
فیلوکیتکت   - 62
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
ویرانه ها   - 61
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
مدارس معماری   - 55
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
معماری پراجکتیو   - 52
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
زاغه نشینی   - 51
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
پداگوژی   - 50
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
معماری دیجیتال   - 48
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری فضای داخلی   - 48
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 46
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری و رسانه   - 44
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 42
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
جنبش متابولیسم   - 42
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
باهاوس   - 41
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
هنر روسیه   - 36
پداگوژی انتقادی   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
جهان علمیْ تخیلی   - 32
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
طراحی پارامتریک   - 30
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
بحران آب   - 29
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
معماری و روانشناسی   - 29
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری و نقاشی   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
شهرْخوانی با اتووود   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 23

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 10
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 6
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 30
آلدو روسی   - 14
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 27
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 42
سوزان سانتاگ   - 9
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 15
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 49
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 46
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 29
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 18
گابریل کوکو شنل   - 2
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 37
گونتا اشتلزل   - 1
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لبس وودز   - 26
الیس راستورن   - 112
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 56
لودویگ لئو   - 3
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ میس ون دروهه   - 26
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
ایلین گری   - 8
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایوان لئونیدوف   - 4
لوسی رای   - 15
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لویی کان   - 39
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 12
لُکُربُزیه   - 146
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنارد خوری   - 2
مارتین هایدگر   - 30
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو فریره   - 2
مایکل سورکین   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 28
معماران آر سی آر   - 4
پیتر آیزنمن   - 59
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 5
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 68
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 8
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 54
پییر ویتوریو آئورلی   - 11
نائومی کلاین   - 4
تئودور آدورنو   - 6
نورمن فاستر   - 35
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 9
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 24
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 29
توماس هیترویک   - 30
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 6
واسیلی کاندینسکی   - 2
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 27
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 18
جورجو آگامبن   - 6
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 12
جونیا ایشیگامی   - 3
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 2
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 2
حسن فتحی   - 6
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 13
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 9
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 29
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رضا دانشمیر   - 5
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رم کولهاس   - 101
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 31
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 6
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 4
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 191
یوهانی پالاسما   - 12
زیگموند فروید   - 16

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -799
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -393
گالری   -87
فرهنگی   -335
هتل   -76
پاویون   -267
ورزشی   -65
موزه   -255
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -232
حمل و نقل عمومی   -39
مسکونی ـ تجاری   -163
ویلا   -8
تفریحی   -161
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -137
مجموعه های مسکونی   -4
صنعتی   -105
عناصر یادمانی شهری   -1
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
هنر گفت و گو ـ یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک . قسمت اول
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1399/05/21
مـنـــــــبـع : https://www.radicalphilosophy.com/article/planetary-utopias
تعداد بازدید : 630

گفت و گوی نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک؛ یکشنبه 24 ژوئن 2018 به عنوان بخشی از سمینار اختتامیه سمپوزیوم  "یوتوپیاهای سیاره ای: امید، آرزو و تخیلات در جهان پسا استعماری" (تنظیم شده توسط نیکیتا داوان) از مجموعه رویداد "پیامدهای استعماری" در فرهنگستان هنر  برلین ضبط و  توسط آنا میلان رونویسی و برای نسخه فعلی بازنگری شده است.

 

نیکیتا داوان: اجازه دهید با پرسشی آغاز کنم در مورد درک شما از نقش روشنفکر در پرورش عادات فکری و تخیل ورزانه که می توانند سیاست پسا امپریالیستی را تسهیل نمایند. شما در مورد داستان های فردگرای قهرمان پرور و الگوی مسیح وارانه رهبری هشدار می دهید، که سهم جمعی را به مثابه عوامل تغییر اجتماعی محو می سازند.

آنجلا دیویس: ما عادت داریم اینطور فرض كنیم که "رهبران" می بایست با یک مفهوم مردسالار فردگرا مطابقت داشته باشند -آنها باید قهرمان باشند. جالب اینجاست که در جریان اعتراضات فرگوسن به سال 2014، هنگامیکه برخی از رهبران کهنه کار حقوق مدنی از فرگوسن بازدید کردند، بدلیل فرضیات از پیش تعیین شده در مورد جنبش ها و رهبران مورد تجربه شان در نهضت حقوق مدنی، برداشت خوبی از اعتراضات نداشتند. موضع آنها این بود که معترضین فرگوسن فاقد رهبری اند، و به یک رهبر شاخص واحد احتیاج دارند. به معترضین گفته شد "شما رهبر مشخصی ندارید".  البته؛ در حقیقت، رهبر وجود داشت لیکن بیشتر افراد آن حوزه، زنان بودند. برای رهبران کهنه کار، ایده زنان در رهبری، معادل با رهبری نبود. در عصر جنبش مدنیِ "مسئله زندگی سیاهپوستان"، نه تنها زنان موقعیت های رهبری را بدست می گیرند، بلکه امروز فعالان جوان نیز در حال کشف پارادایم های گوناگون رهبری هستند -برای مثال، منظور از توسعه شکل های جمعی رهبری چیست. ما تجربه کمی در این مورد داریم. حتی آن دسته از ما که سالها درگیر فعالیت انقلابی هستیم، تحت مفهوم رهبر قهرمانِ مرد  آموزش دیده ایم. من چیزهای زیادی از نسل های جوان می آموزم که سعی در شکل گیری اشکال جدید رهبری دارند -رهبری که مردم را به مشارکت در مسیرهای تازه و بی سابقه دعوت می کند، بی سابقه از این جهت که از آنها دعوت می شود تا کل خود را در جنبش دخیل کنند. از آنها دعوت شده که با درد و آسیب هایشان بیایند. در حالیکه؛ در گذشته، از ما به مثابه فعالان انقلابی خواسته می شد که همه چیز، جز تعهد انقلابی خود را رها سازیم. و بنابراین، فکر می کنم که چنین شرایطی بسیار هیجان انگیز است، زیرا شاهد اشکال جدیدی از رهبری هستیم -رهبری جمعی، رهبری همدلانه. در ارائه خودم، عمداً از مثال لورن الامینا، شخصیت  کتاب "مَثَل برزگر" از اوکتاویا باتلر و "سندرم همدلی افراطی/ hyper empathy syndrome" او استفاده کردم. این رویکردهای جدید رهبری -فکر می کنم نیاز به کلمه بهتری داریم-  تلاش می کنند تا آنچه که اغلب به مثابه مراقبت از خود شناخته می شود را در فرآیند مفهوم سازی و سازماندهی جنبش ها در راستای ایجاد تغییرات رادیکال در خود بگنجانند.

گایاتری اسپیواک: موافقم و همچنین می گویم كه در جهان پسااستعماری، مسئله واقعی آن چیزی است كه فرانتز فانون، در فصل سوم کتاب "دوزخیان روی زمین"، در مورد کاربرد كلمه انگلیسی "رهبران" نوشت. آنها می توانند از ساختار دموکراتیک استفاده کنند تا آنچه وبر آن را یک جامعه نئوپاتریمونیالی می خواند ادامه یابد. امروز به دلیل رای گیری بر اساس تعداد کالبد ها، این رهبرانی هستند که ما می شناسیم: دوترته، اردوغان، ترامپ. امروز دیگر این وضعیت؛ منحصر به جهان سوم نیست، زیرا اروپا نیز از این راه به سمت راست گرایی می رود. ما سعی می کنیم در مدارس روستایی خود از تمایل به پرورش این گونه "رهبران"، در این معنای خاص، که بعدها عامل خشونت خواهند شد؛ جلوگیری نماییم. رهبری خشونت طلبانه قهرمان پرور همان چیزی است که بطور معمول دانش آموزان زیاده خواه طبقه متوسط روستایی یاد می گیرند. و در نتیجه آن، سقوط می کنند. برای مثال به دانش آموزی می گویم، یک بچه خوب که جواب ها را می داند و دائماً دست خود را بالا می برد: وقتی واقعاً باهوش است که بداند چگونه ساکت باشد. همه جواب ها را می دانی. اما چیزی نمی گویی.  بنابراین، ساکت می مانی تا ببینیم آیا همه می توانند آنچه را که تو می دانی بیابند. معلمان من نیز آموزش دیده اند تا مانع  پاسخ دادن یک شخص به همه سؤالات شوند. البته به این معنا نیست که دانش آموزان  بدلیل باهوش بودن پاداش نمی گیرند. به آنها گفته می شود که هوش چیست. این همان چیزی است که اَبی اُلا ایرل در کتاب خود با عنوان "محقق آفریقایی" اشاره کرد. ایرل از من خواست كه كتاب آخر او را درست قبل از مرگش معرفی كنم، كه بابت آن افتخار می كنم. او در آن کتاب؛ هوش را پیروى اثربخش خوانده است، زیرا رهبران خوب به معناى واقعی کلمه اهل پیروی اثربخش هستند. انگاره ناشناخته رهبری؛ دید فراگیر است. شما واقعاً باید بتوانید بفهمید که نتیجه عملکرد همه افرادی که کاری را  انجام می دهند چیست به جای اینکه به آنها بگویید: "باید این کار را انجام دهید، پروسه کار مانند این است، یا ما می دانیم." این همان چیزی است که من فئودالی بودن، بدون فئودالیسم نامیده ام.  فئودالیسم –ارباب رعیتی-، وفاداری. بنابراین من با آنجلا موافقم، کاملاً موافقم.

نیکیتا داوان: یکی دیگر از درس های بسیار آموزنده ای که از شما آموخته ایم، اتخاذ یک وضعیت انتقادی نسبت به ابزارها، مفاهیم، واژگان و سازماندهی شیوه هایی است که مناظر مبارزه را توصیف می نمایند. این فوق العاده است، احتمالاً آخرالزمانی وجود دارد که می گوید: "آخرین سرمایه داری که ما به آن آویزان می شویم، کسی ست که طناب را به ما فروخته است." با این وابستگی مضاعف که ابزارهای لازم برای تغییر ساختارهای ناعادلانه از آنها به ارث رسیده اند؛ چه باید کرد؟

آنجلا دیویس: این ابزارها همان چیزهاییست که داریم و چاره دیگری نیست جز اینکه آنها را بکار برده و همزمان مورد پرسش قرار دهیم. بنابراین روند رشد عادات انتقادی، عادات خود پرسشگری ، روندی است که هرگز به پایان نمی رسد. و ما اکنون چیزهای زیادی را می آموزیم بویژه با توجه به فعالیت اجتماعات تراجنسیتی. ما چیزهای زیادی را می آموزیم که به معنای به چالش کشیدن دسته بندی هایی ست که به نظر ما اینقدر طبیعی اند که حتی ارزش طرح مسئله ندارند. اما در واقع آنها عرصه، پایه تفکر ما هستند. بنابراین؛ وقتی به جنبش های پیرامون موضوعات ترنسجندرها، جنبشهایی علیه اعمال خشونت بر زنان ترنسجندر همجنس گرا نگاه می کنیم، در می یابیم که آنها بخشی از جمعیتی را تشکیل می دهند که هدف انواع بیشتری از خشونت ها -دولتی ، شخصی ، فردی و غیره- اند - و خشونت مداوم تر نسبت به هر گروه دیگر. بنابراین؛ ما در حال یادگیری چگونگی به چالش کشیدن ساختار باینری جنسیت هستیم حتی اگر غالباً ناسازگاری وجود داشته باشد، به ویژه در مواردی که از شما خواسته می شود خود را با ضمایر مورد نظر خود معرفی کنید. و این ناسازگاری و ناهمخوانی خوب و مثمر ثمر است زیرا ما را وادار می سازد تا  آنچه را که قبلاً نمی دانستیم چگونه مورد پرسش قرار دهیم، زیر سوال ببریم. بنابراین، فکر نمی کنم که هیچ چیز از آن روند مصون باشد، حتی شیوه هایی که ما این پرسش ها را مطرح می کنیم در مورد چگونگی برخورد انتقادی نسبت به آنچه که ما  عادی ترین امر می دانیم؛ حیاتی اند، در غیر اینصورت با یک ساختارایدئولوژیکی مواجهیم. و حدس می زنم که این مسلله به  آموزش مربوط است، آن نوع آموزشی که گایاتری در مورد آن صحبت می کرد، بر خلاف آموزشی که بسادگی می خواهد افراد ماهری را تولید نماید تا قادر باشند بخوبی در تشکیلات سرمایه داری جهانی شرکت کنند. آخرین چیزی که می خواهم در ارتباط با این مبحث بگویم این است که ما باید واقعاً نسبت به بکارگیری اصطلاحات هوشیار باشیم  چرا که قرار است تمام وزن مبارزات در راستای عدالت طلبی را متحمل شوند. سارا احمد دیروز در مورد اصطلاح تنوع صحبت می کرد و من واقعاً از این مفهوم متنفرم. نمی توانم مفهوم تنوع را تحمل کنم، زیرا این به معنای تلاش زیاد برای کارآمدتر تشکیلات موجود با کسانی است که قبلاً توسط دستگاه حذف شده بودند. چه کسی می خواهد در یک نهاد نژادپرستانه جذب شود، وقتی این نهاد همچنان به حفظ ساختار نژادپرستانه خود ادامه می دهد؟ به همین دلیل است که ما همیشه باید نسبت به کاربرد واژگان  خود هوشیاری بسیار زیادی داشته باشیم. این روشی است که من می خواهم تا آخر ادامه دهم.

گایاتری اسپیواک: بله؛ این مشروعیت بخشی از طریق واژگون سازی است.  تا دیروز همه آنها بد بودند و حالا همه خوب هستند. بر همین اساس، به نظر من "جنوب جهانی" یک اصطلاح نژادپرستانه معکوس است. منظور من این است که برخی از افراد آگاه بومیِ واقعا خودساخته وجود دارند که برای کسب جایگاه خودفروشی می کنند. اما  این مسئله که فقط یک متدولوژی لکه دار برای کار با آن وجود دارد، به نظرم کاملاً خوب است. با آنچه می توانید کار کنید: یک خرابکاری مثبت. زمانیکه؛ آدری لرد  گفت که شما نمی توانید با ابزارهای ارباب؛ خانه ارباب را براندازید،  به دلیل رفتاری که دردانشگاه نیویورک انجام داده بود بسیار خشمگین بود. چیزی مانند "زیردست نمی تواند صحبت کند"- اظهاراتی از روی خشم هستند: اظهارات خشمگین. بسیاری آنها را بهانه ای برای پیشگیری از آماده سازی و اقدامات لازم می دانند. "نه، نه، لازم نیست که هیچ یک از ابزارهای ارباب را بکار گیریم. نه ، خانه برانداخته نخواهد شد." لرد فرمولی رهایی بخش را در کار فکری ارائه نمی داد.

در همین مبحث می خواهم بگویم که اربابان در زمره نظریه طبقه تن آسا هستند. آنها همه از ما سواری می گیرند تا این نظریه را بسط دهند – و برخی از ما نیز با آنها همکاری می کنیم. وهمچنین ، آنها چنان در سرمایه داری اولیه ریشه عمیق دوانده بودند که می توانستند این بسط را به آرامی انجام دهند، درحالیکه بسیاری از مکان های استعماری بدون بهره وری و تولید به بهره برداری می رسیدند و استثمار می شدند، بنابراین نمی توانستند از داخل این کار را انجام دهند. ما باید از آن روشهای فوق پیشرفته استفاده کنیم، اربابان سابق خود را بندگان خود بسازیم ، همانگونه که از ابتدا بود ، آنها را بجای اینکه در بالای سر قرار دهیم، به زیر کشیم، آنها را به خوبی مشغول کرده،  و دورشان بزنیم. آنها را متهم نکنید، از آنها عذرخواهی نکنید؛ از آنها برای چیزهایی استفاده كنید كه برای آن ساخته نشده اند.

ملاحظه کنید که در هند چه اتفاقی می افتد. دین من در حال تبدیل به ابزار نسل کشی است، نوعی تئوکراسی، و نخبگان جهانی در حال صدور معرفت شناسی های جایگزین اند. نه آقا! ( معرفت شناسی های جایگزین توصیفی بسیار خوب است؛ من سانسور نمی کنم.) اما یک چیز دیگر. شما می دانید که در هند من چگونه انگلیسی را به دانشجویانم آموزش می دهم . البته بدون انگلیسی آنها به جهنم می روند! هیچ کتابی در خانه های آنها وجود ندارد. آنها در وضعیت اسفناکی زندگی می کنند. منظور من این است که آنها استعمار را نمی شناسند. آنها سیستم کاست را می شناسند، درست ؟ بنابراین آنها سفید پوستان را ندیده اند. وقتی بن بائر اول بار آنجا رفت ، فکر کردند بن نوعی بیماری دارد. بیشتر دانش آموزان من و والدین آنها قطار ندیده اند، و حداقل یک معلم در قطار نبوده است. بنابراین به آنها می گویم، الفبای ما بسیار خارق العاده است. منظورم این است که این الفبا کار میکند.  همانطور که تودوروف تا چندی پیش به من گفت، ساختارگرایان تقریباً هنگامیکه تاریخ حضور پانینی را کشف کردند؛ مردند. همه به زیبایی ساختار یافته اند.   به آنها می گویم، نگاه کنید، این ساختار؛ فوق العاده خوب است، اما ما حتی از این موارد استفاده نمی کنیم. و افرادی که کتاب ها را تهیه کرده اند ، حتی متوجه نمی شوند که این زبان چیست. آنها فقط  گند میزنند به آن. ما زبان مادری خود را دوست داریم. این مادر ما ست ، یک زبان فوق العاده است. من می گویم، hey  ، اما چرا انگلیسی برنده شد، hey؟ به این نقشه نگاه کنید، اینجا مکان کوچکی است که ما در آن بنگلایی صحبت می کنیم و آن سو همه در هند با این وسعت پهناور انگلیسی، چرا آنها برنده شدند؟ زیرا فقط 26 حرف وجود دارد. "و آنها می توانند هر کاری با آنها انجام دهند. شما E را در انتهای "برش/cut" قرار می دهید؛ می شود "جذاب و قشنگ/cute" و "plan/طرح" "plane/هواپیما" می شود. من معلم انگلیسی هستم و قصد ندارم این بچه ها را محروم کنم. بنابراین، به آنها می گویم، نگاه کنید، در حروف های صدا دار، ما A کشیده نداریم، اما در انگلیسی داریم.  P-L-A-N؛ A کشیده ندارد _به تلفظ دقت شود.) P-L-A-N-E، دارد. بنابراین آنها را نسبت به این موضوع هیجان زده می کنم. ...

کلاس های انگلیسی در مدارس من برای افرادی است که اصلاً حسی به انگلیس ندارند. وقتی یک مرد چینی به من گفت شما خوب انگلیسی صحبت می کنید، چراکه انگلیسی ها چکمه های خود را بر گردن تان قرار دادند، گفتم: برادر، شما درست می گویید و شما اینجا هستید زیرا سازمان تجارت جهانی چکمه های خود را روی گردن شما قرارداده است. مسئله این است که ما انگلیسی ها را با دوست داشتن زبان شکست دادیم. این همان چیزی است که می خواهم بگویم. بنابراین نمی شود که فقط یک زبان محکوم باشد. عملکرد خودتان اهمیت دارد. "واقعاً این بچه ها هستند که این روش نزدیک شدن به زبان را به من یاد داده اند. یادگیری با این روش،نوعی گسترش  فرمت زبان مادری آنهاست. من و   گفت و گویی داشتیم  كه  در آن بررسی کردیم چگونه مترجمان بزرگ عرب؛ كلاسیك یونانی را ترجمه كردند و به اصطلاح زبان "خارجی" مختص به خود را به جای "خارجی سازی" زبان خود خلق نمودند. در اینجا، از نظر تاریخی، معلم می تواند نخبگان و فرودستان را ملاقات کند.

نیکیتا داوان: پیشنهاد ساختارهای آلوده و"خرابکاری مثبت "، من این گفت و گو را با آنجلا در فرانکفورت داشتم و فکر می کنم توافق رسیدیم که درمورد کار با دولت اختلاف نظر داشته باشیم. بنابراین با گایاتری، پرسش من این است که رابطه سیارهای بودن با دولت چیست؟ آنجلا، شما پیشنهاد می كنید ما باید ایده های دیگری از عدالت و مجازات را مجددا تصور کرده و در نظر بگیریم زیرا دولت قویاً بر روی مجتمع زندان-صنعتی سرمایه گذاری می کند و از طریق انحصار خشونت، اشکال سیاسی و اجتماعی خشونت را بازتولید می نماید. آنجلا، آیا موقعیت خود را به مثابه آنارشیست، و یوتوپیای خود  را به مثابه جهان پسا دولت توصیف می کنید، جایی که دولت از میان برود؟ یا می توانیم به دولتی امیدوار باشیم که بتواند نشانگر منافع شهروندان آسیب پذیر باشد، تا  فرودستان بتوانند ادعای خدمت رسانی دولت به خود را مطرح سازند؟

آنجلا دیویس: بستگی دارد تا آینده ای که در مورد آن فکرمی کنید چقدر راه مانده است. زیرا مطمئناً در حال حاضر شرایطی وجود دارد که مجبور کردن دولت برای گفت و گو درباره نیازهای مردم بسیار مهم است و من واقعاً از این واقعیت که مردم در آمریکا، خارج از بازداشتگاه ها در سراسر کشور تظاهرات می کنند، هیجان زده ام. اما فکر می کنم نهایتاً الگوی دولت-ملت بورژوازی، که در بطن سرمایه داری وجود دارد، هرگز عدالت را تضمین نخواهد کرد. در حالی که ما فعلاً با دولت مقابله خواهیم کرد، می بایست درگیر نوعی سازماندهی و فعالیتی بشویم که به مردم می آموزد و آنها را ترغیب می کند تا چیزی متفاوت از این نهاد را که در حال حاضر فقط حقوق اقلیت بسیار اندکی از مردم را تضمین می می کند؛ تصور نمایند. همانطور که گایاتری اظهار داشت، ملت دولت به جهانیان خدمت می کند ، جایی که اکثر قریب به اتفاق ثروت در دست چند نفر متمرکز است - هشت میلیاردر بیش از نیمی از جمعیت جهان را در اختیار دارند.

گایاتری اسپیواک: بیل گیتس مالک 93 میلیارد دلار است.

آنجلا دیویس: بله ، منظور من این است که، حتی نمی توانید آن را تصور کنید. فقط جف بزوس از آمازون کل فودز مارکت را خریداری کرد است. منظورم این نوع سرمایه داری است، شاید این موضوع آغاز گفتگوی دیگری باشد ... می دانید، این نوع ماهیت زیاده خواهی سرمایه داری ست که باعث می شود مردم بیشتر و بیشتر بخواهند.. بنابراین؛ خیر، فکر نمی کنم که بتوانیم هر وجهی از آن دولت را حفظ کنیم.

گایاتری اسپیواک: خب، من با کلیت موضوع موافقم ، اما بگونه ای دیگر، اگر الگویی را در نظر داشته باشم ، حزب دمکراسی سوسیال به سبک روزا لوکزامبورگ خواهد بود- بنابراین ، نه آنچه مرسوم است، و نه حتی حزب مارکسیستی. آنها به جنگ جهانی اول رای دادند، درست است؟ خوشبختانه در آن زمان مارکس مرده بود. من موضع آنجلا را موضعی بسیار جدی می دانم که مخالف با من نیست. ما مطمئناً به کسانی فکر می کنیم که اعتقاد دارند ما باید در آینده بی فایدگی دولت بعنوان متحدان خود را پیش بینی کنیم. در این میان، دولت هم خصیصه دارویی دارد و هم سمی، زیرا جامعه مدنی به اصطلاح  بین المللی - همانطور که قبلاً نیز گفتم ، کلمه "جامعه مدنی" به سادگی به معنای این است که آنها در مدرسه به کلاس مدنی رفته اند، می دانند که هر چیزی که دولتی نیست جامعه مدنی است- هیچ قرارداد اجتماعی ندارد. آنها کارآفرینان اخلاقی خود-انتخابی و غالباً بر اساس بودجه شرکت ها هستند. تاریخ سترگ تر از حسن نیت شخصی است و مارکسیسم مربوط به شلیک به زانو نیست. بنابراین، من حسن نیت افرادی که در سیستم ان جی او فعالیت دارند، را زیر سوال نمی برم. افراد خوب زیادی را می شناسم، به عنوان مثال ام فو دِبِلی - Mpho Ndebele -، که کلاً در یک ان جی او کار می کند. او از آن ابزار بد برای رسیدن به اهداف خوب استفاده می کند: خرابکاری های مثبت. بنابراین، موضوعی که مطرح کردم امر شخصی نیست. اما می گویم اگر دولت نادیده گرفته شود، قادر نخواهیم بود سویه فازی دولت، ملی گرایی، که مبتنی بر سرمایه های زبانی جهانی است را حفظ کنیم. بر این اساس، آنچه به مثابه یک پیشنهاد روی آن تاکید دارم نسخه ای منطقه ای تر از ساختارهای انتزاعی رفاهی است که دولت نتواند از آن تحت عوامل بحران ساز معاصر استفاده کند. اکنون دولت مدیریت سرمایه جهانی است. نئولیبرالیسم موانع بین سرمایه جهانی و سرمایه دولتی را برطرف می سازد. و سپس حقوق بشر می آید و دولت را مورد سرزنش قرار می دهد؛ فکر می کند که به هر حال دولت بد است.

فرودستان؛ افرادی هستند که به تعبیر گرامشی، گروه های اجتماعی کوچکی در حاشیه تاریخ اند. وظیفه ما این است که فرودستان را - بنابراین "فرودست" به طور بالقوه قابل تعمیم است – وارد مدار شهروندی کنیم. تا آنجا که بتوانند درگیر آن شده  و در آن ساختار کار کنند. همانطور که گفتم در جهان آنجلا دیویس نگاه به دولت به مثابه چیزی ست که باید در نهایت از شر آن خلاص شویم؛ آنها متحدین ما هستند، در برابر ما نیستند. اما با این حال، در حال حاضر کار با فرودستان در راستای حق شهروندی است. این کار بسیار سخت است زیرا باید پیگیری های لازم صورت گیرد، چراکه دولت نمی خواهد واقعیت سازوکار شهروندی از این طریق را بپذیرد. چگونه این را می دانم؟ می دانید، من بعد از 58 سال هنوز تابعیت آمریکا را نگرفته ام. یک گرین کارت 58 ساله دارم ، اساساً به این دلیل که دوست دارم در هند رای داده، و همچنین به تدریس در آن مدارس روستایی ادامه دهم، هر چند وقت یکبار به هند سفر می کنم، بدون اینکه به خطر بیافتم، در کلمبیا کار خود را انجام دهم، این به من اجازه داده تا در اخذ رای صدها دانشجو در طول 54 سال تدریس شرکت داشته باشم. بنابراین می توانم ببینم که شرایط تا چه حد ناهمواراست، شهروندی چه نقشه امدادی ست. و اگر چنین موضوعی برای من به مثابه مسافر جهان متروپلیتنی است، برای افراد فرودست چقدر بیشتر است. شهروندی، همانطور که جهان هر روز به ما می آموزد، منبعی است که باید از آن با پشتکار محافظت نماییم.

این همان اتفاقی است که با فرودست سازی، با اشغال وال استریت، -از دوران ریگان و بوش در دهه هشتاد - رخ داده است - وقتی تمام ساختارهای رفاهی نیو دیل، از جمله، در پایان ، قانون شیشه استاگال، -جدا کردن سرمایه گذاری و بانکداری تجاری- فسخ شد و رکود سال 2007 بر روی زمینه اساسی ارزشهای خانوادگی بنا گردید: "ما خانه خود را دوست داریم" ، سوء استفاده دیرپا از گروه اول، تولید بیشتر سرمایه برای گروه دوم، تولید برای مصرف فردی. تصادفی نیست که در خرید خانه، فرد بیشترین میزان ابزارهای مالی را به مدار سرمایه انتقال می دهد. این توصیفی متریالی از ایدئولوژی است، که صنعت مسکن  را به مثابه منبعی  برای ارزش های خانوادگی به انحراف می کشاند2. بنابراین، این وضعیت آن نوع مداخله ای است که باید روی آن کار  و با آن مشارکت کرد، طرح ریزی استراتژی با دولت به مثابه دارویی که می تواند تبدیل به سم شود، برای بهبود سیاست ها بطور مکرر و فقط تا حدی محدود کننده. و به همین دلیل ، فقط از نقطه نظر عملی، من رزا لوکزامبورگ را دنبال می کنم، کسیکه بسیار مورد تحسین من است. آنچه به سوپروایزر هایم، معلمانم و غیره، می گویم این است که من از نظر دولت دشمن شما هستم زیرا شرایطم خوب است، شرایط پدر و مادرم هم، اما دو نسل در شرایط مساعد؛ هزاران سال محرومیت از حق کار فکری که همان چیزی است که ما پشت سر گذاشتیم را خنثی نمی سازد. اکنون دولت با شما تا حدودی خوب است زیرا من اینجا هستم، اما آنچه ما واقعاً سعی می کنیم انجام دهیم این است که ببینیم آیا دولت بدون من قصد دارد برای شما کار کند. چگونه می توانید از لحاظ مادی به جایگاهی که دولت خدمتگزار شماست؛ برسید؟

یکی از سوپروایزرهای من به عنوان کاندید مارکسیست حزب کمونیست در انتخابات پانچایات (واحد روستایی خودمختار محلی) شرکت کرده بود. بدلیل خشونت ناسیونالیستی هندو اجازه نداشت حتی نامزدی خود را  در این انتخابات اعلام کند. در چنین زمینه ای، من هنوز آمادگی ندارم دست از سر دولت بردارم. اما بله، منطقه گرایی و نه رقابت دولتی. سعی می کنم مثل چین فکر کنم. فقط کاری را انجام دادم که آنرا "ضروریات بازنگری جاده ابریشم" نامیدم، تا بتوانم سعی کنم خودم را خارج از شخصیت آمریکایی یا شخصیت هندی ام تصورنمایم، همانطور که آنها ملی گرایانه رقابت می کنند. دولتها در این تلاش مقید به دید صرفا درونگرایانه نیستند تا متوجه شوند چه کسی بیشتر رشد می کند. ما باید منطقه گرایی انتقادی را در سطحی بالاتر ارتقا دهیم. گروه های منطقه ای مانند آ سه آن (انجمن ملل جنوب شرقی آسیا) و سارک (اتحادیه همکاری های منطقه ای جنوب آسیا ) نباید فقط در حوزه اقتصادی فعالیت داشته باشند. به عنوان مثال، ناتو نباید اینقدر ضعیف تصور می شد. من می توانم همینطور ادامه دهم، زیرا این موضوع با  عملکرد فعلی من مرتبط است. برای مثال می توانم به داستانهایی درباره اصلاحات ارضی بپردازم. اما بگذارید به همین جا بسنده کنم.


قسمت اول

قسمت دوم


منبع:

https://www.radicalphilosophy.com/article/planetary-utopias



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

اتووود كلاسيك ـ برج لندن ـ 1890
مشارکت جامعه و شهر پسافاجعه؛ بررسی سه تجربه
اینستالیشن شهری غول اسا از ام وی ار دی وی؛ یک پلکان شهری در کنار مونومان تاریخی روتردام
جهان مجازی و فضای پسْ ماند؛ رم کولهاس و قلمروزدایی از فضا و تصویر
نتایج مسابقه بین المللی طراحی سردرب شهرک ریحان
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group