معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1316
جنبش متابولیسم   - 41
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1076
معماری و هنر انقلابی   - 39
نظریه معماری   - 912
ترسیمات معماری   - 38
طراحي داخلي   - 869
زاغه نشینی   - 37
سازه های شهری   - 849
درگذشت زاها حدید   - 34
تکنولوژی ساخت   - 830
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 33
مرزهای معماری   - 759
اکسپو شانگهای 2010   - 33
معماری حوزه عمومی   - 693
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 32
المان شهری   - 687
معماری دیجیتال   - 31
نگاه نو به سكونت   - 674
معماری کانستراکتیویستی   - 31
نظریه شهری   - 656
معماری پراجکتیو   - 29
کلان سازه   - 592
طراحی پارامتریک   - 29
معماری پایدار   - 502
اکسپو میلان 2015   - 27
معماری و سیاست   - 493
بحران آب   - 27
منتقدان معماری   - 461
هنر روسیه   - 26
معماری تندیس گون   - 446
مدارس معماری   - 24
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 428
پاویون های سرپنتین   - 22
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 425
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری منظر   - 420
جشن نامه اتووود   - 21
معماری شمایل گون   - 415
معماری مجازی   - 20
آرمان شهرگرایی   - 414
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
روح مکان   - 406
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
طراحی صنعتی   - 394
پردیس ویترا   - 18
معماری مدرن   - 379
پداگوژی   - 18
باز زنده سازی   - 361
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
توسعه پایدار   - 349
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری یادمانی   - 330
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
تراشه های کانسپچوال   - 330
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 15
معماری سبز   - 302
فیلوکیتکت   - 14
معماریِ توسعه   - 291
معماری ـ موسیقی   - 14
اتووود کلاسیک   - 261
معماری بایومورفیک   - 14
طراحی نئولیبرال   - 253
شهرهای در حرکت   - 12
بدنه سازی شهری   - 251
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
معماری محلی   - 245
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری محدود   - 242
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری ارزان   - 241
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
تغییرات اقلیمی   - 241
باهاوس   - 9
معماری تجربی   - 241
درس گفتارهای اتووود   - 9
محوطه سازی   - 236
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
کتابخانه ی اتووود   - 233
مدرنیته؛ از نو   - 8
هنر مدرنیستی   - 228
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
بنای محدود   - 220
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 217
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
آینده گرایی   - 206
معماری تخت جمشید   - 7
گرمایش زمین   - 203
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 185
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
مسکن حومه شهری   - 185
طراحی و پناهجویان   - 7
مسکن عمومی   - 184
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 157
بی ینال ونیز   - 7
معماری انتقادی   - 136
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
مسکن روستایی   - 130
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
زنان و معماری   - 129
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
هنر گفت و گو   - 126
فرهنگ نفت   - 5
عکاسی   - 126
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
هنر انتزاعی   - 111
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
معماری ژاپن   - 109
معماری مصر   - 4
معماری ایران   - 106
بلوپرینت   - 4
معماری ـ سینما   - 102
اتووودْ آبزرور   - 4
گرافیک   - 101
منبع شناسی اتووود   - 4
بلندمرتبه ها   - 100
معماری خوانی   - 4
فضای منفی   - 96
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
جهان علمیْ تخیلی   - 3
اتووود ـ ایران معاصر   - 86
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
معماری مذهبی   - 85
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
طراحی مبلمان   - 82
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
اکسپو   - 75
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری هند   - 62
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معماری چین   - 61
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 1
معماری فاشیستی   - 59
ده پرسش از هشت معمار   - 1
گفت و گو با مرگ   - 46
شهرْخوانی با اتووود   - 1
ویرانه ها   - 43
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
رینر بنهام   - 2
آراتا ایسوزاکی   - 16
رینهولد مارتین   - 5
آرشیگرام   - 6
ریکاردو بوفیل   - 3
آرکی زوم   - 4
زاها حدید   - 187
آلبرت پوپ   - 2
زیگموند فروید   - 8
آلدو روسی   - 13
ژان بودریار   - 3
آلوار آلتو   - 19
ژان نوول   - 22
آلوارو سیزا   - 9
ژاک دریدا   - 13
آن تینگ   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آنتونی گائودی   - 27
ژیل دلوز   - 18
آنتونی وایدلر   - 5
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونیو نگری   - 3
سالوادور دالی   - 2
آنیش کاپور   - 8
سانا   - 5
آی وِی وِی   - 34
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
اُ ام اِی   - 33
سدریک پرایس   - 3
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سو فوجیموتو   - 11
ادوارد برتینسکی   - 1
سوپراستودیو   - 9
ادوارد سعید   - 10
سورِ فِهْن   - 6
ادوارد سوجا   - 9
شیگرو بان   - 33
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادولف لوس   - 6
فدریکو بابینا   - 30
ارو سارینن   - 28
فرانک گهری   - 49
اریک اوون موس   - 13
فرانک لوید رایت   - 43
اریک هابسبام   - 2
فرای اوتو   - 9
استن آلن   - 4
فردریک جیمسون   - 1
استیون هال   - 30
فرشید موسوی   - 3
اسلاوی ژیژک   - 17
فمیهیکو ماکی   - 4
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
فیلیپ جنسن   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسکار نیمایر   - 33
گرگ لین   - 7
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 3
لبس وودز   - 23
الیس راستورن   - 7
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 49
لودویگ میس ون دروهه   - 22
اماندا لِــوِت   - 3
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لویی کان   - 37
ایلین گری   - 7
لوییس بورژوا   - 8
ایوان لئونیدوف   - 4
لُکُربُزیه   - 132
بئاتریس کُلُمینا   - 4
لیام یانگ   - 4
بال کریشنادوشی   - 4
مارتین هایدگر   - 27
باک مینستر فولر   - 4
مارشال برمن   - 16
برنارد چومی   - 33
مانفردو تافوری   - 16
برنو زوی   - 7
مانوئل کاستلز   - 2
بنیامین برتون   - 6
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 9
بوگرتمن   - 1
مایکل گریوز   - 6
بی یارکه اینگلس   - 68
محمدرضا مقتدر   - 4
پائولو سولری   - 4
مخزن فکر شهر   - 1
پاتریک شوماخر   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پال گلدبرگر   - 1
معماران مورفسس   - 16
پرویز تناولی   - 2
موریس مرلوپنتی   - 2
پری اندرسون   - 3
موشه سفدی   - 12
پل ویریلیو   - 19
میشل فوکو   - 41
پیتر آیزنمن   - 57
نائومی کلاین   - 4
پیتر زُمتُر   - 67
نورمن فاستر   - 35
پیتر کوک   - 7
نیکلای مارکوف   - 1
پیر بوردیو   - 5
هانا آرنت   - 6
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
هانری لفور   - 23
تئودور آدورنو   - 3
هانی رشید   - 5
تادو اندو   - 13
هرزوگ دی مورن   - 27
تام مین   - 13
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تام ویسکامب   - 10
هنری ژیرو   - 3
توماس پیکتی   - 5
هنریک وایدولد   - 1
توماس هیترویک   - 30
هنس هولین   - 4
تیتوس بورکهارت   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
تیموتی مورتُن   - 2
هومی بابا   - 2
تیو ایتو   - 23
واسیلی کاندینسکی   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
والتر بنیامین   - 23
جان برجر   - 2
والتر گروپیوس   - 13
جان هیداک   - 4
ولادیمیر تاتلین   - 9
جف منن   - 2
ولف پریکس   - 1
جفری کیپنس   - 3
ونگ شو   - 8
جورجو آگامبن   - 4
ویتو آکنچی   - 12
جوزپه ترانی   - 2
ویوین وست وود   - 6
جونیا ایشیگامی   - 2
ک. مایکل هیز   - 2
جیمز استرلینگ   - 1
کارلو اسکارپا   - 5
جین جیکوبز   - 1
کازیو سجیما   - 2
چارلز جنکس   - 5
کالین روو   - 1
چارلز کوریا   - 15
کامران دیبا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کامرون سینکلر   - 11
حسن فتحی   - 5
کریستفر الکساندر   - 2
حسین امانت   - 3
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کریم رشید   - 5
داریوش آشوری   - 1
کلر استرلینگ   - 2
داریوش شایگان   - 8
کلود پَره   - 3
دانیل لیبسکیند   - 22
کنت فرمپتن   - 14
دنیس اسکات براون   - 10
کنزو تانگه   - 9
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید رُی   - 2
کنگو کوما   - 47
دیوید گیسن   - 2
کوپ هیمِلبِلا   - 21
دیوید هاروی   - 24
کوین لینچ   - 7
رابرت نوزیک   - 1
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رابرت ونتوری   - 12
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رُدولف شیندلر   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رضا دانشمیر   - 5
یان گِل   - 8
رم کولهاس   - 93
یو ان استودیو   - 32
رنزو پیانو   - 30
یورگن هابرماس   - 13
ریچارد مِیر   - 8
یونا فریدمن   - 5
ریموند آبراهام   - 1
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -746
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -330
صنعتی   -97
فرهنگی   -268
گالری   -84
پاویون   -253
هتل   -73
موزه   -246
ورزشی   -64
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -112
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : مهدي معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
مدرنیست های واقعی چه کسانی هستند؟
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1397/01/22
مـنـــــــبـع : www.nytimes.com
تعداد بازدید : 796

نوشتار پیش رو با عنوان "مدرنیست های واقعی چه کسانی هستند؟" به بررسی انتقادی کتاب تجربهٔ مدرنیته: هر آن‌چه سخت و استوار است دود می‌شود و به هوا می‌رود؛ از مارشال برمن توسط لئو برسانی به سال  1982 می پردازد. برای درک بهتر اشارات و تحلیل های این متن، آشنایی با مباحث مطرح شده در کتاب تجربهٔ مدرنیته پیشنهاد می شود.

مارشال برمن، برونکس را دوست دارد. برمن، در پایان کتاب  تجربهٔ مدرنیته پیشنهاد می دهد چنانچه راه حلی وجود نداشته باشد، کمینه یک مُسَکن فرهنگی برای ناهنجاریِ شهری ای که محل سکونت مورد علاقه اش را تبدیل به مدلی ناهنجار از رشد شهری کرده، وجود خواهد داشت. انتقام برمن از این هیولا که توسط رابرت موزس ساخته شده است، (بزرگراه برونکس)، تصور یک نقاشی دیواری غول پیکر است که در تعدادی از سبک های کاملا متفاوت روی هشت مایل از دیوارهای حائل آجری و بتنی  کنار بزرگراه اجرا می شود. این اثر هنری وضعیت کنونی هولناک را با تصویری از تاریخ با شکوه برونکس تا امواج بزرگ مهاجرت در آغاز قرن حاضر به چالش می کشد. در پایان نقاشی برونکس (در '' مرز میان برونکس و جهان '')، یک کمان دایره ای وجود خواهد داشت که باد شده است، تصویر آن توامان نشان دهنده یک تایر خودرو و یک نان شیرینی حلقوی است. هنگامی که به طور کامل باد می شود و سفت است، مانند یک نان شیرینی حلقوی غیر قابل هضم به نظر می رسد، اما به عنوان یک تایرخودرو  برای گریزی سریع، ایده آل خواهد بود؛ و هنگامی که نرم است، به عنوان یک تایر، خطرناک می باشد، اما به عنوان یک نان شیرینی، ما را  به ساکن شدن و خوردن دعوت می نماید.

کیفیت مضر مبهم  این کمان خمیر مانند و همین طور تهدید ایمنی ترافیکی را که  نقاشی دیواری به سبب جاذبه بصری ایجاد می کند، فراموش نمایید. این واقعیت را فراموش کنید که چنین رشد جاه طلبانه ای عمدتاً توسط غیر برونکسی ها از طریق آن منطقه به سمت اجتماعات کمتر آسیب دیده از فقر، ویرانی و جرم وجنایت با سرعت انجام خواهد شد. موضوع مهم این است، مسئله محوری مخاطبان نقاشی دیواری؛ در پیش بینی هیجان انگیز برمن از اثر فرهنگی سودمند خویش تا حد زیادی از بین رفته است. نقاشی دیواری برونکس مانند "خورشید پورتوریکو" اثر "رافائل فرر"، (یک قوس عظیم منتهی به باغ خیابان فاکس که از فولاد ساخته شده است و "بهشت گرمسیری از دست رفته"  را فرا می خواند)، می تواند به افراد کمک کند که "در مسیر تاریخی و جسورانه ای که در حال گذار از آن هستند -و خود ما- جایی که می روند و اینکه چه کسی هستند را درک کنند.'' برمن اضافه می کند: "امیدوارم (دروازه فرر) به آنها کمک کند." ''من می دانم که آن  به من کمک می کند و به نظر می رسد که مدرنیسم در مورد این امر  است.'' و کتاب مارشال برمن  نیز در همین مورد است. قدری نابخردی در مورد نقاشی دیواری بزرگراه برونکس در پایان، از استدلالی بسیار بلندپروازانه در مورد مدرنیته استخراج می شود، استدلالی که در آن زمان، ساده و نامتجانس بود. با توجه به نظر برمن، عصر مدرن با ریشه های مدرنیته خود قطع ارتباط کرده است. حتی کار بیشتر هنرمندان و متفکران معاصر باستعداد، نشان می دهد که " ... ما ارتباط  میان  فرهنگ و زندگی را شکستیم، تکه تکه کرده ایم و  از دست داده ایم." مدرنیست های امروزی در مقایسه با مدرنیست های قرن نوزدهمی،  به ما "پهن شدگی رادیکالی از پرسپکتیو و آب رفتگی محدوده ی تخیلی را ارائه می دهند." نویسندگان قرن نوزدهم به طور همزمان از علاقه مندان و دشمنان زندگی مدرن بوده اند، که به طور خستگی ناپذیری با ابهامات و تناقضات مبارزه می کردند . "آنها برخوردی عمیق تر از امروز ما داشتند، بیشتر همدلی با  و ایمان به، مردان و زنان مدرن همکار خود". یک "احساس بزرگتر" از انسان مدرن به مثابه سوژه -به مثابه  یک موجود زنده قادر به پاسخ، قضاوت و عمل در، و بر روی جهان. "برمن در پیش فرض ناخوشایند "گرایش های اخیر" به جداسازی فرهنگ مدرنیستی از تکنیک های اجتماعی و فرآیندهای مدرنیزاسیون، پیشنهاد می دهد  به متفکران قرن نوزدهم بازگردیم که "مدرنیته به مثابه یک کل" را تجربه می کردند و مدل "مدرنیزم دینامیک و دیالکتیکی" را در مقابل مدرنیزاسیون غیر انسانی و طبقه بندی شده امروزه ارائه داده اند. بنابراين برمن پیشنهاد خوانش گوته، ماركس، بودلر و چندين نويسنده روسی قرن نوزدهم را  می دهد، در ايمان به اینکه  "... بازگشت به عقب مى تواند راهى براى پيشرفت باشد: که یادآور شود مدرنیسم های قرن نوزدهمی می توانند به ما چشم انداز و شجاعت لازم را برای ایجاد مدرنیسم های قرن بیست و یکمی بدهد.'' این نیروبخشی بدلیل یاد آوری  روابط اجتناب ناپذیر مابین واقعیت های مدرنیزاسیون صنعتی و مدرنیسم فرهنگی که  برمن می نویسد، گاهی اوقات این واقعیت ها را  دست نخورده و نامحدود معرفی می کند و آن ها را تحسین می نماید.  برمن خواندن مارکس را پیشنهاد می دهد "... در مقابل همه ی حملات مارکس علیه  اقتصاد بورژوایی، او مشتاقانه، ساختار هویتی که این اقتصاد تولید کرده است، را می پذیرد.'' باید اضافه کنم که برمن در ارائه روایت، خوب عمل می کند: گزارشات او از ساختمان سن پترزبورگ و کارهای بارون هاسمن در پاریس و رابرت موزس در نیویورک خواندنی هستند. در نهایت، تقریبا هر صفحه ای حاوی نشان گرهایی از "هر آن‌چه سخت و استوار است دود می‌شود و به هوا می‌رود" است. این عنوان از "مانیفست کمونیست" می آید، یک نوع اراده ی خوب قوی، یک خلوص، یک شایستگی و یک شور و شوق برای جنبه های قطعی مدرنیته (مخصوصا خیابان های شهر) که نمی توانند بطور محض ما را لمس کنند.

متاسفانه، بیشتر (یا کمتر) از شور و اشتیاق و اراده خوب در این کتاب سخن به میان می آید. اول از همه، کیفیت اندیشه ای که در چنین مواردی نشان داده شده است، عبارت است از: ''همانطور که همه می دانند، روسو مردی عمیقا مشکل دار بود." "بی اعتنایی ممتد نسبت به حوزه های جدید اندیشه و عمل، فاوست آمده تا احساسات و ترس های گرچن را احساس می کند." "اگر مجبور بودیم نخستین مدرنیست را معرفی کنیم،  قطعا بودلر، آن مرد خواهد بود." "اما برخورد و همگرائی مدرنیته ها حتی در بخش های کاملا مدرن امروز جهان ادامه می یابد؛ آنفلوآنزای پترزبورگ، هوای نیویورک، میلان، استکهلم، توکیو، تل آویو را تحت تاثیر قرار می دهد، و ضربه هایی ممتد وارد می سازد."

افزون بر این؛ "هر آن‌چه سخت و استوار است دود می‌شود و به هوا می‌رود" بدون قضاوت های بی قید و شرط نیست. این احتمالا می تواند به معنای "ساختارگرایی" باشد (هرچند ممکن است برمن هم به این معنی بکار برده باشد) که "به سادگی پرسش مدرنیته - همراه با پرسش های دیگر درباره خود و تاریخ - از نقشه حذف می شود"؟ و حتی خوانندهء متقاعد نشده از تلاش های میشل فوکو جهت توصیف اینکه چگونه می توانیم در مقابل حرکت قدرت سرکوبگر در جامعه مقاومت کنیم، نمی تواند ادعا کند که ..." فوکو امکان هر گونه آزادی را در خارج یا درون بینش های شان رد می کند (مانند موسساتی همچون زندان ها، بیمارستان ها و تیمارستان ها)."

چنین بیانیه های بی قید و شرطی در اندیشه های معاصر به طور جدی تئوری برمن را تضعیف می سازد. استدلال جهت  ارتباط معاصر مدرنیسم   قرن نوزدهمی، به ناکافی بودن نارسایی های نشان داده شده نسخه های  اخیر مدرنیسم بر حسب  زندگی مدرن بستگی دارد. نارسایی هایی که ادعا شده اند اما هرگز مورد مطالعه قرار نگرفته اند. اما شاید  حتی درایجاد این استدلال مخالف نسبت به امر مخاطره پذیر  برمن بیش از حد آسان گیر باشیم. اگر (یک اگر بزرگ) مدرنیسم قرن بیستم بدون هیچ حس "عمق" یا حس "انسان مدرن به مثابه سوژه" باشد، پس این وضعیت ما است و هیچ میزان از نقل قول  گوته آن را تغییر نخواهد داد. منظورم این نیست که باید خوانش گوته و بودلر را متوقف کنیم، و به این معنی نیست که وضعیت ما هرگز تغییر نخواهد کرد. منظورم این است مدرنیسمی که مارشال برمن از آن استقبال می کند برآمده از آگاهی مدرنیسمی است که مورد تحسین خود برمن قرار می گیرد. افزون بر این، انکار قطعی گفتمان انسانی از "عمق"، "یکپارچگی" و "وحدت" در زندگی انسانی، بسادگی با تحسین و تکرار جدلی آن گفتمان مورد رسیدگی قرار می گیرد.

برمن این گفتمان را به مثابه یک پیش فرض تاریخی در نظر می گیرد و آنرا برای قضاوت هر دو متفکرانی که سعی کرده اند خود را از فرضیاتی که در زیر چنین شرایطی قرار دارند حذف کنند و متفکرانی که این مفروضات را ابداع کرده یا حداقل با آن ها موافقت کرده اند؛ بکار می برد. نیازی به گفتن نیست که دومی در چنین مقایسه ای بهتر است. با این وجود، تاریخ در این ارتقاء، بدون شک از یک ایدئولوژی خاص بشریت به یک وضعیت تئولوژیک در تاریخ مدرن گریخته است. مطمئنا حقیقت این است که برمن بسادگی یک انسان گرایی خوش بینانه را به هر چیزی که امروز ممکن است وجود داشته باشد ترجیح می دهد. این ترجیح احتمالا از او  یک نظریه پرداز شایسته تر نسبت به بسیاری از نظریه پردازان پست مدرن ساخته است، "اما این امر هیچ جایگزینی برای مطالعه آن شرایط تاریخی نیست که در لحظات مختلف امکان ظهور انواع گوناگونی از گفتمان انسانی را فراهم می آورد." برمن، تقلیدی مضحک از خشم از قبل موجود، جهت ارتباط مرسوم از جریان ضد فرهنگ  دهه شصت ارائه می دهد. ناکامی در خصوص شرایط ویژه  گفتمان های ویژه  به طور جدی منجر به بیانیه ای فوق العاده درباره پدیده "آنفلوآنزا"ی  قرن نوزدهم پترزبورگ شد که بر تمام پایتختهای جهان معاصر ضربه زد و و همچنین به شناسایی عجیب و غریب از محل ساخت و ساز بزرگراه برونکس با پروژه توسعه اقتصادی در 'قسمت دوم  فاوست"، و یا  شهر نیویورک با '' جنگل نمادها ی بودلری" پرداخت .

اما برمن با سهولت وصف ناپذیری میان ادبیات و جامعه حرکت می کند؛ او حتی از هنرمندان به مثابه "قانون گذاران غیرقانونی جهان" صحبت می کند. برای رد چنین حرمت گزینی های  فرهنگی ممکن است به برخی از استدلال های دشوار هدایت شویم. به عنوان نمونه، ممکن است به شناسایی قدرت ادبیات با ناتوانی قانونگذاری آن بپردازیم، که استدلال می کند نیروی انتقادی (و سیاسی آن)  نه در فرم های زندگی که  فریبنده پیشنهاد می دهد، بلکه بر پایداری است که نشان دهنده ماهیت پروبلماتیک معانی در بیانات انسانی ست.  به این ترتیب ادبیات ممکن است ما را نسبت به اهداف قهرآمیز که به نظر می رسد با همه گفتگوهای قانونگذارانه، به طور ذاتی سازگار باشند، محتاط سازد.

اما به دنبال چنین خطوط فکری، البته سوء ظن بزرگی در بسیاری از مناطق جامعه ما مشاهده شده است. انتشار کتاب مارشال برمن -و حتی بیشتر بررسیهای جدی که قبلا ارائه داده است- به عنوان یکی دیگر از نشانه های وضعیت کنونی اندیشه در آمریکا جالب توجه است. یکی از نتایج  رد این  تفکر دشوار توسط برخی محافظه کاران فرهنگی در ایالات متحده، ملاحظه ای است که انتظار می رود به آن برسیم: "هر آن‌چه سخت و استوار است دود می‌شود و به هوا می‌رود" و هیچ نشانه ای وجود ندارد آنفلوانزای فکری انگلوساکسون که از این کتاب منتشر می شود، کاری انجام دهد اما، در زبان سرگرم کنندهِ بی قید و شرط مارشال برمن "ضربه می زند و می زند".



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

تراشه های کانسپچوال ـ برازیلیا؛ کنش بدن در فضا و تسلط حوزه عمومی بر شی منزه معمارانه
قایقْ مدرسه ی شناور بنگلادش؛ معماری پایدار آموزش
مهاجمان فضا؛ تجربیات و مداخلات پیشگامانه گروه معماری Haus-Rucker-Co . الویا ویلک
اتووود کلاسیک ـ شهر جهان محبوس ـ رم کولهاس
تعامل معماری و برنامه ریزی؛ یک رویکرد دیاگراماتیک
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group