معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1401
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1353
معماری مجازی   - 22
نظریه معماری   - 1043
جشن نامه اتووود   - 21
طراحي داخلي   - 956
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
سازه های شهری   - 900
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
تکنولوژی ساخت   - 886
معماری و رسانه   - 19
معماری حوزه عمومی   - 817
پردیس ویترا   - 18
مرزهای معماری   - 811
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نظریه شهری   - 744
جهان علمیْ تخیلی   - 17
المان شهری   - 740
معماری کوچک مقیاس   - 17
نگاه نو به سكونت   - 739
معماری و نقاشی   - 17
معماری و سیاست   - 643
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
کلان سازه   - 632
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری مدرن   - 564
معماری ـ موسیقی   - 15
معماری پایدار   - 538
معماری بایومورفیک   - 15
منتقدان معماری   - 506
شهرهای در حرکت   - 14
آرمان شهرگرایی   - 485
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
روح مکان   - 476
معماری و روانشناسی   - 14
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 474
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
طراحی صنعتی   - 470
معماری و هوش مصنوعی   - 12
معماری تندیس گون   - 469
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 12
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 458
معماری و گیم   - 11
معماری منظر   - 455
معماری و ادبیات   - 11
معماری شمایل گون   - 431
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
باز زنده سازی   - 397
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
هنر مدرنیستی   - 378
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
توسعه پایدار   - 377
بی ینال ونیز   - 10
آینده گرایی   - 377
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماری یادمانی   - 356
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 334
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
معماریِ توسعه   - 332
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماری سبز   - 321
معماری جنگلی   - 8
طراحی نئولیبرال   - 310
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 288
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 273
معماری بیابانی   - 7
بدنه سازی شهری   - 262
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 261
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 259
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 253
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 252
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 251
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 248
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 244
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 229
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 220
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 219
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 203
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 201
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 194
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 191
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 178
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 178
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 176
معماری تخت جمشید   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
گرافیک   - 161
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
فضای منفی   - 147
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 142
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
هنر گفت و گو   - 141
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
طراحی مبلمان   - 127
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری ژاپن   - 126
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری ایران   - 114
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
بلندمرتبه ها   - 112
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
ترسیمات معماری   - 105
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری و فاجعه   - 95
معماری خوانی   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 88
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری مذهبی   - 87
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری فاشیستی   - 80
معماری مصر   - 5
اکسپو   - 79
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
فرهنگ نفت   - 5
معماری هند   - 66
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 64
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
معماری چین   - 63
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 62
بلوپرینت   - 4
مدرنیته؛ از نو   - 61
اتووودْ آبزرور   - 4
ویرانه ها   - 58
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
اقتصادِ فضا   - 57
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
گفت و گو با مرگ   - 56
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
مدارس معماری   - 50
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
زاغه نشینی   - 48
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
پداگوژی   - 46
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری پراجکتیو   - 44
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری دیجیتال   - 43
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 43
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
جنبش متابولیسم   - 42
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 41
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
باهاوس   - 39
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
فیلوکیتکت   - 36
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
هنر روسیه   - 35
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
طراحی پارامتریک   - 30
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
بحران آب   - 29
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری فضای داخلی   - 29
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
شهرْخوانی با اتووود   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 22

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 4
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 29
آلدو روسی   - 13
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 27
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 40
سوزان سانتاگ   - 8
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 13
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 49
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 28
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 3
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 17
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گونتا اشتلزل   - 1
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 25
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 111
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 53
لودویگ میس ون دروهه   - 25
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایلین گری   - 7
لوسی رای   - 15
ایوان لئونیدوف   - 4
لویی کان   - 37
بئاتریس کُلُمینا   - 9
لوییس بورژوا   - 8
بال کریشنادوشی   - 4
لُکُربُزیه   - 142
باک مینستر فولر   - 11
لیام یانگ   - 4
برنارد چومی   - 33
مارتین هایدگر   - 29
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 22
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 58
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 3
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 68
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 7
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 9
میشل فوکو   - 46
تئودور آدورنو   - 5
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 35
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 30
هرزوگ دی مورن   - 28
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 4
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 27
جورجو آگامبن   - 5
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جونیا ایشیگامی   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ولف پریکس   - 1
جین جیکوبز   - 2
ونگ شو   - 8
چارلز جنکس   - 7
ویتو آکنچی   - 12
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز کوریا   - 15
ک. مایکل هیز   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کارلو اسکارپا   - 12
حسن فتحی   - 5
کازو شینوهارا   - 1
حسین امانت   - 3
کازیو سجیما   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کالین روو   - 1
داریوش آشوری   - 1
کامران دیبا   - 13
داریوش شایگان   - 13
کامرون سینکلر   - 11
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستفر الکساندر   - 2
دنیس اسکات براون   - 10
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کریم رشید   - 5
دیوید رُی   - 2
کلر استرلینگ   - 2
دیوید گیسن   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید هاروی   - 25
کنت فرمپتن   - 14
رابرت نوزیک   - 2
کنزو تانگه   - 9
رابرت ونتوری   - 29
کنستانتین ملنیکف   - 3
رُدولف شیندلر   - 7
کنگو کوما   - 47
رضا دانشمیر   - 5
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رم کولهاس   - 100
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رنزو پیانو   - 30
کوین لینچ   - 7
ریچارد مِیر   - 8
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریموند آبراهام   - 1
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رینر بنهام   - 2
یان گِل   - 9
رینهولد مارتین   - 5
یو ان استودیو   - 32
ریکاردو بوفیل   - 4
یورگن هابرماس   - 15
زاها حدید   - 190
یونا فریدمن   - 5
زیگموند فروید   - 11
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -776
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -375
صنعتی   -102
فرهنگی   -329
گالری   -84
پاویون   -264
هتل   -75
موزه   -254
ورزشی   -65
اداری ـ خدماتی   -232
بهداشتی   -40
مسکونی ـ تجاری   -161
حمل و نقل عمومی   -37
تفریحی   -154
ویلا   -6
اموزشی   -133
زاغه نشینی   -5
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
امر روزمره و روزمرگی ؛ به روايت هانري لفور
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1392/06/28
مـنـــــــبـع : zamaaneh.com با ترجمه ي سمانه مرادیانی
تعداد بازدید : 3490

پیش از مجموعه‌ی انقلاب‌هایی که در دوران ِ به‌اصطلاح مدرن روی دادند، مسکن، الگوهای پوشش، خوراک و نوشیدنی‌ها و خلاصه‌ کلیت زندگی گوناگونیِ شگفت‌انگیزی داشت. الگوی زندگی بدون‌ وابستگی به نظامی خاص مطابق با منطقه و کشور، سطوح و طبقات اجتماعی، منابع طبیعی در دست‌رس، فصل، آب و هوا، شغل، سن، و جنس گوناگون و متفاوت بود.

این گوناگونی هیچ‌گاه به‌درستی فهم و تبیین نشده و همواره در برابر هر نوع تفسیر خردگرایانه که مختص عصر ماست به‌وسیله تجاوز به آن گوناگونی و به‌نابودی‌کشاندن‌اش مقاومت کرده است. امروزه شاهد میلی جهانی به همسانی هستیم. خردگرایی به اتفاق خردناگرایی نه گوناگونی که بل استیلا می‌یابد. در چنین شرایطی نشانه‌هایی که در روش بیانی خود به‌غایت خردگرایانه‌اند به چیزها ضمیمه گشته‌اند تا اعتبار مالکان آن‌ها و جای‌گاه آن‌ها را در سلسله‌مراتب اجتماعی نشان دهند.

فرم‌ها، عمل‌کردها و ساختارها

چه اتفاقی افتاده است؟ پیش‌تر همواره فرم‌ها، عمل‌کردها و ساختارهایی وجود داشتند. چیزها هم‌چون نهادها، و “ابژه‌ها” هم‌چون “سوژه‌ها” به معانی دست‌یافتنی و به اشکال قابل‌فهم مربوط بودند. مردم، چه به لحاظ فردی و چه در گروه، اعمال مختلفی انجام می‌دادند که برخی از آن‌ها فیزیکی (خوردن، نوشیدن، خواب) و برخی دیگر اجتماعی بود (کارکردن، سفرکردن).

ساختارها که برخی طبیعی و برخی دیگر ساختگی بودند مجال انجام عمومی یا خصوصی این اعمال را البته با تفاوتی ریشه‌ای و رادیکال فراهم می‌کردند: این فرم‌ها، عمل‌کردها و ساختارها شناخته شده نبوده و نام‌گذاری نشده بودند. زمانی آن‌ها در آن واحد در پیوند با هم و متمایز از یک‌دیگر، قسمتی از یک کل نامتفاوت بودند.

تفکر تحلیلی بعد از دکارت غالبن با این “کلیت‌های” انضمامی در چالش بوده است: هر تحلیلی از واقعیت ابژکتیو یا اجتماعی به تحلیلی مقاومت‌کننده از آن‌چه که باقی مانده است منجر می‌شود و باقی‌مانده‌ی چنین واقعیت‌هایی که توسط تفکر بشر قابل تقلیل نیستند موضوع تحلیلی نامتناهی و حفظ تفکری الهی می‌گردد.

هر “کلِ” پیچیده‌ای از کوچک‌ترین ابزار گرفته تا بزرگ‌ترین آثار هنری و آموزشی، دارای ارزشی نمادین بود که آن را به بزرگ‌ترین معنای ممکن پیوند می‌داد: به الوهیت و انسانیت، قدرت و خرد، خوب و بد، سعادت و بدبختی، امر دیرپا و امر کم دوام. این ارزش‌های بزرگ خود بسته به شرایط تاریخی، طبقات اجتماعی، حاکمان و نظام آموزشی ناپایدار و تغییر پذیر بودند. هر ابژه‌ای (یک صندلی دسته‌دار به‌اندازه‌ی یک تکه‌پارچه، یک وسیله‌ی آشپزخانه درست به‌اندازه‌ی یک خانه) به “سبک” معینی مرتبط بوده و بنابراین به عنوان یک کالا محتوای کارکردها و ساختارهای بزرگ‌تری بود که اجزای یک‌پارچه‌ی فرم آن بودند.

چه شد که این موقعیت تغییر کرد؟ عنصر کارکردی، خود عنصری آزاد و خردمندانه بوده، سپس به تولید انبوه صنعتی درآمده و نهایتن با محدودیت و اجبار تحمیل شده بود: می‌توان گفت به‌وسیله‌ی تبلیغات و با لابی‌های قدرتمند اقتصادی و سیاسی. ارتباط فرم با کارکرد و ساختار از بین نرفته است. برعکس، به ارتباطی اعلان‌شده تبدیل گشته است، به همین عنوان تولید شده و قابل‌رؤیت‌تر و قابل‌خوانش‌تر گشته، و در شفافیت این سه اصطلاح اعلان گشته و به نمایش در آمده است.

یک ابژه‌ی مدرن به‌روشنی می‌گوید که چیست، چه نقشی دارد و کجاست. این امر مانع از غلونمایی و بازتولید نشانه‌هایی حاکی از بی‌معنایی آن نمی‌شود: نشانه‌های رضایت‌مندی، سعادت، کیفیت‌مندی، ثروت. از صندلی دسته‌دار یا قهوه‌جوش مدرن گرفته تا اتومبیل، این نقش سه‌گانه‌ی فرم-کارکرد-ساختار هم‌زمان با هم آشکار و مشهود است.

در میان این پارامترها سیستم‌ها یا زیرسیستم‌های چندگانه‌ای ساخته شده‌اند که هر یک به روش خود مجموعه‌ی کمابیش منسجمی از ابژه‌های کمابیش بادوام ایجاد می‌کنند. مثلن در حوزه‌ی معماری، انواع مختلفی از سبک‌های محلی، منطقه‌ای و ملیِ معماری به نوعی “شهرسازی معمارانه” منجر شده‌اند که نظامی جهانی و همسان‌ساز از ساختارها و کارکردها در فرم‌های هندسی خردگرایانه است.

همین مسأله در مورد غذایی که به‌شیوه‌ی صنعتی تولید می‌شود نیز صدق می‌کند: دسته‌ای از تولیدات مرتبط با ابزارهای کار خانگی مثل یخچال، فریزر، اجاق‌گاز و غیره شیوه‌ی تهیه‌ی خوراک را تعیین می‌کنند. و البته سیستم کلیت‌بخشی که در زمینه‌ی ساخت اتومبیل ایجاد شده است و آماده‌ی قربانی‌کردن کل جامعه برای استیلای این کالا به نظر می‌رسد. این سیستم‌ها و زیرسیستم‌ها یا رو به زوال خواهند گذاشت و یا از کار خواهند افتاد. آیا حتا روزهای سفر با ماشین هم شمارش شده‌اند؟

در مورد هر یک از موارد مسکن، مد و غذا آن‌چه تمایل بوده است و هنوز این تمایل وجود دارد ایجاد زیرسیستم‌های خودکاری است که از یک‌دیگر مستقل باشند. هر یک از آن‌ها دارای گوناگونی‌ای همانند الگوهای قدیمی زندگی در دوران پیش از مدرنیسم هستند. این گوناگونی و دگرگونی کاملن آشکار است. کاملن سازماندهی شده است.

هرگاه نیروهای مسلطی که این گوناگونی را برای ترکیب این عناصر با یک‌دیگر فراهم می‌کنند فهم شوند مکانیسم ساختگی گروه‌بندی آن‌ها فهم شده و ناخردمندانه‌بودن گوناگونی آن‌ها غیرقابل‌تحمل خواهد شد. سیستم فرو خواهد پاشید.

همه‌ی چنین سیستم‌هایی از یک قانون مشترک کارکردگرایانه پیروی می‌کنند. می‌توان امر روزمره را به عنوان مجموعه‌ای از کارکردها توصیف کرد که میان نظام‌هایی که شاید به‌صورتی متمایز پدیدار شوند ارتباط برقرار می‌کند. بنابراین زندگی روزمره یک تولید است، رایج‌ترین تولیدات در دورانی است که در آن تولید مصرف را به دنبال دارد، و مصرف توسط تولیدکننده‌ها تولید می‌شود: نه توسط “کارگران”، بل توسط مدیران و مالکان ابزارهای تولید ([تولید] روشن‌گری، ابزارآلاتی، علمی).

چنین است که امر روزمره را می‌توان جهانی‌ترین و در عین حال منحصربه‌فردترین، اجتماعی‌ترین و درعین حال فردی‌شده‌ترین، آشکارترین و درعین حال پنهانی‌ترین وضعیت دانست. وضعیتی که برای شفافیت‌بخشیدن به فرم‌ها و به‌وسیله‌ی کارکردها ترتیب داده شده و از خلال ساختارها ثبت گردیده است. امر روزمره در چنین وضعیتی که ساخته و پرداخته‌ی جامعه‌ی بوروکراتیکِ تحت نظارت مصرف‌گرایی است جریان دارد.

یک مخرج مشترک

دیدیم که امر روزمره یک مفهوم است. به این منظور که بتوان زندگی روزمره را یک مفهوم انگاشت، باید واقعیت آن مسلط گردد و دغدغه‌های همیشگی درباره‌ی کم‌بودها و کاستی‌ها – “امروز سهم نان روزانه ما را بدهید ...” – ناپدید شود. تا چندی پیش اشیا و وسایل و ساختمان‌ها یکی‌یکی ساخته می‌شدند، و همگی در ارتباط با مرجع‌های اخلاقی و اجتماعیِ پذیرفته‌شده یعنی نمادها قرار داشتند.

با آغاز قرن بیستم همه‌ی این مرجع‌ها از جمله بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین آن‌ها یعنی نمادِ پدر (جاودانه یا فانی، الهی یا زمینی) فرو ریخت. حال چگونه می‌توانیم از این ترکیب نامتعارف و فهم‌ناشده‌ی حقایق سر درآوریم؟ فروپاشی ارزش‌ها در اخلاق، تاریخ، طبیعت، مذهب، شهرها، فضا؛ حتا فروپاشی چشم‌انداز در مفهوم سنتی و انضمامیِ کلمه یا فروپاشی تونالیتی در موسیقی ... وفور – یک وفور عقلانی و برنامه‌ریزی‌شده و از-رواج-‌افتادگی برنامه‌ریزی‌شده‌ی متعاقب آن – جای‌گزین کم‌بود در جهان پیش‌رفته شده و استعمار ویران‌گر جهان سوم و نهایتن استعمار ویران‌گر خود طبیعت را به دنبال داشته است. ... رواج نشانه‌ها، جنگ و خشونت فراگیر، انقلاب‌هایی یکی پس از دیگری تنها در نفی یک‌دیگر و علیه خودشان.

امر روزمره به شکل امروزین‌اش تنها مرجع معقول باقی مانده است. از طرف دیگر “روشن‌فکران” در جایی دیگر به دنبال دست‌گاه‌هایِ مرجع خود می‌گردند: در زبان و سخن‌وری، یا گاه حتا در حزبی سیاسی. پیش‌نهاد من گشودن رمز معمای دنیای مدرن با توجه به امر روزمره است.

مفهوم روزمرگی نه نشان‌گر یک سیستم که نشان‌دهنده مخرجی مشترک میان سیستم‌های موجود است؛ از جمله سیستم‌های قضایی، معاهداتی، آموزشی، مالی، و پلیسی. ابتذال؟ چرا مطالعه و بررسی ابتذال باید مبتذل باشد؟ آیا آن چیزهایی که سوررئال، غیرمتعارف، شگفت‌انگیز و خارق‌العاده هستند نیز بخشی از واقعیت نیستند؟ چرا مفهوم روزمرگی را حاکی از امری غیرعادی در امری عادی تلقی نکنیم؟

تکرار و تغییر

چنان‌که صورت‌بندی گشت، مفهوم امر روزمره پرتویی بر گذشته می‌افکند. زندگی روزمره همواره وجود داشته است، هرچند ممکن است الگوهای آن در زمان‌های گذشته متفاوت از عصر ما بوده باشد. سرشت امر روزمره همواره به‌واسطه‌ی وسواس و نیز ترس، تکراری و نیز پنهانی بوده است.

در بررسی امر روزمره با مشکلِ بزرگِ تکرار مواجه می‌شویم، یکی از بزرگ‌ترین مشکلاتی که با آن مواجهه شده‌ایم. امر روزمره در میانه‌ی دو الگوی تکرار قرار می‌گیرد: تکرار چرخه‌ای که بر طبیعت و تکرار خطی که بر فرایندهای به‌اصطلاح “عقلانی” حاکم است.

امر روزمره از طرفی به چرخه‌های روز و شب، فصل کاشت و برداشت، فعالیت و فراغت، گرسنگی و سیری، میل و ارضای میل، زندگی و مرگ، و از طرف دیگر به حالات تکرارشونده کار و تولید اشاره دارد.

در زندگی مدرن، این حالات تکرارشونده‌ی چرخه‌ها را پنهان کرده و بر آن‌ها غلبه می‌کنند. امر روزمره یک‌نواختی خود را به نمایش می‌گذارد. [امر روزمره] این‌قدر ثابت متغیرهاست که در این میان پنهان می‌ماند. روزها یکی پس از دیگری می‌آیند و به یک‌دیگر شباهت دارند، و با این وجود - در این‌جا تناقض درونیِ روزمرگی قرار دارد – همه‌چیز در حال تغییر است.

اما این تغییر برنامه‌ریزی‌شده است: کهنگی و از-رواج-افتادگی الگوها نیز برنامه‌ریزی‌شده است. تولید، بازتولید را در پی دارد؛ تولید تغییر را به نحوی اعمال می‌کند که انگار تأثیر سرعت را به تأثیر یک‌نواختی اضافه می‌کند. برخی از مردم از شتاب زمان می‌نالند، برخی از آنان از کندی گذر زمان. هر دوی آن‌ها حق دارند.

انفعال عمومی و گونه‌گون‌شده

با توجه به مخرج مشترک فعالیت‌ها، محل و محیط‌های کار انسان، امر روزمره هم‌چنین می‌تواند از جهت جنبه‌ی یکسان بخش‌های اصلی زندگی اجتماعی تحلیل شود: کار، خانواده، زندگی خصوصی، اوقات فراغت. این بخش‌ها هرچند از نظر ظاهری متمایز از یک‌دیگر هستند ساختاری دارند که از طریق آن می‌توان به جنبه‌ی مشترک‌شان پی برد: این جنبه، انفعال سازماندهی‌شده‌ی آن‌هاست.

این انفعال در فعالیت‌های مربوط به اوقات فراغت انفعالِ تماشاگری است که با تصاویر و چشم‌اندازها مواجه است؛ در محیط کار این انفعال، انفعال کارگری است که در فرایند تقسیم کار نقشی به او اختصاص نیافته است؛ در زندگی خصوصی، این انفعال تحمیل نوع خاصی از مصرف است، چرا که گزینه‌های موجود برای مصرف از-پیش-معین-شده و نیازهای مصرف‌کننده‌ها را تبلیغات و سیاست‌های بازار تعیین می‌کند.

افزون بر این‌ها این انفعال فراگیر به صورت نابرابرانه تقسیم گشته است. این انفعال بیش‌تر بر زنان که محکوم به زندگی روزمره هستند، بر طبقه‌ی کارگر و کارمندانی که تکنوکرات نیستند، بر جوانان - و خلاصه بر اکثریت مردم - تحمیل می‌شود. هرچند اشکال زندگی روزمره متفاوت است و در یک زمان و به‌یک‌باره بر همه‌ی این افراد تحمیل نمی‌گردد.

مدرنیته

امر روزمره پوششی دارد: این پوشش، مدرنیته است. داستان‌های اخبار و تظاهرهای لجام‌گسیخته‌ی آثار هنری، مُدها و مسابقات ورزشی، یاوه‌های امر روزمره را بی‌آنکه بزدایند مخفی می‌کنند. گاهی تصاویر سینما و تلویزیون امر روزمره را با نمایش تصاویری از خودِ آن و گاه با نمایش امر آشکار غیرروزمره در تصاویر مربوط به خشونت، مرگ، حوادث غیرعادی، و زندگی پادشاهان و مشاهیر – کسانی که از ما انتظار می‌رود باور کنیم که بر روزمرگی غلبه کرده‌اند - تحریف می‌کنند. مدرنیته و روزمرگی ساختار ژرفی را برساخته‌اند که تحلیلی انتقادی می‌تواند پرده از حیله‌های آن بردارد. یک‌چنین تحلیل انتقادی از امر روزمره به چندین روش متضاد توضیح داده شده است. برخی با بی‌قراری از آن انتقاد می‌کنند؛ آن‌ها می‌خواهند “زندگی را تغییر دهند” و این کار را به‌سرعت انجام دهند؛ آن‌ها این تغییر سریع را تماما و همین الان می‌خواهند! برخی دیگر عقیده دارند که تجربه‌ی زیسته نه مهم است و نه جالب توجه، و به‌جای تلاش برای فهم آن باید درصدد به-حداقل-رساندن تجربه‌ی زیسته برآییم تا مجال بیش‌تری برای پیش‌رفت دانش و تکنولوژی و رشد اقتصادی و غیره فراهم گردد.

به دسته‌ی اول باید پاسخ دهیم که تغییردادن امر روزمره مستلزم شرایط خاصی است. ایجاد وقفه در زندگی روزمره با برگزاری فستیوال – خشونت‌آمیز یا مسالمت‌آمیز - شدنی نیست. برای تغییردادن زندگی جامعه، محیط، معماری، و حتا شهر باید تغییر داده شوند.

پاسخ ما به دسته‌ی دوم چنین خواهد بود که کاستن از “تجربه‌ی زیسته” سهمگین است. فهم درستی از نابسندگیِ این اومانیسمِ واهی مانع همسان‌انگاشتن انسان‌ها با حشرات خواهد شد. با به‌کارگرفتن ابزارهایی بزرگ و تکنیکی و با توجه به خطرات هولناکی که در این راه انتظارمان را می‌کشند می‌توانیم از این انسان‌گرایی به نوعی “فراانسان‌گرایی” گذر کنیم.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

تراشه های کانسپچوال ـ دیوید پیندر و یوتوپیای اکنون به مثابه بدیلی بر نقشه ی راه اینده
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی ـ مینوش صدوقیان‌زاده
فضاي انتزاعي از نظر هانري لوفور
هانری لوفِوْر؛ نظریه‌پرداز و فیلسوف، تاریخ‌دان اجتماعی و مارکسیست فرانسوی
سیاستِ فضا؛ نمود‌های فضاییِ بازنماییِ سیاستِ خاورمیانه‌ای در فیلم‌های امریکایی و مصری
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group