معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1316
جنبش متابولیسم   - 41
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1076
معماری و هنر انقلابی   - 39
نظریه معماری   - 912
ترسیمات معماری   - 38
طراحي داخلي   - 869
زاغه نشینی   - 37
سازه های شهری   - 849
درگذشت زاها حدید   - 34
تکنولوژی ساخت   - 830
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 33
مرزهای معماری   - 759
اکسپو شانگهای 2010   - 33
معماری حوزه عمومی   - 693
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 32
المان شهری   - 687
معماری دیجیتال   - 31
نگاه نو به سكونت   - 674
معماری کانستراکتیویستی   - 31
نظریه شهری   - 656
معماری پراجکتیو   - 29
کلان سازه   - 592
طراحی پارامتریک   - 29
معماری پایدار   - 502
اکسپو میلان 2015   - 27
معماری و سیاست   - 493
بحران آب   - 27
منتقدان معماری   - 461
هنر روسیه   - 26
معماری تندیس گون   - 446
مدارس معماری   - 24
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 428
پاویون های سرپنتین   - 22
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 425
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری منظر   - 420
جشن نامه اتووود   - 21
معماری شمایل گون   - 415
معماری مجازی   - 20
آرمان شهرگرایی   - 414
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
روح مکان   - 406
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
طراحی صنعتی   - 394
پردیس ویترا   - 18
معماری مدرن   - 379
پداگوژی   - 18
باز زنده سازی   - 361
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
توسعه پایدار   - 349
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری یادمانی   - 330
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
تراشه های کانسپچوال   - 330
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 15
معماری سبز   - 302
فیلوکیتکت   - 14
معماریِ توسعه   - 291
معماری ـ موسیقی   - 14
اتووود کلاسیک   - 261
معماری بایومورفیک   - 14
طراحی نئولیبرال   - 253
شهرهای در حرکت   - 12
بدنه سازی شهری   - 251
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
معماری محلی   - 245
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری محدود   - 242
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری ارزان   - 241
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
تغییرات اقلیمی   - 241
باهاوس   - 9
معماری تجربی   - 241
درس گفتارهای اتووود   - 9
محوطه سازی   - 236
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
کتابخانه ی اتووود   - 233
مدرنیته؛ از نو   - 8
هنر مدرنیستی   - 228
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
بنای محدود   - 220
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 217
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
آینده گرایی   - 206
معماری تخت جمشید   - 7
گرمایش زمین   - 203
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 185
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
مسکن حومه شهری   - 185
طراحی و پناهجویان   - 7
مسکن عمومی   - 184
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 157
بی ینال ونیز   - 7
معماری انتقادی   - 136
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
مسکن روستایی   - 130
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
زنان و معماری   - 129
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
هنر گفت و گو   - 126
فرهنگ نفت   - 5
عکاسی   - 126
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
هنر انتزاعی   - 111
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
معماری ژاپن   - 109
معماری مصر   - 4
معماری ایران   - 106
بلوپرینت   - 4
معماری ـ سینما   - 102
اتووودْ آبزرور   - 4
گرافیک   - 101
منبع شناسی اتووود   - 4
بلندمرتبه ها   - 100
معماری خوانی   - 4
فضای منفی   - 96
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
جهان علمیْ تخیلی   - 3
اتووود ـ ایران معاصر   - 86
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
معماری مذهبی   - 85
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
طراحی مبلمان   - 82
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
اکسپو   - 75
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری هند   - 62
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معماری چین   - 61
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 1
معماری فاشیستی   - 59
ده پرسش از هشت معمار   - 1
گفت و گو با مرگ   - 46
شهرْخوانی با اتووود   - 1
ویرانه ها   - 43
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
رینر بنهام   - 2
آراتا ایسوزاکی   - 16
رینهولد مارتین   - 5
آرشیگرام   - 6
ریکاردو بوفیل   - 3
آرکی زوم   - 4
زاها حدید   - 187
آلبرت پوپ   - 2
زیگموند فروید   - 8
آلدو روسی   - 13
ژان بودریار   - 3
آلوار آلتو   - 19
ژان نوول   - 22
آلوارو سیزا   - 9
ژاک دریدا   - 13
آن تینگ   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آنتونی گائودی   - 27
ژیل دلوز   - 18
آنتونی وایدلر   - 5
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونیو نگری   - 3
سالوادور دالی   - 2
آنیش کاپور   - 8
سانا   - 5
آی وِی وِی   - 34
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
اُ ام اِی   - 33
سدریک پرایس   - 3
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سو فوجیموتو   - 11
ادوارد برتینسکی   - 1
سوپراستودیو   - 9
ادوارد سعید   - 10
سورِ فِهْن   - 6
ادوارد سوجا   - 9
شیگرو بان   - 33
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادولف لوس   - 6
فدریکو بابینا   - 30
ارو سارینن   - 28
فرانک گهری   - 49
اریک اوون موس   - 13
فرانک لوید رایت   - 43
اریک هابسبام   - 2
فرای اوتو   - 9
استن آلن   - 4
فردریک جیمسون   - 1
استیون هال   - 30
فرشید موسوی   - 3
اسلاوی ژیژک   - 17
فمیهیکو ماکی   - 4
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
فیلیپ جنسن   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسکار نیمایر   - 33
گرگ لین   - 7
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 3
لبس وودز   - 23
الیس راستورن   - 7
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 49
لودویگ میس ون دروهه   - 22
اماندا لِــوِت   - 3
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لویی کان   - 37
ایلین گری   - 7
لوییس بورژوا   - 8
ایوان لئونیدوف   - 4
لُکُربُزیه   - 132
بئاتریس کُلُمینا   - 4
لیام یانگ   - 4
بال کریشنادوشی   - 4
مارتین هایدگر   - 27
باک مینستر فولر   - 4
مارشال برمن   - 16
برنارد چومی   - 33
مانفردو تافوری   - 16
برنو زوی   - 7
مانوئل کاستلز   - 2
بنیامین برتون   - 6
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 9
بوگرتمن   - 1
مایکل گریوز   - 6
بی یارکه اینگلس   - 68
محمدرضا مقتدر   - 4
پائولو سولری   - 4
مخزن فکر شهر   - 1
پاتریک شوماخر   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پال گلدبرگر   - 1
معماران مورفسس   - 16
پرویز تناولی   - 2
موریس مرلوپنتی   - 2
پری اندرسون   - 3
موشه سفدی   - 12
پل ویریلیو   - 19
میشل فوکو   - 41
پیتر آیزنمن   - 57
نائومی کلاین   - 4
پیتر زُمتُر   - 67
نورمن فاستر   - 35
پیتر کوک   - 7
نیکلای مارکوف   - 1
پیر بوردیو   - 5
هانا آرنت   - 6
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
هانری لفور   - 23
تئودور آدورنو   - 3
هانی رشید   - 5
تادو اندو   - 13
هرزوگ دی مورن   - 27
تام مین   - 13
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تام ویسکامب   - 10
هنری ژیرو   - 3
توماس پیکتی   - 5
هنریک وایدولد   - 1
توماس هیترویک   - 30
هنس هولین   - 4
تیتوس بورکهارت   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
تیموتی مورتُن   - 2
هومی بابا   - 2
تیو ایتو   - 23
واسیلی کاندینسکی   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
والتر بنیامین   - 23
جان برجر   - 2
والتر گروپیوس   - 13
جان هیداک   - 4
ولادیمیر تاتلین   - 9
جف منن   - 2
ولف پریکس   - 1
جفری کیپنس   - 3
ونگ شو   - 8
جورجو آگامبن   - 4
ویتو آکنچی   - 12
جوزپه ترانی   - 2
ویوین وست وود   - 6
جونیا ایشیگامی   - 2
ک. مایکل هیز   - 2
جیمز استرلینگ   - 1
کارلو اسکارپا   - 5
جین جیکوبز   - 1
کازیو سجیما   - 2
چارلز جنکس   - 5
کالین روو   - 1
چارلز کوریا   - 15
کامران دیبا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کامرون سینکلر   - 11
حسن فتحی   - 5
کریستفر الکساندر   - 2
حسین امانت   - 3
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کریم رشید   - 5
داریوش آشوری   - 1
کلر استرلینگ   - 2
داریوش شایگان   - 8
کلود پَره   - 3
دانیل لیبسکیند   - 22
کنت فرمپتن   - 14
دنیس اسکات براون   - 10
کنزو تانگه   - 9
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید رُی   - 2
کنگو کوما   - 47
دیوید گیسن   - 2
کوپ هیمِلبِلا   - 21
دیوید هاروی   - 24
کوین لینچ   - 7
رابرت نوزیک   - 1
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رابرت ونتوری   - 12
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رُدولف شیندلر   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رضا دانشمیر   - 5
یان گِل   - 8
رم کولهاس   - 93
یو ان استودیو   - 32
رنزو پیانو   - 30
یورگن هابرماس   - 13
ریچارد مِیر   - 8
یونا فریدمن   - 5
ریموند آبراهام   - 1
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -746
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -330
صنعتی   -97
فرهنگی   -268
گالری   -84
پاویون   -253
هتل   -73
موزه   -246
ورزشی   -64
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -112
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : مهدي معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
هنر گفت و گو ـ دربارهء هینترلند؛ به مثابه چشم انداز جدید طبقه و تعارض . قسمت دوم
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1397/03/18
مـنـــــــبـع : brooklynrail.org
تعداد بازدید : 740

ماتیک: شما "در حال حاضر" می گویید، شورش توامان تکامل طبیعی ِ سایر مبارزات خفه شده و یک محدودیت سازنده در گسترش یا پیشبرد چنین مبارزاتی است ..." آیا ما هنوز در "عصر شورش" هستیم یا به مرحله جدیدی منتقل شده ایم؟

نئل: فکر نمی کنم منطقی باشد در مورد هر قسمی دوره بندی مشخص، بحث کنیم. این گرایش به تلاش کردن  و پذیرفتن نیم قرن یا بیشتر، بین دهه 1920 و 1970 و انواع اقدامات صنعتی که از آن دوره به مثابه نوعی استاندارد ظاهر شد؛ وجود دارد. اما استفاده از این دوره به مثابه  یک گروه کنترل نه تنها خودسرانه که احتمالا بدترین کاندید ممکن است، زیرا در مقایسه با سایر داده های تاریخی، این دهه ها بیشترین دورافتاده گی را در تقریبا هر موضوع دارند –و این امر هنگامی که شما به قسمی غیر قابل پیش بینی همراه با دنباله ای از جنگ های جهانی فکر می کنید، واضح است. با این حال، در مقایسه با دوره زمانی گذشته، شباهت های بسیار بیشتری مشاهده می کنید. برای نمونه  فقط در مورد شورش های قرن نوزدهم که توسط کارگران نساجی در شمال شرقی آمریکا انجام شد، مطالعه کنید. تفاوت واقعی این است در بیشتر نقاط جهان، جمعیت دهقانی یا نیمه دهقانی دیگر زیاد نیستند و سهم جمعیت مستقر در صنایع  تولیدی در ابعاد جهانی کاهش یافته است. بنابراین ناآرامی ها در جای دیگری جانمایی می شوند. در خیابان ها و همچنین در مراکز جدید استخدام درون صنایع خدماتی. فکر می کنم جاشوآ کلوِر استاد دانشگاه کالیفرنیا دیویس اساساً حق دارد اشاره نماید که این امر باید با مداخله در "گردش" به طور گسترده درک شود و این می تواند به معنای چیزهای زیادی باشد.

یکی از نکات مهم در کتاب این است ناآرامی هایی که طی دهه های گذشته شاهد آن بوده ایم، عمدتاً در هینترلند رخ نداده اند. مناطقی که درگیر شورش بوده اند، راحت تر می توانستند شورش را  به هینترلند  نشت دهند، که پس از نشت شورش، هینترلند ها  باید  به شیوه های نابکارانه تری ویران شده باشند. لیکن در واقع  یکی از پویایی ها، مردمی بودند که در محله های کارگری پیشا شهری و یا حتی روستاهای اطراف شهر زندگی می کردند،  آنها وارد هسته مرکزی شهر شدند و در تلاش برای جلب نظر و اختلال جریان طبیعی شهر بودند. به عنوان نمونه در حین اشغال، من در یک کارخانه فرآوری مواد غذایی در یکی از مناطق صنعتی جنوب سیاتل مشغول به کار بودم، نزدیک آنجا زندگی می کردم. شبها، می توانستم  با قطار مرکز شهر بروم تا به اعتراضات بپیوندم. جالب اینجاست که توانایی واقعی برای "تعطیل کردن چیزها" نه در میدان عمومی ، بلکه دقیقا در محله هایی  قرار دارد  که در آنجا زندگی و کار کرده ام. در ضمن، هسته های مرکزشهرِ تقریبا هر شهر بزرگ، به معنای واقعی کلمه همراه با واژه "ضد شورش" در ذهن ساخته شده اند. بنابراین یکی از مشکلات واقعی که با آن مواجهیم، استقرار ناتوانایی مداوم  ناشی از ناآرامی در داخل هینترلند است، چرا که  سیاستها اغلب در فضاهای  مشاهده پذیر  و یا جهت افزایش آگاهی بکار برده می شوند. از آنجا که بسیاری از هینترلند ها قابلیت مشاهده پذیری ندارند، برای این اهداف جذاب نیستد. اما زمانی که تاکید را ازمشاهده پذیری به موضوعات قدرت تغییر می دهیم، بطور واضح هینترلندِ نزدیک از اهمیت اساسی برخوردار است.

ماتیک: این کتاب درست هنگامیکه ترامپ رئیس جمهور شد؛ به پایان رسید و یک راه اثبات گفته شما همان شیوه ای است که آن لحظه سیاسی را روشن می سازد. شما این رویداد را به عنوان نشانه ای از پدیده های مهم اجتماعی-تاریخی تلقی می نمایید. آیا می توانید چیزی دراین  مورد و همچنین در مورد میزانی که ترامپ، خود  نشان دهنده "نیروی مادی" شکل دادن به چشم انداز اجتماعی است، بگویید؟

نئل: بیشتر مطالب این کتاب تا قبل از برگزاری انتخابات نوشته شده بود، گرچه  کمی به بررسی  انتخابات می پردازم.  بر چندین مورد تأکید خواهم کرد: اول، ایده ای که آمریکای روستایی را مترادف با "سرزمین ترامپ" می داند، خود؛ نماد شیوه هایی است که بسیاری از این فضاها را از بین برده اند. برای نمونه، اگرشما در جستجوی سرچشمه های واقعی حمایت از ترامپ هستید، در مورد منطقه وسیعی ازنواحی ثروتمند نشین خارج شهرصحبت می کنید با ترکیب خاصی از نژاد و طبقات که در کتاب مورد بحث قرار می گیرند و فراتر از آن درواقع قوی ترین حمایت را در میان محافظه کاران ثروتمند، توامان  در شهر و حومه های ییلاقی می یابید. گرچه این حومه ها از لحاظ عددی ساده تر در معرض نوسان قرار گرفته اند، و حزب جمهوری خواه، شبکهء حمایتی ای دارد که با آنچه دموکرات ها ممکن است ارائه دهند ، مطابقت ندارد؛ به یاد داشته باشید که دموکرات ها در حال حاضر برنامه های روستایی ندارند.

اجازه دهید بحث را واضح تر شرح دهم: حزب اکثریت در ایالات متحده ،حزب غیر رأی دهندگان است. خصوصا در میان فقرا این امر قابل استناد است و این هم نباید یک رمز و راز بزرگ تلقی گردد. مردم واقعا به این گنگی نیستند و خیلی سخت نیست متوجه شویم  هیچ کلان حزبی، هیچ چیز را به هیچ کس غیر از ثروتمندان و کسانی که در شبکه حمایتی خود قرار دارند ارائه نمی دهد. با صحبت کردن با مردم در مکان های مورد اشاره، قطعا پشتیبانی از ترامپ را مشاهده می کنید، -اغلب تقریبا به طور انحصاری، بدون  غرض  در برابر لیبرال های بی جرات از ترامپ پشتیبانی می کنند، اما به ازای هر طرفدار ترامپ، شما دو نفر را پیدا می کنید که هیچ کدام از دو حزب را قبول ندارند، آنها منافع ما را در ذهن ندارند. و به یاد داشته باشید که آمریكای روستایی در هیچ کجا منحصراً سفید نیست. فکر می کنم زمانی که مردم تصور می کنند حومه های روستای  شبیه به چه چیز هستند، ازنواحی ثروتمند نشین خارج شهر بیرون می آیند مکان هایی مانند شمال شرقی آمریکا: آنها  نیومکزیکوی روستایی یا دلتای می سی سی پی یا ملاحضات داکوتا ها  را تصور نمی کنند. بنابراین بدیهی است که "سرزمین ترامپ" فقط یک نام عجیب و غریب برای یک سرزمین ناشناخته  است، این فقط  مکانی است که بسیاری از شهرنشینان تحت آن ترس های خود را طرح می نمایند.

دوم، ترامپ به مثابه "نیروی مادی" ابداً اهمیتی ندارد. بدیهی است او نمی تواند قسمی احیاء واقعی اقتصادی ارائه دهد، قادر به اعمال قسمی تعرفه های سنگین و پروژه های عمومی عظیمِ ضروری  برای انجام این کار نیست. سیاست تجاری که او دنبال کرده در بهترین حالت بر حسب بخت و تصادف بوده است. در حوزه اجتماعی، بحث بسیار زیادی در مورد اینکه او  چگونه جنبش های جبهه راست افراطی  را ملزم به انجام وعده ها می سازد وجود داشته است، اما شواهد در عمل نابسامان است. به طور کلی، جنبش های جبهه راست افراطی، گرایش به رشدسریع تر و قوی تر "تحت" رژیم های دموکرات چپ مرکزی را دارند، چرا که آنها در بستر یک حکومت غیر فدرالِ مردمی رشد می یابند. در عین حال، این بدان معنی است که تحت یک رژیم بیشتر راست گرایانه ، انرژِی  طاقت فرسای کلانی  را در جنبش های راست افراطی نوظهور می بینید که به طور همزمان تحت نظارت حزب راست  مرکزی  قرار می گیرند (قبل از اینکه بتوانند قدرت را به دست بیاورند) و مجبور به اقدام شدیدتری می شوند، که در واقع، جنبش خود را درهم می شکنند.  بنابراین شما این رشد را  در حملات خونین هواداران متعصب می بینید، توجه رسانه های بزرگ به سازمان های راست افراطیِ بسیار مرزی و غیر مرتبط، موج مجازات دولتی  در باره حملات به ویژه خشونت آمیز آی سی ای،  و بدیهی است که این زیرساخت های فدرال، ساخته شده تا مردم را نادیده بگیرند و مخالفان احتمالی رژیم را از بین ببرند. محاصره ویکو تحت سلطه کلینتون، و هر دو در کنار در گیری های باندی تحت سلطه اوباما، نمونه های واضح از این هستند. خشونت و شدت لحنِ همهء این چیزها  باعث ایجاد تصویری می شود که در راست افراطی  وجود دارد، اما در واقع تقویت جنبش توده ای بسیار سخت تر می شود و رژیم در قدرت به سمت استانداردی که اساسا توسط رژیم ها قبل از آن تنظیم شده، نرمالیزه می گردد.

و در اینجا  جان واقعی کلام این مسئله است: هنگامی که داده ها را مقایسه می کنید، می بینید رژیم های دموکراتیک، بطور واضحی خیلی بهتراز راست نیستند، و هیچ دلیلی وجود ندارد که جایگزین دموکرات ها جدا از این ویژگی های نمایشی، متفاوت باشد. برای نمونه، علی رغم همه ی وحشت های ناشی ازحملات هواداران متعصب علیه مهاجران، واقعا تصور می کنم  دستگاه بی جاکنی گسترده، بسیار خشن تر است و موجب مرگ بسیاری می شود و این دستگاه در شکل فعلی اش  در واقع محصول سال های  اوباما بود. در حقیقت، اولین دیوار مرزی توسط کلینتون ساخته شد و البته کلینتون نیز این دستگاه نظامی گسترده پلیس و زندان را برای فقرا، مهاجرین و مخصوصا افراد سیاه پوست ساخته بود.  مهم این است که به یاد داشته باشید اوباما در سال های اول عمر دولت خود، مردم بیشتری را نسبت به  دولت  ترامپ اخراج کرد، زندان توده ای در اوج بود، و جداسازی در شهر های کمربند زنگ زده  واقعا افزایش پیدا کرد. چیزی که من را آشفته و متحیر می سازد این قسمی کوری  است که مردم به نوعی فکر می کنند اگر فقط  این حزب دموکراتیکِ پژمرده و رقت انگیز و سرتاسر لجن،  چهار سال دیگر در قدرت بود، به نوعی شرایط متفاوت می شد.

ماتیک: من با آنچه که شما در نتیجه گیری می گویید،  موافق ام. اینکه چیزی بزرگ در حال آمدن است و ما نمی دانیم آن چیست. شما، مسیری محتمل را به سوی یک آینده کمونیستی بدون در نظر گرفتن اجتناب ناپذیریِ آن ترسیم می نمایید. برای پرسیدن ترسناک ترین پرسش؛ آیا موانعی برای یک سوریه جهانی به مثابه نتیجه مبارزه طبقاتی جدید -تبدیل جنگ داخلی به جنگ تمام عیار علیه طبقه کارگر  تا زمان سرکوب شورش، می بینید؟ و چگونه  انضمام فاجعه زیست محیطی به اثرات بحران طولانی، تصویر را تغییر خواهد داد؟

نئل: صادقانه فکر می کنم در حال حاضر، ترسناک ترین چیز این باشد که نحوه تشخیص موانع ِ هر امری، بسیار مشکل است. تنها چیزی که نسبت به آن  مطمئن ام این است که وضع موجود به سادگی در طولانی مدت حفظ نخواهد شد –ادامه  صلح آمیز وبهبود ترقی خواهانه  در سیستم اقتصادی کنونی،  وجود نخواهد داشت، گرچه  تمایل دارم اینطور  فکر کنم که  زندگی در این سیستم،  بیشتر از آن چیزی امکان پذیر است که اغلب نظریه پردازان بحران اغلب تصور می کنند. پایان این وضعیت  نه تنها قریب الوقوع است، بلکه  احتمال دارد اتفاق افتاده باشد. این کتاب غالب اوقات در زمینه پسا آپوکالیپتیکی (آخرالزمانی) است؛ زیرا مکان هایی را شرح می دهد که در آنجا آپوکالیپس (آخرالزمان) اقتصادی از مدتها پیش  آغاز شده است. این ها شرایطی اند  که در آن  پدیده مرکز افت داشته  و هیچ برگشتی وجود ندارد  چرا که  ما در حال راه رفتن نیستیم  بلکه به آرامی در  آینده ای پست،  فرو می افتیم.

آنالوژی زیست محیطی،  امرخوبی است، همزمانی تعیین کننده،  گذشته است. ما قبلا شکست خورده ایم اما  فکر می کنم  تنها در این شرایط است که امکانات واقعی وجود دارد. ممانعت  از هر گونه آینده یوتوپیایی آسان گیرانه باعث می شود مردم، روش های کیفی متفاوتی را بکار گیرند. و این منطقی نیست که سعی و پیش بینی کنیم آیا ما با شرایط سخت تر یا آسان تر مواجه می شویم، چرا که هنوز قبلیت پیش بینی، کمی بیش از حد دور،  به نظر می رسد و همه عناصر تغییر پذیراند. این شرایط مانند  بازی قوی سیاه است - شما می توانید شرط بندی کنید، اما تمام طرح هایتان شکست خواهد خورد. آنچه می توانم بگویم این است که چیزها به طور کلی تنها یک سو گیری ندارند. احتمال راست نمایی  "جنگی تمام عیار علیه طبقه کارگر" اگر تنها به دلیل پارادوکس ذاتی خود قدرت باشد به همان اندازه خوب است که "بری سندرز منجر به سرنگونی صلح آمیز نظام سرمایه داری" شود. فراتر از این، احتمالا گمانه زنی ها بیشتر به  سمت داستان علمی تخیلی منتهی شود، البته آن را رد نمی کنیم. اما فقط به یاد داشته باشید که تمایل به تحقق یک " سوریه جهانی"  همچنان ،  به معنای تمایل به  تحقق یک "کردستان جهانی " است و تمایل به جهانی سازی در همه چیزها و همه ابعاد   و هر آنچه را که ممکن است بدان معنا و مفهوم باشد.

قسمت اول گفت و گو



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

ویشان چاکرابارتی و ژئواکونومی زمین در آمریکای شهری
ده پل برتر سال 2015 از نگاه دیزاین بوم
بازسازی تایمز اسکوئر؛ فهمی نوین از نظام بصری شهری
پل خفاش از معماران نکست؛ ارتباطی میان معماری، انسان و طبیعت
شهیرا حامد؛ مانیفست آشفتگی و خلق ایستگاه مترو هراس انگیز
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group