معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1428
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 22
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1401
معماری و نقاشی   - 22
نظریه معماری   - 1060
جشن نامه اتووود   - 21
طراحي داخلي   - 983
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
سازه های شهری   - 914
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
تکنولوژی ساخت   - 896
معماری و روانشناسی   - 20
معماری حوزه عمومی   - 836
معماری کوچک مقیاس   - 20
مرزهای معماری   - 820
پردیس ویترا   - 18
نظریه شهری   - 760
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نگاه نو به سكونت   - 760
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
المان شهری   - 753
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری و سیاست   - 678
معماری ـ موسیقی   - 15
کلان سازه   - 635
معماری بایومورفیک   - 15
معماری مدرن   - 586
معماری و گیم   - 15
معماری پایدار   - 547
شهرهای در حرکت   - 14
منتقدان معماری   - 520
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
آرمان شهرگرایی   - 503
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
روح مکان   - 488
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 485
معماری و هوش مصنوعی   - 13
طراحی صنعتی   - 477
معماری و ادبیات   - 13
معماری تندیس گون   - 472
معماری جنگلی   - 11
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 468
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری منظر   - 468
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری شمایل گون   - 432
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
باز زنده سازی   - 411
بی ینال ونیز   - 10
آینده گرایی   - 403
درس گفتارهای اتووود   - 9
هنر مدرنیستی   - 393
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
توسعه پایدار   - 388
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
معماری یادمانی   - 361
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
معماریِ توسعه   - 337
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 337
معماری بیابانی   - 8
معماری سبز   - 328
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی نئولیبرال   - 321
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 301
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 278
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 273
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 266
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 260
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 259
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 258
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 254
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 249
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 244
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 236
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 230
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 222
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 220
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 206
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 203
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 196
معماری تخت جمشید   - 7
عکاسی   - 194
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
معماری ـ سینما   - 191
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
هنر انتزاعی   - 185
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
گرافیک   - 168
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 7
فضای منفی   - 159
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
هنر گفت و گو   - 147
طراحی و پناهجویان   - 7
مسکن روستایی   - 147
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 135
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری ژاپن   - 131
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری ایران   - 116
معماری خوانی   - 6
ترسیمات معماری   - 114
منبع شناسی اتووود   - 6
بلندمرتبه ها   - 112
طراحی مُد   - 6
معماری و فاجعه   - 109
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 90
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری مذهبی   - 87
معماری مصر   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
معماری فاشیستی   - 81
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
اکسپو   - 79
فرهنگ نفت   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 70
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
اقتصادِ فضا   - 69
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 67
بلوپرینت   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 66
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری هند   - 66
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
معماری چین   - 66
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
گفت و گو با مرگ   - 65
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
ویرانه ها   - 61
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 4
مدارس معماری   - 55
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
زاغه نشینی   - 51
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
پداگوژی   - 50
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
فیلوکیتکت   - 48
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری پراجکتیو   - 47
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری دیجیتال   - 46
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 46
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 42
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
جنبش متابولیسم   - 42
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
معماری فضای داخلی   - 41
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
باهاوس   - 40
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
هنر روسیه   - 36
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
معماری و رسانه   - 35
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
اکسپو شانگهای 2010   - 33
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
طراحی پارامتریک   - 30
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 1
بحران آب   - 29
پداگوژی انتقادی   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
جهان علمیْ تخیلی   - 27
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری مجازی   - 23
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 7
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 5
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 30
آلدو روسی   - 14
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 27
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 41
سوزان سانتاگ   - 9
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 14
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 49
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 46
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 29
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 17
گابریل کوکو شنل   - 2
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 36
گونتا اشتلزل   - 1
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لبس وودز   - 25
الیس راستورن   - 112
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 55
لودویگ لئو   - 3
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ میس ون دروهه   - 26
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
ایلین گری   - 8
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایوان لئونیدوف   - 4
لوسی رای   - 15
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لویی کان   - 39
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 12
لُکُربُزیه   - 145
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنارد خوری   - 2
مارتین هایدگر   - 29
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو فریره   - 2
مایکل سورکین   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 27
معماران آر سی آر   - 4
پیتر آیزنمن   - 58
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 5
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 68
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 8
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 51
پییر ویتوریو آئورلی   - 9
نائومی کلاین   - 4
تئودور آدورنو   - 5
نورمن فاستر   - 35
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 9
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 24
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 28
توماس هیترویک   - 30
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 4
واسیلی کاندینسکی   - 2
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 27
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 18
جورجو آگامبن   - 5
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 12
جونیا ایشیگامی   - 3
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 2
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 2
حسن فتحی   - 6
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 13
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 9
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 29
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رضا دانشمیر   - 5
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رم کولهاس   - 101
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 30
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 6
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 4
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 190
یوهانی پالاسما   - 12
زیگموند فروید   - 13

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -791
صنعتی   -104
زیرساخت های شهری   -386
گالری   -87
فرهنگی   -334
هتل   -76
پاویون   -266
ورزشی   -65
موزه   -254
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -232
حمل و نقل عمومی   -39
مسکونی ـ تجاری   -162
ویلا   -7
تفریحی   -159
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -137
مجموعه های مسکونی   -3
معماری مذهبی   -105
عناصر یادمانی شهری   -1
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری کووید 19 . میشل لانچئونه . عبدالمالک سیمونه . قسمت دوم
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1399/02/16
مـنـــــــبـع : https://www.societyandspace.org/articles/bio-austerity-and-solidarity-in-the-covid-19-space-of-emerg
تعداد بازدید : 538

قسمت دوم: در وضعیت چرخه ای و همبستگی

در قسمت اول؛ مفهوم زیست ریاضت را معرفی کردیم تا به رژیم جدید ریاضتی مبتنی بر نظارت اضطراری پندمی کووید 19 اشاره کنیم. در مورد مهمترین تغییر و تحولات عمیق در شرایط روزمره حیات اجتماعی و معیشتی بحث شد که بدلیل زمینه های زیستی این پتانسیل را دارند فراتر از شرایط اضطراری دوام یابند. قسمت دوم؛ در ارتباط با افول حس خیابان به مثابه محلی برای چرخهء - دانش، اثر و ظرفیت- و تحقق همبستگی است.

اگرچه؛ اینگونه که مشخص است، تاكنون به خطرات واقعی بحران جاری توجه كافی نداشته ایم، قصد داریم این مسئله را تبیین نماییم  كه به نظر می رسد اقدامات سختگیرانه ای که منجر به مهار شیوع ویروس کرونا می شوند و مستلزم مصونیت گله ای اند، مانند مورد انگلستان؛ چیزی بیش از تلاش برای ادامه گردش سود وتقدم آن نسبت به بهداشت عمومی نیست.

در واقعیت با رفتارها و مطالبات متفاوتی مواجهیم؛ شهروندی سالخورده  درانگلیس نسبت به آلودگی، برخورد  محتاطانه ای دارد؛ دیگری می خواهد ماسک ها، دم در تحویل داده شوند (سنگاپور)، آن یکی خواستار وضع فاصله اجتماعی اجباری است (هنگ کنگ)، یکی می خواهد حرکات جمعیت بطور دقیق به مثابه راهکارهای پایش و کنترل مسیرهای بیماری ردیابی شوند (تایوان). اگر چنین تصورنماییم که این مطالبات، تجسم یک وضعیت نظارتی آگاهانه را تقویت و حمایت می کنند، یا مسئولیت های بنیادین فردی و جمعی ای را درارتباط با  آپاراتوس های تکنولوژیکی فراتر از تدبیر و کنترل عمومی پیشنهاد می دهند، چنین شرایطی منعکس کننده عدم اعتماد عمومی در ارتباط با اقدامات  دولتها  در زمینه سیاستهای حوزه فردی است. آیا چنین مردمی؛ جمع  خام دستانه ای از موجوداتند که مدت هاست  ترغیب شده اند خود را ذیل خودگردانی مورد ادعای بشری سرو سامان دهند؛ یا بازتاب  مقیاس حیاتی شناخت متقابل، و همسویی مضاعف در میان تجربیات و ارزیابی های واگرا هستند؟ در واقعیت و ابعاد عمومی،  منافع و مطالبات چه کسانی را در نظر می گیریم؟ برتجربیات ما پیرامون همبستگی اجتماعی، شیوه های حضور در جامعه و ظرفیت هایمان جهت تحقق وضعیت چرخه ای؛ چه می گذرد؟

این پرسش ها بما امکان می دهند تا زمینه های ظهور رژیم ریاضتی زیست محور را با وضوح بیشتری رصد کنیم. تمایل به نظارت؛ اعمال محدودیت در تماس با آلودگی احتمالی؛ نمایش آماری؛ تا حدودی ناشی از روند رو به افول ظرفیت افراد در هماهنگ ماندن با محیط پیرامونی خود است. به این معنا، زیست-ریاضت صرفاً مبحثی درون رشته ای، مرتبط با حوزه زیست شناسی، و در ناتوانی  ذاتی شخص جهت مقابله با چنین دینامیک های ژنتیکی و عفونی نیست؛ بلکه در چارچوب رژیم های چرخه ای میان مباحث درون رشته ای و سایر اکولوژی ها قرار می گیرد.

اینها در رده آندسته از رژیم های چرخه ای اند که افراد بصورت گسترده و استراتژیک از آن حذف شده اند، بنابراین کاربردپذیری این فضاها جهت دستیابی به فرصت منتفی می گردد. از زنانیکه در راهروهای فروشگاه تسکو بی وقفه سرفه می کنند؛ تا صندوق دارانی که قبل از تحویل پول،  بینی خود را پاک می کنند؛ تا تف کردن در پیاده روهای شلوغ، گاهی اوقات به نظر می رسد؛ گویی افراد در ملاء عام نسبت به شرایط ویروسی جاری بی توجه اند و کاملاً نا آگاه از پیآمد های رفتاری خود. همینطور به نظر می رسد تسکین تجربیات آنی ناشی از ناراحتی و اضطراب فردی بر هرگونه نگرانی نسبت به "امر عمومی" متقدم است. توجه بیش از حد به صفحه نمایش تلفن و تبلیغات، توجهات را از حس زندگی خیابانی دور می سازد. در زمان انتقال ویروسی؛ رهگذران به آسانی بدون توجه به اینکه آنها چه کسانی هستند یا از کجا آمده اند، تبدیل به یک تهدید کلی می شوند. همه دچار نوعی وارونگی گمراه کننده از همبستگی هستند. این مسئله که چگونه چنین "امرعمومی"؛ تشکیل می شود ونضج می یابد یکی از دلایل کلیدی دسترسی به سیاست و ضد سیاست در ارتباط با رژیم نوظهور نظارتی است كه از طریق امر عمومی نفوذ می کند. این یک دلیل اساسی است که به نظر می رسد رهبران ملی در حال حاضر نسبت به اجرای آن اصرار می ورزند.

 

خیابانِ حسی

برای حضور مان در سطح عمومی چه رخ داده است، و از کجا می توان ایده های مهم زندگی را از طریق رژیم های نوظهور ریاضتی ترسیم کرد؟ در بخشی از بازار نوئلز در مارسی، موش و گربه بازی بین پلیس و فروشندگان خیابانی از زمان شروع ویروس شدت یافته است. بدون غرفه و یا گاهی اوقات حتی محصولات مفید یا مشخصی برای فروش، زنان و مردان بسیاری از گوشه و کنار شهر در آنجا ظاهر می شوند تا محلی را در نظر بگیرند برای انتشار شایعات، برداشت ها و گزاره های خود تحت لوای داشتن چیزهایی برای عرضه -شارژرهایی برای تلفنهایی که مدتهاست از رده خارج  شده اند، بلیطهای قرعه کشی منقضی شده-، و همچنین  عرضه اجناسی  از کامیون هایی که چپ کرده اند؛ یا در هنگام اختلافات داخلی از پنجره بیرون انداخته شده اند. به نظر می رسد همه افرادیکه آنجا جمع شده اند، نیاز به یک محل قابل پیش بینی و ثابت  را به رسمیت شناخته و بدان احترام می گذارند.

بدون اخطار بیانی، جمعیت اغلب قبل از حضور پلیس به سرعت ناپدید می شوند، تنها پس از مدت كوتاهی برگشته و معاملات قبلی را از سر می گیرند. به نظر می رسد همه می دانند که هر یک چه می کنند؛ هر کس می داند که همه وانمود می کنند به چیزیکه نیستند، اما بدون اینکه بر اسرار پیچیده ای سرپوش گذاشته باشند. همدلی و هم سازی با محیط پیرامونی وجود دارد، این حس که این افراد جزء لاینفک محیط شان بدون ثابت بودن در محل هستند، قادر به تنظیم شدن مداوم اند، خرد مقیاس و مخفی اند اما ممکن است هرآن  پدیدار شوند. با وجود ظرفیت افراد برای کار با یکدیگر، و توجه به کوچکترین جزئیات نحوه انشعاب اقدامات شخص در محیط؛ در اینجا همبستگی چیست؟ هیچ گونه قواعد دقیق و اجباری  در نظر گرفته نشده است، هیچ متصدی برای صدور حكم یا تضمین اجماع وجود ندارد. هیچ اصولی کلی در مورد رفاه عمومی وجود ندارد، حتی اگر هر فروشنده بطور ضمنی بداند که تنها فرصت ش؛ فراهم کردن فرصتی برای همه، در کنار هم است. هرکدام نیز باید بی طرف باشند، زیرا هیچ گونه عدالتی با توسل بر ساختار موجود حاصل نمی شود. حتی اگر دلالان و افراد خشن فراوان باشند، حتی اگر خشونت خاصی در صحنه رخ دهد ، نباید چیزی از دست (شخص) خارج شود.

در حالیکه زندگی در دوران ویروسی؛ موارد بسیاری از سخاوتمندی های افراطی و نامناسب، و نگرانی متقابل را نمایش می دهد، تا چه اندازه امکان داد این مسئله احساس همبستگی را زیر سوال ببرد؟ هرچند انگیزهء -از تضعیف گناه تا احساس مسئولیت اخلاقی – نمایش مراقبت از اهمیت برخوردار است، با این وجود؛ صرفا زمانیکه  به تمام روش هایی که افراد در زندگی شهری بدانها می پردازند و پیرامون یکدیگر کار می کنند- فضا تخصیص داده شود؛ همبستگی پدید می آید. "امر عمومی" فقط در صورت حفظ چنین وضعیتی تحقق خواهد یافت. این بدان معناست که دقیقاً افراد به اندازه کافی از طریق  روش های کاربرد ساختمانها، راهها، پله ها، پیاده روها، راهروها و اتاقها؛ نه تنها زیرساختی برای عملکرد روزمره ایجاد می کنند؛ بلکه امکان درک حالت های جدید مشاهده و تعامل، تماس و پاسخ، مشورت، گفتن چیزی به یکدیگر را می یابند. پرسش اینجاست که چه کاری می توانیم با یکدیگر انجام دهیم و سپس به این پرسش بپردازیم؛ در حال حاضر چه کاری می توانیم با آن زیرساخت ها انجام دهیم تا  با حساسیت بیشتری نسبت به شرایطی که  "ما" در آنیم؛ مواجه شویم؟ بله؛ عقب نشینی به فضای داخلی ممکن است مورد نیاز باشد، لیکن تطبیق با محیط پیرامونی احتمال دارد بما این امکان را دهد تا به طریقی "فاصله گذاری" کنیم که بتوان به احیاء حس صمیمیت با و از طریق جهان گسترده ای که در آن ساکن ایم؛ یاری رسانید.

بنابراین به نظر می رسد این پرسش مطرح گردد که چگونه می توان فضای غیرقابل سکونت درون گرایانه زیستی فردمحور را مجدداً مناسب سازی نمود و همچنین در چرخه بسط یافته آن، در شکاف ارتباطی خود با سایر افراد، مجدداً سکنی گزید. واگذاری اولی به علم و دومی به حکومت، اجازه داده كه بنیان آنها به قلمرو های طرد و انزوا سازی؛ بدل گردد؛ جاییكه پاسخهای فردی ما فقط می توانند تهی و كم توان شوند. زیست ریاضت صرفاً این روند را گسترش می دهد. بنابراین؛ اگر برای این فضای اضطراری تجدید شده؛ چیزی وجود دارد که باید از آن مراقبت نمود، آن چیز فقط در سطح پرکتیس ها فردی، گرایشات یا تمایل به "انجام بیشتر" و کمک به امر "جمعی" نیست. ریاضت اقتصادی این تلاشها را در رده " امرعادی جدید" جانمایی می کند. آنچه مورد نیاز است تصور یک سیاست غیردیسیپلینی سکونتی ست، یعنی سیاستی که کنترل محدود و روش های چرخه ای جدیدی را در راستای مقابله با ابزارهای ریاضتی بیابد.

 

گردهمآیی محیط های پیرامونی: یک سیاست غیردیسیپلینی

سیاست غیردیسیپلینی مورد نظر چگونه است؟ سالها پیش؛ یکی از ما -عبدالمالک- در یوپاگون زندگی می کرد، یک محله پر تراکم در آبیجان، او؛ پارنتر خود و دوست صمیمی پارتنرش را زیر نظر داشت. این ناحیه شامل طرحبندی های یکنواختی از غرفه های کوچک بود که توسط یک محوطه محصور احاطه شده بودند. این دو زن در نزدیکی همدیگر زندگی می کردند، چهار کوچه میان آنها فاصله بود، مسافتی بیش از صد یارد. اما هر دو؛ نردبان را در دیوار پشتی شان قرار می دادند، بالا می رفتند و مکالمه های طولانی با یکدیگر داشتند، حتی اگر از نظر فیزیکی شنیدن آن حرفها برایشان غیرممکن به نظر می آمد. کلمات باید از میان ترکیب ناهماهنگ صداهای بسیاری از همسایگان دیگر عبور می کردند -گفتگوها و فعالیتهای شبانه. اما این مسئله بظاهر نکته ای داشت، یعنی صحبت کردن با یکدیگر در میان و عبور از زندگیِ دیگران. صحبت کردن با یکدیگر به مثابه "محیط پیرامونی" که آنها بخشی از آن بودند، زیرا صدای محیط های پیرامونی؛ صدای واقعی آنهاست، و عامل تشکیل ماهیت هرگونه همبستگی مشترک.

در زندگی روزمره سکونت، غالباً خط باریکی میان مراقبت و رنج وجود دارد. مورد دیگر ما -میشل- در زندگی روزمره مردم رومی در خیابان بخارست، بارها و بارها در فضای بین این دو قرار گرفته است. زندگی به ظاهر مغشوش جوامعی که با خشونت از خانه های خود بیرون رانده شده اند، و در برابر خشونت های دولت نژادپرستانه در بسترهای خودساخته ای مقاومت کرده، و با بسط نگرانی های فردی به فراتر از خود؛ بسوی ظهور یک "امرعمومی"تجدید پذیر و تاب آوری حرکت می کنند. چرخه -از سطل آب، تیرهای چوبی و مواد غذایی پخته شده در قابلمه ها که از یک کلبه به کلبه دیگرمنتقل شده اند- با پیاده روی جهت ثبت مدارک در دفاتر شهری، ویزیت بیمارستان، راهپیمایی عمومی و سایر اشکال سیاسی گردهمآیی در هم تنیده شده اند. این تراکم؛ غیرقابل تصرف بود و به همین دلیل توانست یک جهت گیری جمعی/ عاطفی را جهت اقدام سیاسی مؤثر خلق نماید. با اصرار بر وجود چرخه در میان صداهای ناهماهنگ محیط پیرامونی، و از میان برداشتن نرمالیزاسیون بخارست نئولیبرالی، همبستگی به مثابه نوعی مراقبت  فراتر از خود ظاهر شد (استیونسون ، 2014)، و شهری را بوحشت انداخت که نمی دانست چگونه با آن روبرو گردد.

این روایت ها نشان می دهند برای مراقبت؛ افراد باید فراتر از موقعیت ها و احساسات و ادراکاتی که در اختیار دارند، بیشترین سعی خود را در راستای همبستگی بکار گیرند. مراقبت مستلزم آن است تا ظرفیت افراد را در جهانی فراتر از جاییکه می توانند تحت کنترل عقلانی داشته باشند و در نتیجه حضور در مسیرهای قابل انشعاب، تااندازه ای شکل پذیر و غیر دیسیپلینی؛ تحت تأثیر قرار داد. زیرا دیسیپلین همان چیزی است که در تعدد بخشی به گزینه ها، مانع ایجاد می نماید. بنابراین؛ مراقبت نمی تواند شرایط ارائه آن را کنترل نماید، حتی اگر با انگیزه ای از سخاوت و همدلی همراه باشد. بسط محدودهء فردی مستلزم تجاوز از محدودیت هایی ست که فرد عملکرد خود را بر آن مبنا تنظیم می نمود.

به همین ترتیب؛ هر فرد با چرخه ای از  بسط های  الحاقی تکه تکه  احاطه شده است. محیط پیرامونی یک جو منسجم را تشکیل نمی دهد، اکولوژِی آن یک چیز واحد نیست بلکه چرخشی از تکه هاست که از بسیاری نقاط دیگر منشعب شده و بسط یافته اند. این بسط های الحاقی درجستجوی معنا و کشش در زندگی فرد هستند. اینها در مقابل آندسته از برنامه های روزانه و منافع فردی اند كه مخالف بسط ویژگی یک موضوع کاملاً بکر بسوی محیط پیرامونی خود اند. در عوض؛ پراکنش ناشی از تکه ها و پتانسیل ها  در پی وارد شدن به محیط پذیرنده است - و بنابراین بستر شناخته شدهء "تأثیرگذاری و تأثیرپذیری ". همانطور که یک فرد درپی امنیت خود است، نه در مانورهای دفاعی بلکه با درگیر شدن در جهانی بزرگتر از فهم مستقیم آنها، همان فرد؛ پذیرنده نیروهایی است که از هر دو مقصد شناخته شده و ناشناخته منتج می گردند -نیروهاییکه به همان اندازه که آسیب پذیرند؛ تاب آوری دارند -گاهی اوقات بازنمایی واضح نیست. بنابراین  امکان دارد نوع همبستگی ای که می شناسیم ؛ برای حفاظت از ما بسنده نباشد.

در عوض؛ امکان دارد ما بنابر خواست ایزابل استنجرز به رویکرد "جهان وطنی"، به آرامی و در تلاش  جهت یافتن زمینه ای مشترک متوسل شویم، مبتنی بر فرآیند دیدگاههای متمایز که در پی کشف ناهمگونی های  یکدیگرند و نه توافق اجماعی با واژگان خاص تحلیلی یا عملی (2010). آسیب پذیری  در برابر اشکال غیر مترقبه رنج می بایست به مثابه  یک آورده جانبی اجتناب ناپذیر برآمده از تحت کنترل بودن شرایطی با پتانسیل های فاجعه؛ در معرض خطر قرار گیرد و به مثابه یک مانع قطعی تلقی نگردد یا: بهمان دلایلی که زیست ریاضت اکنون مشتاقانه از آن برخوردار است و می تواند در لایه های پایین سکنی گزیند، می توان سیاست چرخه های تاکنون غیرقابل سکونت، و رهایی بخش را تجربه کرد، در آن ساکن شد، و از آن مراقبت نمود. اگرفرد، خانواده یا اجتماع اراده کنند خود را به سمت آن جهان بسط دهند، هیچ کس دیگر از نیروهای مجهول جهان نمی گریزد. باوجود بسیاری از آغاز های نخستین؛ هیچ آغاز نوظهوری وجود ندارد.

 

چرخه ویروسی به مثابه همبستگی

دغدغه ما؛ زندگی پس از اقدامات ریاضتی ست که مبتنی بر چرخهء زیستی است، و می توان با قدرت روی این نقطه عطف کار کرد. پاسخهای اضطراری/شرایط اضطرار ممکن است با مهار آغاز شوند، اما با قرار گرفتن در سطح درون زیستی و چرخه درونی؛ تشخیص، حمله و برچیدن آنها سخت تر خواهد شد. حقیقت بظاهر عینی آنها این است که به طور مداوم مورد تردید قرار گیرند. رژیم زیست ریاضت در حال شکل گیری است، هر چه وسیع تر با توجه به گسترش بی سابقه فضای جاری اضطراری در سطح جهان. اپیدمی ویروس ابولا در آفریقای غربی، که خطر بیشتری برای زندگی بشر به همراه داشت، شاید به مثابه مرجع روندهای جاری تلقی گردد و اقدامات ریاضت اقتصادی مبتنی بر زیست شناسی را آشکار نماید؛ به ویژه در گینه، لیبریا و سیرالئون از آن هم فراتر رفته است. لیکن سطح شدت فضای اضطراری کووید 19 غیرقابل مقایسه است که البته این امر تأثیرات بازتابی بالقوه حاکم بر آن را تقویت می کند.

بنابراین چگونه پاسخ دهیم، چگونه سازماندهی کنیم؟ پادتن ها می بایست در برابر این شکل تجدید شونده ریاضت زیستی ساختار یافته؛ در مواقع بظاهر غیرقابل سکونتی که در آنیم؛ پدیدار گردند. باید نسبت به زیست ریاضت متریالی ظهور یافته با دقت بیشتری روبرو شد که به نظر می رسد با –تقدس  زندگی درون گرایانه، در روابط آن  تأثیر می گذارد. ما به ویژه بر روی مورد اخیر متمرکز شدیم، زیرا آنجا شاهد بوده ایم که در ارجاعات قوم گرایانه؛ وضعیت اضطراری حالتهای ناهنجار سکونتی و مبارزات سازمان یافته حول عملکرد از طریق موضوعات ناتمام ایجاد می شوند، و بدون کنترل کامل و درگیر شدن در جنبش های مجهول؛ به حرکت در می آیند. اشاره به این موارد به معنای زندگی رمانتیک سازی شده ای نیست که در مقاطع تاریخی و اقدامات خشونت آمیز مشاهده می شوند، بلکه باید گزاره های بی پایان (در عین حال کاملاً زنده) آنها را جدی بگیریم (هارتمن ، 2018). در این معنا؛ ویروس خلق فرصت می کند. چرخه های ویروسی که ما را فراتر از کنترل فردی مان متحد می سازند؛ می توانند به مبنایی بدل گردند تا از آن طریق بتوان حالت های خودگردان سکونتی و تغییر و تحول را که در ارتباط با قلمرو زدایی از روابط خشونت آمیز و سازندهای کنترلی است؛ مجدداً تجسم نمائیم.  (تفاوت چندانی با آنچه که وید در مورد سیاهی پیشنهاد کرده، ندارد2017). این به معنای مقاومت در برابر حبس شدن؛ به مثابه یک شکل تعمیم یافته از زندگی است.

در مباحث آکادمیک؛ این به معنای پرسه زنی و پیشروی به محیط های پیرامونی؛ بیش از گذشته است (هارنی و موتن، 2013). اگر پاسخ به پندمی؛ فردی سازی شرایط است و ما را تحت فشار قرار می دهد تا اقدامات زیست ریاضت درونگرایانه را از روی میزهای خود (یا تختخواب) بطور جدی پیگیری کنیم، می بایست از آن مانع عبور نماییم. تجدید ساختار نئولیبرالی در شرایط کاری و متریالی ما پیش تر شکافی عظیم در سازماندهی مبتنی بر همبستگی ایجاد کرده بود (کوین ، 2017). لیکن در مورد نوشتن، بحث و گفتگو، پرسش کردن - بیش از انزوای توییت کردن – می بایست بهتر عمل کنیم. باید تسلی داد و آرامش بخشید؛ از گروه های واتساپی و جلسات ویدئویی در زوم استفاده کرد؛ اما در نقطه متوقف نماند. ما باید با استعمار ناشی از اقدامات ریاضتی که فراتر از تهدیدی قریب الوقوع اند و از طریق آموزش آنلاین، کار از راه دور، و نمودارهای "رضایت دانش آموزان" اجرا می گردند؛ مبارزه کنیم. این مبارزه می تواند درون فضایِ عدم اطمینان زمان جاری محقق گردد –شکستن مرزها و گشودن فضاهای مواجهه و چرخه، فراتر از قوانین، فراتر از خود.

 


References (both episodes) 
Basaglia, F., & Basaglia-Ongaro, F. (2013). La maggioranza deviante. L’ideologia del controllo sociale totale. Baldini&Castoldi.
Bondi, L. (2005). Working the spaces of neoliberal subjectivity: Psychotherapeutic technologies, professionalization and counselling. Antipode, 37(3), 497–514. https://doi.org/10.1111/j.0066-4812.2005.00508.x
Canguilhem, G. (1989). The normal and the pathological. Zone books.
Coin, F. (2017). On quitting. Ephemera: Theory & Politics in Organization, 17(3), 705–719.
Deleuze, G., & Guattari, F. (1977). Anti Oedipus. Capitalism and Schizophrenia. Penguin Books.
Fassin, D. (2009). Another Politics of Life is Possible. Theory, Culture & Society, 26(5), 44–60. https://doi.org/10.1177/0263276409106349
Foucault, M. (2016). Abnormal. Lectures at the College de France  1974-1975. Verso.
Guattari, F. (1996). Subjectivities. For the better and for the worse. In G. Genosko (Ed.), The Guattari Reader. Blackwell Publishers Ltd.
Haraway, D. J. (1991). Simian, Cyborgs, and Women. The Reinvention of Nature. Free Association Books.
Hardt, M., & Negri, A. (2019). Empire, twenty years on. New Left Review, Nov-Dec(120).
Harney, S., & Moten, F. (2013). The undercommons. Fugitive planning & black study. Minor Composition.
Hartman, S. (2018). The Anarchy of Colored Girls Assembled in a Riotous Manner. South Atlantic Quarterly, 117(3), 465–490. https://doi.org/10.1215/00382876-6942093
Harvey, D. (2012). Rebel cities: from the right to the city to the urban revolution. Verso.
Madden, D. J., & Marcuse, P. (2016). In defense of housing. Verso.
O’Sullivan, S. (2012). On the Production of Subjectivity. Five Diagrams of the Finite-Infinite Relation. Palgrave Macmillan.
Rolnik, R. (2019). Urban Warfare. Housing Under the Empire of Finance. Verso.
Rose, N., & Novas, C. (2005). Biological Citizenship. In A. Ong & S. Collier, Global Assemblages: Technology, Politics and Ethics as Anthropological Problems (pp. 439–463). Blackwell.
Roy, A. (2019). Racial Banishment. In Keywords in Radical Geography: Antipode at 50th. Wiley-Blackwell.
Sparke, M. (2017). Austerity and the embodiment of neoliberalism as ill-health: Towards a theory of biological sub-citizenship. Social Science & Medicine, 187, 287–295. https://doi.org/10.1016/j.socscimed.2016.12.027
Stengers, I. (2010). Cosmopolitics I. University of Minnesota Press.
Stevenson, L. (2014). Life Beside Itself. Imagining Care in the Canadian Arctic. University of California Press.
Vincanne, A. (2013). Markets of Sorrow, Labors of Faith New Orleans in the Wake of Katrina. Duke University Press.
Wade, A. G. (2017). “New Genres of Being Human”: World Making through Viral Blackness. The Black Scholar, 47(3), 33–44. https://doi.org/10.1080/00064246.2017.1330108


https://www.societyandspace.org/articles/bio-austerity-and-solidarity-in-the-covid-19-space-of-emergency-episode-2


قسمت اول
قسمت دوم


مجموعه یادداشت های مربوط  به "ویروس کرونا" را می توانید از دو بخش (معماری و فاجعه) و (ویروس کرونا و معماری) مطالعه فرمایید.

- آنچه می توان از ویروس کرونا آموخت . بیل مک کیبن

- جهان پسا کرونا به روایت یووال نوح هراری

- پایش و مجازات؟ بله لطفا! به روایت اسلاوی ژیژک

- نکاتی بر وضعیت اپیدمی به روایت آلن بدیو

- تفکراتی درمورد پی آیند های ممکن ویروس کرونا به روایت فرانکو براردی بیفو

 - زیست-ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری کووید 19 . میشل لانچئونه . عبدالمالک سیمونه .  قسمت اول

- زیست-ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری کووید 19 . میشل لانچئونه . عبدالمالک سیمونه . قسمت دوم












حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

پارک اسکله 55 از توماس هیترویک؛ مرکز پرفورمنسی جدید در نیویورک
برنده نخست مسابقه گورستان عمودی در مرکز شهر مکزیکوسیتی ـ هرمنوتیک مرگ؛ یک پرداخت رو زمینی
پروژه ي یوتوپیایی در ده یارد؛ تدقیق فضای پس ماند در قالبی سبز
کافکا، تاتلین و لازلو موهولی نای؛ همْ رسش باستان گرایی، کارکردگرایی نو و فرم های نوْظهور
شهرسازی شوروی در نخستین سال های پس از انقلاب ـ بخش اول
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group