معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1424
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1397
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 22
نظریه معماری   - 1059
جشن نامه اتووود   - 21
طراحي داخلي   - 982
معماری و نقاشی   - 21
سازه های شهری   - 914
معماری کوچک مقیاس   - 20
تکنولوژی ساخت   - 896
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
معماری حوزه عمومی   - 835
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
مرزهای معماری   - 820
معماری و روانشناسی   - 19
نگاه نو به سكونت   - 760
پردیس ویترا   - 18
نظریه شهری   - 758
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
المان شهری   - 752
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری و سیاست   - 677
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
کلان سازه   - 634
معماری ـ موسیقی   - 15
معماری مدرن   - 584
معماری بایومورفیک   - 15
معماری پایدار   - 547
شهرهای در حرکت   - 14
منتقدان معماری   - 517
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
آرمان شهرگرایی   - 501
معماری و گیم   - 14
روح مکان   - 488
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 485
معماری و هوش مصنوعی   - 13
طراحی صنعتی   - 477
معماری و ادبیات   - 13
معماری تندیس گون   - 472
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 468
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری منظر   - 467
معماری جنگلی   - 11
معماری شمایل گون   - 432
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
باز زنده سازی   - 410
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
آینده گرایی   - 400
بی ینال ونیز   - 10
هنر مدرنیستی   - 393
درس گفتارهای اتووود   - 9
توسعه پایدار   - 388
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری یادمانی   - 360
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
معماریِ توسعه   - 337
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 336
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماری سبز   - 328
معماری بیابانی   - 8
طراحی نئولیبرال   - 320
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 299
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 278
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 273
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 266
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 260
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 258
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 258
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 254
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 249
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 244
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 236
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 230
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 222
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 217
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 206
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 201
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 196
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 193
معماری تخت جمشید   - 7
معماری ـ سینما   - 191
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
هنر انتزاعی   - 185
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
گرافیک   - 168
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
فضای منفی   - 157
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 7
مسکن روستایی   - 147
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
هنر گفت و گو   - 146
طراحی و پناهجویان   - 7
طراحی مبلمان   - 135
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ژاپن   - 130
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری ایران   - 116
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
بلندمرتبه ها   - 112
معماری خوانی   - 6
ترسیمات معماری   - 112
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری و فاجعه   - 109
طراحی مُد   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 89
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماری مذهبی   - 87
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
معماری مصر   - 5
معماری فاشیستی   - 81
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
اکسپو   - 79
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 69
فرهنگ نفت   - 5
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
اقتصادِ فضا   - 68
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 67
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
معماری هند   - 66
بلوپرینت   - 4
معماری چین   - 66
اتووودْ آبزرور   - 4
گفت و گو با مرگ   - 65
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 65
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
ویرانه ها   - 61
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
مدارس معماری   - 55
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 4
زاغه نشینی   - 51
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
پداگوژی   - 50
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
معماری کانستراکتیویستی   - 46
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
معماری دیجیتال   - 46
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری پراجکتیو   - 46
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
فیلوکیتکت   - 46
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 42
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
جنبش متابولیسم   - 42
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
معماری فضای داخلی   - 40
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
باهاوس   - 39
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
هنر روسیه   - 36
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
معماری و رسانه   - 34
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
طراحی پارامتریک   - 30
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
بحران آب   - 29
پداگوژی انتقادی   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
جهان علمیْ تخیلی   - 26
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری مجازی   - 23
ده پرسش از هشت معمار   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 5
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 5
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 30
آلدو روسی   - 14
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 27
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 41
سوزان سانتاگ   - 9
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 14
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 49
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 29
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 17
گابریل کوکو شنل   - 2
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 36
گونتا اشتلزل   - 1
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لبس وودز   - 25
الیس راستورن   - 112
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 55
لودویگ لئو   - 3
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ میس ون دروهه   - 26
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
ایلین گری   - 8
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایوان لئونیدوف   - 4
لوسی رای   - 15
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لویی کان   - 39
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 12
لُکُربُزیه   - 145
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنارد خوری   - 2
مارتین هایدگر   - 29
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو فریره   - 2
مایکل سورکین   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 27
معماران آر سی آر   - 4
پیتر آیزنمن   - 58
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 5
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 68
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 8
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 50
پییر ویتوریو آئورلی   - 9
نائومی کلاین   - 4
تئودور آدورنو   - 5
نورمن فاستر   - 35
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 9
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 24
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 28
توماس هیترویک   - 30
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 4
واسیلی کاندینسکی   - 2
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 27
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 18
جورجو آگامبن   - 5
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 12
جونیا ایشیگامی   - 3
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 2
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 2
حسن فتحی   - 6
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 13
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 9
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 29
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رضا دانشمیر   - 5
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رم کولهاس   - 101
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 30
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 6
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 4
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 190
یوهانی پالاسما   - 12
زیگموند فروید   - 13

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -791
صنعتی   -104
زیرساخت های شهری   -385
گالری   -87
فرهنگی   -334
هتل   -76
پاویون   -266
ورزشی   -65
موزه   -254
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -232
حمل و نقل عمومی   -39
مسکونی ـ تجاری   -162
ویلا   -7
تفریحی   -157
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -137
مجموعه های مسکونی   -3
معماری مذهبی   -105
عناصر یادمانی شهری   -1
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
انقلاب یا انهدام به روایت کای هرون و جودی دین - قسمت اول
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1399/07/10
مـنـــــــبـع : https://www.e-flux.com/journal/110/335242/revolution-or-ruin/
تعداد بازدید : 478

بیش از بیست سال است که در مورد تغییرات اقلیمی مطلب می خوانیم، در ابتدای امر به ندرت و سپس هر روز، تا اینکه دیگر نمی توانیم آن را انکار کنیم. دنیا می سوزد. اقیانوس ها در حال گرم شدن و اسیدی شدن هستند. گونه ها در ششمین دوره انقراض بزرگ حیات در حال مرگ اند. کوالا ها به عنوان گونه های کاریزماتیک در حال انقراض که اشک ما را در می آورند؛ جایگزین خرس های قطبی شده اند. میلیون ها نفر آواره و در حال مهاجرتند و تنها با دیوار ها، مرزها و مرگ روبرو می شوند.

اخبار را خوانده ایم و اوضاع بدتر هم خواهد شد. با گسترش بیماری های همه گیر، با ادامه روند بحرانی تغییرات اقلیمی؛ الزامات سرمایه مانع اقدامات دولتی در مورد هر چیزی بجز حمایت از بانک ها و شرکت ها می شود. از سال 1988، زمانی که مخاطرات تغییرات اقلیمی بر اثر فعالیت های انسانی با تأسیس هیئت بین‌دولتی تغییر اقلیم (IPCC) رسماً شناخته شد، سهم بخش نفت و گاز در گرمایش جهانی دو برابر شده است. این صنعت در طول بیست و هشت سال، از 1988 تاکنون، به اندازه 237 سال از زمان آغاز انقلاب صنعتی تا به امروز، گاز گلخانه ای منتشر کرده است. گزارش های منظم نشان می دهند که تأثیرات جوی انتشار این گازها سریعتر از آنچه بوده که دانشمندان انتظارش را داشته اند. زمان سنج IPCC به ما می گوید که یازده سال فرصت داریم تا از افزایش دمای بیش از 1.5درجه سانتیگراد کره زمین نسبت به دوران پیشا صنعتی جلوگیری کنیم. برخی از مکانهای روی کره زمین در تابستان 2019 به این نقطه رسیده اند. "تغییرات اقلیمی" – آن لقبی که روزی بی اهمیت قلمداد می شد و بهمین دلیل توسط مشاور سیاسی جمهوری خواه، فرانک لوتز مقدم شمرده و توسط دولت جورج دبلیو بوش پذیرفته شد، چراکه "گرمایش جهانی" بسیار آخرالزمانی به نظر می رسید و اینطور فکر می شد که پذیرش آن بارمسئولیتی بهمراه نخواهد داشت و صرفا یک ژست محبوب کننده است- از دور بودن و غیرممکن بودن به اینجا رسیده و غیرقابل انکار است. این امر مانع تأمین بودجه کمکی  اقتصادی ایالات متحده و کانادا در پی ویروس کرونا برای شرکت های نفت و گاز نشده است.

کسانی که کمترین مسئولیت در تغییرات اقلیمی متوجه آنهاست،کسانی  هستند که بیشترین آسیب را از استعمار سرمایه داری و رانه امپریالیسم دیده اند، و در خط مقدم فاجعه اقلیمی قرار می گیرند. چگونه می توان در میان خشکسالی بی پایان، آب تمیز پیدا کرد؟ چگونه گیاهان، غذا و هیزم مورد نیازمان را در میان جنگل زدایی پیش رونده فراهم کنیم؟ چگونه از سیل و آتش سوزی جان سالم به در بریم؟ قرن ها استعمار، استثمار و جنگ، ظرفیت مردم برای زنده ماندن و رشد را تضعیف می کند، و به فقرا، زنان، کودکان، معلولان و اقلیت های نژادی و ملی که پیش تر در معرض آسیب قرار گرفته بودند و سخت تر از همه، سالخوردگان آسیب می رساند. بر اساس گزارش سازمان ملل ،"ما در معرض خطر سناریوی "آپارتاید اقلیمی" قرار داریم که در آن ثروتمندان برای فرار از گرمای بیش از حد، گرسنگی، تعارض و کشمکش هزینه می کنند در حالی که سایر جهانیان رنج می برند." سرمایه داری با مجبور کردن افراد به مبارزه در جهت بقا، همواره به برخی دیگر فرصت و اجازه شکوفایی داده است. بحران اقلیمی -و هم اکنون ویروس کرونا- این تحرکات را در جهت یک جنگ طبقاتی جهانی تشدید می کند. طبق گفته مارکس ، "انهدام یا انقلاب، کلید واژه محوری" عصر ما است.


پس از انکار

چنین تناقضات واضح و بدخیمی می بایست موجد تقویت راهکارهای سیاسی باشند. لیکن تاکنون اینگونه نبوده است. طبقه بندی قدیمی مابین انکار کنندگان تغییرات اقلیمی و جامعه مبتنی بر واقعیت، از میان رفته، اما هنوز مورد جدیدی، شکل سیاسی پیدا نکرده است. حتی با وجود آنکه دولت ترامپ برای از میان برداشتن حمایت های زیست محیطی، به ویژه مقررات مربوط به دوران اوباما با هدف کاهش انتشار، تلاش می کند؛ گرمایش جهانی را به رسمیت می شناسد. از وزارت دفاع ایالات متحده تا بخش های جهانی انرژی و بانکی، این واقعیت را پذیرفته اند که انتشار کربن منجر به افزایش دما می شود. اکنون مبارزه بر سر این است که چه کاری باید کرد و چه کسی باید هزینه کند.

کشمکش های پیشین علیه انکار تغییرات اقلیمی و گرمایش جهانی به نفع هر دو جریان، چپ و راست بود - شاید بدین دلیل که برخی همچنان در این زمینه به مبارزه ادامه می دهند. انکارگرایی برای انتشار کربن زمان خرید، و توسعه گسترده صنعت را در سراسر آمریکای شمالی امکان پذیر نمود. فقط بین سالهای 2010 و 2012، دولت اوباما 29604 مایل خط لوله احداث کرد. مخالفت با انکار تغییرات اقلیمی، فعالان محیط زیستی را قادر می سازد جریان اصلی را یافته و ائتلافی گسترده شامل دانشمندان، فعالان حقوق بومی و طرفداران عدالت اجتماعی تشکیل دهند. در اتحاد با علم، فعالان محیط زیستی، شخصیت های اکو هیپی خود را بروز دادند تا سردمدار انتقادات مبتنی بر واقعیت در زمینه مصرف انبوه باشند. فرهنگ کالایی نه تنها از نظر معنوی میرا است؛ بلکه وابستگی زنجیره های تأمین جهانی به انرژی مبتنی بر کربن بدین معنی ست که مصرف افسار گسیخته و نامحدود مستقیماً بر حیات روی زمین تأثیر می گذارد. به عنوان مثال، می توان به حامیان آب در منطقه حفاطت شده "استندینگ راک" اشاره کرد، که با نشان دادن مخالفت جمعی خود نسبت به خطوط لوله و فرکینگ؛ رهبری مردم بومی را در سطح ملی و بین المللی مورد توجه قرار دادند. توجه به مناطق قربانی، که درگیر مرگ تدریجی هستند و محرومیت های مداوم ناشی از نژادپرستی محیط زیستی به فعالان محیط زیستی کمک کرد تا فراتر از تصورات نخبه گرایانه ای که با حفاظت از محیط زیست عجین بود؛ حرکت کنند. فعالیت پایدار در ایجاد اتحادی علیه انکار تغییرات اقلیمی، و سیستم نژادپرستانه ، استعمارگر و سرمایه داری که سعی در حفظ آن داشت، یک جنبش عدالت زیست محیطی فراگیر و قدرتمند را خلق نمود.

اگرچه بحث تغییرات اقلیمی فراتر از اختلاف میان انکار کنندگان  و باورمندان حرکت کرده است، اما همچنان برخی از ترقی خواهان منکر این امر هستند. آنها به جای مبارزه در زمین جدید كه با تأیید گسترده واقعیت تغییرات اقلیمی همراه است، با مغلطه با مسئله انكار در مباحث خود روبرو شده و از خود در برابر بار سنگین مسئوليت اقدام عملی محافظت می كنند. در حالی که دیگر هیچ کس تغییرات اقلیمی را به طور جدی انکار نمی کند، ترقی خواهان روش های جدیدی -و اغلب کاملاً خلاقانه- برای انکار پیامدهای سیاسی واقعی تغییرات آب و هوایی یافته اند که تضمین می کنند هیچ چیز نباید بطور اساسی و بنیادین تغییر کند.

 

انکار ترقی خواهانه

برخی از ترقی خواهان به این نتیجه رسیده اند که ویرانی اجتناب ناپذیر است. بر این اساس ما فقط باید آن را بپذیریم. این ترقی خواهان همچنان مهمترین مسئله موجود را تحت انکار فاجعه اقلیمی ارائه می دهند. به ما گفته می شود وظیفه ی پیش رو، روانشناختی است. به عنوان مثال، جِم بندل در برنامه "دستور کار انطباق عمیق" 2018 ، اجتناب ناپذیری فروپاشی اجتماعی را موضوعی نه منبعث از زیرساخت های کالبدی و منابع انرژی بلکه ناشی از ارزش های انسانی و روانشناسی می داند. تغییرات اقلیمی مانند ابتلا به سرطان است: این امر یک ارزیابی مجدد گسترده از آنچه در زندگی مهم است را تحمیل می کند. عدم پذیرش فاجعه اقلیمی، نشانگر ناتوانی عمیق تری در ارتباط با  برقراری رابطه بهتر با زمین است.

پنج سال پیش از آنکه جیم بِندل دستورکار "انطباق عمیق" خود را منتشر کند، روی اسكرانتون پیش از این وظیفه خود را تحت عنوان یادگیری نحوه مرگ ارائه داده بود. اسكرانتون استدلال كرد، ما باید بپذیریم كه برای نجات خود، كاری از دست مان ساخته نیست. این پذیرش به ما امکان می دهد تا از امیدهای دروغین و برنامه های بی نتیجه فاصله بگیریم و اجازه می دهد تا بر ترس خود غلبه نماییم.

اسکرانتون و بندل در قالب یک "ما"ی مدنی، "ما"یی متشکل از ارزشهای مشترک، انگاشت های بنیادی و سرمایه گذاری در امتیازات اقتصاد کربن نظرات خود را ارائه می دهند. هیچ مبارزه طبقاتی، هیچ نابرابری در مسئولیت یا توانایی پاسخگویی به آتش سوزی ها، خشکسالی ها، سیلها و طوفان های سیاره ای که به سرعت در حال تغییر اند؛ وجود ندارد. سیاست ناپدید می گردد، و ظرفیت روانشناختی فرد در پذیرش بدترین حالت و پاسخگویی اخلاقی ، یعنی بازتابی جایگزین آن می شود.

جاناتان فرانزن کمتر از منظر انگاشت های بنیادی، اما به همان اندازه بندل و اسکرانتون، در زمینه نابودی سیاره تعیین موضع کرده است. از نظر فرانزن، هرگونه امید به اجتناب از فاجعه تمدنی گمراه کننده، حتی مضر است، و منجر به تلاش های نابجا و رویاهای دست نیافتنی می شود. تصور اینکه ممکن است ما سیستم های جدید حمل و نقل و انرژی بسازیم، و برنامه ریزی کمونیستی را جایگزین رقابت سرمایه دارانه کنیم، یک رویای ناممکن است -بیهوده و خیالی. ما برای تاب آوری در برابر آتش سوزی ها، طوفان ها، خشکسالی ها و سایر موارد اضطراری به دلیل افزایش تعداد و شدت آنها، به انباشت سرمایه نیاز داریم. بهترین کاری که می توانیم انجام دهیم حمایت از وضع موجود، "ترویج احترام به قوانین و اجرای آنها" است، در حالی که طرفدار کنترل اسلحه و برابری نژادی و جنسیتی نیز هستیم. به عبارت دیگر؛ بهترین خط مشی ما پیروی از خط لیبرال، توقف شورش ها و اطمینان از برقراری روابط خوب با پلیس است. اگر توجه اسکرانتون و بندل از فاجعه اقلیمی متضمن این مفهوم است که همه چیز تغییر می کند، فرانزن اعتقاد دارد هیچ کاری نمی شود انجام داد. از آنجا که هیچ کاری نمی توانیم انجام دهیم، کارهای کمی برای انجام  وجود دارند. از دید فرانزن و همچنین بندل و اسکرانتون، مختصر کاری که باید کرد مبارزه با انکارگرایی فاجعه اقلیمی است، و اطمینان از آن که صرفاً مردم درک کنند این شرایط واقعاً فاجعه بار است.

سایر ترقی خواهان به درستی از پیوستن به دیدگاه اکو-نهیلیسمیِ بندل، اسكرانتون و فرانزن خودداری كرده اند. به عنوان مثال دیوید والاس-ولز و دیپش چاکرابارتی استدلال کرده اند که خیلی هم برای اقدام دیر نشده است. با این حال، این نویسندگان باروشهای متفاوت خود به عنوان طرفداران نوع جدیدی از انکارگرایی اقلیمی معرفی می شوند. انکار اکو-نهیلیسمی مبنی بر اینکه کاری برای انجام دادن وجود ندارد با انکار سرشت طبقاتی گرمایش جهانی جایگزین می شود.

والاس-ولز در کتاب پرفروش خود به سال 2019 "زمین غیرقابل سکونت"، با جزئیات کامل توضیح می دهد که ساکنان جهان در یک سیاره در حال گرم شدن چگونه رنج خواهند برد. کتاب اینگونه آغاز می شود: "این وضعیت؛ وخیم تر، خیلی وخیم تر از آن چیزی است که شما فکرش را می کنید." والاس-ولز یک "ما"ی جهانی شده کاذب می خواهد تا با شدت گرفتن بحران، هراس شرایط احساس شود. او فکر می کند این هراس، محرک "ما" در جهت "اقدام" خواهد بود. اما این موضوعِ مسئله ای نیست که وی به آن پرداخته است-آگاهی از اقدام لازم. آنچه ضروری ست توجه به سیاست است و در اینجا بحث والاس-ولز عقیم می ماند. او استدلال می کند که اکنون زمان آن نیست که کسی را به ویژه مسئول بلایای اقلیمی خود بدانیم: "بار مسئولیت  سنگین تر از آن است که بر دوش چند نفر باشد، اما فکر اینکه تنها چیزی که لازم داریم، سقوط معدودی از افراد مقصر است؛ دلگرم کننده خواهد بود."

از نظر والاس-ولز، انهدام اکولوژیکی توسط افراد معدودی صورت نگرفته است. بلکه، "هر یک از ما هر بار که سوئیچ را می چرخانیم ، بلیط هواپیما می خریم یا رأی نمی آوریم، رنج هایی را بر وضعیت آینده متحمل می سازیم." هرگز مهم نیست که امروزه 1.2 میلیارد نفر  دسترسی کمی به برق دارند. یا اینکه 80 درصد جمعیت جهان هرگز پرواز نکرده اند. یا فاحش ترین آن، اینکه مدیران اکسون موبایل از پیش می دانستند که صنعت آنها در سال 1977 کره زمین را نابود می کند، اما تصمیم گرفتند یافته های خود را پنهان سازند و تحقیقات انکارگرایانه تغییرات اقلیمی را تأمین کنند، زیرا در کشتار نسل های آینده، پول زیادی وجود داشت. مقصر دانستن همه در برابر چنین نابرابری حداکثری، جانبداری از سرمایه فسیلی است. این امر به جای توضیح واضحات، انکار می کند که: بحران اقلیمی، فضای مبارزه طبقاتی است.

از آنجا که والاس-ولز سرشت طبقاتی تخریب اقلیمی را نمی بیند، وقتی صحبت از پیشنهادات مربوط به کاهش اثرات آن می شود، بار دیگر به خطا می رود. او معتقد است که "دیدگاه محکمی" در مورد اینکه آیا سرمایه داری می تواند بحران اقلیمی را حل و فصل کند یا خیر وجود ندارد اما با این حال او بصورت "شهود"ی –نوعی تفکر افراطی محیط زیستی لیبرال– بیان می دارد: "ما نیازی به کنار گذاشتن چشم انداز رشد اقتصادی برای کنترل تغییرات اقلیمی نداریم."

چاکرابارتی مانند والاس-ولز، مخاطرات سیاسی فروپاشی اقلیمی را انکار می کند. وی با طرح پرسشی سر راست به سراغ بحث مورد نرش می رود: "اگر ثروتمندان به سادگی می توانستند مسیر خود برای برون رفت از این بحران را خریداری کنند و فقط فقرا رنج می بردند، چرا ملل ثروتمند جز اینکه فقرای جهان (از جمله فقرای ملل ثروتمند) به اندازه کافی قدرت داشتند باشند تا آنها را مجبور کنند، در مورد گرمایش جهانی کاری انجام نمی دهند؟" اما او به نتیجه نادرستی می رسد. بنا بر استدلال چاکرابارتی از آنجا که "چنین قدرتی از جانب فقرا به وضوح سندیت ندارد" و از آنجا که ملل ثروتمند "به نوع دوستی خود معروف نیستند"، "یک مورد قابل استناد تر برای ملل و طبقات ثروتمند در زمینه اقدام جهت تغییرات اقلیمی ... در منافع شخصی روشنفکرانه آنها نهفته است." او فکر می کند ثروتمندان باید کاملاً متقاعد شوند به نفع آنها است که از تلاش برای حل و فصل تغییرات اقلیمی حمایت نمایند. بحث او بیشتر با مباحث آدام اسمیت، اقتصاددان سیاسی بورژوازی واجد مشترکاتی ست تا با مبارزه برای عدالت اجتماعی و اقلیمی. مانند "دست نامرئی" اسمیت، اینطور فرض می کند که منافع شخصی طبقه سرمایه دار می تواند در راستای خیر عمومی مهار گردد، که "قوانین طبیعی" رقابت بازار عواقب خیرخواهانه ای در پی دارد.

این تفکر مقدار پولی را  که می توان در یک جهان در حال گرم شدن بدست آورد؛ نادیده می انگارد. شرکت های معدنی با آگاهی از ذوب شدن یخ؛ ذخایر معدنی و نفتی جدیدی را در گرینلند خریداری می کنند. شرکت های خصوصی امنیتی آماده می شوند تا از مشتریان ثروتمند خود در برابر ناآرامی های داخلی ناشی از خشکسالی، سیل و قحطی محافظت کنند. شرکت های مهندسی هلندی تخصص و برنامه های مربوط به مدیریت سیل برای شهرهای شناور را می فروشند. سرمایه گذاران ثروتمند بخشهای وسیعی از زمینهای کشاورزی در جنوب جهانی را خریداری می کنند به امید اینکه بتوانند در صورت کمبود ناشی از خشکسالی زمینهای قابل کشت را تأمین نمایند. میلیون ها نفر بدلیل اثرات گرمایش جهانی می میرند و سرمایه داران روی آن حساب باز کرده اند.

منطق خود انبساطی سرمایه نسبت به مقوله مرگ بی تفاوت است. این گذشته و حال سرمایه داری است. اولویت بخشی اقتصاد سرمایه داری بر سلامت عمومی از سوی سرمایه گذاران و رهبران عقاید محافظه کار یکی از این نمونه ها هستند. امتناع آمازون از ارائه خدمات اساسی نظافت انبارها و تجهیزات حفاظت شخصی به کارگران خود یکی از این موارد است. "منافع شخصی روشنفکرانه" طبقه سرمایه دار امری خیالین و به مثابه پوششی در راستای استتار مقبولیت اساسی استثمار، سلب مالکیت و امپریالیسم است. تحول بنیادین از طریق اعمال فشار، از طریق مبارزه طبقاتی و از طریق عاملیت ستمدیدگان و سرکوب شدگان حاصل می گردد.

روشنفکران ترقی خواه تنها کسانی نیستند که سیاسی بودن بحران اقلیمی را انکار می کنند. جنبش شورش انقراض (XR) ، یکی از بدترین جنبش های زیست محیطی امروز، استدلال می کند که علم اقلیم خود گویاست و سیاست مانع اقدام می شود بنابراین این جنبش خواستار "اقدامی فراتر از سیاست" است. نتیجه انکار سیاست و نفی مسئولیت است.

XR خود را به عنوان "یک شبکه غیرسیاسی بین المللی با استفاده از اقدامات مستقیم غیر خشونت آمیز برای ترغیب دولتها به اقدام عادلانه در مورد شرایط اقلیمی و اکولوژیکی" توصیف می کند. همانطور که راجر هالام، بنیانگذار آن، در کتابچه خود "حس مشترک برای قرن بیست و یکم" توضیح می دهد، جنبش؛ به امید فراتر رفتن از پارلمانتاریسم بورژوازی و جناح بندی جنبش اجتماعی، موضعی "غیر سیاسی" اتخاذ می کند. هالام امیدوار است که بتواند بحران اقلیمی را از یک مسئله سیاسی به یک مسئله اخلاقی تغییر دهد. وی بی عملی دولت درمورد تغییر اقلیم را نه به مثابه تصمیم سیاسی آگاهانه و استراتژیک برای قرار دادن سود در مقابل مردم و سیاره، بلکه به مثابه "یک شکست اخلاقی" توصیف می کند. به همین ترتیب، او مبارزه برای عدالت اجتماعی و اکولوژیکی را نه به مثابه بخشی از یک جنبش توده ای طبقه کارگر بلکه از نظرگاه  وضعیت اخلاقی فردی در نظر می گیرد.

بیان خودِ عبارت "فراتر از سیاست" واقعیت سیاسی را پاک نمی کند. در واقع، یکی از چیزهای عجیب در مورد سیاست این است که هرچه بیشتر سعی کنید از آن فراتر بروید، بیشتر درگیر آن می شوید. این درسی است که XR باید می آموخت وقتی منتقدان؛ نابسندگی و نارسایی دیدگاه این جنبش در زمینه سیاست، نژاد، معلولیت و طبقات را  تذکر دادند، اما این کار را نکرد. اخلاق گرایی XR به مثابه یک لیبرالیسم خرده بورژوائی سفیدپوست که کاملاً مطابق با ایدئولوژی مسلط بر زمان ماست، پیش فرض می کند: سیاست بد است زیرا تفرقه افکن است، زیرا از ما می خواهد یک جناح را انتخاب کنیم، از رفقا و دشمنان خود نام ببریم. بیش از همه، سیاست سخت است زیرا از ما می خواهد که قدرت را به چنگ آوریم و آنرا بکار گیریم، منظم، متمرکز و واجد دیدی واضح باشیم نسبت به آنچه امیدواریم بدان دست یابیم. همیشه یکپارچه سازی یک جنبش غیر سیاسی حول یک مجموعه اهداف با تعاریف نادرست و بدون دشمن واقعی، آسان تر خواهد بود -و بدون شک سریعتر به رضایت بخشی خواهد رسید.

 

منبع:

https://www.e-flux.com/journal/110/335242/revolution-or-ruin



کای هرون، فارغ التحصیل مقطع دکتری علوم سیاسی از دانشگاه منچستر و علاقه مند به تحقیق در حوزه های تئوری سیاسی، بوم شناسی، روانکاوی و اقتصاد سیاسی است. وی کمک سردبیر مجله ROAR است.



جودی دین، نظریه پرداز سیاسی و استاد علوم سیاسی در کالج های هوبارت و ویلیام اسمیت در ژنو، ایالت نیویورک است. آخرین کتاب او با عنوان "رفیق"؛ مقاله ای در باب تعلقات سیاسی ست که توسط Verso در سال 2019 منتشر شده است.


قسمت اول

قسمت دوم




کوالا در خلیج ویوون، جزیره کانگورو، استرالیای جنوبی .عکس: Chris Fithall/CC BY 2.0


برگزاری مراسم برکت دیرک توتمی به  رهبری فِرِدی لَن از Lummi Nation، در افتتاحیه نمایشگاه " کوئل هوی: مبارزات چندگانه، یک جبهه". نمایشگاهی از خانه کنده کاران اشک وابسته به  قبیله لومی (ملت لومی) و موزه تاریخ طبیعی در مرکز آبخیزداری ، یک مرکز آموزش علمی و پشتیبانی در خارج از پرینستون ، نیوجرسی در سال 2018. عکس: Emmanuel Abreu




حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

ویشان چاکرابارتی و ژئواکونومی زمین در آمریکای شهری
متروپل؛ باستان شناسی کالبدی سازی اسمان سرپناه
زندان زنان ریکیاویک در ایسلند ؛ ساختارشکنی در طراحی فضاهای ندامتگاهی
پائولو سولری و آرکوسانتی؛ فیزیکِ انارشیسم
لوکوربوزیه و طرح توسعه ازمیر؛ بازْشکست مدرنیته پدرسالار در مواجه با شرق
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود