معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1575
معماری کوچک مقیاس   - 23
منظر شهری   - 1493
طراحی مُد   - 23
نظریه معماری   - 1099
معماری بیابانی   - 22
طراحي داخلي   - 1043
جشن نامه اتووود   - 21
سازه های شهری   - 952
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
تکنولوژی ساخت   - 931
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری حوزه عمومی   - 880
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
مرزهای معماری   - 858
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 18
نگاه نو به سكونت   - 817
پردیس ویترا   - 18
المان شهری   - 799
معماری ـ موسیقی   - 18
نظریه شهری   - 795
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
معماری و سیاست   - 756
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
کلان سازه   - 668
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری مدرن   - 648
شهرهای در حرکت   - 15
معماری پایدار   - 601
معماری بایومورفیک   - 15
آرمان شهرگرایی   - 539
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 15
منتقدان معماری   - 534
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 527
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
روح مکان   - 520
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری منظر   - 516
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 10
طراحی صنعتی   - 514
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
آینده گرایی   - 503
بی ینال ونیز   - 10
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 494
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری تندیس گون   - 487
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماری شمایل گون   - 451
معماری خوانی   - 9
باز زنده سازی   - 437
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
توسعه پایدار   - 437
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
هنر مدرنیستی   - 422
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
معماریِ توسعه   - 367
ده زن برتر تاریخ معماری مدرن   - 9
معماری یادمانی   - 367
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 356
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری سبز   - 350
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
طراحی نئولیبرال   - 345
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری پست مدرن   - 331
معماری تخت جمشید   - 8
تغییرات اقلیمی   - 318
منبع شناسی اتووود   - 7
اتووود کلاسیک   - 300
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 281
طراحی و پناهجویان   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 272
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 271
فرهنگ نفت   - 7
بدنه سازی شهری   - 270
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
گرمایش زمین   - 270
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 266
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 264
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 250
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 248
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 248
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 248
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 229
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 226
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 222
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 215
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 201
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
هنر انتزاعی   - 198
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
گرافیک   - 184
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 179
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری و فاجعه   - 159
عبور از مرحله جنینی   - 7
مسکن روستایی   - 155
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 7
هنر گفت و گو   - 155
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 153
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ژاپن   - 142
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
ترسیمات معماری   - 141
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ایران   - 129
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
بلندمرتبه ها   - 120
پداگوژی انتقادی   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 105
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
اقتصادِ فضا   - 100
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری و رسانه   - 94
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
معماری فاشیستی   - 87
شهرسازی کوچک مقیاس   - 5
معماری مذهبی   - 87
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 87
معماری مصر   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
اکسپو   - 80
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
معماری فضای داخلی   - 76
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
فیلوکیتکت   - 75
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 73
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 72
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
گفت و گو با مرگ   - 72
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
ویرانه ها   - 71
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
معماری چین   - 70
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری هند   - 67
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری پراجکتیو   - 61
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
مدارس معماری   - 58
بلوپرینت   - 4
پداگوژی   - 56
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
زاغه نشینی   - 54
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
جهان علمیْ تخیلی   - 54
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری دیجیتال   - 53
باشگاه مشت زنی   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 50
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 45
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 3
معماری و روانشناسی   - 44
فیلم پدر ساخته ی فلوریان زلر   - 3
جنبش متابولیسم   - 44
شش پروژه شاخص معماری پست مدرن   - 3
باهاوس   - 42
کودتایی که در مورد ان صحبت نمی کنیم   - 2
معماری و نقاشی   - 42
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
هنر روسیه   - 40
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
بحران آب   - 39
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معماری و ادبیات   - 37
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
معماری و هوش مصنوعی   - 37
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
آنتروپوسین   - 34
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
طراحی پارامتریک   - 32
ده پرسش از هشت معمار   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری جنگلی   - 26
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری و گیم   - 24
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 24
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 23
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
معماری مجازی   - 23

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
زیگموند فروید   - 19
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان بودریار   - 10
آرشیگرام   - 7
ژان نوول   - 22
آرکی زوم   - 6
ژاک دریدا   - 19
آلبرت پوپ   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلدو روسی   - 15
ژیل دلوز   - 34
آلفرد هیچکاک   - 5
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 28
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 6
سو فوجیموتو   - 13
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 48
سوزان سانتاگ   - 10
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 4
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 34
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 17
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 50
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 29
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 14
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 7
اسلاوی ژیژک   - 18
گابریل کوکو شنل   - 2
اسنوهتا   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوالد متیوز اونگرز   - 7
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گونتا اشتلزل   - 1
اسکار نیمایر   - 37
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 26
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 112
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 67
لودویگ میس ون دروهه   - 29
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایلین گری   - 8
لوسی رای   - 15
ایوان لئونیدوف   - 4
لویی کان   - 39
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لوییجی مورتی   - 1
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 12
لُکُربُزیه   - 149
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنارد خوری   - 2
لینا بو باردی   - 4
برنو زوی   - 7
مارتین هایدگر   - 31
بنیامین برتون   - 8
مارسل بروئر   - 7
بوگرتمن   - 1
مارشال برمن   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانفردو تافوری   - 16
پائولو سولری   - 4
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو فریره   - 2
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 28
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 59
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 5
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 69
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 8
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
میشل فوکو   - 59
تئودور آدورنو   - 6
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 36
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 31
هرزوگ دی مورن   - 31
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 6
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 29
جورجو آگامبن   - 8
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جولیا کریستوا   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 13
جونیا ایشیگامی   - 4
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 2
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 2
حسن فتحی   - 6
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 13
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 23
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 10
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 31
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رضا دانشمیر   - 5
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رم کولهاس   - 112
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 33
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 8
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 5
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 194
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -834
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -432
گالری   -88
فرهنگی   -343
هتل   -79
پاویون   -273
ورزشی   -67
موزه   -262
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -237
حمل و نقل عمومی   -39
تفریحی   -172
ویلا   -16
مسکونی ـ تجاری   -168
مجموعه های مسکونی   -5
اموزشی   -142
زاغه نشینی   -5
صنعتی   -107
عناصر یادمانی شهری   -2
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
درسهایی از سال کوویدی به روایت یووال نوح هراری
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1399/12/12
مـنـــــــبـع : https://www.ft.com/content/f1b30f2c-84aa-4595-84f2-7816796d6841
تعداد بازدید : 663

در طی یک سال دستاوردهای علمی -و شکست های سیاسی- در پیشگاه آینده چه می توان آموخت؟

چگونه می توانیم سال کوویدی را از دریچه چشم انداز گسترده تاریخی بطور مختصر شرح دهیم؟ بسیاری از مردم بر این باورند که ویروس کرونا با تلفات بسیار زیاد منجر به ناتوانی بشریت در برابر قدرت طبیعت شده است. در واقع، سال 2020 نشان داده که بشریت ناتوان نیست. اپیدمی ها؛ دیگر نیروهای غیرقابل کنترل طبیعت نیستند. علم؛ آنها را به چالشی قابل کنترل بدل ساخته است.

با این وجود؛ چرا تا این حد مرگ ومیر و ابتلاء وجود داشته اند؟ به دلیل تصمیمات نادرست سیاسی.

در ادوار گذشته، هنگامی که انسانها با بلایایی مانند مرگ سیاه روبرو می شدند، نمی دانستند که چه عواملی مسبب آن بوده و یا چگونه می توانستند از آن پیشگیری کنند. هنگامیکه؛ آنفلوانزا در سال 1918 شیوع یافت، بهترین دانشمندان جهان نتوانستند ویروس کشنده را شناسایی کنند، و بسیاری از تدابیر و تلاش ها برای تولید یک واکسن موثر بی فایده بودند.

چنین شرایطی با کووید 19 بسیار متفاوت بوده است. اولین زنگ خطر در مورد یک اپیدمیِ احتمالی جدید در اواخر دسامبر 2019 به صدا در آمد. تا 10 ژانویه 2020، دانشمندان نه تنها ویروس عامل را جدا، بلکه ژنوم آن را توالی یابی کردند و اطلاعات را به صورت آنلاین منتشر نمودند. طی چند ماه مشخص شد که کدام اقدامات می توانند زنجیره سرایت را کُند و متوقف سازند. در کمتر از یک سال چندین واکسن موثر به تولید انبوه رسیدند. در جنگ بین انسان ها و عوامل بیماری زا، هرگز انسان ها تا این حد قدرتمند نبوده اند.

 

حرکت به سمت زیست آنلاین

در کنار دستاوردهای بی سابقه زیست فنآوری در سال کوویدی، قدرت فنآوری اطلاعات مورد اهمیت ویژه قرار گرفت. در دوره های گذشته، بشریت به ندرت می توانست اپیدمی ها را متوقف سازد زیرا انسان ها نمی توانستند زنجیره های سرایت را در زمان مناسب کنترل کنند و همچنین هزینه اقتصادی قرنطینه های طولانی مدت زیاد بود. در سال 1918 می توانستید افرادی را با علایم آنفولانزا قرنطینه کنید، اما نمی توانستید حرکات حاملان را قبل از علامت یا حاملان بدون علامت را ردیابی نمایید. و اگر به کل جمعیت یک کشور دستور می دادید چند هفته در خانه خود بمانند، این امر منجر به نابودی اقتصادی، فروپاشی اجتماعی و گرسنگی جمعی می شد.

در مقابل؛ در سال 2020، نظارت دیجیتال، پایش و تعیین ناقلین بیماری را بسیار آسان تر کرد، به این معنی که قرنطینه می تواند انتخابی تر و موثرتر باشد. حتی مهمتر از آن، اتوماسیون و اینترنت، زیست پذیری در قرنطینه را کمینه در کشورهای پیشرفته زنده نگه داشته اند. در حالیکه در برخی از کشورهای در حال توسعه، تجربه انسانی هنوز یادآور آفت های گذشته بوده، در بیشتر کشورهای توسعه یافته انقلاب دیجیتال همه چیز را تغییر داده است.

کشاورزی را در نظر بگیرید. برای هزاران سال تولید مواد غذایی به نیروی انسانی متکی بود و حدود 90 درصد مردم در حوزه کشاورزی کار می کردند. امروزه در کشورهای پیشرفته دیگر چنین نیست. در ایالات متحده، فقط حدود 1.5 درصد از مردم در مزارع کار می کنند، اما این نه تنها برای تغذیه همه در خانه؛ بلکه برای تبدیل شدن ایالات متحده به صادر کننده اصلی مواد غذایی نیز کافی است. تقریباً تمام کارهای مزرعه توسط دستگاه هایی انجام می شود که از بیماری در امان هستند. بنابراین قرنطینه تأثیر کمی بر کشاورزی دارد.

یک مزرعه گندم را در اوج مرگ سیاه تصور کنید. اگر به کارگران مزرعه بگویید كه هنگام برداشت محصول در خانه باشند، گرسنه می مانند.  اگر به کارگران مزرعه بگویید كه بیایند و برداشت كنند، ممكن است یكدیگر را آلوده كنند. چه باید کرد؟

همان مزرعه گندم را در سال 2020 تصور کنید. یک کمباین با هدایت  جی پی اس می تواند کل مزرعه را با کارایی بسیار بیشتر -و با احتمال آلودگی صفر- برداشت کند. در حالیکه در سال 1349 یک کارگر مزرعه متوسط به طور روزانه 5 بوشل درو می کرد، در سال 2014 یک کمباین 30000 بوشل در روز رکورد برداشت دارد. در نتیجه؛ کووید 19 هیچ تأثیر قابل توجهی بر تولید جهانی محصولات اصلی مانند گندم، ذرت و برنج نداشته است.

برداشت غلات برای تغذیه مردم کافی نیست. همچنین باید حمل آنرا در نظر بگیرید، گاهی اوقات در طول هزاران کیلومتر. در بیشتر ادوار تاریخی، تجارت یکی از مقصران اصلی در داستان های پاندمی بوده است. عوامل بیماری زای کشنده با کشتی های تجاری و کاروان های دور برد در سراسر جهان حرکت می کردند. به عنوان مثال، مرگ سیاه از شرق آسیا تا خاورمیانه در امتداد جاده ابریشم حرکت کرده و این کشتی های تجاری جنوئی بودند که آن را به اروپا منتقل کردند. تجارت با چنین تهدیدی مهلکی همراه بود، زیرا هر واگن به واگنچی نیاز داشت، ده ها ملوان موظف بودند حتی کشتی های کوچک دریایی را اداره کنند و کشتی ها و مسافرخانه های شلوغ کانون بیماری ها بودند.

در سال 2020، تجارت جهانی می تواند کم و بیش روان کار کند زیرا تعداد بسیار کمی منابع انسانی درگیر آن شده اند. یک کشتی کانتینری امروزیِ کاملاً خودکار می تواند بیش از ناوگان تجاری کل پادشاهی [بریتانیای کبیر] در دوران مدرنِ نخستین؛ محموله حمل کند. در سال 1582، ناوگان بازرگانانی انگلیس ظرفیت حمل 68000 تن را داشت و به حدود 16000 ملوان نیاز داشت. کشتی کانتینری" اُ اُ سی ال" هنگ کنگ، که در سال 2017 نامگذاری شده، می تواند حدود 200000 تن را حمل کند در حالیکه فقط به 22 خدمه نیاز دارد.

درست است که کشتی های تفریحی با صدها گردشگر و هواپیماهای مملو از مسافر نقش اصلی را در گسترش کووید 19  داشتند. اما گردشگری و سفر برای تجارت ضروری نیست. گردشگران می توانند در خانه بمانند و تجار می توانند پیشرفت کنند، در حالی که کشتی هایِ شبح -خودکار- و قطارهای تقریباً بدون عامل انسانی، اقتصاد جهانی را به حرکت در می آورند. در حالیکه در سال 2020 گردشگری بین المللی به شدت سقوط کرد، حجم تجارت دریایی جهانی تنها 4 درصد کاهش یافت.

اتوماسیون و دیجیتالی شدن تأثیر عمیق تری بر خدمات دارند. در سال 1918 تصور نمی شد که ادارات، مدارس، دادگاه ها یا کلیساها بتوانند در قرنطینه به کار خود ادامه دهند. اگر دانش آموزان و معلمان به خانه های خود پناه می بردند، چگونه امکانپذیر بود که کلاس ها برگزار شود؟ امروز ما پاسخ را می دانیم. سوئیچ آنلاین اشکالات زیادی دارد، از جمله آسیب های روحی بسیار زیاد. همچنین مشکلات غیرقابل تصوری ایجاد شده است. اما این واقعیت که قابل  اجراست، حیرت آور است.

در سال 1918، بشریت فقط در جهان فیزیکی زندگی می کرد و هنگامی که ویروس کشنده آنفلوانزا این جهان را فرا گرفت، بشر جایی برای ادامه نداشت. امروزه بسیاری از ما در دو جهان زندگی می کنیم - فیزیکی و مجازی. وقتی ویروس کرونا در جهان فیزیکی به گردش در آمد، بسیاری از مردم زندگی خود را به جهان مجازی انتقال دادند، جاییکه ویروس نمی تواند به آن منتقل گردد.

البته انسانها هنوز موجودیت فیزیکی دارند و نمی توان همه چیز را دیجیتالی کرد. سال  کوویدی نقش مهمی را که بسیاری از مشاغل کم درآمد در حفظ تمدن بشری بازی می کنند؛ برجسته کرده است: پرستاران، کارگران حوزه بهداشت مانند رفتگران، رانندگان کامیون، صندوقداران، پیک ها. اغلب گفته می شود که هر تمدن فقط سه وعده غذایی با بربریت فاصله دارد. در سال 2020، پیک ها خط قرمز باریکی بودند که تمدن را بهم پیوند می دادند. آنها خطوط مهم حیاتی ما در برابر جهان فیزیکی شدند.


اینترنت همچنان برقرار است

همانطور که بشریت فعالیتها را  بصورت آنلاین، خودکار و دیجیتالی کرده و تغییرمکان می دهد، ما را در معرض خطرات جدیدی نیز قرار می دهد. یکی از نکات قابل توجه در مورد سال کوویدی این است که اینترنت دچار مشکل نشد. اگر به طور ناگهانی میزان عبور و مرور از روی یک پل در جهان فیزیکی را افزایش دهیم، می توان انتظار ترافیک و شاید حتی ریزش پل را داشت. در سال 2020؛ مدارس، دفاتر و کلیساها تقریباً یک شبه به صورت آنلاین تغییر مکان دادند، اما اینترنت برقرار ماند.

ما به سختی روی این موضوع مکث کرده و به آن می اندیشیم، اما باید این کار را انجام بدهیم. پس از سال 2020 می دانیم که زندگی حتی در شرایطی که یک کشور در حصر کالبدی است، می تواند ادامه داشته باشد. حال؛ سعی کنید تصور نمایید که در صورت خرابی زیرساخت های دیجیتال ما چه رخ خواهد داد.

فناوری اطلاعات منجر شده ما در برابر ویروس های ارگانیک مقاومت بیشتری داشته باشیم، اما همچنین ما را در برابر بدافزارها و جنگ های سایبری بسیار آسیب پذیرتر کرده است. مردم اغلب می پرسند "کووید بعدی چیست؟" حمله به زیرساخت های دیجیتال ما کاندیدای اصلی است. چندین ماه طول کشید تا ویروس کرونا در جهان شیوع یابد و میلیون ها نفر را آلوده کند. زیرساخت های دیجیتال ما ممکن است در یک روز سقوط کنند. و درحالیکه مدارس و ادارات می توانند به سرعت به صورت آنلاین جابجا شوند، فکر می کنید چقدر زمان لازم است تا از نامه الکترونیکی به نامه حلزونی برگردید؟

 

چه اهمیتی دارد؟

سال کوویدی محدودیت مهمتری را  از لحاظ قدرت علمی و فناوری مان نشان داد. علم نمی تواند جایگزین سیاست گردد. هنگامیکه  در مورد سیاست تصمیم می گیریم، باید منافع و ارزشهای زیادی را مورد توجه قرار دهیم و از آنجا که هیچ راه علمی برای تعیین اهمیت منافع و ارزشها وجود ندارد، هیچ راهی علمی برای تصمیم گیری در مورد آنچه باید کرد؛ وجود نخواهد داشت.

به عنوان مثال، هنگام تصمیم گیری در مورد برقراری قرنطینه، کافی نیست که بپرسیم: "اگر قرنطینه نکنیم، چند نفر از طریق کووید 19 بیمار می شوند؟" بلکه؛ باید این پرسش را نیز مطرح سازیم: "اگر قرنطینه كنیم، چند نفر افسردگی را تجربه خواهند کرد؟ چه تعداد از افراد از تغذیه نامناسب رنج خواهند برد؟ چند نفر مدرسه یا شغل خود را از دست می دهند؟ چند نفر توسط همسرانشان مورد ضرب و شتم قرار می گیرند یا به قتل می رسند؟"

حتی اگر همه داده های ما دقیق و قابل اعتماد باشند، باید همواره بپرسیم: "چه چیزهایی را حساب می کنیم؟ چه کسی تصمیم می گیرد چه چیزی را بشمارد؟ چگونه اعداد را در برابر یکدیگر ارزیابی کنیم؟ " این یک کار سیاسی است تا علمی. این سیاستمداران هستند که باید میان ملاحظات پزشکی، اقتصادی و اجتماعی را موازنه ایجاد کرده و یک سیاست جامع ارائه دهند.

به همین ترتیب؛ مهندسان در حال ایجاد بسترهای دیجیتالی نوینی هستند که به عملکرد ما در قرنطینه یاری می رسانند و ابزارهای جدید نظارتی که به ما کمک می کنند زنجیره های سرایت را متوقف سازیم. اما دیجیتالی شدن و نظارت، حریم خصوصی ما را به خطر می اندازد و راه را برای ظهور رژیم های توتالیتر بی سابقه می گشاید. در سال 2020؛ نظارت گسترده، قانونی تر و رایج تر شده است. مبارزه با اپیدمی مهم است، اما آیا ارزش دارد که در این راه آزادی مان را از دست بدهیم؟ این وظیفه سیاستمداران است تا مهندسین؛ که تعادل مناسبی بین نظارت مثمر ثمر و کابوس های دیستوپیایی بیابند.

سه قانون بنیادی می توانند در محافظت از ما در برابر دیکتاتوری دیجیتال، حتی در زمان سرایت، بسیار یاری رسان باشند. نخست؛ هر زمان که شما اطلاعات مربوط به افراد را جمع آوری می کنید -بویژه در مورد آنچه در بدن خود آنها اتفاق می افتد- این داده ها باید برای کمک به این افراد استفاده شود نه برای دستکاری، کنترل یا آسیب رساندن به آنها. پزشک شخصی من چیزهای بسیار خصوصی درباره من می داند. من با آن مشکلی ندارم، زیرا به پزشک خودم اعتماد دارم که از این داده ها به نفع سلامتی من استفاده کند.  پزشک من نباید این داده ها را به هیچ شرکت یا حزب سیاسی بفروشد. این باید قابل تعمیم باشد به هر نوع "مرجع نظارت بر پاندمی" که ممکن است ایجاد کنیم.

دوم؛ نظارت باید همواره به دو طریق انجام شود. اگر نظارت فقط از بالا به پایین باشد، مسیر اصلی به سمت دیکتاتوری است. بنابراین هر زمان که نظارت بر افراد را افزایش می دهید، باید همزمان نظارت بر دولت و شرکت های بزرگ را نیز افزایش دهید. به عنوان مثال؛ در بحران کنونی، دولت ها مبالغ هنگفتی را توزیع می کنند. روند تخصیص بودجه باید شفاف تر شود. من به عنوان یک شهروند، می خواهم به آسانی ببینم چه کسی چه چیزی دریافت می کند، و چه کسی تصمیم گرفته که پول در کجا اختصاص یابد. می خواهم اطمینان حاصل کنم که این پول به جای مشاغل بزرگی که صاحبان آنها با یک وزیر، دوست هستند؛ به مشاغل واقعاً مورد نیاز آن اختصاص می یابد. اگر دولت می گوید ایجاد چنین سیستم نظارتی در میانه پاندمی بسیار پیچیده است، آن را باور نکنید. اگر شروع به نظارت بر آنچه "شما" انجام می دهید خیلی پیچیده نیست - شروع به نظارت بر آنچه "دولت" انجام می دهد نیز، چندان پیچیده نخواهد بود.

سوم؛ هرگز اجازه ندهید حجم زیادی از داده ها در هر مکان متمرکز شوند. نه در طی اپیدمی، و نه هنگامیکه پایان یافته است. انحصار داده ها دستورالعملی دیکتاتوری است. بنابراین اگر ما داده های بیومتریک افراد را برای جلوگیری از پاندمی جمع آوری کنیم، این کار باید توسط یک مرجع بهداشتی مستقل انجام شود تا پلیس. و داده های بدست آمده باید جدا از سایر سیستم های داده ای وزارتخانه های دولتی و شرکت های بزرگ باشد. مطمئناً؛ افزونگی و ناکارآمدی ایجاد خواهد شد. اما ناکارآمدی یک ویژگی است و نه یک اشکال. شما می خواهید از ظهور دیکتاتوری دیجیتال جلوگیری کنید؟ مسائل را کمینه کمی در سطح ناکارآمد نگه دارید.

 

به سیاستمداران

موفقیت های بی سابقه علمی و فناوری در سال 2020، بحران کووید 19 را حل نکرد. آنها این اپیدمی را از یک فاجعه طبیعی به یک معضل سیاسی بدل ساختند. وقتی مرگ سیاه میلیون ها نفر را کشت، هیچ کس انتظار زیادی از پادشاهان و امپراتورها نداشت. حدود یک سوم از کل انگلیسی ها در جریان موج اول مرگ سیاه جان خود را از دست دادند، اما این امر منجر نشد تا پادشاه ادوارد سوم انگلیس تاج و تخت خود را از دست دهد. متوقف کردن اپیدمی آشکارا از عهده حاکمان خارج بود، بنابراین هیچ کس آنها را مقصر شکست پیش آمده نمی دانست.

اما؛ امروز، بشر از ابزار علمی برای جلوگیری از کووید 19 برخوردار است. چندین کشور؛ از ویتنام تا استرالیا، ثابت کردند که حتی بدون واکسن نیز، ابزار موجود می تواند اپیدمی را متوقف سازد. اما این ابزارها هزینه ی اقتصادی و اجتماعی بالایی دارند. ما می توانیم ویروس را شکست دهیم -اما مطمئن نیستیم که مایل به پرداخت هزینه پیروزی هستیم یا نه. به همین دلیل دستاوردهای علمی مسئولیت عظیمی را بر دوش سیاستمداران قرار داده اند.

متأسفانه بسیاری از سیاستمداران نتوانسته اند به این مسئولیت عمل کنند. به عنوان مثال، روسای جمهور پوپولیست ایالات متحده و برزیل با نادیده انگاشتن این خطر، از توجه به متخصصان امتناع ورزیدند و به جای آن نظریه های توطئه را  نشر دادند. آنها به یک برنامه عملی مستدل فدرال برای توقف اپیدمی دست نیافتند و از طریق مقامات ایالتی و شهرداری به کارشکنی پرداختند. سهل انگاری و بی مسئولیتی دولت ترامپ و بولسونارو منجر به صدها هزار مرگ قابل پیشگیری شد.

به نظر می رسد، در انگلیس؛ دولت در ابتدا بیشتر به فکر برگزیت بوده تا کووید 19. دولت جانسون با وجود تمام سیاستهای انزوا طلبانه خود، نتوانست انگلیس را از چیزی که واقعاً اهمیت دارد؛ جدا سازد: ویروس. کشور من؛ اسرائیل نیز از سوء مدیریت سیاسی رنج برده است. مانند تایوان، نیوزلند و قبرس؛ اسرائیل در واقع یک "کشور جزیره ای" است، دارای مرزهای بسته و تنها یک دروازه اصلی ورود - فرودگاه بن گوریون. با این حال؛ در اوج