معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1401
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1348
معماری مجازی   - 22
نظریه معماری   - 1040
جشن نامه اتووود   - 21
طراحي داخلي   - 955
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
سازه های شهری   - 900
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
تکنولوژی ساخت   - 886
پردیس ویترا   - 18
معماری حوزه عمومی   - 814
معماری و رسانه   - 18
مرزهای معماری   - 811
معماری کوچک مقیاس   - 17
نظریه شهری   - 742
معماری و نقاشی   - 17
المان شهری   - 740
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نگاه نو به سكونت   - 737
جهان علمیْ تخیلی   - 17
معماری و سیاست   - 640
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
کلان سازه   - 632
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری مدرن   - 561
معماری ـ موسیقی   - 15
معماری پایدار   - 538
معماری بایومورفیک   - 15
منتقدان معماری   - 505
شهرهای در حرکت   - 14
آرمان شهرگرایی   - 482
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
روح مکان   - 475
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 474
معماری و روانشناسی   - 13
طراحی صنعتی   - 470
معماری و هوش مصنوعی   - 12
معماری تندیس گون   - 469
معماری و گیم   - 11
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 458
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 11
معماری منظر   - 454
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری شمایل گون   - 431
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
باز زنده سازی   - 397
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
توسعه پایدار   - 377
بی ینال ونیز   - 10
هنر مدرنیستی   - 377
درس گفتارهای اتووود   - 9
آینده گرایی   - 374
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری یادمانی   - 356
معماری و ادبیات   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 334
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
معماریِ توسعه   - 332
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماری سبز   - 320
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
طراحی نئولیبرال   - 308
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 286
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 273
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 262
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 261
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 259
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 253
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 252
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 251
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 248
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 244
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 229
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 220
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 219
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 201
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 200
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 194
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 191
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 178
معماری تخت جمشید   - 7
هنر انتزاعی   - 176
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
معماری ـ سینما   - 174
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
گرافیک   - 159
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
فضای منفی   - 147
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
مسکن روستایی   - 141
طراحی و پناهجویان   - 7
هنر گفت و گو   - 140
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری ژاپن   - 126
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
طراحی مبلمان   - 126
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
معماری ایران   - 114
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
بلندمرتبه ها   - 112
معماری خوانی   - 6
ترسیمات معماری   - 104
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری و فاجعه   - 94
معماری بیابانی   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 88
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماری مذهبی   - 87
معماری جنگلی   - 6
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری فاشیستی   - 80
معماری مصر   - 5
اکسپو   - 79
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
فرهنگ نفت   - 5
معماری هند   - 66
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری چین   - 63
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 63
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 62
بلوپرینت   - 4
مدرنیته؛ از نو   - 61
اتووودْ آبزرور   - 4
ویرانه ها   - 58
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
اقتصادِ فضا   - 57
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
گفت و گو با مرگ   - 56
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
مدارس معماری   - 50
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
زاغه نشینی   - 48
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
پداگوژی   - 44
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 43
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری دیجیتال   - 43
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
معماری پراجکتیو   - 43
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
جنبش متابولیسم   - 42
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 41
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
باهاوس   - 39
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
هنر روسیه   - 35
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
فیلوکیتکت   - 33
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
طراحی پارامتریک   - 30
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
بحران آب   - 29
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معماری فضای داخلی   - 28
شهرْخوانی با اتووود   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 22

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
زیگموند فروید   - 11
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان بودریار   - 3
آرشیگرام   - 7
ژان نوول   - 22
آرکی زوم   - 4
ژاک دریدا   - 18
آلبرت پوپ   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلدو روسی   - 13
ژیل دلوز   - 29
آلوار آلتو   - 19
سائول باس   - 7
آلوارو سیزا   - 9
ساسکیا ساسن   - 9
آن تینگ   - 4
سالوادور دالی   - 2
آنتونی گائودی   - 27
سانا   - 5
آنتونی وایدلر   - 5
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونیو نگری   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنیش کاپور   - 8
سو فوجیموتو   - 11
آی وِی وِی   - 34
سوپراستودیو   - 9
اُ ام اِی   - 40
سورِ فِهْن   - 6
اتوره سوتساس   - 7
سوزان سانتاگ   - 8
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شاشونا زوبوف   - 2
ادوارد برتینسکی   - 1
شیگرو بان   - 33
ادوارد سعید   - 13
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سوجا   - 10
فدریکو بابینا   - 30
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک گهری   - 49
ادولف لوس   - 8
فرانک لوید رایت   - 45
ارو سارینن   - 28
فرای اوتو   - 10
اریک اوون موس   - 13
فردا کولاتان   - 2
اریک هابسبام   - 2
فردریک جیمسون   - 2
استن آلن   - 4
فرشید موسوی   - 3
استیون هال   - 32
فمیهیکو ماکی   - 4
اسلاوی ژیژک   - 17
فیلیپ جنسن   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
گونتا اشتلزل   - 1
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لبس وودز   - 25
الیس راستورن   - 111
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 53
لودویگ لئو   - 3
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ میس ون دروهه   - 25
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
ایلین گری   - 7
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایوان لئونیدوف   - 4
لوسی رای   - 15
بئاتریس کُلُمینا   - 9
لویی کان   - 37
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 11
لُکُربُزیه   - 142
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنو زوی   - 7
مارتین هایدگر   - 29
بنیامین برتون   - 8
مارسل بروئر   - 7
بوگرتمن   - 1
مارشال برمن   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانفردو تافوری   - 16
پائولو سولری   - 4
مانوئل کاستلز   - 2
پاتریک شوماخر   - 3
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پال گلدبرگر   - 1
مایکل سورکین   - 4
پرویز تناولی   - 2
مایکل گریوز   - 6
پری اندرسون   - 3
محمدرضا مقتدر   - 4
پل ویریلیو   - 22
مخزن فکر شهر   - 1
پیتر آیزنمن   - 58
مـَــس استودیو   - 3
پیتر برنس   - 3
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 68
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 7
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 8
میشل فوکو   - 46
تئودور آدورنو   - 5
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 35
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 30
هرزوگ دی مورن   - 28
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 4
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 27
جورجو آگامبن   - 5
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جونیا ایشیگامی   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ولف پریکس   - 1
جین جیکوبز   - 2
ونگ شو   - 8
چارلز جنکس   - 7
ویتو آکنچی   - 12
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز کوریا   - 15
ک. مایکل هیز   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کارلو اسکارپا   - 12
حسن فتحی   - 5
کازو شینوهارا   - 1
حسین امانت   - 3
کازیو سجیما   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کالین روو   - 1
داریوش آشوری   - 1
کامران دیبا   - 13
داریوش شایگان   - 13
کامرون سینکلر   - 11
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستفر الکساندر   - 2
دنیس اسکات براون   - 10
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کریم رشید   - 5
دیوید رُی   - 2
کلر استرلینگ   - 2
دیوید گیسن   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید هاروی   - 25
کنت فرمپتن   - 14
رابرت نوزیک   - 2
کنزو تانگه   - 9
رابرت ونتوری   - 29
کنستانتین ملنیکف   - 3
رُدولف شیندلر   - 7
کنگو کوما   - 47
رضا دانشمیر   - 5
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رم کولهاس   - 100
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 30
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 6
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 4
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 190
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -774
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -375
صنعتی   -102
فرهنگی   -329
گالری   -84
پاویون   -264
هتل   -75
موزه   -254
ورزشی   -65
اداری ـ خدماتی   -232
بهداشتی   -40
مسکونی ـ تجاری   -161
حمل و نقل عمومی   -37
تفریحی   -154
ویلا   -6
اموزشی   -133
زاغه نشینی   -5
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
مدرنیست های واقعی چه کسانی هستند؟
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1397/01/22
مـنـــــــبـع : www.nytimes.com
تعداد بازدید : 1129

نوشتار پیش رو با عنوان "مدرنیست های واقعی چه کسانی هستند؟" به بررسی انتقادی کتاب تجربهٔ مدرنیته: هر آن‌چه سخت و استوار است دود می‌شود و به هوا می‌رود؛ از مارشال برمن توسط لئو برسانی به سال  1982 می پردازد. برای درک بهتر اشارات و تحلیل های این متن، آشنایی با مباحث مطرح شده در کتاب تجربهٔ مدرنیته پیشنهاد می شود.

مارشال برمن، برونکس را دوست دارد. برمن، در پایان کتاب  تجربهٔ مدرنیته پیشنهاد می دهد چنانچه راه حلی وجود نداشته باشد، کمینه یک مُسَکن فرهنگی برای ناهنجاریِ شهری ای که محل سکونت مورد علاقه اش را تبدیل به مدلی ناهنجار از رشد شهری کرده، وجود خواهد داشت. انتقام برمن از این هیولا که توسط رابرت موزس ساخته شده است، (بزرگراه برونکس)، تصور یک نقاشی دیواری غول پیکر است که در تعدادی از سبک های کاملا متفاوت روی هشت مایل از دیوارهای حائل آجری و بتنی  کنار بزرگراه اجرا می شود. این اثر هنری وضعیت کنونی هولناک را با تصویری از تاریخ با شکوه برونکس تا امواج بزرگ مهاجرت در آغاز قرن حاضر به چالش می کشد. در پایان نقاشی برونکس (در '' مرز میان برونکس و جهان '')، یک کمان دایره ای وجود خواهد داشت که باد شده است، تصویر آن توامان نشان دهنده یک تایر خودرو و یک نان شیرینی حلقوی است. هنگامی که به طور کامل باد می شود و سفت است، مانند یک نان شیرینی حلقوی غیر قابل هضم به نظر می رسد، اما به عنوان یک تایرخودرو  برای گریزی سریع، ایده آل خواهد بود؛ و هنگامی که نرم است، به عنوان یک تایر، خطرناک می باشد، اما به عنوان یک نان شیرینی، ما را  به ساکن شدن و خوردن دعوت می نماید.

کیفیت مضر مبهم  این کمان خمیر مانند و همین طور تهدید ایمنی ترافیکی را که  نقاشی دیواری به سبب جاذبه بصری ایجاد می کند، فراموش نمایید. این واقعیت را فراموش کنید که چنین رشد جاه طلبانه ای عمدتاً توسط غیر برونکسی ها از طریق آن منطقه به سمت اجتماعات کمتر آسیب دیده از فقر، ویرانی و جرم وجنایت با سرعت انجام خواهد شد. موضوع مهم این است، مسئله محوری مخاطبان نقاشی دیواری؛ در پیش بینی هیجان انگیز برمن از اثر فرهنگی سودمند خویش تا حد زیادی از بین رفته است. نقاشی دیواری برونکس مانند "خورشید پورتوریکو" اثر "رافائل فرر"، (یک قوس عظیم منتهی به باغ خیابان فاکس که از فولاد ساخته شده است و "بهشت گرمسیری از دست رفته"  را فرا می خواند)، می تواند به افراد کمک کند که "در مسیر تاریخی و جسورانه ای که در حال گذار از آن هستند -و خود ما- جایی که می روند و اینکه چه کسی هستند را درک کنند.'' برمن اضافه می کند: "امیدوارم (دروازه فرر) به آنها کمک کند." ''من می دانم که آن  به من کمک می کند و به نظر می رسد که مدرنیسم در مورد این امر  است.'' و کتاب مارشال برمن  نیز در همین مورد است. قدری نابخردی در مورد نقاشی دیواری بزرگراه برونکس در پایان، از استدلالی بسیار بلندپروازانه در مورد مدرنیته استخراج می شود، استدلالی که در آن زمان، ساده و نامتجانس بود. با توجه به نظر برمن، عصر مدرن با ریشه های مدرنیته خود قطع ارتباط کرده است. حتی کار بیشتر هنرمندان و متفکران معاصر باستعداد، نشان می دهد که " ... ما ارتباط  میان  فرهنگ و زندگی را شکستیم، تکه تکه کرده ایم و  از دست داده ایم." مدرنیست های امروزی در مقایسه با مدرنیست های قرن نوزدهمی،  به ما "پهن شدگی رادیکالی از پرسپکتیو و آب رفتگی محدوده ی تخیلی را ارائه می دهند." نویسندگان قرن نوزدهم به طور همزمان از علاقه مندان و دشمنان زندگی مدرن بوده اند، که به طور خستگی ناپذیری با ابهامات و تناقضات مبارزه می کردند . "آنها برخوردی عمیق تر از امروز ما داشتند، بیشتر همدلی با  و ایمان به، مردان و زنان مدرن همکار خود". یک "احساس بزرگتر" از انسان مدرن به مثابه سوژه -به مثابه  یک موجود زنده قادر به پاسخ، قضاوت و عمل در، و بر روی جهان. "برمن در پیش فرض ناخوشایند "گرایش های اخیر" به جداسازی فرهنگ مدرنیستی از تکنیک های اجتماعی و فرآیندهای مدرنیزاسیون، پیشنهاد می دهد  به متفکران قرن نوزدهم بازگردیم که "مدرنیته به مثابه یک کل" را تجربه می کردند و مدل "مدرنیزم دینامیک و دیالکتیکی" را در مقابل مدرنیزاسیون غیر انسانی و طبقه بندی شده امروزه ارائه داده اند. بنابراين برمن پیشنهاد خوانش گوته، ماركس، بودلر و چندين نويسنده روسی قرن نوزدهم را  می دهد، در ايمان به اینکه  "... بازگشت به عقب مى تواند راهى براى پيشرفت باشد: که یادآور شود مدرنیسم های قرن نوزدهمی می توانند به ما چشم انداز و شجاعت لازم را برای ایجاد مدرنیسم های قرن بیست و یکمی بدهد.'' این نیروبخشی بدلیل یاد آوری  روابط اجتناب ناپذیر مابین واقعیت های مدرنیزاسیون صنعتی و مدرنیسم فرهنگی که  برمن می نویسد، گاهی اوقات این واقعیت ها را  دست نخورده و نامحدود معرفی می کند و آن ها را تحسین می نماید.  برمن خواندن مارکس را پیشنهاد می دهد "... در مقابل همه ی حملات مارکس علیه  اقتصاد بورژوایی، او مشتاقانه، ساختار هویتی که این اقتصاد تولید کرده است، را می پذیرد.'' باید اضافه کنم که برمن در ارائه روایت، خوب عمل می کند: گزارشات او از ساختمان سن پترزبورگ و کارهای بارون هاسمن در پاریس و رابرت موزس در نیویورک خواندنی هستند. در نهایت، تقریبا هر صفحه ای حاوی نشان گرهایی از "هر آن‌چه سخت و استوار است دود می‌شود و به هوا می‌رود" است. این عنوان از "مانیفست کمونیست" می آید، یک نوع اراده ی خوب قوی، یک خلوص، یک شایستگی و یک شور و شوق برای جنبه های قطعی مدرنیته (مخصوصا خیابان های شهر) که نمی توانند بطور محض ما را لمس کنند.

متاسفانه، بیشتر (یا کمتر) از شور و اشتیاق و اراده خوب در این کتاب سخن به میان می آید. اول از همه، کیفیت اندیشه ای که در چنین مواردی نشان داده شده است، عبارت است از: ''همانطور که همه می دانند، روسو مردی عمیقا مشکل دار بود." "بی اعتنایی ممتد نسبت به حوزه های جدید اندیشه و عمل، فاوست آمده تا احساسات و ترس های گرچن را احساس می کند." "اگر مجبور بودیم نخستین مدرنیست را معرفی کنیم،  قطعا بودلر، آن مرد خواهد بود." "اما برخورد و همگرائی مدرنیته ها حتی در بخش های کاملا مدرن امروز جهان ادامه می یابد؛ آنفلوآنزای پترزبورگ، هوای نیویورک، میلان، استکهلم، توکیو، تل آویو را تحت تاثیر قرار می دهد، و ضربه هایی ممتد وارد می سازد."

افزون بر این؛ "هر آن‌چه سخت و استوار است دود می‌شود و به هوا می‌رود" بدون قضاوت های بی قید و شرط نیست. این احتمالا می تواند به معنای "ساختارگرایی" باشد (هرچند ممکن است برمن هم به این معنی بکار برده باشد) که "به سادگی پرسش مدرنیته - همراه با پرسش های دیگر درباره خود و تاریخ - از نقشه حذف می شود"؟ و حتی خوانندهء متقاعد نشده از تلاش های میشل فوکو جهت توصیف اینکه چگونه می توانیم در مقابل حرکت قدرت سرکوبگر در جامعه مقاومت کنیم، نمی تواند ادعا کند که ..." فوکو امکان هر گونه آزادی را در خارج یا درون بینش های شان رد می کند (مانند موسساتی همچون زندان ها، بیمارستان ها و تیمارستان ها)."

چنین بیانیه های بی قید و شرطی در اندیشه های معاصر به طور جدی تئوری برمن را تضعیف می سازد. استدلال جهت  ارتباط معاصر مدرنیسم   قرن نوزدهمی، به ناکافی بودن نارسایی های نشان داده شده نسخه های  اخیر مدرنیسم بر حسب  زندگی مدرن بستگی دارد. نارسایی هایی که ادعا شده اند اما هرگز مورد مطالعه قرار نگرفته اند. اما شاید  حتی درایجاد این استدلال مخالف نسبت به امر مخاطره پذیر  برمن بیش از حد آسان گیر باشیم. اگر (یک اگر بزرگ) مدرنیسم قرن بیستم بدون هیچ حس "عمق" یا حس "انسان مدرن به مثابه سوژه" باشد، پس این وضعیت ما است و هیچ میزان از نقل قول  گوته آن را تغییر نخواهد داد. منظورم این نیست که باید خوانش گوته و بودلر را متوقف کنیم، و به این معنی نیست که وضعیت ما هرگز تغییر نخواهد کرد. منظورم این است مدرنیسمی که مارشال برمن از آن استقبال می کند برآمده از آگاهی مدرنیسمی است که مورد تحسین خود برمن قرار می گیرد. افزون بر این، انکار قطعی گفتمان انسانی از "عمق"، "یکپارچگی" و "وحدت" در زندگی انسانی، بسادگی با تحسین و تکرار جدلی آن گفتمان مورد رسیدگی قرار می گیرد.

برمن این گفتمان را به مثابه یک پیش فرض تاریخی در نظر می گیرد و آنرا برای قضاوت هر دو متفکرانی که سعی کرده اند خود را از فرضیاتی که در زیر چنین شرایطی قرار دارند حذف کنند و متفکرانی که این مفروضات را ابداع کرده یا حداقل با آن ها موافقت کرده اند؛ بکار می برد. نیازی به گفتن نیست که دومی در چنین مقایسه ای بهتر است. با این وجود، تاریخ در این ارتقاء، بدون شک از یک ایدئولوژی خاص بشریت به یک وضعیت تئولوژیک در تاریخ مدرن گریخته است. مطمئنا حقیقت این است که برمن بسادگی یک انسان گرایی خوش بینانه را به هر چیزی که امروز ممکن است وجود داشته باشد ترجیح می دهد. این ترجیح احتمالا از او  یک نظریه پرداز شایسته تر نسبت به بسیاری از نظریه پردازان پست مدرن ساخته است، "اما این امر هیچ جایگزینی برای مطالعه آن شرایط تاریخی نیست که در لحظات مختلف امکان ظهور انواع گوناگونی از گفتمان انسانی را فراهم می آورد." برمن، تقلیدی مضحک از خشم از قبل موجود، جهت ارتباط مرسوم از جریان ضد فرهنگ  دهه شصت ارائه می دهد. ناکامی در خصوص شرایط ویژه  گفتمان های ویژه  به طور جدی منجر به بیانیه ای فوق العاده درباره پدیده "آنفلوآنزا"ی  قرن نوزدهم پترزبورگ شد که بر تمام پایتختهای جهان معاصر ضربه زد و و همچنین به شناسایی عجیب و غریب از محل ساخت و ساز بزرگراه برونکس با پروژه توسعه اقتصادی در 'قسمت دوم  فاوست"، و یا  شهر نیویورک با '' جنگل نمادها ی بودلری" پرداخت .

اما برمن با سهولت وصف ناپذیری میان ادبیات و جامعه حرکت می کند؛ او حتی از هنرمندان به مثابه "قانون گذاران غیرقانونی جهان" صحبت می کند. برای رد چنین حرمت گزینی های  فرهنگی ممکن است به برخی از استدلال های دشوار هدایت شویم. به عنوان نمونه، ممکن است به شناسایی قدرت ادبیات با ناتوانی قانونگذاری آن بپردازیم، که استدلال می کند نیروی انتقادی (و سیاسی آن)  نه در فرم های زندگی که  فریبنده پیشنهاد می دهد، بلکه بر پایداری است که نشان دهنده ماهیت پروبلماتیک معانی در بیانات انسانی ست.  به این ترتیب ادبیات ممکن است ما را نسبت به اهداف قهرآمیز که به نظر می رسد با همه گفتگوهای قانونگذارانه، به طور ذاتی سازگار باشند، محتاط سازد.

اما به دنبال چنین خطوط فکری، البته سوء ظن بزرگی در بسیاری از مناطق جامعه ما مشاهده شده است. انتشار کتاب مارشال برمن -و حتی بیشتر بررسیهای جدی که قبلا ارائه داده است- به عنوان یکی دیگر از نشانه های وضعیت کنونی اندیشه در آمریکا جالب توجه است. یکی از نتایج  رد این  تفکر دشوار توسط برخی محافظه کاران فرهنگی در ایالات متحده، ملاحظه ای است که انتظار می رود به آن برسیم: "هر آن‌چه سخت و استوار است دود می‌شود و به هوا می‌رود" و هیچ نشانه ای وجود ندارد آنفلوانزای فکری انگلوساکسون که از این کتاب منتشر می شود، کاری انجام دهد اما، در زبان سرگرم کنندهِ بی قید و شرط مارشال برمن "ضربه می زند و می زند".



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

اکتشافات پارامتریک به منظور خلق اثری شمایل گون؛ هرمنوتیک نشستن
تراشه های کانسپچوال ـ مونومنتالیتی در معماری لویی کان به روایت ویلیام جی آر کرتیس
طرح پیشنهادی پارکینگ هنگ کنگ ، معماران استودیو اینترفیس
بازْطراحیِ قلب یک شهر؛کوپ هیملبلا و بازخوانی مفاهیم بنیادین شهری در مِلوُن سِنا
تراشه های کانسپچوال ـ شهرسازی رادیکال؛ از شهر بدون معمارِ آرکی زوم تا معماری بدون شهرِ سوپرْ استودیو
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group