معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1411
جهان علمیْ تخیلی   - 22
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1377
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
نظریه معماری   - 1050
معماری مجازی   - 22
طراحي داخلي   - 969
جشن نامه اتووود   - 21
سازه های شهری   - 907
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
تکنولوژی ساخت   - 891
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری حوزه عمومی   - 823
معماری کوچک مقیاس   - 19
مرزهای معماری   - 815
معماری و نقاشی   - 18
نگاه نو به سكونت   - 751
پردیس ویترا   - 18
نظریه شهری   - 748
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
المان شهری   - 745
معماری و روانشناسی   - 17
معماری و سیاست   - 658
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
کلان سازه   - 632
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری مدرن   - 569
معماری ـ موسیقی   - 15
معماری پایدار   - 544
معماری بایومورفیک   - 15
منتقدان معماری   - 512
شهرهای در حرکت   - 14
آرمان شهرگرایی   - 493
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
روح مکان   - 484
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 477
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
طراحی صنعتی   - 472
معماری و گیم   - 12
معماری تندیس گون   - 469
معماری و هوش مصنوعی   - 12
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 462
معماری و ادبیات   - 11
معماری منظر   - 461
معماری جنگلی   - 11
معماری شمایل گون   - 431
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
باز زنده سازی   - 406
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
آینده گرایی   - 389
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
توسعه پایدار   - 385
بی ینال ونیز   - 10
هنر مدرنیستی   - 382
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماری یادمانی   - 358
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماریِ توسعه   - 335
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 334
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماری سبز   - 327
معماری بیابانی   - 8
طراحی نئولیبرال   - 316
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 291
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 274
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 268
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 262
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 260
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 255
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 254
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 253
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 249
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 244
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 235
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 225
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 222
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 208
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 203
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 196
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 194
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 187
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 186
معماری تخت جمشید   - 7
هنر انتزاعی   - 180
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
گرافیک   - 165
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 152
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
مسکن روستایی   - 146
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
هنر گفت و گو   - 144
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری ژاپن   - 130
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 128
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری ایران   - 115
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
بلندمرتبه ها   - 112
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
ترسیمات معماری   - 109
معماری خوانی   - 6
معماری و فاجعه   - 102
منبع شناسی اتووود   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 89
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماری مذهبی   - 87
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
معماری مصر   - 5
معماری فاشیستی   - 80
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
اکسپو   - 79
فرهنگ نفت   - 5
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
اقتصادِ فضا   - 67
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
مدرنیته؛ از نو   - 66
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
معماری هند   - 66
بلوپرینت   - 4
معماری چین   - 65
اتووودْ آبزرور   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 64
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 63
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
ویرانه ها   - 59
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
گفت و گو با مرگ   - 58
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
مدارس معماری   - 53
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
زاغه نشینی   - 49
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
پداگوژی   - 49
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 45
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری پراجکتیو   - 45
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری دیجیتال   - 43
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
فیلوکیتکت   - 42
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
جنبش متابولیسم   - 42
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 41
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
باهاوس   - 39
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
هنر روسیه   - 36
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معماری فضای داخلی   - 35
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
طراحی مُد   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
طراحی پارامتریک   - 30
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
بحران آب   - 29
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری و رسانه   - 29
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
شهرْخوانی با اتووود   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 22

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 5
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 30
آلدو روسی   - 13
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 27
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 41
سوزان سانتاگ   - 9
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 13
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 49
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 28
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 17
گابریل کوکو شنل   - 2
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
گونتا اشتلزل   - 1
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لبس وودز   - 25
الیس راستورن   - 111
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 54
لودویگ لئو   - 3
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ میس ون دروهه   - 25
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
ایلین گری   - 7
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایوان لئونیدوف   - 4
لوسی رای   - 15
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لویی کان   - 38
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 12
لُکُربُزیه   - 142
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنارد خوری   - 2
مارتین هایدگر   - 29
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو فریره   - 1
مایکل سورکین   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 24
معماران آر سی آر   - 4
پیتر آیزنمن   - 58
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 3
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 68
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 7
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 47
پییر ویتوریو آئورلی   - 9
نائومی کلاین   - 4
تئودور آدورنو   - 5
نورمن فاستر   - 35
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 9
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 24
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 28
توماس هیترویک   - 30
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 4
واسیلی کاندینسکی   - 2
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 27
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 18
جورجو آگامبن   - 5
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 12
جونیا ایشیگامی   - 3
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 2
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 2
حسن فتحی   - 5
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 13
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 9
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 29
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رضا دانشمیر   - 5
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رم کولهاس   - 101
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 30
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 6
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 4
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 190
یوهانی پالاسما   - 12
زیگموند فروید   - 13

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -786
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -378
صنعتی   -103
فرهنگی   -333
گالری   -84
پاویون   -265
هتل   -76
موزه   -254
ورزشی   -65
اداری ـ خدماتی   -232
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
مسکونی ـ تجاری   -161
حمل و نقل عمومی   -39
تفریحی   -156
ویلا   -7
اموزشی   -134
زاغه نشینی   -5
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری کووید 19 . میشل لانچئونه . عبدالمالک سیمونه . قسمت اول
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1399/02/02
مـنـــــــبـع : https://www.societyandspace.org/articles/bio-austerity-and-solidarity-in-the-covid-19-space-of-emerg
تعداد بازدید : 553

زیست-ریاضت [1] صرفاً مبحثی درون رشته ای، مرتبط با حوزه زیست شناسی، و در ناتوانی  ذاتی شخص جهت مقابله با چنین دینامیک های ژنتیکی و عفونی نیست؛ بلکه در چارچوب رژیم های چرخه ای میان مباحث درون رشته ای و سایر اکولوژی های گسترده قرار می گیرد.

طی روزهای اخیر شاهد سخنرانی بسیاری از سران دولت های غربی با مردم خود بوده ایم مبنی بر اینکه ملت در حال جنگ با دشمنی نامرئی ست و اکثریت؛ به ظاهر، بی توجه و بی تفاوت بوده اند. در اینجا می خواهیم پیامدهای خلوت شدن خیابان ها، قرنطینه در مسکن های شخصی در راستای امنیت و حفظ سلامت؛ و تاثیر چنین تصمیماتی بر جامعه پذیری عمومی و حس شهری؛ را بررسی نماییم.

این مطلب در دو قسمت ارائه می گردد. تمرکز قسمت نخست؛ در آنچه ما به مثابه زیست-ریاضت می نامیم، بر شیوه های جنگ علیه ویروس است که رژیم های ریاضت اقتصادی را به سمت مکانیسمهای عینی زیستی حیات انسانی بسط می دهد، جاییکه موجودیت مشروع این مکانیزم ها از یک حیات اجتماعی قابل تشخیص  فاصله بیشتری می گیرد. روش فعلی جهت کنترل بحران در ایتالیا به مثابه اصلی ترین راهکار ذیل تبیین این مفهوم قرار می گیرد. قسمت دوم در ارتباط با زوال کیفی تأثیرگذاری یا ارتباط با حواس درخیابان به مثابه محلی برای چرخه- دانش، اثر و ظرفیت - و عملکرد همبستگی است. و با توجه به ایده های مطرح شده در مورد نحوه مواجهه بواسطه تجدید بالقوه حیات اجتماعی در زمان وقوع این بحران؛ به نتیجه گیری می پردازیم.

 

قسمت اول: ریاضت اقتصادی جدید

خطر همیشگی؟

در پاسخ به اپیدمی کووید19، بنیاد ایتالیایی وو مینگ، تفاوت بین خطر (pericolo) و وضعیت اضطراری (emergenza) را که در حال ساختاربندی زمان و مکانهای فعلی ما می باشد؛ مورد توجه قرار داده است. خطر یک تهدید قریب الوقوع و بالقوه است، مانند ظرفیتی که ویروس جهت آلود ه سازی/تأثیرگذاری بر بدن ما دارد. وضعیت اضطراری همان چیزی ست که بر حسب  و پیرامون تهدید شکل می گیرد. فضایی که منبعث از خطر اوضاعی معین است: فضایی که  متشک از لایه های بالا و پایین است، از طریق انواع مختلف روابط و قدرت، مانند مواردی که توسط دولت ها و ادارات دولتی (از جمله دانشگاه ها)، قدرت های اقتصادی و مالی اداره می شوند. اما این امر مستلزم اعمال مشاركت روزمره در سیاست های خرد آن شرایط اضطراری نیز می باشد. با اشاره به قدرت مولد آن فضا برای بازسازی زندگی روزمره، می توان آنرا به مثابه روشی درراستای نفی ضرورت عمل در مقابل یک خطرمعین تلقی نمود. اما همانطور که مفسرانی مانند وو مینگ در حال هشدارند، هوشیار بودن در برابر چگونگی تنظیم فضای اضطراری -و در مورد پیامدهای آن- به همان اندازه شستن دست های مان برای زنده ماندن در شرایط کنونی، بسیار مهم است.

یک مفهوم رویه ای از "سکونت" در اینجا کلیدی است. ذهنیتهای ما از طریق رژیم های حاکمیتی، احساسات، اعتقادات و مسائل تاریخی، لایه بندی اجتماعی، و نوسانات روزمره، تعاملات و تجمعات شکل می گیرد. (بوندی ، 2005 ؛ گاتاری ، 1996 ؛ اُسالیوان ، 2012) هنگامیکه شرایط روزمره متغیراست، بدن ما تحت فشار قرار می گیرد و وادار به تنظیم خود می گردد. این روند به همان اندازه که بحث برانگیز و سیاسی است (هاراوی ،1991)  مبتنی بر ناخودآگاه نیز می باشد. فضای اضطراری کووید 19 استرس بی سابقه ای را ایجاد می کند، همچنین سؤالاتی پیرامون تأثیرات طولانی مدت آن و شیوه هایی که (مجدداً) روش های تعاملی، کنترلی و تأیید خود/جمعی را بر قرار می سازند. در عین حال؛ وضعیت اضطراری فرصتی را برای تفکر و تجسم درباره شیوه های خودگردان و رهایی بخش برای سکونت در آن  فضاها فراهم می آورد.

در حال حاضر؛ یک عامل مهم در نحوه سکونت ما؛ ریاضت اقتصادی است. ریاضت اقتصادی به مثابه دامنه ای از مداخلات، تاثیرات و ابزار کلیدی حاکم بر پروژه نئولیبرال؛ موضوعاتی را تولید می کند که به آسانی تحت کنترل قرار می گیرند تا ظرفیت ها، دانش، نیروی کار و جریان های درآمدی را از آنها استخراج نماید. زندگی تحت شرایط پرمخاطره و بحران دائمی به یک هنجار بدل شده، و شیوه های سکونتی همه جا را همانطور که مشهود است باز-سازی کرده است. به عنوان مثال؛ درمورد امور مسکن. (مادن و مارکوزه ، 2016 ؛ رولنیک ، 2019) باوجود محدودیت های حرکتی، افزایش احتیاط شغلی و نظارت سراسری بر تعامل اجتماعی، بدیهی به نظر می رسد که وضعیت اضطراری کووید 19؛ بسط  تکنولوژی های ریاضتی است. اما این وضعیت اضطراری دقیقا چه چیزی را به نمایش می گذارد؟ چگونه چنین بسطی با سرکوب عادی سازی شده ای که اکنون در آن وضعیت ساکن هستیم؛ تلاقی دارد؟ این موارد مربوط به روزهای اول است و تجربه مستقیم ما در این زمینه فقط به پرونده های ایتالیا، آلمان، ایالات متحده و انگلیس محدود می شود، اما در حال حاضر؛ این وضعیت واجد خصایص عجیب و غریب و قابل توجه ای است.

 

زیست ریاضت

فضای اضطراری فعلی خود را به لحاظ مقیاس و سرعت متمایز می سازد -به انتشار اقدامات محدود کننده بی سابقه از چین تا ایتالیا، ایران، اسپانیا و فراتر از آن توجه کنید. اما چیزهای بیشتری وجود دارند. در هسته آن؛ فضای اضطراری پیرامون یک چارچوب زیستی ساخته شده است، یعنی حول نیاز به کنترل جریان خاصی از چرخه زیستی سراسر بدن در فضا و مکان. از ژرژ کانگویلم و فوکو (1989؛ 2016) تا فرانکو باساگلی و فرانکا اُنگارو(2013) و  کار بحث برانگیز در مورد تابعیت زیستی از رز و نواس (2005)؛ بسیاری در مورد چگونگی بکارگیری حوزه های زیستی/ بهداشتی؛ هم برای مدیریت و هم سازماندهی مطالبات مربوط به منابع و حقوق بحث کرده اند. اسپارک خاطرنشان می سازد که چگونه رابطه بین اقتصاد نئولیبرالی، سیاست ریاضت اقتصادی و زیستی منجر به بازسازی و تولید اشکال جدید "تابعیت زیستی" (2017) می شوند. در اینجا؛ اقدامات ریاضت اقتصادی، مجسم شده و منجر به تعریف نابرابری های زیستی خاص و ذهنیتهای مربوطه می گردد. اما کووید 19 چالشی متفاوت است.

این فضای اضطراری فقط مربوط به تأثیر ریاضت اقتصادی بر سلامت، مدیریت آن و ظهور تابعیت زیستی نیست. همچنین نشانه هایی از یک شکل ریاضتیِ منتشر شده و ورای حوزه سلامت (وضعیت اضطراری) وجود دارد که بر روی لایه حوزه بهداشت و درمان بنا شده است (خطر). این روند با ایجاد تابعیت زیستی همراه است، به عنوان مثال؛ اجازه بدنام سازی و کنترل اجتماعی مسافران از ووهان، ایران و ... را می دهد. اما در عین حال؛ وضعیت اضطراری در مورد کاربرد "سلامتی" به مثابه دروازه ورود به حوزه های غیر زیستی است که به دلیل پایه زیستی وضعیت اضطراری به سرعت و دقت قابلیت دسترسی پذیری دارد. این نوعی از ریاضت اقتصادی ساختمند زیستی است -یا آنچه که ما به طور موقت آن را زیست-ریاضت می نامیم- که می تواند روندهای پیشین حکومت مداری را تقویت نماید. به عبارت دیگر؛ ظرفیت های موثر اقدامات فعلی ممکن است ذهنیت هایی را تقویت نماید که نه تنها سرکوب خود را می طلبند (دلوز و گتاری ، 1977)، بلکه مایلند تا آن را ایمنیِ درک شده بنامند. با فرض اینکه آن ذهنیت ها از مدت زمان بسیار طولانی -از طریق مانورهای نئولیبرالی و ارتجاعی حول کار/مسکن/ تروریسم- در حال ساخت بوده اند؛ اساس زیستی اقدامات ریاضتی کنونی، چرخش جدیدی به آن می بخشد.

تجربه جدیدی که از فضای اضطراری کووید 19 به وجود آمده، در نقطه آغازین اقدامات خود قرار دارد. زیست ریاضت حالت درک شده خود را در لایه ویروس شناسانه جانمایی می کند: سطحی از چرخه های زیستی بنیادی که فراتر از ادراک و تجربه فردی است. در این سطح؛ رقابت دشوار است، نه تنها به دلیل دامنه محاصره توسط ویروس، بلکه به این دلیل که مرزهای آن توسط حقایق مقرر علم پزشکی محافظت می شود. این جدا سازی مضاعف -ناشی از سیر چرخه ای فراتر از حوزه درون رشته ای و همچنین ایجاد فضاهای هم مرزتوسط علم- فضایی را می گشاید که تصرف و برون کشی می تواند سریع و فوری رخ دهد. گشودن چنین فضایی البته اتفاقی نیست، به همین دلیل ما آن را در راستای بخش های فراگیرتری از سیاست ریاضت اقتصادی هم تراز می کنیم که اکنون، نه تنها با اخراج نژادپرستانه دیرپا (روی ، 2019)، توسعه نامتوازن شهری ( هاروی ، 2012) و مدیریت نئولیبرالی فاجعه بار محیط زیستی (وینکان ، 2013) تلاقی دارد، بلکه حیات تازه ای در مبارزه با مرگ ومیر همه گیر می یابد. در اینجا؛ زیست ریاضت به روابط متقارن میان جریانهای اکتشافی جهانی و زندگی روزمره اجازه می دهد تا هموار تر و سریعتر عمل نمایند. (هارت و نگری ، 2019).

در راستای محافظت از "حیات" دربرابر ویروسی که "ما" نمی توانیم بطور جداگانه با آن مقابله نماییم، منافع سیاسی و اقتصادی همدست؛ بسرعت در حال دستیابی بی واسطه به لایه ای از ترس بدنی مشترکند که یک نقطه برتری منحصر به فرد برای تعدادی از اقدامات بالقوه ارتجاعی و استخراجی فراهم می آورد .مانند نظریه دیدیه فاسین از "زیست مشروعیت" - "مقدس بودن زندگی به این ترتیب" (2009 ، ص 50) - چگونه بسیاری می توانند به فضای اضطراری احداث شده در راستای محافظت از حیات خود؛ نه بگویند، و حیرت انگیز تر؛ چگونه پراکسیس های سکونتی  را که در این مدت تحت سلطه آنها بوده اند، ترک کرده و به چالش بکشند؟

برخی از تجلیات عینی از زیست ریاضت در حال حاضر مشهودند. در نمونه ایتالیایی؛ فرد شاهد تشدید تنزل ساختاری و خاموش سازی خشونت آمیز متعاقب آن و بازسازی اقتصادهای كار همراه با ظهور بی ثباتی پسا زیستی است. فراتر از موارد گویا و پارادایمی از مردم بی خانمان که به دلیل سرگردانی در خیابان های میلان؛ در برابر محاصره فعلی اعمال شده توسط دولت ملی، محکوم شده اند، مدیریت زندان ها نمونه بارز دسته اول است.

 

زندان از کجا آغاز می شود و در کجا پایان می یابد؟

وزارت دادگستری ایتالیا برای مهار شیوع ویروس کرونا، ملاقات ها و جلسات خانوادگی با مددکاران اجتماعی را برای زندانیان در بیشتر زندانها به حالت تعلیق درآورد. این سیاست (تصویب شده در تاریخ 7 مارس) اولین و تنها اقدامی بود به طور خاص در زندان ها مورد بررسی قرار گرفت، جاییکه هیچ اقدام دیگری صورت نپذیرفت. هیچ ماسک یا ضد عفونی کننده دست توزیع نشده است و به زندانیان گفته می شود که فاصله خود را از یکدیگر حفظ کنند -در یک سیستم کارسیرال متشکل از 189 تشکل که برای 50،000 نفر طراحی شده است، جایی که 61 هزار و 200 نفر در آن زندگی می کنند (با نرخ ازدحام جمعیت 120٪). در 8 مارس، و در روزهای بعد، شورش زندانیان علیه این سیاست در ده ها زندان در سراسر کشور آغاز شد -مهمترین آنها در فوگیا، آولینو، بولونیا و مودنا. برخی از زندانها مانند مودنا به شدت آسیب دیدند که منجر به انتقال زندانیان به سایر شهرها و افزایش ازدحام بیش از حد جمعیت شد. همه مرگ و میرها به عنوان "اور دوز" ثبت شدند –ادعا می شود که سوء استفاده زندانیان از موادی که هنگام شورش از بیمارستانهای زندان بدست آوردند عامل مرگ و میر بوده است. بیشتر مرگ ها نژادپرستانه اند. نه نفر از ده کشته شده ثبت شده بین مودنا و بولونیا در میان افرادی با اصلیت آفریقای شمالی اتفاق افتاد که سه نفر منتظر اولین جلسه دادگاه خود بودند.

در این چارچوب؛ یک پاسخ عملی در جهت مقابله با ویروس می بایست کاهش تعداد زندانیان از طریق عفو برای جرایم جزئی باشد، یا از طریق تعلیق حبس برای کسانی که منتظر اولین جلسه رسیدگی خود هستند؛ (که روی هم حدود 10،000 نفر می شوند که در حال حاضر در کشور زندانی اند) خواهند بود. توزیع کیت های پیشگیری کافی، و همچنین اقدامات پیشگیرانه تکنولوژیکی  مانند استفاده از اسکایپ و دیگر سیستم عامل های از راه دور برای تسهیل ارتباط با خانواده ها، تنش ها را نیز کاهش می دهد. همانطور که تشکل های زندانیان بدرستی خاطرنشان می کنند؛ عدم تمایل محرز، عدم مراقبت و پذیرش عمومی آنچه که برخی آن را "پوپولیسم کیفری" خوانده اند، مانع از اجرای این اقدامات شده است.

در پی این شورش ها؛ وزارت دادگستری با شهادت در مقابل پارلمان، این اقدامات را به یک "عمل مجرمانه" تقلیل داد و اظهار داشت که "ایتالیا در برابر رفتارهای غیرقانونی بودن عقب نخواهد نشست." هیچ اشاره‌ای به علت اصلی این ناآرامی نشده است. سیاستمداران جناح راست مانند جورجیا ملونی و متئو سالوینی خواستار "اقدامات عبرت آمیز و سخت گیرانه" برای آشوبگران شدند. عموم مردم تا حدود زیادی این موضوع را نادیده گرفته اند. یک هفته پس از این وقایع؛ هیچ خبر دیگری در هیچ یک از رسانه های ملی جریان اصلی نمی توان دید. به نظر می رسد؛ تحقیقات درباره دلایل واقعی مرگ و میرها به تعویق افتاده است، چه رسد به اینکه در مورد آنها علناً صحبت شود.

درک حس اضطرار و اقدامات ناشی از مسئولیت پذیری که توسط نخست وزیر ایتالیا، جوزپه کونته در توییتر یا فیس بوک وی از مردم خواسته شده، جای حرف باقی نمی گذارد، زیرا این امر در مورد دفاع از حقیقت عینی زندگی خصوصی برای بسیاری از افراد است (فاسین ، 2009). در این چارچوب؛ واکنش های بی توجه به شورش های زندانیان، صرفاً اثرات بحران (در حال حاضر چیزهای مهم دیگری وجود دارند که باید در مورد آن فکر کنید) یا بیان آشکار نظام نژادی نیست. آنها؛ مهمتر از همه، نقطه شروع ریاضت اقتصادی جدید بر اساس یک ضرورت زیستی دستوری اند. برای کسانی که در زمان ظهور زیست ریاضت شورش کردند –از منظر زیستی، داشتن بنیه برای مقابله با ریاضتی که بر آنها تحمیل شده است؛ اهمیت دارد، با وجود فقدان بنیه زیستی از آنان خواسته شده که مسئولیت پذیر و زرنگ و دانا باشند -آینده فقط می تواند تاریک باشد. در چشم انداز پسا کووید؛ يعني فضايي كه زيست ریاضت تا حد زيادي در آن رخ خواهد داد، احتمالاً با هنجارهاي جديد مهار -"مشت آهني" كه توسط سالويني ابراز شده است- روبرو خواهیم شد تا از وقوع  مجدد داستانهای مشابه پیشگیری گردد.

 

چه کسی کار خواهد کرد و چگونه؟

تجدید ساختار اقتصاد کار، دومین اثر در این روزهای آغازین ریاضت زیستی است. شهردار جنجالی روم در مصاحبه ای با موضوع بحران ویروس کرونا؛ ،همبستگی خود با کسانی که شغل خود را در اقتصاد غیر رسمی (مشاغل غیرقانونی) به دلیل محدودیت های جاری در تحرکات جمعیتی از دست می دهند؛ ابراز نمود. ویرجینیا راجی با انتقاد از رسانه های جریان اصلی، نگرانی زیادی که توسط بسیاری از دوستان و نزدیکان طبقه کارگر ما در کشور احساس و زیست شده را به اشتراک گذاشته است. چگونه این کارگران، در شرایط امکان ناپذیر بودنِ مطلقِ ادامه زندگی خود، کنار می آیند و معدود منابع مالی تخصیص یافته به کارگران رسمی نیز متوقف می شود؟ و مهمتر از همه؛ در كشورهایی كه تقریباً 13 درصد از تولید ناخالص داخلی مبتنی بر مشاغل غیررسمی است؛ و به احتمال زیاد کنترل های سفت و سخت باقی خواهند ماند، چگونه در شرایط پسا اضطراری به کار خود ادامه خواهند داد؟

مسلماً؛ اقدامات زیست ریاضت نه تنها امکان بحث و گفتگو عمومی پیرامون این موضوعات را کاهش می دهند بلکه در حال آماده سازی برای کنترل های سختگیرانه تری در مورد نحوه انجام کارها (شاید بر اساس داده های جمع آوری شده در طول "بحران") هستند. این امر در راهکارهای شرکت های چند ملیتی و دانشگاه های بزرگ، در آستانه شیوع بیماری، اقدام به اجرای آزمایشی برنامه های کار از راه دور بصورت انبوه؛ بیشتر مشهود است. هنگامیکه ایتالیا هنوز هیچ محدوده مهاری را در نظر نگرفت، آمازون، گوگل، فیس بوک و مایکروسافت در ایالات متحده در حال تعطیلی دفاتر بزرگ مقیاس خود بودند. از جمله تأثیراتی که این اقدامات ایجاد می کنند، تضعیف همبستگی و تعامل مبتنی بر مکان و افزایش قابلیت های کنترل دیجیتال از راه دور، به احتمال زیاد فراتر از فضای اضطراری فعلی خواهند بود.

با توجه به این محیط؛ قسمت دوم متن، بر پاسخ های محتمل پیشرو و عقلانی تر در مورد چنین فضاهای ریاضتی مبتنی بر آنچه که به نظر می رسد در تجربیات ما از زندگی جمعی گم شده، و آنچه ممکن است از نو رخ دهد؛ تمرکز خواهیم داشت.

.

.

.

Bio-Austerity | Bioterity [1]



www.societyandspace.org/articles/bio-austerity-and-solidarity-in-the-covid-19-space-of-emergency





قسمت اول
قسمت دوم


مجموعه یادداشت های مربوط  به "ویروس کرونا" را می توانید از دو بخش (معماری و فاجعه) و (ویروس کرونا و معماری) مطالعه فرمایید.

- آنچه می توان از ویروس کرونا آموخت . بیل مک کیبن

- جهان پسا کرونا به روایت یووال نوح هراری

- پایش و مجازات؟ بله لطفا! به روایت اسلاوی ژیژک

- نکاتی بر وضعیت اپیدمی به روایت آلن بدیو

- تفکراتی درمورد پی آیند های ممکن ویروس کرونا به روایت فرانکو براردی بیفو

 - زیست-ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری کووید 19 . میشل لانچئونه . عبدالمالک سیمونه .  قسمت اول

- زیست-ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری کووید 19 . میشل لانچئونه . عبدالمالک سیمونه . قسمت دوم














حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

تراشه های کانسپچوال ـ آدولفو ناتالینی؛ سوپراستودیو و کنش ضد جهان شمول یوتوپیای منفی
دو ایستگاه متروی بوداپست از معماران اسپورا ؛ فضاهای اکسپوز در تضاد با بافت تاریخی شهر
فرانک گری و طرح یادبود دوایت آیزنهاور ؛ تصویب اولیه پس از سه سال رکود
دیوار ترامپ؛ كانسپچوال ديزاين استوديو 3.14 براي مرز ميان مكزيك و امريكا
معماران و چالش انتخاب معماری ـ بابک پیوسته ـ میدان
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group