معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1541
معماری و گیم   - 23
منظر شهری   - 1459
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
نظریه معماری   - 1094
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
طراحي داخلي   - 1032
جشن نامه اتووود   - 21
سازه های شهری   - 933
طراحی مُد   - 21
تکنولوژی ساخت   - 923
معماری بیابانی   - 20
معماری حوزه عمومی   - 864
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
مرزهای معماری   - 845
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
نگاه نو به سكونت   - 805
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 18
نظریه شهری   - 787
پردیس ویترا   - 18
المان شهری   - 774
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
معماری و سیاست   - 740
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
کلان سازه   - 652
معماری ـ موسیقی   - 16
معماری مدرن   - 637
معماری بایومورفیک   - 15
معماری پایدار   - 588
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
منتقدان معماری   - 533
شهرهای در حرکت   - 15
آرمان شهرگرایی   - 531
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 519
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
روح مکان   - 515
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
طراحی صنعتی   - 505
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری منظر   - 500
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 10
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 483
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
آینده گرایی   - 483
بی ینال ونیز   - 10
معماری تندیس گون   - 482
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری شمایل گون   - 444
درس گفتارهای اتووود   - 9
باز زنده سازی   - 430
معماری خوانی   - 9
توسعه پایدار   - 425
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
هنر مدرنیستی   - 419
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
معماری یادمانی   - 363
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 356
ده زن برتر تاریخ معماری مدرن   - 9
معماریِ توسعه   - 350
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری سبز   - 345
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
طراحی نئولیبرال   - 332
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری پست مدرن   - 329
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 309
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 299
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 272
عبور از مرحله جنینی   - 7
بدنه سازی شهری   - 269
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 269
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 268
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 262
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 262
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 259
معماری تخت جمشید   - 7
معماری تجربی   - 249
منبع شناسی اتووود   - 7
معماری انتقادی   - 244
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 243
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری ـ سینما   - 240
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 227
فرهنگ نفت   - 7
زنان و معماری   - 222
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
مسکن حومه شهری   - 214
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
عکاسی   - 212
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 200
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 197
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
گرافیک   - 178
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 169
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر گفت و گو   - 155
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 153
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 151
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری و فاجعه   - 148
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
ترسیمات معماری   - 140
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
معماری ژاپن   - 133
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
معماری ایران   - 123
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
بلندمرتبه ها   - 117
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 98
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
اقتصادِ فضا   - 89
پداگوژی انتقادی   - 6
معماری مذهبی   - 87
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 6
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
مدرنیته؛ از نو   - 85
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری فاشیستی   - 85
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
اکسپو   - 79
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
معماری و رسانه   - 76
معماری مصر   - 5
فیلوکیتکت   - 74
اتووودْ آبزرور   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 73
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
گفت و گو با مرگ   - 72
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 71
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
معماری فضای داخلی   - 70
بلوپرینت   - 4
معماری چین   - 69
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
ویرانه ها   - 67
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
معماری هند   - 67
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
معماری پراجکتیو   - 59
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
مدارس معماری   - 57
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
پداگوژی   - 55
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
زاغه نشینی   - 54
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری دیجیتال   - 52
باشگاه مشت زنی   - 3
جهان علمیْ تخیلی   - 51
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 49
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 44
فیلم پدر ساخته ی فلوریان زلر   - 3
معماری و روانشناسی   - 43
شش پروژه شاخص معماری پست مدرن   - 3
جنبش متابولیسم   - 42
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
باهاوس   - 41
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
هنر روسیه   - 39
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری و نقاشی   - 39
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
بحران آب   - 38
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
معماری و ادبیات   - 36
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
معماری و هوش مصنوعی   - 36
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
طراحی پارامتریک   - 32
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
آنتروپوسین   - 31
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 24
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
معماری مجازی   - 23
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری کوچک مقیاس   - 23
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معماری جنگلی   - 23
شهرْخوانی با اتووود   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 10
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 6
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 34
آلدو روسی   - 15
سائول باس   - 7
آلفرد هیچکاک   - 5
ساسکیا ساسن   - 9
آلوار آلتو   - 19
سالوادور دالی   - 2
آلوارو سیزا   - 9
سانا   - 5
آن تینگ   - 4
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی گائودی   - 28
سدریک پرایس   - 3
آنتونی وایدلر   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنتونیو نگری   - 6
سوپراستودیو   - 9
آنیش کاپور   - 8
سورِ فِهْن   - 6
آی وِی وِی   - 34
سوزان سانتاگ   - 9
اُ ام اِی   - 46
شاشونا زوبوف   - 2
اتوره سوتساس   - 7
شیگرو بان   - 33
ادریان لابوت هرناندز   - 5
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد برتینسکی   - 1
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سعید   - 17
فرانک گهری   - 50
ادوارد سوجا   - 10
فرانک لوید رایت   - 45
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرای اوتو   - 10
ادولف لوس   - 8
فردا کولاتان   - 2
ارو سارینن   - 29
فردریک جیمسون   - 4
اریک اوون موس   - 14
فرشید موسوی   - 3
اریک هابسبام   - 2
فمیهیکو ماکی   - 4
استن آلن   - 4
فیلیپ جنسن   - 7
استیون هال   - 32
گابریل کوکو شنل   - 2
اسلاوی ژیژک   - 18
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوالد متیوز اونگرز   - 7
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گونتا اشتلزل   - 1
اسکار نیمایر   - 37
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 26
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 112
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 61
لودویگ میس ون دروهه   - 29
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایلین گری   - 8
لوسی رای   - 15
ایوان لئونیدوف   - 4
لویی کان   - 39
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لوییجی مورتی   - 1
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 12
لُکُربُزیه   - 149
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنارد خوری   - 2
لینا بو باردی   - 4
برنو زوی   - 7
مارتین هایدگر   - 31
بنیامین برتون   - 8
مارسل بروئر   - 7
بوگرتمن   - 1
مارشال برمن   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانفردو تافوری   - 16
پائولو سولری   - 4
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو فریره   - 2
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 28
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 59
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 5
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 69
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 8
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
میشل فوکو   - 59
تئودور آدورنو   - 6
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 36
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 30
هرزوگ دی مورن   - 30
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 6
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 29
جورجو آگامبن   - 8
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جولیا کریستوا   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 13
جونیا ایشیگامی   - 3
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 2
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 2
حسن فتحی   - 6
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 13
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 23
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 9
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 31
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رضا دانشمیر   - 5
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رم کولهاس   - 108
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 32
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 6
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 5
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 194
یوهانی پالاسما   - 12
زیگموند فروید   - 19

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -829
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -424
گالری   -88
فرهنگی   -339
هتل   -78
پاویون   -270
ورزشی   -67
موزه   -258
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -235
حمل و نقل عمومی   -39
مسکونی ـ تجاری   -166
ویلا   -12
تفریحی   -165
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -140
مجموعه های مسکونی   -4
صنعتی   -107
عناصر یادمانی شهری   -1
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
گفتگو با مرگ ـ حسن فتحی ـ 1989 تا 1900
اتووود سرویس خبر:   جواد ماه صفت
1399/07/20
مـنـــــــبـع : https://www.architectural-review.com/essays/reputations/hassan-fathy-1900-1989
تعداد بازدید : 432

حسن فتحی که اغلب او را "معمار بینوایان" می نامند، تفسیر خاصی از سنت دارد که آن را به عنوان پیشنهادی جایگزین برای مدرنیته به کار برده است.

حسن فتحی در سن 78 سالگی، در صحنه اصلی مستندِ "اینکه خدا با فقرا باشد، کافی نیست" در آپارتمان عثمانی مملوک خود، در پای ارگ قاهره به مصاحبه نشست، او که یک عبای قهوه ای پوشیده بود، بر پشت بام خانه با گروه ساختمانی قاهره قدم می زد، در حالی که  گنبد و مناره های مسجد سلطان حسن، پشت سرش دیده می شد. در پس زمینه، صدای ترافیک شلوغ و شعار موذن مسجد شنیده می شود. وی در پاسخ به این سوال که "شما کی هستید؟" پاسخ داد: "من یک معمار عرب هستم که هر نقطه مرجعی را در جامعه ام و عربیت خود را از دست داده ام. من به دنبال معماری و شهرسازی ای هستم که در آن جستجو و تلاشی برای یافتن عربیت گمشده ام در اولویت قرار گیرد." در این بیانیه ساده، فتحی تمام معانی کار و شاعرانگی خود را جمع بندی کرد. سالهاست که پروژه های فتحی به عنوان پست مدرنِ بومی توصیف می شود و اخیراً او به عنوان استاد ایده های متفاوت در نگاه به مدرنیته، پر رنگ شده است.

آثار حسن فتحی را می توان به عنوان جستجوی مداوم برای تعریف یک معماری مناسب با توجه به زمینه محلی درک کرد، معماری که بتواند عربیت خود را با آن بیان کند. آثار وی با سلطه فرهنگی بیگانه و استفاده از الگوهای معماری غربی در منطقه عربی مخالفت دارد، یعنی همان روندی که در آغاز قرن 20 ام در مصر رواج داشت. وی می گوید: "در مصر مدرن هیچ سبک بومی وجود ندارد. امضا وجود ندارد، خانه های فقیر و غنی بدون شخصیت اند و اصلا لهجه ی مصری ندارند. این سنت از بین رفته است و ما از زمانی که محمد علی پاشا گلوی آخرین مملوکه را بریده است، از گذشته خود جدا شده ایم."

نام فتحی که به عنوان "معمار فقرا" شناخته می شود، به ندرت در تاریخ معماری قرن 20 ظاهر شده است. برای مدت طولانی، کار او با زبان بومی همراه بود و محدود به مرزهای منطقه گرایی انتقادی بود که این استاد مصری را به عضوی کامل از "گروه معماران چند وجهی" تبدیل کرد، مانند دیمیتریس پیکیونیس، ژوزه پلژنیک و فرناند پویون که  به دلیل تفسیر نامتعارف خود از مدرنیته ، تقریباً در طول دوره زندگی شان، فراموش شدند. فتحی در طول زندگی طولانی خود، بیش از 170 پروژه طراحی كرد اما فقط دهكده نیو گورنا (1945) بود که به لطف انتشارِ کتاب "گورنا" اثر وی که داستان دو روستا بود، به طور بین المللی مورد توجه قرار گرفت و این اولین بار بود که آثارش به خارج از جامعه معماری مصر راه یافت. فتحی در 23 مارس 1900 در شهر اسکندریه مصر متولد شد و در سن هشت سالگی خانواده اش به قاهره نقل مکان کردند. پدرش یک مالک و افسر ارشد پلیس بود که کار خود را برای معلم شدن و تحصیل در رشته حقوق رها کرد. مادرش، تٌرک تبار بود و بخشی از کودکی خود را در حومه شهر گذراند که این سبک زندگی، داستان هایی از زندگی روستایی و کشاورزان را برایش به ارمغان آورد که انها را برای فتحی جوان و برادرش بازگو می کرد. او هنگام سفر از قاهره به اسکندریه برای تعطیلات تابستانی خود، وجه عینی این داستان ها را از پنجره قطار تماشا می کرد. خاطرات مربوط به حومه مصر باعث به وجود آمدن انتخاب فتحی برای خطاب قرار دادن آثارش برای کشاورزان و تفکر او درباره مسکن روستایی شد.

فتحی در دهه 1920 و 1930 در قاهره به تحصيل پرداخت و سپس به تدريس در آنجا شغول شد، آنجا بود که با نمايندگان هنر مدرن مصر آشنا شد، زماني كه كشور هنوز تحت استعمار بود. این دوره ای بود که نویسندگان، نقاشان و مجسمه سازان مصری در حال کشف مجدد هویت خود بودند و انگیزه مشابهی را می توان در زمینه ی کاری فتحی مشاهده کرد، وی در تلاش برای یافتن معماری بود که قادر به بیانِ هویتِ واقعی مصری و عربی باشد.

فتحی در سفر خود به آسوان، در بازدید از سایت های باستانی با دانشجویان، در سال 1941 معماری بومی نوبی و اهمیت طاق در تاریخ مصر را کشف کرد. پروژه ی "خانه حامد سعید" که یک سال بعد در حومه اَل مارگ در قاهره ساخته شد، ارجاعی بود به نوبیا که در زبان معماری خود، به یک الگو تبدیل شد. این خانه همچنین از اولین تلاش های فتحی برای استفاده از آجرهای گلی بود. ایده ساختن با خاک رس با شروع جنگی که مانع واردات آهن و الوار شده بود، ایجاد شد. نیاز واقعی به استفاده از مصالح محلی وجود داشت که فتحی با مشاهده خانه های دهقانان و با درک عمیق استفاده از آجرهای گلی در ساخت طاق ها و گنبدها، پاسخ آنها را پیدا کرد.

خانه حامد سعید، نقطه عطف و تغییر اساسیِ در زبان این معمار بود. در واقع، ساختمان از قبل، بیشتر شامل عناصری بود که مفاهیم طراحی فتحی را تشکیل می دهند، یعنی جستجوی وی برای "یک فضای حس شده" که قادر به "انتقال احساس عربیت" است که آن را هم در روستای نیو گورنا و هم در بیشتر پروژه های بعدی او، می توان یافت.

داستان نیو گورنا از آنجا شروع شد که ساکنان گورنای باستانی که روستایی است در داخل منطقه باستان شناسیِ "دره ی پادشاهان و ملکه ها"،  سنگ تراشیده شده ای را از مقبره یک فرعون را بریدند و آن را خارج کردند. این قضیه، اداره آثار باستانی را ترغیب کرد که دهکده را چند کیلومتری از محل سابق خود فاصله دهد و فتحی برای این پروژه در سال 1945 مأمور شد. خیابان ها و خانه های قرون وسطایی قاهره، معماری و نقشه های فرعونی و همچنین دنیایی متشکل از داستان ها، فرم ها و شکل هایی که به معماری فتحی جوهر بخشید. از این لحاظ می توان ترسیمات گواش فتحی را از خانه های جدید گورنا به عنوان یک مانیفست برای این پروژه دید. چشم انداز این نقاشی، باستانی است و فتحی با ترسیم چند عنصر نمادین، ایده مکان نشان داده است: هاتور یا الهه باروری که از موفقیت پروژه حمایت می کند، ایبیس یا همان لک لک گرمسیری که محافظ خانه هاست، درخت چنارکه نماد بازسازی است و کوه مقدس لکسور که تنها مرجع خاص جغرافیایی این مکان است.

این نشانگر اختراع زبان معمارانه و شاعرانه فتحی است که در مورد نیو گورنا نیز به ابزاری خاموش برای انتقال ایده معماری ای ناشناس تبدیل شده، ساختاری که فتحی آن را آنطور می بیند که گویی این زبان در منظره آنجا رشد کرده است. ساکنانی که تمایل به ترک خانه های قدیمیشان و کنارگذاشتن داد و ستد با اشیا باستانی را نداشتند، در برابر این حرکت مقاومت کردند و بعداً تصمیم به غرق کردن روستای جدید گرفتند. به دلیل عدم حمایت دولت، تکمیل نیو گورنا، ناقص باقی ماند. ناامیدی فتحی به حدی رسید که وی تصمیم به ترک مصر گرفت و در سال 1957 به آتن نقل مکان کرد. او گفت: "فهمیدم که جایی برای من در مصر وجود ندارد. بدیهی بود که ساختمان های آجری گلی، خصومت شدیدی را در میانِ مردمِ مهمِ آنجا برانگیخته است ." وی پنج سال را با کنستانتینوس دوکسیادیس گذراند و در پروژه های مسکونی پاکستان و عراق و پروژه تحقیقاتی شهر آینده، با او همکاری کرد. این دوره با وجود اینکه در اواخر 50 سالگی اش بود، یکی از پربارترین دوران فعالیت فتحی بود. پس از آن بود که او با ایده های شهرسازی جنبش مدرن ارتباط گرفت و سیستمی سازیِ تئوریکی از تفکرات خود را در پیش گرفت.

فتحی برای پروژه نیو باریس که دومین اثر وی برای طراحی یک شهر کوچک است، به مصر بازگشت، جایی که یک شهرک روستایی است که بخشی از آن از سال 1965 ساخته شده بود. کمبودِ کلی منابعِ اقتصادی به همراه جنگ شش روزه ای که ساخت و ساز روستا را در سال 1967 قطع کرد، موجب شد ادامه پروژه هرگز از سر گرفته نشود. چند واحدی که در آن سال ساخته شد، اکنون به عنوان خرابه ای مدرن در میانه صحرا باقی مانده است. در نیو باریس، تکنیک مونتاژ فتحی به قاعده ی طراحی، تبدیل شد که ناشی از چیزی بود که او در یونان درباره ایده طبقات اجتماعی آموخت، یعنی مفهومی که دوکسیادیس در پروژه دیناپولیس یا شهر پویا گنجانده بود. مانند بیشتر پروژه های فتحی، آجرهای گلی به عنوان مصالح ساختمانی انتخاب شد.

این مصالح ارزان و موجود در سایت، دارای ارزش های اخلاقی و پرمعنی می باشد. به طور معمول، شهرها و روستاها با گذشت زمان و به صورت مرحله ای ساخته می شدند. طراحی یک شهرک جدید مستلزم توانایی انطباق شرایط جدید با شرایط موجود است که فقط با مصالح محلی امکان پذیر است. بعلاوه، کشاورزان مصری همیشه برای ساخت خانه های خود از خاک رس استفاده می کردند. فتحی، آجرِ گلی را به دلیل بیان نمادینش و طنینی که با زمینه داشت، مناسب ترین مصالح می دانست. به گفته وی، استفاده از گل منجر به نتیجه ای می شود که از نظر بافت و رنگ آن "طبیعی می باشد. این گل، همان رنگِ محیط است، این یکی از جنبه های اعتقادی است."

اگرچه مصالح ساختمانی نیو باریس و نیو گورنا یکسان است ولی وقتی این دو پروژه را باهم مقایسه می کنیم، می بینیم که نیو باریس مهارت معمارانه بیشتری در استفاده از عناصر سنتی را نشان می دهد که از سنت مصر یا عرب امانت گرفته و سپس به زبان معماری جدیدی انتقال می دهد. در نیو گورنا، بیشتر ساختمانهای عمومی، بیانی مستقیم از معماری باستانی یا بومی بودند، در حالی که در نیو باریس آنها نتیجه اثری خلاقانه از خود سنت بودند، نه تقلید از آن بلکه از نو اختراع کردن آن.

در دهه 70، فتحی چندین ویلای سنگی خارج از قاهره ساخت که توسط خانواده های ثروتمند مصری خریداری شد. به طور متناقضی، معماری که تمام زندگی خود را وقف ساخت و ساز برای فقرا کرد، در میان طبقات بالاتر جامعه، موفق تر بود. شاید این به دلیل شناخت طبقات ثروتمند از ارزش فرهنگی کار فتحی باشد، که اغلب مورد استقبال عموم مردم قرار نگرفته است، یعنی همان عمومی که با تعقیب اسطوره های غربی و پیشرفت و مدرنیته آن ها، به سختی ایده زندگی در خانه های سنتی ساخته شده را می پذیرند. خود فتحی در این باره می گوید: " فرهنگ ضعیف دهقانان چه سپری را می تواند در مقابل حمله پر سر و صدا صنعت غرب بالا نگه دارد؟"

این خانه های سنگی را می توان مظهر تحقیق در مورد خانه های سنتی عرب دانست که وی در دهه 1930 آن را آغاز کرد. در حالی که استفاده از طاق ها و گنبدها در اصل به دلیل انتخاب آجرهای گلی توسط فتحی به عنوان مصالح اصلی ساخت و ساز وی بود، در این مرحله از کار حرفه ای وی، استفاده از این فرم ها به قدری در معماری وی نهادینه شد که از آنها در زمینه های مختلف و با مصالح مختلف استفاده می کرد. نمایش نهایی این رویکرد را می توان در آخرین پروژه مسکونی وی یافت  که برای بنیاد اسلامی دارالاسلام  بود که در سال 1982 در نیومکزیکو افتتاح شد، اگرچه این روستا در منطقه ای عربی نبود اما او از همان زبان و مصالحی که به بخشی جدایی ناپذیر از شاعرانگی او تبدیل شده بودند، استفاده کرد.

سالهاست که پروژه های فتحی به عنوان زبانِ پست مدرنِ بومی توصیف می شوند و اخیراً او دوباره به عنوان استاد ایده ای متفاوت در فهم از مدرنیته مطرح شده است، اگرچه هنوز اثارش کارهایی مبتکرانه با سنت، با هدف بیان یک عربیت گمشده اند. فتحی تعداد اندكي، شاگرد تعلیم داد كه همچنان در استفاده از الگوهاي غربي در فرهنگ معماری عرب پرهيز كنند. در واقع از زمان شروع تحقیقات فتحی در مورد سنت، تغییر چندانی صورت نگرفته است، در حالی که روش ساخت معماری او به تدریج به یک سبک تقلیل یافته و به نمادی برای طبقه ثروتمند تبدیل شده است. اما تحقیقات او پایان نیافته است: کتاب او در مورد گورنا به بیش از 20 زبان ترجمه شده است و در دراز مدت، یک درس ارزشمند در معماری را برای نسل های بعدی به جا گذاشته است.

حسن فتحی که در سمت راست تصویراست، در سال 1945 به آتن آمده و زیر نظر کنستانتینوس دوکسیادیس  کار می کند.


روستای نیو گورنا 1948


ترسیم حسن فتحی از خانه های نیو گورنا با گواش در سال 1946


ترسیم آگزونومتریک از یکی از واحدهای مسکونی پروژه عراق، در دهه 1950 که وی تحت تاثیر جنبش مدرن بود.


پروژه نیو باریس در سال 1967 که شامل موزه ای در پشت و طاق حجره ها در جلو


نمای جنوب غربی پروژه نیو باریس


دو کتاب معروف فتحی به نام های "معماری برای فقرا" و "انرژی طبیعی و معماری بومی"


خانه مسکونی آندروئلی در فایوم در سال 1985


نمای شرقی سه خانه در روستای دهمیت در نوبیا در سال 1962


ترسیماتی از مرکز اسلامی دارالاسلام از حسن فتحی




حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

حسن فتحی؛ باززایی تکنولوژیک معماری بومی مصر برای فقرا
حسنْ فتحی؛ گذر از صنعتی شدن و تعویض اسطوره پیشرفت با اسطوره شناسی فرهنگی
كتابخانه ي اتووود ـ معماري براي فقرا ـ حسن فتحي
حسن فتحی و عینی سازی رویایش در دهکده ی تازه تأسیس گورنا
تراشه های کانسپچوال ـ حسن فتحی و رمانتیسیسم متبلور در خاک
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group