معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1726
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 16
منظر شهری   - 1598
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 15
طراحي داخلي   - 1172
اینستالیشن های شهری   - 15
نظریه معماری   - 1136
معماری خاورمیانه   - 15
سازه های شهری   - 1084
شهرهای در حرکت   - 15
تکنولوژی ساخت   - 1076
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری حوزه عمومی   - 1070
معماری بایومورفیک   - 15
مرزهای معماری   - 1057
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 14
نگاه نو به سكونت   - 923
معماری و دشت   - 13
المان شهری   - 869
معماری و غذا   - 13
نظریه شهری   - 839
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
معماری و سیاست   - 806
معماری و جنگ   - 11
معماری مدرن   - 776
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری پایدار   - 751
معماری خوانی   - 10
کلان سازه   - 734
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 10
روح مکان   - 678
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
آینده گرایی   - 674
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری منظر   - 637
بی ینال ونیز   - 10
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 627
درس گفتارهای اتووود   - 10
آرمان شهرگرایی   - 593
معماری و انسان شناسی   - 10
طراحی صنعتی   - 582
فمینیسم   - 10
معماری تندیس گون   - 571
معماری آمریکای جنوبی   - 9
توسعه پایدار   - 570
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
منتقدان معماری   - 560
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 9
معماری شمایل گون   - 559
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 548
ده زن برتر تاریخ معماری مدرن   - 9
معماریِ توسعه   - 525
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
باز زنده سازی   - 497
معماری تخت جمشید   - 8
هنر مدرنیستی   - 437
شهرسازی کوچک مقیاس   - 8
معماری یادمانی   - 393
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 8
طراحی نئولیبرال   - 391
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری سبز   - 386
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
تغییرات اقلیمی   - 376
تز 1400   - 8
معماری ارزان   - 365
جنتریفیکیشن   - 7
تراشه های کانسپچوال   - 359
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 353
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 335
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 327
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 320
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 309
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 305
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 298
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 286
عبور از مرحله جنینی   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 278
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 277
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
معماری انتقادی   - 277
طراحی و پناهجویان   - 7
اقتصادِ فضا   - 276
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 275
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 255
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 255
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 246
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 237
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 235
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 229
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
گرافیک   - 220
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 210
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 209
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری و فاجعه   - 205
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
معماری فضای داخلی   - 193
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
معماری و رسانه   - 190
معماری مصر   - 7
معماری ژاپن   - 181
منبع شناسی اتووود   - 7
مسکن روستایی   - 181
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 178
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
ترسیمات معماری   - 173
مسابقه ویلا 1400   - 6
معماری ایران   - 169
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
هنر گفت و گو   - 165
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
بلندمرتبه ها   - 140
معماری پساصنعتی   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 123
ده پرسش از دو معمار   - 6
معماری کوچک مقیاس   - 114
زنان، آشپزخانه، مقاومت   - 5
ویرانه ها   - 107
سایبورگ   - 5
معماری آسیا   - 106
معماری استرالیا   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 101
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری چین   - 100
اکنی استودیو   - 5
معماری اروپا   - 97
گزارش فرانسویِ وس اندرسون   - 5
معماری مذهبی   - 90
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
معماری فاشیستی   - 89
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 87
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
معماری جنگلی   - 86
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
اکسپو   - 85
بلوپرینت   - 4
معماری پراجکتیو   - 81
اتووودْ آبزرور   - 4
گفت و گو با مرگ   - 81
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 80
اکسپوی دبی. 2020   - 4
فیلوکیتکت   - 79
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 79
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
جهان علمیْ تخیلی   - 77
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
معماری دیجیتال   - 75
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری هند   - 70
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
بحران آب   - 66
سایبرنتیک   - 4
مدارس معماری   - 65
معمای حبابی   - 4
طراحی مُد   - 63
متاورس   - 4
معماری و نقاشی   - 61
مدرنیسم هیپی   - 4
پداگوژی   - 60
معماری آفریقا   - 3
معماری و روانشناسی   - 59
معماری مدارس   - 3
معماری و رنگ   - 58
اتووودْ باکسْ آفیس   - 3
زاغه نشینی   - 57
سایبرفمینیسم   - 3
آنتروپوسین   - 56
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری و هوش مصنوعی   - 55
باشگاه مشت زنی   - 3
معماری بیابانی   - 55
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
معماری و ادبیات   - 55
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
معماری و آب   - 54
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 54
فیلم پدر ساخته ی فلوریان زلر   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 47
شش پروژه شاخص معماری پست مدرن   - 3
هنر روسیه   - 45
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
جنبش متابولیسم   - 45
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری و گیم   - 45
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
باهاوس   - 44
کودتایی که در مورد ان صحبت نمی کنیم   - 2
معماری و سلامت   - 37
فیلم های اتووود   - 2
درگذشت زاها حدید   - 35
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
طراحی پارامتریک   - 35
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 34
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معماری آمریکا   - 34
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
معماری مجازی   - 31
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
پاویون های سرپنتین   - 29
شهرهای پیشاصنعتی   - 2
اکسپو میلان 2015   - 28
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری و کوه   - 27
نمایش های مد پرادا   - 2
طراحی جزییات   - 27
معماری و کودک   - 2
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 25
مطالعات پسااستعماری   - 2
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 24
معماری و ورزش   - 2
جشن نامه اتووود   - 21
معماری برزیل   - 1
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
معماری به مثابه منظر   - 1
معماری و آسمان   - 21
شهرسازی داخلی   - 1
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
دوازده متفکر فمینیست و معماری   - 1
فرهنگ نفت   - 19
ان اف تی   - 1
معماری ـ موسیقی   - 19
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
پداگوژی انتقادی   - 19
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 18
ده پرسش از هشت معمار   - 1
پردیس ویترا   - 18
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
شهرْخوانی با اتووود   - 1
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
زاها حدید   - 197
آراتا ایسوزاکی   - 17
زیگموند فروید   - 19
آرشیگرام   - 8
ژان بودریار   - 11
آرکی زوم   - 6
ژان نوول   - 22
آلبرت پوپ   - 4
ژاک دریدا   - 19
آلدو روسی   - 15
ژاک لوگوف   - 4
آلفرد هیچکاک   - 5
ژیل دلوز   - 34
آلوار آلتو   - 19
سائول باس   - 7
آلوارو سیزا   - 9
ساسکیا ساسن   - 9
آن تینگ   - 4
سالوادور دالی   - 2
آنتونی گائودی   - 28
سانا   - 5
آنتونی وایدلر   - 5
سانتیاگو کالاتراوا   - 14
آنتونیو نگری   - 6
سدریک پرایس   - 3
آنسامبل استودیو   - 2
سو فوجیموتو   - 18
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
آی/ تری   - 2
سوزان سانتاگ   - 10
اُ ام اِی   - 61
شاشونا زوبوف   - 4
اتوره سوتساس   - 8
شیبیک و کریستوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 34
ادوارد برتینسکی   - 2
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 19
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 50
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 9
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 30
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 14
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 7
اسلاوی ژیژک   - 18
گابریل کوکو شنل   - 2
اسنوهتا   - 7
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 8
اسوالد متیوز اونگرز   - 7
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 5
گونتا اشتلزل   - 1
اسکار نیمایر   - 39
لئوپلد بانچینی   - 2
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لبس وودز   - 26
الیس راستورن   - 112
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 25
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 74
لودویگ لئو   - 3
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ میس ون دروهه   - 29
اورهان پاموک   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 4
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایال ویزمن   - 1
لوسی رای   - 15
ایلین گری   - 9
لویی کان   - 39
ایوان لئونیدوف   - 4
لوییجی مورتی   - 1
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لوییس بورژوا   - 8
بال کریشنادوشی   - 4
لُکُربُزیه   - 153
باک مینستر فولر   - 13
لیام یانگ   - 4
برنارد چومی   - 36
لینا بو باردی   - 4
برنارد خوری   - 2
مارتین هایدگر   - 32
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 69
مانوئل کاستلز   - 3
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو فریره   - 2
مایکل سورکین   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 28
معماران آر سی آر   - 5
پیتر آیزنمن   - 59
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 5
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 69
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 10
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 59
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
نائومی کلاین   - 5
تئودور آدورنو   - 7
نورمن فاستر   - 36
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 10
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 24
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 31
توماس هیترویک   - 31
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 8
واسیلی کاندینسکی   - 2
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 30
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 18
جورجو آگامبن   - 8
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 13
جولیا کریستوا   - 2
ولف پریکس   - 1
جونیا ایشیگامی   - 8
ونگ شو   - 8
جیمز استرلینگ   - 1
ویتو آکنچی   - 12
جین جیکوبز   - 2
ویوین وست وود   - 6
چارلز جنکس   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کارلو اسکارپا   - 13
چارلز کوریا   - 15
کازو شینوهارا   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کازیو سجیما   - 2
حسن فتحی   - 6
کالین روو   - 1
حسین امانت   - 3
کامران دیبا   - 13
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامرون سینکلر   - 11
داریوش آشوری   - 1
کریستفر الکساندر   - 2
داریوش شایگان   - 13
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دانیل لیبسکیند   - 24
کریم رشید   - 5
دنیس اسکات براون   - 10
کلر استرلینگ   - 2
دورته مندروپ   - 3
کلود پَره   - 3
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 23
کنت فرمپتن   - 14
دیوید رُی   - 2
کنزو تانگه   - 10
دیوید گیسن   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید هاروی   - 25
کنگو کوما   - 47
رابرت نوزیک   - 2
کوپ هیمِلبِلا   - 23
رابرت ونتوری   - 32
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رُدولف شیندلر   - 7
کوین لینچ   - 7
رضا دانشمیر   - 5
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رم کولهاس   - 119
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رنزو پیانو   - 34
کیشو کـُـروکاوا   - 8
ریچارد مِیر   - 8
یان گِل   - 9
ریچارد نویترا   - 7
یو ان استودیو   - 32
ریموند آبراهام   - 1
یورگن هابرماس   - 15
رینر بنهام   - 2
یورن اوتزن   - 1
رینهولد مارتین   - 5
یونا فریدمن   - 5
ریکاردو بوفیل   - 7
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -880
گالری   -97
زیرساخت های شهری   -479
هتل   -84
فرهنگی   -387
ورزشی   -70
پاویون   -307
حمل و نقل عمومی   -39
موزه   -273
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -38
اداری ـ خدماتی   -256
ویلا   -28
تفریحی   -194
مجموعه های مسکونی   -10
مسکونی ـ تجاری   -173
زاغه نشینی   -6
اموزشی   -159
سرویس بهداشتی عمومی   -5
صنعتی   -116
عناصر یادمانی شهری   -5
معماری مذهبی   -108
تجاری   -3
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
 رسانه ی تخصصی معماری و شهرسازی میم زون
انقلاب یا انهدام - کای هرون و جودی دین - قسمت دوم
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1399/07/16
مـنـــــــبـع : https://www.e-flux.com/journal/110/335242/revolution-or-ruin/
تعداد بازدید : 1610

اقلیم سیاسی

معدود افرادی هستند که با انکار ماهیت سیاسی تغییرات اقلیمی متقاعد می شوند. بسیج مداوم فعالان مردمی، شرایط را به وضوح در دستور کار سیاسی قرار داده است. نظرسنجی ها در انگلیس و ایالات متحده نشان می دهند که رأی دهندگان، تغییرات اقلیمی را به مثابه یک مسئله سیاسی به رسمیت می شناسند: این موضوعی است که همزمانی دارد و مستلزم یک پاسخ سیاسی است. علاوه بر این، همانطور که تقریباً برای همه روشن است، مقیاس فاجعه، نیازمند اقدامات دولتی ست.

متقاعد کننده ترین چارچوب کنونی برای چنین پاسخی، نیو دیل سبز (GND) است.  GND به مثابه کلیدی ترین اقدام ترقی خواهانه مبتنی بر دولت از سوی دموکرات های ایالات متحده، حزب کارگر انگلستان، حزب سوسیالیست اسپانیا و دیگران، در چند سال آینده سهم بزرگی در مبارزات اقلیمی خواهد داشت. در مقابل تلاش نئولیبرالی ناموفق برای مقابله با افزایش سطح   CO2  از طریق ایجاد بازار اعتبارات کربن،  GND منجر به یک کینزی گرایی سبز می گردد که ایجاد مشاغل عمومی و رفاه اجتماعی را در راس استراتژی کربن زدایی قرار می دهد.

طبق گفته جان بلامی فاستر، اصطلاح "نیو دیل سبز" در جلسه 2007 "میان کُلین هاینز، رئیس سابق واحد اقتصاد بین الملل صلح سبز و دبیر بخش اقتصاد گاردین، لری الیوت ابداع شده است." اصطلاح هاینز از سمت یک برنامه دولتی به سبک فرانکلین روزولت، همچنین توسط توماس فریدمن، ستون نویس نیویورک تایمز، برای سرمایه داری سبز اکو-مدرنیست و تکنوکراتیک بکار گرفته شد. طی چند سال بعد، برنامه توسعه محیط زیست سازمان ملل و بنیاد سبز اروپا پیشنهادهای مشابهی را برای نوعی سرمایه داری سبز با اندکی اصلاحات  منتشر کردند. اخیراً، یک نسخه رادیکالی اعمال شده است توسط برخی گروه های مشترک المنافع، که طرفدار مالکیت دموکراتیک اند، و اتحادیه عدالت اقلیمی، که برای عدالت زیست محیطی در خط مقدم می جنگد. GND جدید، که به مثابه یک استراتژی مردمی در جریان مبارزات ریاست جمهوری حزب سبز جیل استین در ایالات متحده شکل گرفت، پاسخ به بحران اقلیمی را به ضرورت پاسخگویی به بحران اجتماعی پیوند می دهد. مبارزات استین نقش امپریالیسم ایالات متحده را در دو مورد نشان داد: نه تنها ارتش ایالات متحده بزرگترین آلاینده سازمانی کربن در کره زمین است، و نه تنها نظامی گری ایالات متحده میلیون ها میلیون نفر را در سراسر کره زمین آواره و فقیر می کند، بلکه كاهش بودجه نظامی می تواند هزینه زیرساخت های جدید انرژی را فراهم كرده و منجر به كاهش انتشار آلاینده ها گردد. نظامی زدایی –قطع حمایت های مالی و  بودجه کمکی نظامی و پلیس –در راستای عدالت اقلیمی امری ضروری است.

نسخه GND برنی سندرز پیشنهادات ضد امپریالیستی استین را در بر می گیرد. همچنین، همانطور که آلیسا باتیستونی و تئا ریوفرانكوس اشاره كردند، كشاورزی را احیا کرده و انتقال عادلانه را در اولویت قرار می دهد، انرژی را به مثابه یك كالای عمومی در نظر می گیرد و بخش سوخت های فسیلی را مسئول تغییر اقلیم می داند.  آخرین بند از جهت توجه به  جزئیات قابل تامل است.  بیانیه نیو دیل سبز سندرز با عنوان "به طمع صنعت سوخت فسیلی پایان دهید و آنها را مسئول بدانید" هفده پیشنهاد مجزا دارد. این موارد شامل ممنوعیت فرکینگ و تخریب کوه جهت استخراج زغال سنگ، ممنوعیت واردات و صادرات سوخت های فسیلی، ممنوعیت حفاری در خارج از کشور، پایان دادن به استخراج سوخت های فسیلی در زمین های عمومی،  به یارانه های سوخت های فسیلی و به مجوزهای جدید زیرساخت های سوخت های فسیلی است. اقدامات اضافی، مالیات "درآمد و ثروت سوخت های فسیلی سرمایه گذاران و  آلاینده های شرکتی" را افزایش می دهد و مجازات های آژانس حفاظت محیط زیست آمریکا (EPA)در مورد آلودگی های تولید شده ناشی از سوخت های فسیلی را شدید تر کرده و مجازات ها را اعمال می نماید. متعهد می شوند که شکایات کیفری و مدنی علیه صنعت سوخت فسیلی را در مجامع قضایی مطرح کرده و آنها را وادار به پرداخت خسارتهای خود می کنند. در مجموع، این پیشنهادات نبردی سخت علیه کربن بزرگ به راه می اندازند و همه کاری انجام می دهند، جز ملی کردن صنعت.

با توجه به ماهیت رادیکال اقدامات پیشنهادی در راستای پاسخگویی صنعت سوخت های فسیلی، چرا سندرز تمام راه را نمی رود  و پیشنهاد ملی کردن صنعت، انحلال یا تجدید ساختار آن در خدمت انرژی پاک را نمی دهد؟ از این گذشته، این طرح خشم کل طبقه سرمایه دار را بر می انگیزد، سود آنها را تهدید می کند، دارایی های آنها را تحت الشعاع قرار می دهد و ارزش سهام آنها را تضعیف می کند. پاسخ باید این باشد که سندرز کمینه برای مدتی جهت بقا به بخش کربن نیاز دارد. طرح  GND وی بر اساس یک تناقض بنا شده است: این طرح به ادامه فعالیت شرکتهایی که مسئول تغییرات اقلیمی هستند نیاز دارد زیرا می خواهد این شرکتها را وادار به پرداخت هزینه پاسخگویی کند. اگر شرکت ها ملی می شدند یا خیلی زود سقوط می کردند، توانایی پرداخت نداشتند. این تناقض عمیق است، بسیار نگران کننده تر از تنش میان جنگ طبقاتی و رشد سبز. اگر بخش نفت و گاز هزینه های پاسخگویی جمعی به بحران اقلیمی را بپردازد، نمی توان آن را منحل کرد. در حقیقت، GND  در همان جبهه سودجویان تغییرات اقلیمی سرمایه داریِ فاجعه قرار دارد. سرانجام سوسیال دموکرات های سبز وادار به دفاع از صنعتی می شوند که در حال نابودی کره زمین است.

حزب کارگر انگلستان نسخه خود از نیو دیل سبز، "انقلاب صنعتی سبز" (GIR) را به عنوان طرح اصلی مانیفست انتخابات 2019 خود ارائه داد. این سیاست بدون شک رادیکال ترین نمونه از قانون اقلیمی ست که انگلستان از یک حزب سیاسی بزرگ بخود دیده است. این نسخه نوید بیش از یک میلیون شغل سبز ، انرژی و حمل و نقل ملی مقرون به صرفه، ایجاد زیرساخت ها ی انرژی تجدیدپذیر ، ممنوعیت فرکینگ و خاتمه کلیه حمایت های مالی صادرات انگلستان برای پروژه های سوخت فسیلی را می دهد. حزب کارگر کوربین همچنین وعده داد که تا پایان دهه 2030، یک دهه قبل از پیشنهاد حزب محافظه کار انگلیس، بخش انرژی انگلستان -اما نه کل اقتصاد- را کربن زدایی کند. اگر حزب کارگر در انتخابات 2019 پیروز می شد، این سیاست ها می توانستند انگلستان را به سمت و سوی بهتری سوق دهند.

با این وجود؛ انقلاب صنعتی سبزحزب کارگر  مانند همتای آمریکایی خود تلاشی است در راستای کربن زدایی و عدالت اقلیمی جهانی همراه با یک پروژه ملی گرایانه جهت رشد و توسعه ای که مبتنی بر  سیستم استثمار ثروت و استخراج منابع از جهان سوم است. مانیفست  توضیح می دهد که قصد دارد بودجه" انقلاب صنعتی سبز "را از طریق بخش مالی عمومی سبز و مالیات بر ثروت و سرمایه تأمین کند. این رویکرد نئو-کینزی نسبت به "نیو دیل سبز" سندرز تناقض کمتری دارد، لیکن حزب کارگر همچنین با بهره گیری از رهبری جهانی در فناوری سبز و ارائه برنامه های وام سبز به جهان سوم، ضمن استثمار جهان سوم برای مواد اولیه -مواد معدنی کمیاب، مس، لیتیوم و غیره- که نیاز به انتقال صنعتی کارگر دارد؛ به تأمین بودجه کربن زدایی نیز کمک می رساند. همانطور که کالی آکونو، مدیر و بنیان گذار "همکاری جکسون" در زمینه دیگری استدلال می کند، این به نوعی امپریالیسم سبز است. این طرح جهت دستیابی سود آور از گذار جهانی به اقتصاد پسا کربن در حال ایجاد وضعیتی ست که هسته مخرب سرمایه داری اکولوژیکی همواره انجام داده است: استخراج مواد خام و ثروت از جهان پیرامونی. به نظر می رسد از زمانی که فرانتز فانون برای نخستین بار نوشت که "اروپا مخلوق جهان سوم است" شش دهه پیش، تغییرات کمی روی داده است.

بسیاری از افراد در جناح های ترقی خواه احزاب دموکرات و کارگر از این تناقضات آگاهند با این حال پیامدهای سیاست تصمیمات خود را انکار می کنند. GND و GIR مانند نیو دیل روزولت سعی در ایجاد یک مصالحه اجتماعی میان استثمارگران و استثمارشدگان، آلوده کنندگان و آلوده شدگان دارند. این سیاست ها بجای آنکه بحران اقلیمی را به مثابه فضای مبارزات طبقاتی بدانند -و عواقب ناشی از این مسئله را پیگیری نمایند؛ در حالیکه توجهات را به گرمایش جهانی جلب و پرت می کنند، هدفشان از میان برداشتن شکاف هایی ست  که در سرمایه اصلی ایجاد شده است. هر دو طرح با پوشاندن منطق بی رحمانه، استثمارگر و ناپایدار انباشت سرمایه، عملکرد ایدئولوژیکی دارند. آنها به ما در چنبره امپریالیست وعده می دهند تا زمانی که از سرمایه داری و امپریالیسم با سوخت فسیلی به سمت یک سرمایه داری و امپریالیسم سبزتر حرکت نکنیم، هیچ چیزی، بطور اساسی تغییر نمی کند. فروپاشی اقلیمی ایجاب می کند که روابط بین هسته سرمایه دار و پیرامون فرا استثمار شده به طور بنیادین دگرگون گردد. اگر می خواهیم از یک فاجعه چند وجهی بیشتر جلوگیری کنیم، باید این ناهمگونی را به طور کامل حذف نماییم. "رشد سبز" منجر به کاهش آن نخواهد شد. "اقتصاد پایدار" نمی تواند آن را کاهش دهد. ما باید از سرمایه داری فاصله بگیریم. در واقع این رویکرد انهدام یا انقلاب است.

 

در دست گرفتن ابزارها ، در دست گرفتن دولت

نئوکینز گرایی سبز GND و GIR نوعی بن بست است، اما اگر نتیجه بگیریم که در این برنامه ها چیزی برای یادگیری وجود ندارد، اشتباه است. تئا ریوفرانکوس چنین نتیجه گیری های چپ گرایانه را "سیاست نفی محض" می نامد. وی با این دیدگاه به نظریات جاسپر بِر̊نز و جاشوا کلاور اشاره داشته که گفته اند GND یک حواس پرتی ماتریالی غیرقابل تحقق است. این نویسندگان فکر می کنند که چپ باید GND را نقد کند و این مسیر را ادامه دهد و پیش رود.  اما برای چه؟ بله، برای انقلاب -تا اینجا مخالفتی نیست. اما برای ساختن چه چیزی؟ و چطور؟ در اینجا ما با ریوفرانکوس موافقیم که رد کامل GND و GIR را نه از نظر منطقی صحیح می داند و نه از نظر استراتژی سیاسی، حتی اگر گزینه پیشنهادی "حمایت انتقادی" وی را نپذیریم.

از نظر ریوفرانکوس، سیاست نفی محض مثمرثمر نیست زیرا اشتباه است که  GND  را به مثابه "راهکار از پیش تعیین شده" برای بحران اقلیمی در نظر گرفت و بطور کل آنرا پذیرفت یا رد کرد. وی پیشنهاد می کند که بهتر است این طرح به مثابه یک "زمین مبارزه" همیشه در حال تغییر، با "پتانسیل از میان برداشتن امیال و تغییر هویت ها" تصور شود و به این دلایل که اگر هنوز شکل نهایی GND مورد مناقشه قرار می گیرد، پس رد آن به معنای واگذاری قلمرو های بااهمیتی به سرمایه های فسیلی است. بعنوان یک گزینه دیگر، وی پیشنهاد می دهد که ما "از جنبشهای اجتماعی که موضع حمایت انتقادی را اتخاذ می کنند، استقبال کرده، در عین حال با برخی از عناصر خاص آن رقابت منیم، و در عین حال برخی از عناصر خاص آن را به چالش بکشانیم، بنابراین افق امکان گسترش می یابد."

"حمایت انتقادی" از GND به اندازه سیاست "نفی محض" ناخوشایند است. و مانند همه استراتژی های سوسیال دموکراتیک، مبارزه طبقه کارگر را تابع وظیفه انتخاب نامزدهای ترقی خواه می گرداند. این وضعیت عقیده رایج انقلابی چپ را به انحراف می کشاند تا در عوض به وظیفه "واقعی تر" تحریک برای تغییرات تدریجی چپ گرایانه در پنجره اورتون بپردازد. همانند سایر استراتژی های سیاسی، کارآیی سوسیالیسم دموکراتیک بر پایه دستیابی به اهداف آن است. در حالی که انتخاب جرمی کوربین به عنوان رهبر حزب کارگر در سال 2015 و موفقیت الکسندریا اوکاسیو-کورتز در سال 2018 منجر به تقویت سوسیالیسم دموکراتیک شد، مخالفت کمیته ملی دموکرات با برنی سندرز و انتخابات 2019 انگلیس حد ومرز های دامنه پذیرش احزاب جریان اصلی در برابر سوسیالیسم را نشان داد. تصور آنکه امکان اجرای GND ترقی خواهانه با DNC که داریم، دادگاه عالی که داریم، مجلس اعیانی که داریم یا الگوهای مالکیت و مالکیت زمینی که داریم - عنی گفته می شود با دولت سرمایه داری که ما داریم- امکان پذیر است، درصورتیست که فرض کنیم نهادهای قدرت طبقه حاکم  را می توان بدون حذف طبقه حاکم، در راستای منافع توده ای بکار گرفت. ریوفرانکوس پیشنهاد می دهد که "اقدامات فرا پارلمانی و اخلالگرانه از پایین" باید با "تجربه عملی خلاقانه در حمایت از نهادها و سیاست ها" ترکیب گردد، "اما مطمئناً در وضعیت کنونی-در بحبوحه بحران های پیچیده- باید فراتر از تجربه عملی همراه با نهادهای بورژوازی در حمایت از شرایط بورژوازی باشیم."

"حمایت انتقادی" ریوفرانکوس گزینه پی ریزی انقلاب را حذف می کند. همانطور که بحث او پیش می رود، از دفاع از GND به مثابه  یک محل مهم مبارزه به این سمت می رود که این خود، محل مبارزه است. زیر سوال بردن GND  مبتنی بر انتخابات به معنای انتخاب "کناره گیری مستتر در  ریالیسم" است ، تا به "انتظار برای لحظه گسست همیشه به تعویق افتاده" رضایت داده شود. سومین گزینه آشکار اما ناگفته در اینجا، ساختن لحظه "گسست"، یا به عبارت دقیق تر در دست گرفتن قدرت، در خارج از احزاب دموکرات یا کارگر است. بدون تردید این گزینه ناگفته مانده است زیرا بیش از حد "غیر واقعی"، بیش از حد غیر دموکراتیک و "اقتدارگرایانه" تر از آن است که سوسیالیست های دموکرات بتوانند از آن حمایت کنند.

بیایید گزینه سوم را با دقت بیشتری بررسی کنیم. برای دستیابی به یک انقلاب اکو کمونیستی، می بایست از سیاست نفی محض و سیاست "تصدیق انتقادی" اجتناب ورزید. همانطور که مارکس استدلال کرد، انقلاب ها به دیالکتیک نیاز دارند. آنها به ما نیاز دارند تا به آنچه دست یابند كه فردریک جیمسون، دوگانگی دیالكتیكی در سرمایه داری می خواند. این به معنای آموزش دادن به خود برای یافتن جنبه هایی از زمان حال است که فراتر از خود و به سمت افق کمونیستی است. لنین دقیقاً این کار را پس از شروع جنگ جهانی اول انجام داد. او به جای پیوستن به اکثریت احزاب سوسیالیست انترناسیونال دوم برای تسلیم در برابر جنگ امپریالیستی، و به جای غرق شدن در مالیخولیا پس از خیانت بسیاری از رفقای آلمانی خود هنگام رای دادن به اعتبارات جنگی، در جنگ فرصتی دید برای پیشرفت انقلابی. کسانی که به رهایی طبقه کارگر علاقه مندبودند لازم بود نه برای صلح بلکه برای تبدیل دیالکتیک جنگ ملی گرایان به جنگ داخلی مبارزه کنند. جنگ و فروپاشی انترناسیونال دوم فرصتی بود برای رخدادی نوین.

تفکر دیالکتیکی درباره GND به چه معناست؟ ما فکر می کنیم این حذف محتوای اصلاح طلبانه سیاست از شکل انقلابی آن است. برای دهه ها، جنبش های زیست محیطی درمرکز سرمایه داری، خود را سرگرم مبارزه جهت راه حل های محلی برای مشکلات جهانی کرده اند: تعاونی ها