معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1401
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1359
معماری مجازی   - 22
نظریه معماری   - 1046
معماری و رسانه   - 22
طراحي داخلي   - 958
جشن نامه اتووود   - 21
سازه های شهری   - 900
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
تکنولوژی ساخت   - 886
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری حوزه عمومی   - 817
جهان علمیْ تخیلی   - 18
مرزهای معماری   - 812
پردیس ویترا   - 18
نظریه شهری   - 745
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نگاه نو به سكونت   - 744
معماری کوچک مقیاس   - 17
المان شهری   - 740
معماری و نقاشی   - 17
معماری و سیاست   - 647
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
کلان سازه   - 632
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری مدرن   - 567
معماری ـ موسیقی   - 15
معماری پایدار   - 540
معماری بایومورفیک   - 15
منتقدان معماری   - 509
شهرهای در حرکت   - 14
آرمان شهرگرایی   - 488
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
روح مکان   - 480
معماری و روانشناسی   - 14
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 474
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
طراحی صنعتی   - 472
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
معماری تندیس گون   - 469
معماری و گیم   - 12
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 459
معماری و هوش مصنوعی   - 12
معماری منظر   - 458
معماری و ادبیات   - 11
معماری شمایل گون   - 431
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
باز زنده سازی   - 399
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
آینده گرایی   - 383
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
توسعه پایدار   - 381
بی ینال ونیز   - 10
هنر مدرنیستی   - 379
معماری جنگلی   - 10
معماری یادمانی   - 357
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 334
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماریِ توسعه   - 333
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری سبز   - 323
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
طراحی نئولیبرال   - 312
معماری بیابانی   - 8
معماری پست مدرن   - 289
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 273
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 265
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 262
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 259
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 253
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 252
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 252
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 249
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 244
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 230
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 223
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 221
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 205
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 201
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 194
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 191
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 180
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 180
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 179
معماری تخت جمشید   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
گرافیک   - 161
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
فضای منفی   - 148
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 145
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
هنر گفت و گو   - 141
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
معماری ژاپن   - 127
طراحی و پناهجویان   - 7
طراحی مبلمان   - 127
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری ایران   - 114
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
بلندمرتبه ها   - 112
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
ترسیمات معماری   - 107
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری و فاجعه   - 97
معماری خوانی   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 88
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری مذهبی   - 87
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری فاشیستی   - 80
معماری مصر   - 5
اکسپو   - 79
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
فرهنگ نفت   - 5
معماری هند   - 66
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری چین   - 64
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 64
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 62
بلوپرینت   - 4
مدرنیته؛ از نو   - 62
اتووودْ آبزرور   - 4
اقتصادِ فضا   - 60
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
ویرانه ها   - 58
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
گفت و گو با مرگ   - 57
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
مدارس معماری   - 51
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
زاغه نشینی   - 48
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
پداگوژی   - 47
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
معماری پراجکتیو   - 45
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 44
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
معماری دیجیتال   - 43
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
جنبش متابولیسم   - 42
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 41
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
باهاوس   - 39
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
فیلوکیتکت   - 37
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
هنر روسیه   - 35
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
طراحی پارامتریک   - 30
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
بحران آب   - 29
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری فضای داخلی   - 29
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
شهرْخوانی با اتووود   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 22

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 4
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 29
آلدو روسی   - 13
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 27
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 40
سوزان سانتاگ   - 8
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 13
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 49
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 28
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 3
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 17
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گونتا اشتلزل   - 1
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 25
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 111
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 53
لودویگ میس ون دروهه   - 25
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایلین گری   - 7
لوسی رای   - 15
ایوان لئونیدوف   - 4
لویی کان   - 37
بئاتریس کُلُمینا   - 9
لوییس بورژوا   - 8
بال کریشنادوشی   - 4
لُکُربُزیه   - 142
باک مینستر فولر   - 12
لیام یانگ   - 4
برنارد چومی   - 33
مارتین هایدگر   - 29
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 22
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 58
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 3
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 68
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 7
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 9
میشل فوکو   - 47
تئودور آدورنو   - 5
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 35
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 30
هرزوگ دی مورن   - 28
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 4
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 27
جورجو آگامبن   - 5
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جونیا ایشیگامی   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ولف پریکس   - 1
جین جیکوبز   - 2
ونگ شو   - 8
چارلز جنکس   - 7
ویتو آکنچی   - 12
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز کوریا   - 15
ک. مایکل هیز   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کارلو اسکارپا   - 13
حسن فتحی   - 5
کازو شینوهارا   - 1
حسین امانت   - 3
کازیو سجیما   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کالین روو   - 1
داریوش آشوری   - 1
کامران دیبا   - 13
داریوش شایگان   - 13
کامرون سینکلر   - 11
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستفر الکساندر   - 2
دنیس اسکات براون   - 10
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کریم رشید   - 5
دیوید رُی   - 2
کلر استرلینگ   - 2
دیوید گیسن   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید هاروی   - 25
کنت فرمپتن   - 14
رابرت نوزیک   - 2
کنزو تانگه   - 9
رابرت ونتوری   - 29
کنستانتین ملنیکف   - 3
رُدولف شیندلر   - 7
کنگو کوما   - 47
رضا دانشمیر   - 5
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رم کولهاس   - 101
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رنزو پیانو   - 30
کوین لینچ   - 7
ریچارد مِیر   - 8
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریموند آبراهام   - 1
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رینر بنهام   - 2
یان گِل   - 9
رینهولد مارتین   - 5
یو ان استودیو   - 32
ریکاردو بوفیل   - 4
یورگن هابرماس   - 15
زاها حدید   - 190
یونا فریدمن   - 5
زیگموند فروید   - 11
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -780
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -375
صنعتی   -102
فرهنگی   -329
گالری   -84
پاویون   -264
هتل   -76
موزه   -254
ورزشی   -65
اداری ـ خدماتی   -232
بهداشتی   -40
مسکونی ـ تجاری   -161
حمل و نقل عمومی   -37
تفریحی   -154
ویلا   -6
اموزشی   -133
زاغه نشینی   -5
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
تفکراتی درمورد پی آیند های ممکن ویروس کرونا به روایت فرانکو براردی بیفو
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1399/01/21
مـنـــــــبـع : conversations.e-flux.com
تعداد بازدید : 710

 همه آنچه که طی پنجاه سال گذشته بدان فکر کرده ایم، به یکباره باید از ابتدا مورد تجدید نظر قرار گیرند. خدا را شکر (آیا خدا ویروس است؟) که اکنون زمان زیادی در اختیار داریم چرا که کسب و کار های قدیمی ورشکست شده اند.

قصد دارم مواردی را پیرامون سه مسئله متمایز مطرح سازم. یک: پایان تاریخ بشریت، که بوضوح در معرض دید ماست. دو: فرایند رها سازی پیشرونده از سرمایه داری، و یا خطر قریب الوقوع تکنوکراسی-توتالیتریسم. سه: بازگشت مرگ (در آخر) به صحنه گفتمان فلسفی، پس از انکار مدرن طولانی مدت آن، و احیاء بدن در نتیجه ی اتلاف.

1. مخلوقات غیر انسانی

نخست؛ فیلسوفی که به بهترین وجه روند پیشرونده آخرالزمانی ویروسی را پیش بینی کرده؛ دونا هاراوی است. او عقیده دارد كه عامل تکامل؛ دیگر انسان نیست، بلکه سوژهء تاریخ است.
انسان در این روند آشوبناک، مرکزیت خود را از دست می دهد، لیکن نباید همانند کارکرد نوستالژی های اومانیسمی مدرن؛ ناامید شویم. در عین حال؛ نباید دلخوش به توهمات راهکارهای تکنولوژیکی، همانند شیفتگان تکنولوژیِ بینااومانیستی؛ باشیم.
در نظر هاراوی؛ تاریخ بشر به پایان رسیده است و عوامل جدید تاریخ؛ "مخلوقات غیر انسانی هستند. موجودات کوچک، موجودات کوچک بازیگوش که کارهای عجیب و غریب انجام می دهند، مانند جهش تحریک آمیز. خب: ویروس.
باروز از ویروس ها به مثابه عامل جهش صحبت می کند: جهش بیولوژیکی، فرهنگی، زبانی.
مخلوقات غیر انسانی بصورت تکی وجود ندارند. بلکه  بصورت جمعی تکثیرمی یابند.
سال 2020 را باید سالی دانست که تاریخ بشریت منحل می گردد -نه به این دلیل که انسان از سیاره زمین ناپدید می شود، بلکه به این دلیل که  کره زمین، که از گستاخی و شدت عمل بشر  به ستوه آمده، کارزاری کوچک برای از میان بردن اراده معطوف به قدرت انسانها براه انداخته است.
زمین در برابر جهان شورش می کند، و عاملان آن؛ سیل ، آتش سوزی و بیشتر از همه مخلوقات غیر انسانی هستند.
بنابراین؛ عامل تکامل، دیگر انسان آگاه، سلطه جو و با اراده قوی نیست - بلکه ماده مولکولی، خرده جریان هایی از مخلوقات غیر انسانی غیرقابل کنترل است که به فضای تولید و فضای گفتمان حمله کرده و تاریخ  را با داستان خود تغییر می دهد، زمانیکه عقل تکنولوژیکی جای خود را به آشوبناکی جسمانی و سوهشی می دهد.
بر پایه اومانیسم مبتنی بر آزادیِ هستی شناختی بود که فیلسوفان ایتالیایی اوایل رنسانس، فقدان جبرگرایی تئولوژیکال را شناسایی کردند. اکنون جبرگرایی تئولوژیکال به پایان رسیده، و ویروس جای خدای تئولوژیکال را گرفته است.
پایان سوبژکتیویته به مثابه موتور فرایند تاریخی ، حاکی از پایان آنچه ما "تاریخ سرمایه" نامیده ایم  و به معنای آغاز فرایندی است که طی آن ، فرجام گرایی آگاهانه جای خود را به استراتژی چندگانه  تکثیر می دهد.
تکثیر، گسترش فرآیندهای مولکولی را جایگزین  تاریخ به مثابه کلان پروژه می کند.
اندیشه، هنر و سیاست دیگر به مثابه پروژه های توتالیزاسیون –تمامیت ساز- (توتالیزاسیون هگلی) دیده نمی شوند، بلکه به مثابه فرآیندهای تکثیر فاقد تمامیت هستند.

2. مفیدیت

چهل سال پس از شتاب نئولیبرالی، دوران سرمایه داری مالی ناگهان متوقف شده است.  یک ، دو ، سه ماه  پس از قرنطینه جهانی، وقفه ای طولانی در روند تولید و گردش جهانی مردم و کالاها، یک دوره طولانی انزوا، تراژدی اپیدمی ... همه اینها در حال گسست پویایی سرمایه داری بشیوه ای ست که امکان دارد غیرقابل برگشت، برگشت ناپذیر باشد .قدرت هایی که سرمایه جهانی را در سطح سیاسی و مالی مدیریت می کنند، بطور ناامیدانه سعی در نجات اقتصاد دارند و مبالغ هنگفتی پول را به آن تزریق می کنند. میلیارد ها، میلیاردها میلیارد... رقم، اعدادی که اکنون به معنی صفرند.

بطور ناگهانی پول به معنای هیچ چیز یا چیز خیلی کم شده است.

چرا به بدنه ای بی جان پول تزریق می کنید؟ آیا با تزریق پول به بدنه اقتصاد جهانی می توانید آن را احیا نمایید؟ نمی توانید. نکته این است که هم طرف عرضه و هم تقاضا مصون از محرک پولی هستند، زیرا رکودی به دلایل مالی (مانند سال 2008) پیش نیامده، بلکه  این رکود به دلیل فروپاشی بدن هاست و بدن ها هیچ کاری به محرک مالی ندارند.

ما در حال عبور از آستانه ای هستیم که فراتر از چرخه کار - پول - مصرف است.

روزیکه بدن از محصوریت قرنطینه خارج شود، مسئله؛ باز تعادل رابطه بین زمان، کار و پول، و بازتعادل بدهی و بازپرداخت نخواهد بود. اتحادیه اروپا به دلیل دلمشغولی خود نسبت به بدهی و تعادل، دچار شکاف و ضعف شده است، اما مردم در حال مرگند، بیمارستان ها کمبود ونتیلاتور دارند و پزشکان از خستگی، اضطراب و ترس ناشی ازسرایت بیماری  ازپا در آمدند. در حال حاضر؛ این امر با پول قابل تغییر نیست زیرا مسئله؛ پول  نیست. مسئله این است: نیازهای واقعی ما چه هستند؟ چه چیزی برای حیات انسان ، برای مشارکت ، برای درمان مفید است؟

ارزش استعمال، که مدتهاست که از حوزه اقتصاد خارج شده است، بازگشته، و  اکنون امر مفید موضوع محوری است.

پول نمی تواند واکسنی را که نداریم؛ خریداری کند، نمی تواند ماسک های محافظی که تولید نشده اند را بخرد، نمی تواند بخش مراقبت های ویژه را که با اصلاحات نئولیبرالی سیستم مراقبت های بهداشتی اروپا نابود شده، بخرد. خیر، پول نمی تواند چیزی را که وجود ندارد؛ خریداری کند .فقط دانش، فقط کار هوشمند می تواند آنچه وجود ندارد را بخرد.

بنابراین؛ پول، اکنون ناتوان است. فقط همبستگی اجتماعی و هوش علمی مطرح هستند و می توانند از لحاظ سیاسی قدرتمند شوند. به همین دلیل فکر می کنم در پایان قرنطینه جهانی، ما به حالت معمول باز نخواهیم گشت. امر معمول هرگز برنمی گردد. آنچه پس از آن اتفاق می افتد هنوز مشخص نشده و قابل پیش بینی نیست.

ما با دو بدیل سیاسی روبرو ایم: یا یک سیستم تکنوکرات-توتالیتر که اقتصاد سرمایه داری را با استفاده از خشونت مجدداً راه اندازی می کند، یا رها سازی فعالیت انسانی از انتزاع سرمایه داری و خلق جامعه ذره ای مبتنی بر مفیدیت.

در حال حاضر؛ دولت چین در مقیاس گسترده ای در حال تجربه سرمایه داری تکنوکراتیک-توتالیتر است. پیش بینی شده که این راه حل تکنوکرات-توتالیتر با از میان بردن آینده نگرانه آزادی فردی ، ممکن است به سیستم مسلط زمان آینده بدل گردد، همانطور که آگامبن به درستی در متون بحث برانگیز اخیر خود بدان اشاره کرده است.

اما آنچه آگامبن می گوید تنها شرحی بدیهی در مورد وضعیت اضطراری فعلی و آینده محتمل است. من می خواهم فراتر از حد امر احتمالی روم، زیرا امر ممکن  برایم جالب تر است. و امر ممکن در فروپاشی انتزاع و در بازگشت چشمگیر بدنه عینی به مثابه حامل نیازهای عینی موجود است.

امرمفید مجددا به حوزه اجتماعی وارد شده است. مفیدیت مدتهاست که از فرایند سرمایه داری ارزشگذاری انتزاعی فراموش و نفی شده است، اکنون پادشاه صحنه است.

آسمان در این روزهای قرنطینه پاک و آبی است، جو عاری از ذرات آلاینده است ، زیرا کارخانه ها تعطیلند و ماشین ها نمی توانند در عبور و مرور باشند. آیا ما به اقتصاد استخراجی آلاینده باز خواهیم گشت؟ آیا ما بدلیل انباشت؛ به دیوانگی سابق در تخریب، و بدلیل ارزش مبادله؛ به شتاب بی فایده سابق باز خواهیم گشت؟ خیر، ما باید رو به جلو پیش رویم، به سمت ایجاد جامعه ای مبتنی بر تولید مفید.

در حال حاضر به چه چیزهایی نیاز داریم؟ اکنون؛ به واکسن در برابر بیماری نیاز داریم، به ماسک محافظ نیاز داریم و به تجهیزات مراقبت های ویژه. در دراز مدت ما به غذا احتیاج داریم، به محبت و لذت جویی و فرهنگ جدیدی از مهربانی و عطوفت، همبستگی و صرفه جویی.

آنچه از قدرت سرمایه داری بجا مانده، سعی خواهد کرد تا یک سیستم کنترل تکنوکرات-توتالیتر را به جامعه تحمیل کند -این آشکار است. اما اکنون بدیل این است: جامعه ای عاری از اضطرار انباشت و رشد اقتصادی.

3.لذت جویی
نکته سوم که می خواهم درباره آن تأمل کنم بازگشت مرگ پذیری به مثابه ویژگی تعیین کننده زندگی انسان است. سرمایه داری تلاشی خارق العاده در راستای غلبه بر مرگ بوده است. انباشت عبارت ازمصنوعی ست که با انتزاع ارزش، و استمرار ساختگی زندگی در بازار، جایگزین مرگ می گردد.

انتقال از تولید صنعتی به اطلاعات- کار، انتقال از پیوستگی به اتصال در حوزه ارتباطات، نقطه پایان این دوران و حرکت بسوی انتزاع است، که  محوری ترین موضوع تکامل سرمایه داری است.

در یک اپیدمی، پیوستگی ممنوع است -در خانه بمانید، با دوستان خود ملاقات نکنید، فاصله خود را حفظ کنید، کسی را لمس نکنید. بسط عظیم صرف زمان بصورت آنلاین بطور اجتناب ناپذیری رو به گسترش است، و کلیه روابط اجتماعی - کار، تولید، آموزش و پرورش - در این حوزه جابجا شده اند بگونه ای که پیوستگی ممنوع شده است. تبادل اجتماعی آفلاین دیگر امکان پذیر نیست. پس از گذشت هفته ها و ماه ها از این شرایط؛ چه  رخ خواهد داد؟

شاید، همانطور که آگامبن پیش بینی می کند، ما وارد جهنم توتالیتری برآمده از یک سبک زندگی تماماً مبتنی بر اتصال خواهیم شد. اما سناریوی متفاوت امکان پذیر است.

چه می شود اگر اضافه بار اتصال، طلسم را بشکند؟ هنگامیکه اپیدمی سرانجام ریشه کن شد (با فرض اینکه بشود)، ممکن است که یک هویت یابی روانشناختی جدید خود را تحمیل کند: آنلاین برابر با بیماری است. ما همچنین می باید جنبشی  مهر طلبانه ایجاد کنیم تا جوانان را وادارسازیم صفحات اتصال اینترنتی خود را که یادآور دوران ترسناک و تنهایی بوده اند؛ خاموش و ترک کنند. این بدان معنا نیست که باید به خستگی فرسودگی سرمایه داری صنعتی برگردیم. بلکه بدین معنی که ما باید از مزیت غنای زمانی که اتوماسیون را از سلطه  کار بدنی می رهاند؛ استفاده کرده و وقت خود را به لذت جسمی و روحی اختصاص دهیم.

شیوع گسترده مرگ که همه ما در این پَندمی شاهد آنیم، ممکن است حس مان نسبت به زمان را در نتیجه لذت جویی  ون ه به تعویق انداختن آن؛ مجددا فعال سازد.

در پایان پندمی، در پایان دوره طولانی مدت ایزولاسیون، مردم ممکن است به سادگی به غرق شدن در تهی مندی ابدی ارتباط مجازی، از راه دور و ادغام تکنوکراتیک-توتالیتری ادامه دهند. این پیش بینی شاید محتمل باشد. اما ما  نباید محدود به احتمالات شویم. باید امکان پذیری مستتر در زمان حال را کشف کنیم.

ممکن است که پس از ماهها اتصال به اینترنت ثابت، مردم از خانه ها و آپارتمان های خود در جستجوی  مجاری پیوندی؛ بیرون بیآیند. ممکن است جنبشی برآمده از همبستگی و عطوفت ومهربانی ایجاد شود، و مردم را به سمت رهایی از دیکتاتوری مبتنی بر اتصال
سوق دهد.

مرگ بازگشته و در مرکز چشم انداز قرار دارد: مرگ پذیری طولانی مدتِ انکار شده که انسان را زنده می گرداند.

منبع:

https://conversations.e-flux.com/t/beyond-the-breakdown-three-meditations-on-a-possible-aftermath-by-franco-bifo-berardi/9727



مجموعه یادداشت های مربوط  به "ویروس کرونا" را می توانید از دو بخش (معماری و فاجعه) و (ویروس کرونا و معماری) مطالعه فرمایید.

- آنچه می توان از ویروس کرونا آموخت . بیل مک کیبن

- جهان پسا کرونا به روایت یووال نوح هراری

- پایش و مجازات؟ بله لطفا! به روایت اسلاوی ژیژک

- نکاتی بر وضعیت اپیدمی به روایت آلن بدیو

- تفکراتی درمورد پی آیند های ممکن ویروس کرونا به روایت فرانکو براردی بیفو

 - زیست-ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری کووید 19 . میشل لانچئونه . عبدالمالک سیمونه .  قسمت اول

- زیست-ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری کووید 19 . میشل لانچئونه . عبدالمالک سیمونه . قسمت دوم






حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

پُز محوری دانشگاهی ما را می خورد! یا؛ چگونه فرو نرویم!؟ ـ سروش خانی
مایکل سورکین و هستی شناسیِ جیکوبزی از پلکانْ سکویِ ورودی های منهتن
تراشه های کانسپچوال ـ میشل فوکو و معماری سراسربین به مثابه دیاگرامی از مکانیسم قدرت
کشاورزی شهری به مثابه طب سوزنی شهری در تحقق حق به شهر و خلق فضاهای تنفس شهری
جايگاه شارژ خورشيدي وسايل نقليه الكتريكي؛ نمادي جهت شهري پايدارتر
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group