معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1358
فیلوکیتکت   - 24
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1230
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
نظریه معماری   - 1005
جشن نامه اتووود   - 21
طراحي داخلي   - 922
اقتصادِ فضا   - 21
سازه های شهری   - 878
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 20
تکنولوژی ساخت   - 852
معماری مجازی   - 20
مرزهای معماری   - 793
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری حوزه عمومی   - 771
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
المان شهری   - 710
پردیس ویترا   - 18
نظریه شهری   - 709
معماری و فاجعه   - 18
نگاه نو به سكونت   - 700
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
کلان سازه   - 608
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری و سیاست   - 575
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری پایدار   - 523
معماری ـ موسیقی   - 15
معماری مدرن   - 515
معماری بایومورفیک   - 14
منتقدان معماری   - 494
شهرهای در حرکت   - 14
معماری تندیس گون   - 455
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 452
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 12
آرمان شهرگرایی   - 449
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 445
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
روح مکان   - 443
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
طراحی صنعتی   - 440
معماری فضای داخلی   - 10
معماری منظر   - 434
معماری کوچک مقیاس   - 9
معماری شمایل گون   - 424
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
باز زنده سازی   - 382
درس گفتارهای اتووود   - 9
توسعه پایدار   - 356
بی ینال ونیز   - 9
معماری یادمانی   - 339
جهان علمیْ تخیلی   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 333
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
هنر مدرنیستی   - 321
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماریِ توسعه   - 314
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری سبز   - 309
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 8
آینده گرایی   - 297
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی نئولیبرال   - 282
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 267
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 255
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 254
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 248
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 248
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 247
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 246
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 246
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 242
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 239
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 225
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 218
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 209
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 191
معماری تخت جمشید   - 7
مسکن عمومی   - 188
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
معماری انتقادی   - 183
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
زنان و معماری   - 171
طراحی و پناهجویان   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 164
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
عکاسی   - 161
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 155
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
هنر انتزاعی   - 146
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
هنر گفت و گو   - 133
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
مسکن روستایی   - 133
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
گرافیک   - 126
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
فضای منفی   - 123
منبع شناسی اتووود   - 6
طراحی مبلمان   - 121
معماری و روانشناسی   - 6
معماری ژاپن   - 120
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماری ایران   - 110
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
بلندمرتبه ها   - 104
معماری مصر   - 5
اتووود ـ ایران معاصر   - 88
فرهنگ نفت   - 5
معماری مذهبی   - 86
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
اکسپو   - 76
معماری خوانی   - 4
معماری فاشیستی   - 74
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
ترسیمات معماری   - 71
بلوپرینت   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری هند   - 66
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
معماری چین   - 62
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
گفت و گو با مرگ   - 55
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
ویرانه ها   - 52
معماری و هوش مصنوعی   - 3
مدارس معماری   - 47
معماری و ادبیات   - 3
معماری و هنر انقلابی   - 47
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
زاغه نشینی   - 43
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
جنبش متابولیسم   - 41
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
پداگوژی   - 38
شهرسازی کوچک مقیاس   - 3
معماری دیجیتال   - 38
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری پراجکتیو   - 37
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری کانستراکتیویستی   - 35
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
باهاوس   - 35
معماری جنگلی   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
معماری و نقاشی   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
معماری بیابانی   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
معماری و گیم   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
مدرنیته؛ از نو   - 33
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
طراحی پارامتریک   - 29
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
هنر روسیه   - 28
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
بحران آب   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
اکسپو میلان 2015   - 27
شهرْخوانی با اتووود   - 1
پاویون های سرپنتین   - 24
ده پرسش از هشت معمار   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 3
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 16
آرکی زوم   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 28
آلدو روسی   - 13
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 27
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 35
سوزان سانتاگ   - 4
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 13
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 49
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 9
ارو سارینن   - 28
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 2
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 30
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 17
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گونتا اشتلزل   - 1
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 23
ال لیسیتسکی   - 3
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 68
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 51
لودویگ میس ون دروهه   - 23
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایلین گری   - 7
لوسی رای   - 15
ایوان لئونیدوف   - 4
لویی کان   - 37
بئاتریس کُلُمینا   - 9
لوییس بورژوا   - 8
بال کریشنادوشی   - 4
لُکُربُزیه   - 138
باک مینستر فولر   - 11
لیام یانگ   - 4
برنارد چومی   - 33
مارتین هایدگر   - 27
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 6
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 3
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 21
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 57
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 3
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 67
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 7
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 44
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
نائومی کلاین   - 4
تئودور آدورنو   - 3
نورمن فاستر   - 35
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 7
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 23
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 28
توماس هیترویک   - 30
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 4
واسیلی کاندینسکی   - 1
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 27
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 16
جورجو آگامبن   - 5
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 10
جونیا ایشیگامی   - 3
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 1
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 5
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 1
حسن فتحی   - 5
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 9
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 22
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 9
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 29
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رضا دانشمیر   - 5
کوین لینچ   - 7
رم کولهاس   - 96
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رنزو پیانو   - 30
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیشو کـُـروکاوا   - 6
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 13
ریکاردو بوفیل   - 3
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 187
یوهانی پالاسما   - 12
زیگموند فروید   - 10

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -759
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -357
صنعتی   -101
فرهنگی   -320
گالری   -84
پاویون   -255
هتل   -73
موزه   -250
ورزشی   -65
اداری ـ خدماتی   -229
بهداشتی   -38
مسکونی ـ تجاری   -158
حمل و نقل عمومی   -37
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -130
ویلا   -3
حامی اتووود
مسابقه دانشجویی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
  مسابقه دانشجویی اتووود
ابتذال شر و کشتار بشر؛ هانا آرنت روی پردۀ سینما
اتووود سرویس خبر:   تيم اتووود
1394/04/09
مـنـــــــبـع : tarikhirani.ir نویسنده: راجر برکوویتز؛ ترجمه: شیدا قماشچی
تعداد بازدید : 1796

مجلهٔ نیویورکر در سال ۱۹۶۳ پنج مقاله دربارهٔ آدولف آیشمن، مسئول بخش IV-B-4 ادارهٔ امور مربوط به یهودیان در گشتاپو، به چاپ رساند. پس از انتشار این مقاله‌ها و کتابی که به دنبال آن تحت عنوان “آیشمن در اورشلیم” به قلم هانا آرنت - متفکر سیاسی و فعال در زمینهٔ حقوق یهودیان - به چاپ رسید، یک “جنگ داخلی” (به گفتهٔ ایروینگ هاو) میان روشنفکران نیویورکی در گرفت.

برخی از منتقدین آرنت را یک یهودی یهودستیز و هوادار نازیسم دانستند، جوییش دیلی فوروارد (Jewish Daily Forward) مطالب او را به عنوان “مجادلهٔ وقاحت‌آمیز” محکوم کرد؛ رابرت لاول نحوهٔ به تصویر کشیدن آیشمن را یک “شاهکار” نامید و برونو بتلهایم اثر آرنت را بهترین دفاعیه در برابر “استبداد ضد انسانی” نامید. در تمام شهر، دوستان آرنت به طرفداری از یکی از این دو دسته پرداختند. هنگام برگزاری نشست مجلهٔ دیسنت (Dissent) در هتل دیپلمات، جمعیت زیادی گردهم آمدند تا از سخنرانی آلفرد کازین و رائول هیلبرگ - از برجسته‌ترین محققان هولوکاست و از حامیان آرنت - جلوگیری کنند. لیونل آبل در پارتیزان ریویو (The Partisan Review) نوشت: “تصویر آیشمن در کتاب آرنت بهتر از قربانیانش ترسیم شده است.” با گذشت سال‌ها از آن دوران پرالتهاب، کتاب آیشمن در اورشلیم هنوز بحث برانگیز است. به جای خواندن و درک کتاب، می‌بایست جزء دستهٔ طرفداران بود یا باید آن را محکوم کرد.

هنگامی که از قصد کارگردان آلمانی مارگارت فون تروتا برای ساختن فیلمی دربارهٔ گزارش هانا آرنت از دادگاه آیشمن آگاه شدم، کمی ترسیدم. اما فیلم هانا آرنت در به نمایش درآوردن یک زندگینامه، موفقیتی بی‌نظیر محسوب می‌شود؛ همچنین در نمایش انتقادات اغراق‌آمیزی که در نیم قرن گذشته بر آرنت سایه افکنده است: در حقیقت فیلم موفق شده تا به صورت کاملا باورپذیری بر موضوع کتاب آرنت تمرکز کند.

فیلم با دو صحنهٔ صامت آغاز می‌شود. صحنهٔ نخست ربوده شدن آیشمن توسط موساد است. صحنهٔ دوم هانا آرنت را نشان می‌دهد که در سکوت سیگارش را روشن و سپس دود می‌کند. اطراف او را تاریکی مطلق احاطه کرده است و ما دو دقیقهٔ کامل شاهد سیگار کشیدن او هستیم. باربارا سوکوا (برندهٔ جایزهٔ لولا، معادل جایزهٔ اسکار در آلمان) به زیبایی نقش هانا آرنت را ایفا می‌کند. در این صحنه به آرامی حرکت می‌کند. دراز می‌کشد. نفس عمیق می‌کشد. خاکستر سیگارش بیش از هر چیزی به چشم می‌آید که در تاریکی می‌درخشد. متوجه می‌شویم که هانا آرنت مشغول اندیشیدن است.

اگرچه آرنت روش‌های متعددی را برای بحث ارائه می‌کند، ولی یک موضوع در آن ثابت است: در جوامع مدرن بوروکراتیک، عدم وجود “خیر”، منشا “شر” در انسان نیست بلکه عدم “تفکر” ریشهٔ اصلی اعمال شرورانه است. او به ادعاهای آیشمن در دادگاه اشاره می‌کند: “هرگز بر اساس انگیزهٔ شخصی‌ام رفتار نکردم” و “هیچ وقت تمایلی به کشتن نداشته‌ام ... هرگز از یهودی‌ها متنفر نبوده‌ام”. آرنت می‌نویسد که اگرچه باور کردن این سخنان سخت است ولی غیرممکن نیست. او تاکید می‌کند که “آیشمن لاگو و یا مکبث نیست”. هیچ تبهکاری اعمال شرورانه‌اش را از روی شرارت محض انجام نمی‌دهد.

آیشمن به خدمات مردمی‌اش می‌بالید، احساس مسوولیت و وظیفه‌شناسی‌اش در پیروی از قوانین مورد تقدیر مقامات بالاتر قرار می‌گرفت. او در دادگاه سخنان کلیشه‌ای و مهملات بوروکراتیکش را تا جایی پیش برد که خود را صهیونیستی دانست که “جان صدها هزار یهودی را نجات داده است”. جنایات دهشتناک آیشمن در تقابل با عادی بودن مرد، آرنت را تحت تاثیر قرار داد. حیرت او از این بود که فجیع‌ترین جنایات بشری نه به دستور قاتلی با اختلالات روانی بلکه توسط لوده‌ای کوته‌فکر انجام گرفته است. در اینجاست که “ابتذال شر”، مهم‌ترین بحث آرنت که کمتر درک شده است، معنی می‌یابد. قتل یکی از بستگان می‌تواند از روی کینه‌توزی انجام گیرد، وحشی‌گری می‌تواند انگیزهٔ بسیاری از جنایات باشد؛ اما میان یک قتل کینه‌توزانه و یک نسل‌کشی سازمان یافته اختلاف بسیار زیادی وجود دارد. بر اساس بحث “ابتذال” آرنت، افراد بی‌فکری چون آیشمن توانایی آن را ندارند که به صورت آگاهانه از عرف معمول منحرف شوند تا به اطاعت از شر بپردازند.

روانشناس مشهور استنلی میلگرام تحت تاثیر دادگاه آیشمن آزمایش‌های مشهورش را انجام داد. او از مردم عادی در شهر در نیو هیون (New Haven) خواست تا در یافتن روش‌های آموزشی جدید برای دانشجویان، به محققان کمک کنند و با روش دردناک و کشندهٔ شوک الکتریکی، دانشجویانی که در پاسخ دادن اشتباه کرده‌اند را تنبیه کنند. اکثر داوطلبین در انجام آنچه که از آن‌ها خواسته شده بود تردید نکردند و از شوک الکتریکی استفاده کردند. میلگرام نتیجه گرفت که اکثر مردم از دستورها اطاعت می‌کنند حتی اگر بر خلاف عقاید درونی‌شان باشد؛ به عقیدهٔ میلگرام اطاعت لزوما به معنای حمایت نیست.

آرنت با میلگرام هم‌عقیده نبود؛ او تاکید داشت که اطاعت با مسوولیت همراه است. او بسیار متعجب بود از اینکه منتقدینش می‌پنداشتند که انسان‌های متفکر و فرهیخته نیز می‌توانند همچون آیشمن رفتار کنند. نگران بود که آزمایشاتی همچون آزمایش میلگرام ضعف‌های اخلاقی را بدیهی و فراگیر جلوه دهد. برخوردهای بسیار تند منتقدین با کتابش و اصرار آن‌ها برای ساختن هیولایی از آیشمن را، نشان از ترس آن‌ها می‌دانست. ترس از اینکه عدم‌ استقلال اخلاقی و فکری‌شان، آن‌ها را نیز به پیروی کورکورانه از دستورات وا دارد.

آگاه از خطر عدم تفکر، آرنت تمام عمرش را به تفکر دربارهٔ “تفکر” پرداخت. اولین سوال را مطرح کرد که آیا تفکر می‌تواند ما را از شرایطی نجات دهد که در آن – اگر نه اکثریت- که تعداد زیادی از مردم حاضر هستند تا در جنایات سازمان‌یافتۀ حکومتی همچون قتل‌عام شش میلیون یهودی همکاری کنند؟

تفکری که طبق نظر آرنت، توانایی آن را دارد تا در برابر ساده‌انگاری، کلیشه‌ها و عرف و قراردادها مانع ایجاد کند. آرنت معتقد است که فقط تفکر است که می‌تواند شأن انسانی‌مان را یادآوری کند و به ما این آزادی را بدهد تا از نوکرمآبی بپرهیزیم. به عقیدهٔ او این نوع تفکر آموختنی نیست و تنها می‌توان با مثال و نمونه آن را درک کرد. ما نمی‌توانیم تفکر را از سوال و جواب‌های دینی یا مطالعه بیاموزیم. فکر کردن را فقط از طریق تجربه می‌توان آموخت، با الهام گرفتن از کسانی که طرز تفکر آن‌ها ما را شیفتهٔ خود ساخته است، کسانی که در مواجه با آن‌ها از تمایزشان با باقی افراد آگاه می‌شویم.

فون تروتا در به نمایش درآوردن این “تمایز” بسیار موفق عمل می‌کند. هانا آرنت در میان خبرنگاران ایستاده است و افرادی را می‌نگرد که به فجایع هولوکاست شهادت می‌دادند- در اینجا فون تروتا از تصاویر مستند دادگاه استفاده می‌کند- آرنت به وضوح متاثر شده است، با چشمانی گشوده در حالیکه چانه‌اش را روی دستانش قرار داده است در بهت فرو رفته است. پس از آنکه یکی از شاهدان از حال می‌رود، (آقای دینور از اینکه به او تذکر دادند تا نظریاتش دربارهٔ ستاره‌شناسی و مصلوب کردن مسیح را مطرح نکند، بسیار ناراحت شد) هانا آرنت دادگاه را ترک کرده و سعی می‌کند تا راهش را از میان اسرائیلی‌هایی که با رادیوهایی در دست بر جایشان میخکوب شده‌اند، بیابد. به عقیدهٔ آرنت این چنین غرقه بودن در مسایل احساسی است که آن‌ها را از کوچکترین تلاشی برای انجام رفتار عادلانه با محکوم، باز می‌دارد. آنچه که دیگران آن را بی‌تفاوتی و گوشه‌گیری آرنت می‌دانند در اینجا به صورت یک شجاعت اخلاقی به چشم می‌آید، رهایی او از سنت‌ها و تمرکز فیلسوفانه‌اش بر همهٔ مسائل.

اهمیت کتاب آیشمن در اورشلیم در نتیجه‌گیری درست یا غلط آرنت از آدولف آیشمن نیست. قدرت این کتاب در نیروی تفکر آرنت است. این کتاب قضاوتی است دربارهٔ یک دادگاه، روندی که طی آن با اعمال شرورانهٔ یک انسان کنار می‌آییم. بررسی این دادگاه از امتیازات فیلم “هانا آرنت” است؛ فیلمنامه‌ای که توسط فون تروتا و پم کتز نوشته شده و تلاشی است موفق برای عمل ناممکن به تصویر در آوردن تفکر.

در یکی از فلش‌بک‌های فیلم، هایدگر استاد سابق آرنت که رابطهٔ عاشقانه‌ای نیز با او داشت، به آرنت می‌گوید: “انسان متفکر همیشه تنهاست.” به استثنای چندین صحنه، هانا آرنت در مدت زمان فیلم، تنهاست. هیچ کس همراه او نیست مگر افکارش و سیگارش. این امکان وجود داشت که سیگار آرنت به یک نماد بدیهی و کلیشه‌ای تبدیل شود. اما این اتفاق نمی‌افتد، سیگار آرنت همراه با نفس‌هایش می‌تپد و او در سکوت، گوش فرا می‌دهد. سکوت سنگین او در طول فیلم است که بیننده را تحریک می‌کند تا به همراه آرنت تفکر کند، تفکر دربارهٔ آنچه که او مشاهده می‌کند و مفهوم آن. نقش مخاطب از یک بیننده تغییر می‌کند و به تفکر همراه آرنت ارتقا می‌یابد. اندیشه‌های او تکامل می‌یابد و در انتهای فیلم به سخن می‌آید، فیلم در سخنرانی آرنت برای دانشجویان یک کالج کوچک لیبرال به اوج خود می‌رسد. این مونولوگ هفت دقیقه‌ای، نتیجهٔ تمام شواهدی است که در طول فیلم انباشته شده‌اند و بسیار تاثیرگذار است. آرنت نتیجه می‌گیرد: “ناتوانی در امر تفکر باعث شد تا مردم عادی شرارت را در بزرگترین مقیاس انجام دهند، تا حدی که بی‌سابقه بود. دانش بیانگر میزان تفکر نیست بلکه قابلیت تشخیص خیر و شر است که اهمیت دارد، تشخیص زیبایی از زشتی. امیدوارم که تفکر به مردم این قدرت را بدهد که در این لحظات حساس، مانع وقوع فجایع بیشتری شوند.” سخنرانی پایانی فیلم یکی از ماهرانه‌ترین صحنه‌هایی است که در اهمیت تفکر به تصویر درآمده است.

تفکری که مد نظر آرنت است نیازمند غرور است، احساس تفاوت میان خود و دیگران، حتی نوعی از تکبر و خودبینی، که فون تروتا در فیلمش آن را ستایش می‌کند. فیلم به خوبی به این جنبه از شخصیت آرنت و در حقیقت “تفکر” می‌پردازد و از این واقعیت که آرنت اعتماد به نفس و متمایز دانستن خود را لازمهٔ شخصیت می‌داند، طفره نمی‌رود. همانند نوشته‌های امرسون، نوشته‌های آرنت نیز اتکا بر خود را یک فضیلت می‌شمارد. برای او، آرزوی دموکراتیک ما برای برابری ـ همانندی با دیگران و قضاوت نکردن آن‌ها - با مشکل عدم تفکر درهم تنیده شده‌اند.

با در نظر داشتن پیچیدگی‌های ثبت واقعیت، اشتباهاتی در فیلم وجود دارند که می‌توان به آن‌ها اشاره کرد. برای نمونه جملاتی که توسط گرشوم شولم نوشته شده‌اند در فیلم توسط کرت بلومنفلد بیان می‌شوند. مسالهٔ مهم‌تر اینکه هیچ فرد یهودی در فیلم از آرنت دفاع نمی‌کند و این تصور اشتباه را در بیننده پدید می‌آورد که هیچ‌کدام از روشنفکران یهودی نتوانستند نوع بینش آرنت را درک کنند.

اما اشتباه دیگری که فون تروتا مرتکب می‌شود تصور اوست از نحوهٔ دیدار زیگفرید مزز، دوست و همکار آرنت در بنیاد صهیونیستی آلمان و از اعضای دولت اسرائیل، که در سوئیس به دیدار آرنت رفت تا از او بخواهد تا انتشار کتاب آیشمن در اورشلیم را متوقف کند. این دیدار در فیلم به صورت تهدید‌آمیز نشان داده شده است در حالیکه یک ملاقات دوستانه بوده است. می‌توان از تلاش فون تروتا برای بیش از حد دراماتیک نشان دادن وقایع چشم‌پوشی کرد زیرا فیلم در نهایت موفق شده است که فعل “تفکر” را به خوبی دراماتیزه سازد.

ساختن یک فیلم دربارهٔ یک متفکر کار پیچیده‌ای است؛ اما از آن مهم‌تر، باورپذیر و تاثیرگذار کردن چنین فیلمی است که یک پیروزی بزرگ به شمار می‌رود. هانا آرنت اگر امروز می‌بود از میزان تاثیرگذاری این فیلم پس از پنجاه سال مباحثه متعجب می‌شد. میزان تاثیر این فیلم بر عموم مردم همان چیزی است که او از چاپ کتابش انتظار داشت.

فیلم فون تروتا در ابتدا “جدال” نام داشت ولی سپس به “هانا آرنت” تغییر کرد. اما می‌توانست چنین نامگذاری شود: ماهرانه‌ترین برداشت از فلسفهٔ آرنت برای جلب افکار عمومی؛ نام جذابی است اما می‌تواند در فروش فیلم تاثیر منفی بگذارد.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

اندیشیدن در نه روایت؛ از هانا آرنت تا موریس مرلوـ پنتی
هانا آرنت به روایت مارگارته فون تروتا ؛ برشي از زندگي يك فيلسوف سياسي
طراحان، معماران و قدرت از جورجیو دِ کریکو تا البر اشپیر
تراشه های کانسپچوال ـ هانا آرنت ؛ نقش طراحی و توانایی داوری کردن
هانا آرنت به مصاف آدولف آیشمن می‌رود
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group