معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1649
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
منظر شهری   - 1549
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 18
نظریه معماری   - 1115
پردیس ویترا   - 18
طراحي داخلي   - 1103
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
سازه های شهری   - 1003
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
تکنولوژی ساخت   - 979
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری حوزه عمومی   - 953
شهرهای در حرکت   - 15
مرزهای معماری   - 924
معماری بایومورفیک   - 15
نگاه نو به سكونت   - 888
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 15
المان شهری   - 842
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 15
نظریه شهری   - 815
معماری آمریکا   - 14
معماری و سیاست   - 787
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 14
کلان سازه   - 701
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
معماری مدرن   - 682
معماری و کوه   - 11
معماری پایدار   - 663
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
روح مکان   - 582
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 10
آینده گرایی   - 580
فرهنگ نفت   - 10
آرمان شهرگرایی   - 573
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری منظر   - 572
بی ینال ونیز   - 10
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 556
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
طراحی صنعتی   - 551
درس گفتارهای اتووود   - 10
منتقدان معماری   - 537
معماری خوانی   - 9
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 525
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری تندیس گون   - 507
معماری و رنگ   - 9
توسعه پایدار   - 502
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 9
معماری شمایل گون   - 478
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
باز زنده سازی   - 471
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
معماریِ توسعه   - 439
ده زن برتر تاریخ معماری مدرن   - 9
هنر مدرنیستی   - 434
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 8
معماری یادمانی   - 380
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
طراحی نئولیبرال   - 373
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماری سبز   - 370
معماری تخت جمشید   - 8
تغییرات اقلیمی   - 359
منبع شناسی اتووود   - 7
تراشه های کانسپچوال   - 358
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 343
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
معماری ارزان   - 307
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 305
طراحی و پناهجویان   - 7
اتووود کلاسیک   - 304
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 295
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 293
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 290
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 279
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 276
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 274
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 271
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 265
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 256
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 239
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 235
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
عکاسی   - 233
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
مسکن حومه شهری   - 224
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 209
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 209
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
گرافیک   - 208
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 205
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
اقتصادِ فضا   - 197
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری و فاجعه   - 188
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 177
پداگوژی انتقادی   - 7
مسکن روستایی   - 173
عبور از مرحله جنینی   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 169
معماری و سلامت   - 7
هنر گفت و گو   - 161
مسابقه ویلا 1400   - 6
معماری ژاپن   - 156
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
ترسیمات معماری   - 153
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماری ایران   - 152
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری و رسانه   - 147
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
بلندمرتبه ها   - 133
معماری مصر   - 6
معماری فضای داخلی   - 127
شهرسازی کوچک مقیاس   - 5
اتووود ـ ایران معاصر   - 120
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 96
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
ویرانه ها   - 93
اکنی استودیو   - 5
معماری فاشیستی   - 89
گزارش فرانسویِ وس اندرسون   - 5
معماری مذهبی   - 87
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
معماری آمریکای جنوبی   - 5
اکسپو   - 83
تز 1400   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 79
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
معماری چین   - 79
اکسپوی دبی. 2020   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 78
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
فیلوکیتکت   - 76
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
گفت و گو با مرگ   - 75
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
جهان علمیْ تخیلی   - 71
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری پراجکتیو   - 70
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
معماری هند   - 67
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری جنگلی   - 65
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
معماری کوچک مقیاس   - 64
بلوپرینت   - 4
معماری دیجیتال   - 62
اتووودْ آبزرور   - 4
مدارس معماری   - 61
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
پداگوژی   - 58
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
زاغه نشینی   - 55
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 53
باشگاه مشت زنی   - 3
بحران آب   - 52
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
معماری و نقاشی   - 52
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
آنتروپوسین   - 52
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 3
معماری و هوش مصنوعی   - 51
فیلم پدر ساخته ی فلوریان زلر   - 3
معماری و روانشناسی   - 49
شش پروژه شاخص معماری پست مدرن   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 47
معماری و جنگ   - 3
معماری و ادبیات   - 46
معماری و غذا   - 3
طراحی مُد   - 46
مدرنیسم هیپی   - 2
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
کودتایی که در مورد ان صحبت نمی کنیم   - 2
هنر روسیه   - 45
فیلم های اتووود   - 2
باهاوس   - 44
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
جنبش متابولیسم   - 44
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
معماری اروپا   - 42
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معماری و گیم   - 38
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
معماری بیابانی   - 35
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
درگذشت زاها حدید   - 35
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 34
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
طراحی پارامتریک   - 34
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
اکسپو میلان 2015   - 28
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری مجازی   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 25
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 24
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
جشن نامه اتووود   - 21
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
معماری آسیا   - 21
ان اف تی   - 1
معماری و آب   - 20
متاورس   - 1
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری مدارس   - 1
معماری ـ موسیقی   - 19

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
زیگموند فروید   - 19
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان بودریار   - 10
آرشیگرام   - 7
ژان نوول   - 22
آرکی زوم   - 6
ژاک دریدا   - 19
آلبرت پوپ   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلدو روسی   - 15
ژیل دلوز   - 34
آلفرد هیچکاک   - 5
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 28
سانتیاگو کالاتراوا   - 14
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 6
سو فوجیموتو   - 17
آنسامبل استودیو   - 2
سوپراستودیو   - 9
آنیش کاپور   - 8
سورِ فِهْن   - 6
آی وِی وِی   - 34
سوزان سانتاگ   - 10
اُ ام اِی   - 53
شاشونا زوبوف   - 4
اتوره سوتساس   - 8
شیگرو بان   - 34
ادریان لابوت هرناندز   - 5
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد برتینسکی   - 1
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سعید   - 17
فرانک گهری   - 50
ادوارد سوجا   - 10
فرانک لوید رایت   - 45
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرای اوتو   - 10
ادولف لوس   - 9
فردا کولاتان   - 2
ارو سارینن   - 29
فردریک جیمسون   - 4
اریک اوون موس   - 14
فرشید موسوی   - 3
اریک هابسبام   - 2
فمیهیکو ماکی   - 4
استن آلن   - 4
فیلیپ جنسن   - 7
استیون هال   - 32
گابریل کوکو شنل   - 2
اسلاوی ژیژک   - 18
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسنوهتا   - 6
گرگ لین   - 7
اسوالد متیوز اونگرز   - 7
گونتا اشتلزل   - 1
اسوتلانا بویم   - 5
لئون کریر   - 2
اسکار نیمایر   - 37
لبس وودز   - 26
اف او اِی   - 9
لوئیس باراگان   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس مامفورد   - 1
الیس راستورن   - 112
لودویگ لئو   - 3
اِم اِی دی   - 23
لودویگ میس ون دروهه   - 29
ام وی آر دی وی   - 73
لودویگ هیلبرزیمر   - 4
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
اویلر وو   - 9
لوسی رای   - 15
ایلین گری   - 8
لویی کان   - 39
ایوان لئونیدوف   - 4
لوییجی مورتی   - 1
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لوییس بورژوا   - 8
بال کریشنادوشی   - 4
لُکُربُزیه   - 153
باک مینستر فولر   - 13
لیام یانگ   - 4
برنارد چومی   - 33
لینا بو باردی   - 4
برنارد خوری   - 2
مارتین هایدگر   - 31
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 69
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو فریره   - 2
مایکل سورکین   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 28
معماران آر سی آر   - 4
پیتر آیزنمن   - 59
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 5
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 69
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 9
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 59
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
نائومی کلاین   - 4
تئودور آدورنو   - 6
نورمن فاستر   - 36
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 10
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 24
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 31
توماس هیترویک   - 31
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 7
واسیلی کاندینسکی   - 2
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 29
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 18
جورجو آگامبن   - 8
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 13
جولیا کریستوا   - 2
ولف پریکس   - 1
جونیا ایشیگامی   - 4
ونگ شو   - 8
جیمز استرلینگ   - 1
ویتو آکنچی   - 12
جین جیکوبز   - 2
ویوین وست وود   - 6
چارلز جنکس   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کارلو اسکارپا   - 13
چارلز کوریا   - 15
کازو شینوهارا   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کازیو سجیما   - 2
حسن فتحی   - 6
کالین روو   - 1
حسین امانت   - 3
کامران دیبا   - 13
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامرون سینکلر   - 11
داریوش آشوری   - 1
کریستفر الکساندر   - 2
داریوش شایگان   - 13
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دانیل لیبسکیند   - 24
کریم رشید   - 5
دنیس اسکات براون   - 10
کلر استرلینگ   - 2
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 23
کلود پَره   - 3
دیوید رُی   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید گیسن   - 2
کنزو تانگه   - 10
دیوید هاروی   - 25
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت نوزیک   - 2
کنگو کوما   - 47
رابرت ونتوری   - 31
کوپ هیمِلبِلا   - 23
رُدولف شیندلر   - 7
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رضا دانشمیر   - 5
کوین لینچ   - 7
رم کولهاس   - 116
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رنزو پیانو   - 34
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیشو کـُـروکاوا   - 8
ریچارد نویترا   - 7
یان گِل   - 9
ریموند آبراهام   - 1
یو ان استودیو   - 32
رینر بنهام   - 2
یورگن هابرماس   - 15
رینهولد مارتین   - 5
یورن اوتزن   - 1
ریکاردو بوفیل   - 7
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 196
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -862
گالری   -94
زیرساخت های شهری   -463
هتل   -81
فرهنگی   -358
ورزشی   -67
پاویون   -290
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
موزه   -267
حمل و نقل عمومی   -39
اداری ـ خدماتی   -240
ویلا   -26
تفریحی   -180
مجموعه های مسکونی   -8
مسکونی ـ تجاری   -172
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -148
عناصر یادمانی شهری   -3
صنعتی   -108
تجاری   -1
معماری مذهبی   -107
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
برنده نخست مسابقه گورستان عمودی در مرکز شهر مکزیکوسیتی ـ هرمنوتیک مرگ؛ یک پرداخت رو زمینی
اتووود سرویس خبر:   سوده نادری
1390/06/17
مـنـــــــبـع : گروه طراحی معماری و کانسپت: روزبه تابنده، هاله ودادی نژاد
تعداد بازدید : 11070

گروه طراحی معماری و کانسپت: روزبه تابنده، هاله ودادی نژاد

3dmax & Rendering: فرخ تابنده

طراحی گرافیک، photoshop, postproduction: روزبه تابنده

documentaion & essay: غزل تابنده

وب سایت مسابقه برای دیدن نتایج نهایی: www.arquitectum.com

موضوع مسابقه، طراحی گورستان عمودی در یک پارک توریستی در مرکز شهر مکزیکوسیتی بوده به نحوی که بتونه به عنوان یک المان شهری عمل کنه و همچنین یاد و خاطره رفتگان رو (که البته مکزیکی ها اعتقاد دارن بین زنده ها هستن) زنده نگه داره. جالبه که دید فرهنگ های امریکای لاتین به مرگ با تصور بین النهرینی ما خیلی تفاوت داره.

اونها دیدگاه معادی ندارن و مرگ رو شکل دیگه ای از زندگی میدونن. نگاهشون از یه نظرهایی به دیدگاه تناسخ در فرهنگ های بودایی بیشتر نزدیکه. اما این نگاه حاصل درهم جوشی دو فرهنگ عجیب آزتک و مایا با فرهنگ کاتولیکی اسپانیایی هایی هست که امریکا رو کشف کردند و امروز نگاه عجیب و زیبایی رو به مرگ در امریکای لاتین شکل داده. در تصویر، توضیحات طرح رو میتونید کامل بخونید ولی یکی از مهمترین اونها نگاهی متفاوت به مرگ بوده. نگاهی که کمتر جدی و خشکه و بیشتر به یه شوخی شباهت داره. مکزیکی ها مرگ رو جدی نمیدونن. طرح این پروژه هم کاملا با گورستانهای خشک و سردی که مرده ها زنجیر میکنن تفاوت داره. اینجا مرده ها و زنده ها هم ارز با هم و در کنار هم حضور دارن و شاید همون تیتر کانسپت اصلی بهترین توضیح این کار باشه : Being Face to Face with death

در اینجا می توانید طرح الترناتیو این طرح را مشاهده فرمایید؛ برج مرگ در پرداختی زیرزمینی

اینجا نیز می توانید یادداشتی را مشاهده فرمایید که بر مرگ و معمار موکد است

مقام اول مسابقه طراحی گورستان عمودی در یک پارک توریستی در مرکز شهر مکزیکوسیتی


مقام اول مسابقه طراحی گورستان عمودی در یک پارک توریستی در مرکز شهر مکزیکوسیتی


مقام اول مسابقه طراحی گورستان عمودی در یک پارک توریستی در مرکز شهر مکزیکوسیتی


مقام اول مسابقه طراحی گورستان عمودی در یک پارک توریستی در مرکز شهر مکزیکوسیتی




حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
حمید حسینی ( 1390/06/19 ) :
عالی بود بهتومن خیلی تبریک میگم.خوشحالمون کردید....
زهرا ابراهیمی تنها ( 1390/06/19 ) :
خیلی خوبه من هم بهتون تبریک می گم. به امید موفقییت های آینده شما
احسان کاویانی ( 1390/06/26 ) :
بسيار عالي بود و خوشحام از اين كه يكي از دانشجويان دانشگاه حافظ در اين پروزه همكاري داشته است.
موفق باشيد...
فرخ تابنده ( 1390/07/05 ) :
از طرف خودم و اعضای گروه از لطف دوستان ممنونم
نازنین کاوه ( 1390/07/19 ) :
از آقای فرخ تابنده جهت کار های 3dعالیشون تشکر میکنم و خیلی خشحالم که از دانشجویان حافظ هستند.امیدوارم بتونیم از تجربیات ایشون در پروژه هامون استفاده کنیم...
مهشید معتمد ( 1390/07/29 ) :
آقای تابنده
با تبریک
امیدوارم که از تجربیات موضوع مشابه کلاس آقای مهندس دهقانی در پروژه تان استفاده کرده باشید.
پویا و مانا باشید
رضا خالقی راد ( 1390/07/30 ) :
سلام استاد خیلی کاراتون عالی بود باورم نمی شد امیدوارم موفق باشید و من بتونم از شما استفاده کنم
خیلی عالی بود
سیروس اباذرنژاد ( 1390/09/01 ) :
آقای تابنده شما یک بار دیگه باعث سر بلندی ما ایرانی ها شدید وقتی به این پروژه نگاه کردم به ایرانی بودنم بالیدم و شما حس توانستن رو در من زنده کردید یک دنیا براتون آرزوی موفقیت در کارهای بعدی رو دارم ئ امیدوارم ما هم بتونیم از تجربیات شما استفاده بهینه را ببریم
سامان زارعی ( 1390/09/02 ) :
ضمن عرض سلام وخسته نباشید به جناب آقاب مهندس تابنده.بنده به عنوان یکی از معماران آینده به شمااز طرف خودم ودیگر دانشجویان دانشگاه مرودشت بخاطر این موفقیت بزرگ شما تبریک عرض میکنم.
محمد ابراهیم کرمی ( 1390/09/03 ) :
بسیار خوشحالم و به خودم میبالم که چنان استاد هایی و همچنیین چنان دانشجویان در ایران بزرگ و شهر شیراز وجود دارند.تبریک میگم و به شما ها افتخار میکنم.
شیوا گل دعایی ( 1390/09/03 ) :
من هم به عنوان 1ایرانی و یک هم شهری به شما تبریک می گم و امیدوارم شاهد موفقعیت های بعدی شما باشم.
شیوا گل دعایی ( 1390/09/03 ) :
بیشترین توضیح ها را در اثر قبلی گذاشتم اما نظر تحلیلی من راجب کار:
با توجه به اینکه مردم مکزیک به انجام آداب و سنتهای فرهنگی خود بسیار پایبند می‌باشند این المان شهری بسیار موفق است زیرا:
مردم مکزیک جشنی را دارن به نام: روز درگذشتگان

در این روز در واقع باور و سنتی است که مکزیکی‌ها آن را از اجداد سرخ‌پوست خود به یادگار نگه داشته اند . بعد از ورود اسپانیایی در قرن شانزدهم به مکزیک، این سنت با باورهای مسیحی آمیخته شد و اکنون در روزهای اول و دوم نوامبر و همزمان با روز گرامیداشت قدیسان کاتولیک برگزار می‌شود . در روز درگذشتگان، مکزیکی‌ها بر مزار عزیزان از دست رفتهٔ خود گرد می آیند و برایشان شمع روشن کرده و گل نثارشان می کنند.
دقیقا یکی از آیتم های طراحی این است که: یاد و خاطره رفتگان رو زنده نگه داره.
من این طرح را از این نظر تحسین می کنم که یاد مرگ را از حالت بد و ترسناک جدا کرده و به این که این 1 المان است خوب پاسخ داده و سبز بودن آن به این موضوع که زندگی حتی بعد از مرگ ادامه داره کمک کرده چرا که گیاهان بعد از زمستان دوباره سبزی خود را به دست می آورند.از نظر حجمی هم خوب بوده چرا که المان 1نشانه است و شاید انتظار استفاده را نمی توان از آن زیاد داشت.
من معمار قابل قیاسی با روزبه تابنده، هاله ودادی نژاد نیستم اما شاید اگر من میخواستم طراحی کنم از نظر حجمی دقیقا رو به بالا توی ذهنم می آمد زیرا از نظر احساسی فکر می کنم روح خیلی آزاد است و به آسمان نزدیک تر پس شاید اینجوری توی ذهنم می آمد.
سامان زارع ( 1390/09/03 ) :
با مطالعه بر تاریخ منطقه این پروژه ما به مفهوم مرگ و نحوه جالب برخورد مکزیکی ها با مرگ پی می بریم که ممکن است در نقطه دیگری در دنیا به این شکل صورت نگیرد.
با توجه به فرهنگ و آیین این اقوام از چند هزار سال پیش تا کنون و بوجود آمدن بنا هایی با محوریت مرگ و با نگاه به بافت و اقلیم شهر مکزیکوسیتی بنایی سبز می تواند بهترین گزینه برای مکان مرگ در این شهر باشد " اما این پروژه از نظر من دارای ابهاماتی می باشد:
دلیل طبقات چیست؟ آیا تفاوتی بین طبقه اول و آخر وجود دارد ؟ این طبقات شبیه هم هستند یا نه ؟ اگر هستند چرا؟ اگر نیستند چرا؟
ما چطور می توانیم جایگاه شخص را در این قبرستان مشخص کنیم ؟
این را تقریبا همه ما قبول داریم که" بالاتر بودن یعنی بهتر بودن " .
در بالای این برج مفهوم نزدیک شدن به خدا نشان داده شده است که یکی از دلایل سوالات من را بیان می کند .
مردمی که در این مکان قرار دارند چرا به این شکل هستند ، مگه اینجا موزه هست ؟
طرح داخلی این بنا بیشتر یک موزه را تداعی می کند تا یک قبرستان .
مرضیه جمالی ( 1390/09/03 ) :
میکزیکی ها به علت عقاید خاصی که دارند در کشان از مرگ متفاوت است چون دوست ندارند عزیزانشان را از یاد ببرند ,مرده و زنده را برابر میدانند و مرگ را شوخی. به علت جمعیت زیاد و کمبود زمین قبرستانهایشان را عمودی که مانند دیوار است میسازند که خودش نمادی از زنده نگه داشتن است. وجود نمادی از مرگ باعث خوشحالی و احساس نزدیک تر شدن به عزیزانشان میشود. پروژه اقای تابنده به مرگ نزدیک تر است , تیرگی بنا , اغاز بنا کلی و پایان بنا جزیی که به خاتمه دادن میرسد گیاهان در این پروژه نماد رشد و زندگی را میدهند , هر 2 طرح از نظر فرم و حجم عمودی کار شده به سمت اسمان که تداعیه زنده نگه داشتن است حرکت میکند. اگر از نظر رنگ بندی روشن تر باشد با شوخی و روحیه شاد و زنده نگه داشتن ارتباط بیشتری برقرار میکند.
شیوا گل دعایی ( 1390/09/03 ) :
سلام
در جواب آقای زارع باید بگم که:
شاید طبقات بودن به دلیل همون 5مرحله ای است که مردم مکزیک به اون باور دارن.
به نظر شما چرا بالا بودن نشانه بهتر بودن است؟
1 مطالعه را جب اهرام ثلاثه کنید با وجودی که خودشون را از همه بهتر می دونستن اما قبرشون کجا قرار داشت؟
این دلیل محکمی واسه برتری نیست.
موزه بودنش را یکمی قبول دارم اما با توجه به مکان و کارکرد به نظر شما در 1پارک توریستی می تونن 1 قبرستان طراحی کنن؟
خب اگر اینجوری بود که اصلا توریست اونجا پا نمی ذاشت.
سامان زارعی ( 1390/09/03 ) :
تدوین درک از مرگ در شهر مکزیکو سیتی:
روز مردگان:
مردم این شهرمرگ رامقدس میدانند.تاحدودی که 3روز از سال رابه آن اختصاص داده اندکه روز ملی آنهامیباشداین 3روز(روز3اکتبرو1و2نوامبر)میباشد.
آنها اعتقاد دارند که در روز اول مردگان کودک روز دوم مردگانی که تصادفی هستندوروز سوم دیگرمردگان به دیدار خانودهایشان می آیند.
مردم مکزیک در این 3روزخیلی شادی می کنند که توجه همه رابه خودشان جلب کرده اند.انهامیگویند که انسان هنگام مرگ فقط از دایره طبیعت خارج میشود
درک دیگر آنها از مردگان این است که انگار یکی از نزدیکانشان به صفر رفته ودارن به استقبالش میروند.

تحلیل مکزیکوسیتی:
شهر مکزیکو سیتی در مختصات 99.8غربی و19.26شمالی قرار دارد.
ارتفاعش از سطح دریا:2237هزار مترمربع.
ومساحت کل آن1485کیلومتر مربع میباشد.
شهر مکزیکو سیتی یکی از بزرگترین شهرهای جهان که پس از تخریب تنوچتیتدان مرکز امپراتوری آزتک شکل گرفت.
طبق آمارگرفته شده در سال 2010جمعیت شهربرابربا8851080بوده است.
فرمی که استفاده شده دایره استوانه. که استفاده شده نشانه حرکت،گردش زندگی ،وجاودانگی رانشان میدهد.

اثرطراحی شده تاچه حد به ایده مرگ نزدیک میباشد.
این اثر طرح خوبی برای.این موضوع میباشد.به این دلیل که این طرح برای مکزیکیها طراحی شده نه برای کشور یاادیان دیگر.اعتقاد مکزیکیها درباره مرگ کاملا متفاوت میباشد که خود بیانگراین امر میباشد.
نظربنده درنگاه اول کاملامتفاوت بودولی پس از تحقیقاتی که انجام دادم،درباره مکزیکیهاواعتقادات آنهانظرم کاملا برگشت.که باید برای مکزیکیهاطراحی کرد نه جایی دیگر.به نظرم این طرح دروسط شهر مکزیکو سیتی وبه عنوان یک المان شهری کاملامنطقی میباشد.وخیلی خوب میتواندنقش خود رابازی کند،مردم میتوانند روزهای جشن رادر این فضا واطراف آن سپری کنند.

اگر این طرح دست بندهم بود(البته اینجا اضافه کنم که به آقای تابنده جسارت نشود)بنده هم همچنین کاری انجام میدادم.

افشین شناوری ( 1390/09/03 ) :
باسلام و خسته نباشید و تبریک خدمت آقای تابنده
من به هیچ وجه علاقه مند به نظر دهی در مورد پروژه نیستم ولی مجبورم !!!!!!!
به نظر من باید مکزیکی باشیم تا برای مکزیکی ها طراحی کنیم مخصوصا طراحی یک گورستان که ریشه در فرهنگ و اعتقادات یک ملت دارد و ما هر چقدر هم در مورد فرهنگ و اداب و رسوم یک ملت مطالعه کنیم نمی توانیم احساس درونی انها را درک کنیم و برای طراحی این فضا این احساس لازم است.
جدا ازاین موضوع خود این المان یک المان مرگ است و سایه ی مرگ(سایه برج) بر کل شهر اثر می گذارد و با دیدن این برج در هر کجا از این شهر ناخداگاه احساس غم و اندوه زنده می شود و این شهر را تبدیل به شهر مرگ می کند.
من به شخصه هیچ گاه قبول نمی کنم که یک مکزیکی برای ایران گورستان طراحی کند.
با نهایت احترام برای شما و طرح شما.
محمد سکاک ( 1390/09/03 ) :
من هم خدمت آقای تابنده تبریک میگم.منتظر موفقیت های بزرگتری از شما هستیم.
نیلوفر کشاورز ( 1390/09/03 ) :
جا داره که به شما تبریک بگم جناب تابنده.واقعا طرحتون حس خوب وعجیبی به ادم میده.متفاوت فکر شما جای تحسین داره.
مردم شهر مکزیکوسیتی برای مرگ ارزش بسیاری قائل هستند.در حدی که چند روزسال را روز مرگ نامگذاری کردند و در این روز به زیارت قبور رفته .قبر رفتگانشان را تمیز کرده روی آنها گل گذاشته و با روشن کردن شمع یاد آنها را زنده می کنند.

همچنین در خانه هایشان محراب هایی را بر پا می کنند که در آنها غذاها و نوشیدنی های مورد علاقه رفتگان را قرار می دهند، حتی برای کودکان از دست رفته نیز محراب می سازند و اسباب بازی هایشان را در آن محراب می گذارند.برگزاری این جشن ریشه در باورها و سنن پیش از ورود اسپانیایی هادارد. در تمدن های باستانی این سرزمین از قبیل تمدن: مایا، اولمِکا و مکسیکا، مرگ جایگاه بسیار مهمی داشته است. بومی های مکزیکی مانند اروپاییان و فرهنگ های شرقی به جاودانگی روح ایمان دارند و می پندارند که ارواح پس از مرگ به مکانی به نام میکتلان (MCTLÁN) می روند، گذشته از شباهت های زیاد میان اعتقادات بومی های مکزیک و اروپاییان ولی تفاوت های بارزی نیز وجود داشته است. طبق باورهای بومی های مکزیک، تمامی ارواح بدون توجه به اعمال دنیوی اشان به میکتلان می رفتند و آنجا به خدایان تبدیل می شدند. جنگجویانی که در صحنه ی نبرد جان خود را از دست می دادند، در دنیای دیگر به پرندگانی با پرهای رنگارنگ تبدیل می شدند و وظیفه داشتند تا خورشید را در طی مسیر روزانه اش همراهی کنند.
جمعیت شهر مکزیکوسیتی8605239نفر وجمعیت کلانشهر21163226نفر درسال 2009 بوده است.تراکم ان 59603کیلومترمربع میباشد.
به نظر من طراح توانسته از نظر حجمی موضوع را برساند.ان هم در شهری مثل مکزیکوسیتی.شاید از نظر فرم شبیه قبرستان نباشد.اما اینکه متفاوت طراحی شده .باعث شده است به چشم نیاید.من این طرح را انتخاب کردم چون مرگ در چنین محیطی ارامش بهتری را دارد.یکی از حسن این برج این است که وسط شهر میباشد.باعث میشود هر روز به مرگ فکر کنیم.حداقل 10٪بهتر و با انسانیت زندگی کنیم.اگه من جای طراح بودم شاید 2 طبقه هم زیر زمین طراحی میکردم.

محمدرضا نامداری ( 1390/09/03 ) :
شهر مکزیکیو سیتی نزدیک به 9 میلیون نفر جمعیت دارد اما منطقه کلان شهری مکزیکو سیتی نزدیک به 21 میلیون نفر جمعیت دارد این به این معناست که بخش مهمی از جمعیت در حواشی شهر سکونت دارند.مساحت این شهر بسیار زیاد است و جمعیت قریب به 9 میلیون نفری آن در مساحتی دو برابر تهران سکنی گزیده اند.از همین رو بر خلاف تهران بلند مرتبه سازی در آن زیاد به چشم نمی خورد و فشردگی فضاها بسیار کمتر است.در بخش عمده ای از شهر فضا ها عمدتا به خانه های کم ارتفاع پوشانده شده اند.
در این کشور مردم حساسیت زیادی به مراسم خاکسپاری اجساد خود دارند تا آنجا که چند روزی را در این کشور به اجرای مراسمی برای مردگان خود اختصاص داده اند و در این روز برای مردگان خویش شمع روشن میکنند.
و اما در مورد این طرح با شنیدن نام نام برج مرگ انسان با حراس مواجه می شود اما من با دیدن این طرح این حس نداشتم و فکر میکنم این پیوند خوبی را با بیننده برقرار میکند و من با دیدن ناخوداگاه یاد بهشت افتادم تا گورستان و رنگ سبز و نور افشانی هر کدام نشانه های حیات و امید است.
به نظر من زیبایی شهر را دو چندان می کند و یک جازبه ی توریستی زیبا ایجاد می کند
من قبل از دیدن این طرح این حس را داشتم که اگر من طراح باشم مکانی طراحی میکنم که شباهت به قبرستان داشته باشد اما با دیدن این طوح نظرم عوض شد.
جناب مهندس تابنده واقعا تبریک عرض میکنم
کیمیا ستودگان ( 1390/09/04 ) :
مکزیکو سیتی یا شهرمکزیکو یک کلانشهر واقع در دره مکزیکو در مرکز کشور مکزیک است.

«مکزیکو سیتی» پایتخت کشور مکزیک است و در ارتفاع ۲٬۲۴۰ متر بالای سطح دریا قرار دارد.
جمعیت خود شهر ۸٬۶۰۵٬۲۳۹ نفر و جمعیت کلانشهر برابر با ۲۱،۱۶۳،۲۲۶ نفر است.
نژاد مردم این کشور هندی و اسپانیایی است
عمده ساختمانهای این شهر کم ارتفاع و هستند.
حجم ارتفاعی این طرح زیبایی آن را دو چندان کرده است و رنگ سبز آن را بیشتر شبیه به دیدن یک رویا تشبیه کرده است و فکر میکنم با حساسیت مردم مکزیک نسبت به مردگان و حساسیت آنها به روزهای مراسم که در روز ملی این کشور است را این طرح برآورده کرده باشد
معصومه مردانی ( 1390/09/04 ) :
در مذهب مایاها، جهان دو بعد خدایی و انسانی داشت که در سه حوزه ضرب می‌شدند و آن سه حوزه جهان آسمانی، جهان زمینی و جهان زیرزمینی را شامل می‌شد. دنیای زیرزمینی مکان استقرار روان‌های درگذشتگان بود. قلمرو آسمانی سیزده طبقه و قلمرو زیرزمینی نه طبقه داشت. ارتباط اصلی خدایان با یکدیگر از راه درخت مرکزی بنام واکاه چان امکان‌پذیر بود. این درخت که ریشه‌اش در دنیای زیرزمینی، تنه‌اش در دنیای زمینی و شاخه‌هایش به دنیای آسمانی می‌رسید.
همینطور رنگ سرخ برای مشرق، رنگ سفید برای شمال، رنگ سیاه برای مغرب، و رنگ زرد برای جنوب، و رنگ سبز هم برای مرکز همه انها.از سوی دیگر اسمان را در ان بالا چهار درخت نگه می داشتند،یک درخت در مرکز قرار گرفته بود که رنگ ویژه ابریشم سبز داشت.
این که در بافت شهر قرار گرفته میتونه خوب باشه تا یاداوری کنه که به کجا میرسیم چون مکزیکیها مرگ را پایان زندگی نمیدانند. از طرفی هم اگه در حاشیه قرار میگرفت مزیتهای خودش را داشت.
هر دو کار به نظر من به نوعی به باورهای مایاها بر میگردد.یکی داخل زمین میرود یکی متصل به اسمان است.از لحاظ حجمی کار اقای تابنده با این که فرم وشکل جدیدی با مواجه با مرگ دارد اما با کمی فکر میفهمیم زیاد دور از ذهنیت (عروج روح به اسمان) نیست.حجم دیگه هم شبیه قبرهای معمول و رایج به نظر من با عمق بیشترو ترس از مرگی که در همه ما وجود دارد.
اگر طراحی این کار با من بود حتما این دو حجم را با هم ترکیب میکردم.چون مرگ در ظاهر ترسناک و ناشناخته است اما در باطن شاید (تا حالا نمردم که میگم شاید) جور دیگر باشد سبزو زیبا....
آیسان استوار ( 1390/09/04 ) :
مكزیكوسیتی كه در قرن شانزدهم میلادی به دست اسپانیایی‌ها بر ویرانه‌های تنوكتیتلان، پایتخت قدیمی آزتك‌ها، ساخته شد، امروز یكی از بزرگترین و پرجمعیت‌ترین شهرهای جهان است. این شهر پنج معبد آزتك كه بقایایشان شناسائی شده‌اند، یك كلیسای جامع (كه بزرگترین كلیسای قاره است) و شماری بناهای عمومی قرن نوزدهمی و بیستمی چون كاخ هنرهای زیبا را در خود جای داده است.
مردم تئوتی هیچ نوشته ای از خود بر جا نگذاشتند و از این رو روشن نیست که زبان آنان چه بود یا خود و شهرشان را چه می نامند نام تئوتی هوآکان از زبان آزتکها گرفته شده که چند سده بعد در دره ساکن شدند و می توان آن را چنین بیان کرد.

سالها پیش از فتح اسپانیاییها افسانه هایی بیشمار از تئوتی هوآکان گفته شده و آزتکها بر این باور بودند که جهانی که آنان میشناختند از تئوتی هوآکان آغاز شده بود آنان ویرانه های رها شده ای را که گمان می کردند تمدن دیرین و از میان رفته غول ها پدید آورده است گاهواره زندگی جایی که خورشید و ماه در آن پدید آ,ده می پنداشتند از اینرو دو هرم تئوتی هوآکان را که گاه در آن آیین قربانی انجام میدادند پرستشکده های کهن دو خدای اصلی کیهان دانسته دو گذرگاه اصلی قدیمی را راه مردگان می نامیدند زیرا بر این باور بودند که ویرانه هایی که در راستای دو محور مرکزی شهر به دارازی دو مایل و پهنای چهل یارد است باید گور کاهنان و شاهان باشد در واقع اینها بقایای پرستشگاهها هستند.

بر خلاف تصورات رازآمیز آزتکها زیستگاههای بیشماری که تئوتی هوآکان را ساخت باید در دوران اوج خوشبختی آنان سرشار از فعالیت و کار بوده باشد. این شهر که در جاده های بازرگانی از سرزمینهای بلند تا ساحل خلیج جا داشت و از آب فراوان بهره مند بود بازاری بزرگ و کارگاههای بیشمار داشت هنر و اخترگویی به شکلی بی سابقه رواج داشت و زمان به شکل تقویم تنظیم شده بود. نگاره های درخشان دیوارهای خانه ها را می آراست و تئوتی هوآکان کلان شهری برجسته پر تنوع و شلوغ و چنان نیرومند بود که به دژ و برج و بارو نیاز نداشت توجه آنان بیشتر به هرم خورشید بود.

به نظر من ارتفاع اصلی ترین مبحث ایده بوده و به نوعی در هر 2 طرح دیده می شود ولی در این طرح بیشتر خود را نشان می دهد. مکزیکی ها هم از گذشته به قرار دادن مردهایشان در ارتفاع اهمیت خاصی می دادند ..
پوریا فرخی ( 1390/09/04 ) :
-درک از مرگ در جغرافیای مکزیک:
در ادامه سخنان آقای تابنده در مورد مکزیکی ها ذکرشده که آن ها نه تنها از مرگ نمی هراسند و بلکه به استقبال آن می روند باید چند نکته را همین راستا بیاورم:
آنها مرگ را قسمتی از چرخه زندگی می دانند , نقطه عطف آن ها درک غنی در مواجه با مرگ است.
آنها معتقدند که زندگی، مرگ، و دوبازه زائی مراحلی از یک روند کیهانی بود که بشکلی بی انتها تکرار می شد." نباید از این گفته به اشتباه این برداشت شود که آنها نیز به جهانی دیگر اعتقاد داشتند که روح انسان پس از مرگ در آن به زندگی ادامه می دهد بلکه آنها مرگ را بکلی از زندگی جدا نمی دانستند.
نکته جالب که از شاخص ترین آن هر ساله جشن ملی خود را به جشن مردگان اختصاص می دهند که 3 روز آن را برگزار می کنند و به شادی می پردازند ودعا می خوانند و حضور آنها در گورستان همراه با غذاهای و نوشیدنی های متنوع می باشد.
درک اینکه چرا در این سه روز که مردم مکزیک از مردگانشان یاد می کنند این چنین شادمانه به خیابان می ریزند و می نوشند و می رقصند در این است که معتقدند مردگان آنها مثل نزدیکانشان به سفر رفته در این روزها به دیدار بازماندگانشان می آیند، با آنها می نوشند و می خورند و در پایان این دیدار شاد، برای یک سال دیگر به سفر می روند.
-تحلیل سایت.مباحث جغرفیایی و جمعیت مکزیکوسیتی:
مکزیکوسیتی,پایتخت مکزیک با ۸٬۸۵۱٬۰۸۰ نفر یکی از پرجمعیت ترین مناطق در مکزیک است و رشد جمعیت نسبت به دیگر شهر ها بیشتر بوده.
از قرن 20 تا به امروز رشد فوق العاده ای در شهر ایجاد شده و پیامدهای زیست محیطی و سیاسی خود را را به خوبی انعکاس داده.
از سوی دیگر، مکزیکو سیتی به اجتماعات بزرگی از مهاجر و مهاجران از سراسر دنیا به ویژه آمریکای لاتین است.
اکثریت اهالی (90.5%) مذهب کاتولیک دارند و بقیه از دین های مختلفی مثل پروتستان و... تبعیت می کنند.
موقعیت جغرافیایی:
شهر مکزیک در دره مکزیک واقع شده است
این دره در کمربند آتشفشانی مکزیک ترانس در مناطق مرتفع جنوبی و مرکزی مکزیک واقع شده است
این ارتفاع حداقل 2200 متر بالاتر از سطح دریاست که توسط کوه ها و آتشفشان ها احاطه شده است.
، ساخت این شهر در معرض سیل است و این شهر هیچ زهکشی طبیعی ندارد که آب را به طور طبیعی خارج کند.
در اینجا لینک یک سری عکس از توپوگرافی و موقعیت اقلیمی شهر قرار دادم شاید به دردتون بخوره
http://en.wikipedia.org/wiki/File:MX-DF-clima.png
http://en.wikipedia.org/wiki/File:MX-DF-hidro.png
http://en.wikipedia.org/wiki/File:MX-DF-Relieve.png
اقلیم:
مکزیکوسیتی دارای آب و هوایی که نیمی گرمسیری و کوهستانی است
متوسط درجه حرارت سالانه متفاوت از 12 تا 16 درجه سانتیگراد است که به ارتفاع محله بستگی دارد.
این منطقه دارای دو فصل اصلی است
دوره سرما از نوامبر تا فوریه زمانی که توده های هوا از شمال و هوای نسبتا خشکی دارد
دوره گرم و گسترش از مارس تا ماه مه هنگامی که بادهای استوایی به همراه دارد و حمل رطوبت به اندازه کافی برای بارش باران است
-بررسی ایده های طرح(حجم و فرم)
در نگاه اول به عنوان یک ایرانی با همان فرهنگ و روحیه خودمان و با خواندن مختصر توضیحاتی که آقای تابنده در مورد پروژه نوشتند ترجیح دادم که پروژه پرداخت زیر زمینی را به عنوان پروژه برتر انتخاب کنم اما به واقع می توان گفت که زمانی این پروژه برج عمودی را انتخاب می کنید که به طور کامل در مورد آن و مردمان مکزیک مطالعه کرده باشد.
از نکات مثبت این برج می توان به نکاتی اشاره کرد از جمله:
با مشاهده چنین حجمی هراس از مرگ در انسان از بین می رود و نا خودآگاه آن تصوری که از مرگ دارد از بین می رود و آن را به راحتی در سرنوشت خود متصور می شود.
تضاد در این گورستان به وضوح با دیگر گورستان های سرد و بی روح و یکنواخت به چشم می خورد.
استفاده از گیاهان و به طور کلی فضای سبز بسیار جالب بوده و گونه ای نا خودآگاه انسان را به یاد معبود خود خدای یگانه و بهشت می اندازد.
ترکیب سازه ای آن که مراحل آن در عکس ها می باشد همان طور که آقای تابنده گفتند ایده ای از تنه و ریشه درختان است و این ترکیب سازه ای جدایی ناپذیری مرگ و زندگی را می رساند.
از دیگر نکات مثبت این پروژه بدون شک در این مسابقه بیان شده سطح محیطی کمی که از زمین اشغال کرده می باشد که با توجه به آینده مکزیکوسیتی و افزایش جمعیت قابل تحسین است.
آثار نهایی این پروژه بسیار به ایده آن نزدیک می باشد چرا که هم نحوه مواجه با مرگ را به خوبی نشان داده و تصور درستی از مرگ را بیان کرده
-جمع بندی
ابتدا باید بگویم که تحقیق بر روی این پروژه بسیار عالی بود چرا که برای اولین بار بود این احساس به من دست داد که بررسی بر روی مردم یک اجتماع بسیار مهم و حائز اهمیت است.تجربه ای که هیچ وقت در طراحی های خود با آن مواجح نشده بودم و دوم این که همیشه لازم نیست از یک ایده یا کار خاصی تبعیت کنیم.
اجرای این پروژه علاوه بر حسن هایی که قبلا اشاره کردم می تواند نمادی از فرهنگ مکزیکی ها شود و بر جذب توریست نیز بیافزاید.
شخصا اگر طراح چنین طرحی بودم باز هم برای چنین مکانی گورستانی همانند برج عمودی طراحی می کردم.
اما کمی در فضای داخلی تجدید نظر می کردم.به طور مثال طراحی قبرها را به همان شیوه سنتی و به خاک سپردن انجام می دادم.
و به جای یک دسترسی پیاده دو دسترسی قرار میدادم چراکه برای انبوه جمعیتی و توریست هایی که وارد این برج می شوند یک دسترسی کم است.

در آخر سوالی که از یک سری دوستان داشتم
می خواستم بدونم در مواجه با کدام پروژه احساس ترس بیشتری دست می دهد و ترجیحا برای خاک سپاری و اینکه بخواهید به مزار یکی از نزدیکان بروید کدام را ترجیح می دهید؟؟؟
نیلوفر کشاورز ( 1390/09/04 ) :
با سلام خدمت دوست عزیزم:اقای فرخی.یکی از دلایل انتخاب این طراحی .ارامش دادن برج سبز است.من شخصا تا حالا دارالرحمه نرفتم.اما مطمئنا اگه همچین برج مرگی در شیراز بود.حتما واسه دیدنش میرفتم.خدا رو چه دیدی شایدم پنج شنبه هامون رو اوکی میکردیم برج مرگ..
روزبه تابنده ( 1390/09/04 ) :
به نظرم آقای بصیرت با تعریف کامنت های شما به عنوان تحویل کار ابتکار جالبی به کار بردن. چون هم باید به اندازه کافی بخونید و هم اینکه فکر کنید و عادت کنید که راجع به یک موضوع مشخص، دیدگاه شخصی داشته باشید. کار ایشون از این لحاظ جای تقدیر داره. در مورد کامنت هاتون نظری نمیدم شاید بهتر باشه خودتون با هم در موردش بحث کنید.
اما یه موضوع را یادآوری میکنم که به نظرم کمتر در نظر گرفته شده. اون هم اینه که این پروژه به صورت گروهی انجام شده و باید عادت کنیم کار گروهی رو حاصل فعالیت جمع بدونیم نه فرد. در این پروژه من و خانم مهندس ودادی نژاد (کارشناسی ارشد معماری) تدقیق کانسپت و طراحی معماری کار رو به عهده داشتیم. آقای فرخ تابنده (دانشجوی معماری) کار 3dmax رو انجام دادن. بعد از 3d، مراحل post production، ترکیب بندی شیت و photoshop رو من انجام دادم. در زمینه مطالعات و برگردان انگلیسی متن ها و کانسپت ها هم خانم مهندس سحر تابنده (کارشناسی ارشد معماری) با ما همکاری کردن. مدیریت تیم هم به عهده من بوده.
البته کاملا قابل درک هست که موضوع پروژه شما بیشتر به من و خانم مهندس ودادی نژاد مربوط میشه. ولی تمرین جمعی فک