معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1574
معماری کوچک مقیاس   - 23
منظر شهری   - 1492
طراحی مُد   - 23
نظریه معماری   - 1099
معماری بیابانی   - 22
طراحي داخلي   - 1042
جشن نامه اتووود   - 21
سازه های شهری   - 952
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
تکنولوژی ساخت   - 931
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری حوزه عمومی   - 880
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
مرزهای معماری   - 858
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 18
نگاه نو به سكونت   - 816
پردیس ویترا   - 18
المان شهری   - 798
معماری ـ موسیقی   - 18
نظریه شهری   - 795
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
معماری و سیاست   - 756
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
کلان سازه   - 667
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری مدرن   - 648
شهرهای در حرکت   - 15
معماری پایدار   - 601
معماری بایومورفیک   - 15
آرمان شهرگرایی   - 539
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 15
منتقدان معماری   - 534
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 527
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
روح مکان   - 520
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری منظر   - 516
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 10
طراحی صنعتی   - 514
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
آینده گرایی   - 503
بی ینال ونیز   - 10
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 494
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری تندیس گون   - 487
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماری شمایل گون   - 451
معماری خوانی   - 9
باز زنده سازی   - 437
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
توسعه پایدار   - 437
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
هنر مدرنیستی   - 422
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
معماریِ توسعه   - 367
ده زن برتر تاریخ معماری مدرن   - 9
معماری یادمانی   - 366
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 356
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری سبز   - 350
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
طراحی نئولیبرال   - 345
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری پست مدرن   - 331
معماری تخت جمشید   - 8
تغییرات اقلیمی   - 318
منبع شناسی اتووود   - 7
اتووود کلاسیک   - 300
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 281
طراحی و پناهجویان   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 272
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 271
فرهنگ نفت   - 7
بدنه سازی شهری   - 270
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
گرمایش زمین   - 270
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 266
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 263
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 250
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 248
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 248
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 248
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 229
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 226
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 222
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 215
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 201
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
هنر انتزاعی   - 198
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
گرافیک   - 184
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 179
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری و فاجعه   - 159
عبور از مرحله جنینی   - 7
مسکن روستایی   - 155
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 7
هنر گفت و گو   - 155
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 153
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ژاپن   - 142
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
ترسیمات معماری   - 141
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ایران   - 129
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
بلندمرتبه ها   - 120
پداگوژی انتقادی   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 104
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
اقتصادِ فضا   - 99
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری و رسانه   - 93
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
معماری فاشیستی   - 87
شهرسازی کوچک مقیاس   - 5
معماری مذهبی   - 87
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 87
معماری مصر   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
اکسپو   - 79
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
معماری فضای داخلی   - 76
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
فیلوکیتکت   - 75
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 73
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 72
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
گفت و گو با مرگ   - 72
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
ویرانه ها   - 71
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
معماری چین   - 70
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری هند   - 67
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری پراجکتیو   - 61
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
مدارس معماری   - 58
بلوپرینت   - 4
پداگوژی   - 56
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
زاغه نشینی   - 54
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
جهان علمیْ تخیلی   - 54
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری دیجیتال   - 53
باشگاه مشت زنی   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 50
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 45
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 3
معماری و روانشناسی   - 44
فیلم پدر ساخته ی فلوریان زلر   - 3
جنبش متابولیسم   - 44
شش پروژه شاخص معماری پست مدرن   - 3
باهاوس   - 42
کودتایی که در مورد ان صحبت نمی کنیم   - 2
معماری و نقاشی   - 42
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
هنر روسیه   - 40
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
بحران آب   - 39
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معماری و ادبیات   - 37
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
معماری و هوش مصنوعی   - 37
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
آنتروپوسین   - 34
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
طراحی پارامتریک   - 32
ده پرسش از هشت معمار   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری جنگلی   - 26
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری و گیم   - 24
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 24
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 23
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
معماری مجازی   - 23

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
زیگموند فروید   - 19
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان بودریار   - 10
آرشیگرام   - 7
ژان نوول   - 22
آرکی زوم   - 6
ژاک دریدا   - 19
آلبرت پوپ   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلدو روسی   - 15
ژیل دلوز   - 34
آلفرد هیچکاک   - 5
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 28
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 6
سو فوجیموتو   - 13
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 48
سوزان سانتاگ   - 10
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 4
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 34
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 17
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 50
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 29
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 14
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 7
اسلاوی ژیژک   - 18
گابریل کوکو شنل   - 2
اسنوهتا   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوالد متیوز اونگرز   - 7
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گونتا اشتلزل   - 1
اسکار نیمایر   - 37
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 26
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 112
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 67
لودویگ میس ون دروهه   - 29
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایلین گری   - 8
لوسی رای   - 15
ایوان لئونیدوف   - 4
لویی کان   - 39
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لوییجی مورتی   - 1
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 12
لُکُربُزیه   - 149
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنارد خوری   - 2
لینا بو باردی   - 4
برنو زوی   - 7
مارتین هایدگر   - 31
بنیامین برتون   - 8
مارسل بروئر   - 7
بوگرتمن   - 1
مارشال برمن   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانفردو تافوری   - 16
پائولو سولری   - 4
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو فریره   - 2
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 28
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 59
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 5
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 69
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 8
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
میشل فوکو   - 59
تئودور آدورنو   - 6
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 36
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 31
هرزوگ دی مورن   - 31
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 6
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 29
جورجو آگامبن   - 8
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جولیا کریستوا   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 13
جونیا ایشیگامی   - 4
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 2
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 2
حسن فتحی   - 6
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 13
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 23
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 10
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 31
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رضا دانشمیر   - 5
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رم کولهاس   - 112
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 33
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 8
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 5
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 194
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -833
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -432
گالری   -88
فرهنگی   -343
هتل   -79
پاویون   -272
ورزشی   -67
موزه   -262
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -237
حمل و نقل عمومی   -39
تفریحی   -172
ویلا   -16
مسکونی ـ تجاری   -168
مجموعه های مسکونی   -5
اموزشی   -142
زاغه نشینی   -5
صنعتی   -107
عناصر یادمانی شهری   -2
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
برنده نخست مسابقه گورستان عمودی در مرکز شهر مکزیکوسیتی ـ هرمنوتیک مرگ؛ یک پرداخت رو زمینی
اتووود سرویس خبر:   سوده نادری
1390/06/17
مـنـــــــبـع : گروه طراحی معماری و کانسپت: روزبه تابنده، هاله ودادی نژاد
تعداد بازدید : 10797

گروه طراحی معماری و کانسپت: روزبه تابنده، هاله ودادی نژاد

3dmax & Rendering: فرخ تابنده

طراحی گرافیک، photoshop, postproduction: روزبه تابنده

documentaion & essay: غزل تابنده

وب سایت مسابقه برای دیدن نتایج نهایی: www.arquitectum.com

موضوع مسابقه، طراحی گورستان عمودی در یک پارک توریستی در مرکز شهر مکزیکوسیتی بوده به نحوی که بتونه به عنوان یک المان شهری عمل کنه و همچنین یاد و خاطره رفتگان رو (که البته مکزیکی ها اعتقاد دارن بین زنده ها هستن) زنده نگه داره. جالبه که دید فرهنگ های امریکای لاتین به مرگ با تصور بین النهرینی ما خیلی تفاوت داره.

اونها دیدگاه معادی ندارن و مرگ رو شکل دیگه ای از زندگی میدونن. نگاهشون از یه نظرهایی به دیدگاه تناسخ در فرهنگ های بودایی بیشتر نزدیکه. اما این نگاه حاصل درهم جوشی دو فرهنگ عجیب آزتک و مایا با فرهنگ کاتولیکی اسپانیایی هایی هست که امریکا رو کشف کردند و امروز نگاه عجیب و زیبایی رو به مرگ در امریکای لاتین شکل داده. در تصویر، توضیحات طرح رو میتونید کامل بخونید ولی یکی از مهمترین اونها نگاهی متفاوت به مرگ بوده. نگاهی که کمتر جدی و خشکه و بیشتر به یه شوخی شباهت داره. مکزیکی ها مرگ رو جدی نمیدونن. طرح این پروژه هم کاملا با گورستانهای خشک و سردی که مرده ها زنجیر میکنن تفاوت داره. اینجا مرده ها و زنده ها هم ارز با هم و در کنار هم حضور دارن و شاید همون تیتر کانسپت اصلی بهترین توضیح این کار باشه : Being Face to Face with death

در اینجا می توانید طرح الترناتیو این طرح را مشاهده فرمایید؛ برج مرگ در پرداختی زیرزمینی

اینجا نیز می توانید یادداشتی را مشاهده فرمایید که بر مرگ و معمار موکد است

مقام اول مسابقه طراحی گورستان عمودی در یک پارک توریستی در مرکز شهر مکزیکوسیتی


مقام اول مسابقه طراحی گورستان عمودی در یک پارک توریستی در مرکز شهر مکزیکوسیتی


مقام اول مسابقه طراحی گورستان عمودی در یک پارک توریستی در مرکز شهر مکزیکوسیتی


مقام اول مسابقه طراحی گورستان عمودی در یک پارک توریستی در مرکز شهر مکزیکوسیتی




حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
حمید حسینی ( 1390/06/19 ) :
عالی بود بهتومن خیلی تبریک میگم.خوشحالمون کردید....
زهرا ابراهیمی تنها ( 1390/06/19 ) :
خیلی خوبه من هم بهتون تبریک می گم. به امید موفقییت های آینده شما
احسان کاویانی ( 1390/06/26 ) :
بسيار عالي بود و خوشحام از اين كه يكي از دانشجويان دانشگاه حافظ در اين پروزه همكاري داشته است.
موفق باشيد...
فرخ تابنده ( 1390/07/05 ) :
از طرف خودم و اعضای گروه از لطف دوستان ممنونم
نازنین کاوه ( 1390/07/19 ) :
از آقای فرخ تابنده جهت کار های 3dعالیشون تشکر میکنم و خیلی خشحالم که از دانشجویان حافظ هستند.امیدوارم بتونیم از تجربیات ایشون در پروژه هامون استفاده کنیم...
مهشید معتمد ( 1390/07/29 ) :
آقای تابنده
با تبریک
امیدوارم که از تجربیات موضوع مشابه کلاس آقای مهندس دهقانی در پروژه تان استفاده کرده باشید.
پویا و مانا باشید
رضا خالقی راد ( 1390/07/30 ) :
سلام استاد خیلی کاراتون عالی بود باورم نمی شد امیدوارم موفق باشید و من بتونم از شما استفاده کنم
خیلی عالی بود
سیروس اباذرنژاد ( 1390/09/01 ) :
آقای تابنده شما یک بار دیگه باعث سر بلندی ما ایرانی ها شدید وقتی به این پروژه نگاه کردم به ایرانی بودنم بالیدم و شما حس توانستن رو در من زنده کردید یک دنیا براتون آرزوی موفقیت در کارهای بعدی رو دارم ئ امیدوارم ما هم بتونیم از تجربیات شما استفاده بهینه را ببریم
سامان زارعی ( 1390/09/02 ) :
ضمن عرض سلام وخسته نباشید به جناب آقاب مهندس تابنده.بنده به عنوان یکی از معماران آینده به شمااز طرف خودم ودیگر دانشجویان دانشگاه مرودشت بخاطر این موفقیت بزرگ شما تبریک عرض میکنم.
محمد ابراهیم کرمی ( 1390/09/03 ) :
بسیار خوشحالم و به خودم میبالم که چنان استاد هایی و همچنیین چنان دانشجویان در ایران بزرگ و شهر شیراز وجود دارند.تبریک میگم و به شما ها افتخار میکنم.
شیوا گل دعایی ( 1390/09/03 ) :
من هم به عنوان 1ایرانی و یک هم شهری به شما تبریک می گم و امیدوارم شاهد موفقعیت های بعدی شما باشم.
شیوا گل دعایی ( 1390/09/03 ) :
بیشترین توضیح ها را در اثر قبلی گذاشتم اما نظر تحلیلی من راجب کار:
با توجه به اینکه مردم مکزیک به انجام آداب و سنتهای فرهنگی خود بسیار پایبند می‌باشند این المان شهری بسیار موفق است زیرا:
مردم مکزیک جشنی را دارن به نام: روز درگذشتگان

در این روز در واقع باور و سنتی است که مکزیکی‌ها آن را از اجداد سرخ‌پوست خود به یادگار نگه داشته اند . بعد از ورود اسپانیایی در قرن شانزدهم به مکزیک، این سنت با باورهای مسیحی آمیخته شد و اکنون در روزهای اول و دوم نوامبر و همزمان با روز گرامیداشت قدیسان کاتولیک برگزار می‌شود . در روز درگذشتگان، مکزیکی‌ها بر مزار عزیزان از دست رفتهٔ خود گرد می آیند و برایشان شمع روشن کرده و گل نثارشان می کنند.
دقیقا یکی از آیتم های طراحی این است که: یاد و خاطره رفتگان رو زنده نگه داره.
من این طرح را از این نظر تحسین می کنم که یاد مرگ را از حالت بد و ترسناک جدا کرده و به این که این 1 المان است خوب پاسخ داده و سبز بودن آن به این موضوع که زندگی حتی بعد از مرگ ادامه داره کمک کرده چرا که گیاهان بعد از زمستان دوباره سبزی خود را به دست می آورند.از نظر حجمی هم خوب بوده چرا که المان 1نشانه است و شاید انتظار استفاده را نمی توان از آن زیاد داشت.
من معمار قابل قیاسی با روزبه تابنده، هاله ودادی نژاد نیستم اما شاید اگر من میخواستم طراحی کنم از نظر حجمی دقیقا رو به بالا توی ذهنم می آمد زیرا از نظر احساسی فکر می کنم روح خیلی آزاد است و به آسمان نزدیک تر پس شاید اینجوری توی ذهنم می آمد.
سامان زارع ( 1390/09/03 ) :
با مطالعه بر تاریخ منطقه این پروژه ما به مفهوم مرگ و نحوه جالب برخورد مکزیکی ها با مرگ پی می بریم که ممکن است در نقطه دیگری در دنیا به این شکل صورت نگیرد.
با توجه به فرهنگ و آیین این اقوام از چند هزار سال پیش تا کنون و بوجود آمدن بنا هایی با محوریت مرگ و با نگاه به بافت و اقلیم شهر مکزیکوسیتی بنایی سبز می تواند بهترین گزینه برای مکان مرگ در این شهر باشد " اما این پروژه از نظر من دارای ابهاماتی می باشد:
دلیل طبقات چیست؟ آیا تفاوتی بین طبقه اول و آخر وجود دارد ؟ این طبقات شبیه هم هستند یا نه ؟ اگر هستند چرا؟ اگر نیستند چرا؟
ما چطور می توانیم جایگاه شخص را در این قبرستان مشخص کنیم ؟
این را تقریبا همه ما قبول داریم که" بالاتر بودن یعنی بهتر بودن " .
در بالای این برج مفهوم نزدیک شدن به خدا نشان داده شده است که یکی از دلایل سوالات من را بیان می کند .
مردمی که در این مکان قرار دارند چرا به این شکل هستند ، مگه اینجا موزه هست ؟
طرح داخلی این بنا بیشتر یک موزه را تداعی می کند تا یک قبرستان .
مرضیه جمالی ( 1390/09/03 ) :
میکزیکی ها به علت عقاید خاصی که دارند در کشان از مرگ متفاوت است چون دوست ندارند عزیزانشان را از یاد ببرند ,مرده و زنده را برابر میدانند و مرگ را شوخی. به علت جمعیت زیاد و کمبود زمین قبرستانهایشان را عمودی که مانند دیوار است میسازند که خودش نمادی از زنده نگه داشتن است. وجود نمادی از مرگ باعث خوشحالی و احساس نزدیک تر شدن به عزیزانشان میشود. پروژه اقای تابنده به مرگ نزدیک تر است , تیرگی بنا , اغاز بنا کلی و پایان بنا جزیی که به خاتمه دادن میرسد گیاهان در این پروژه نماد رشد و زندگی را میدهند , هر 2 طرح از نظر فرم و حجم عمودی کار شده به سمت اسمان که تداعیه زنده نگه داشتن است حرکت میکند. اگر از نظر رنگ بندی روشن تر باشد با شوخی و روحیه شاد و زنده نگه داشتن ارتباط بیشتری برقرار میکند.
شیوا گل دعایی ( 1390/09/03 ) :
سلام
در جواب آقای زارع باید بگم که:
شاید طبقات بودن به دلیل همون 5مرحله ای است که مردم مکزیک به اون باور دارن.
به نظر شما چرا بالا بودن نشانه بهتر بودن است؟
1 مطالعه را جب اهرام ثلاثه کنید با وجودی که خودشون را از همه بهتر می دونستن اما قبرشون کجا قرار داشت؟
این دلیل محکمی واسه برتری نیست.
موزه بودنش را یکمی قبول دارم اما با توجه به مکان و کارکرد به نظر شما در 1پارک توریستی می تونن 1 قبرستان طراحی کنن؟
خب اگر اینجوری بود که اصلا توریست اونجا پا نمی ذاشت.
سامان زارعی ( 1390/09/03 ) :
تدوین درک از مرگ در شهر مکزیکو سیتی:
روز مردگان:
مردم این شهرمرگ رامقدس میدانند.تاحدودی که 3روز از سال رابه آن اختصاص داده اندکه روز ملی آنهامیباشداین 3روز(روز3اکتبرو1و2نوامبر)میباشد.
آنها اعتقاد دارند که در روز اول مردگان کودک روز دوم مردگانی که تصادفی هستندوروز سوم دیگرمردگان به دیدار خانودهایشان می آیند.
مردم مکزیک در این 3روزخیلی شادی می کنند که توجه همه رابه خودشان جلب کرده اند.انهامیگویند که انسان هنگام مرگ فقط از دایره طبیعت خارج میشود
درک دیگر آنها از مردگان این است که انگار یکی از نزدیکانشان به صفر رفته ودارن به استقبالش میروند.

تحلیل مکزیکوسیتی:
شهر مکزیکو سیتی در مختصات 99.8غربی و19.26شمالی قرار دارد.
ارتفاعش از سطح دریا:2237هزار مترمربع.
ومساحت کل آن1485کیلومتر مربع میباشد.
شهر مکزیکو سیتی یکی از بزرگترین شهرهای جهان که پس از تخریب تنوچتیتدان مرکز امپراتوری آزتک شکل گرفت.
طبق آمارگرفته شده در سال 2010جمعیت شهربرابربا8851080بوده است.
فرمی که استفاده شده دایره استوانه. که استفاده شده نشانه حرکت،گردش زندگی ،وجاودانگی رانشان میدهد.

اثرطراحی شده تاچه حد به ایده مرگ نزدیک میباشد.
این اثر طرح خوبی برای.این موضوع میباشد.به این دلیل که این طرح برای مکزیکیها طراحی شده نه برای کشور یاادیان دیگر.اعتقاد مکزیکیها درباره مرگ کاملا متفاوت میباشد که خود بیانگراین امر میباشد.
نظربنده درنگاه اول کاملامتفاوت بودولی پس از تحقیقاتی که انجام دادم،درباره مکزیکیهاواعتقادات آنهانظرم کاملا برگشت.که باید برای مکزیکیهاطراحی کرد نه جایی دیگر.به نظرم این طرح دروسط شهر مکزیکو سیتی وبه عنوان یک المان شهری کاملامنطقی میباشد.وخیلی خوب میتواندنقش خود رابازی کند،مردم میتوانند روزهای جشن رادر این فضا واطراف آن سپری کنند.

اگر این طرح دست بندهم بود(البته اینجا اضافه کنم که به آقای تابنده جسارت نشود)بنده هم همچنین کاری انجام میدادم.

افشین شناوری ( 1390/09/03 ) :
باسلام و خسته نباشید و تبریک خدمت آقای تابنده
من به هیچ وجه علاقه مند به نظر دهی در مورد پروژه نیستم ولی مجبورم !!!!!!!
به نظر من باید مکزیکی باشیم تا برای مکزیکی ها طراحی کنیم مخصوصا طراحی یک گورستان که ریشه در فرهنگ و اعتقادات یک ملت دارد و ما هر چقدر هم در مورد فرهنگ و اداب و رسوم یک ملت مطالعه کنیم نمی توانیم احساس درونی انها را درک کنیم و برای طراحی این فضا این احساس لازم است.
جدا ازاین موضوع خود این المان یک المان مرگ است و سایه ی مرگ(سایه برج) بر کل شهر اثر می گذارد و با دیدن این برج در هر کجا از این شهر ناخداگاه احساس غم و اندوه زنده می شود و این شهر را تبدیل به شهر مرگ می کند.
من به شخصه هیچ گاه قبول نمی کنم که یک مکزیکی برای ایران گورستان طراحی کند.
با نهایت احترام برای شما و طرح شما.
محمد سکاک ( 1390/09/03 ) :
من هم خدمت آقای تابنده تبریک میگم.منتظر موفقیت های بزرگتری از شما هستیم.
نیلوفر کشاورز ( 1390/09/03 ) :
جا داره که به شما تبریک بگم جناب تابنده.واقعا طرحتون حس خوب وعجیبی به ادم میده.متفاوت فکر شما جای تحسین داره.
مردم شهر مکزیکوسیتی برای مرگ ارزش بسیاری قائل هستند.در حدی که چند روزسال را روز مرگ نامگذاری کردند و در این روز به زیارت قبور رفته .قبر رفتگانشان را تمیز کرده روی آنها گل گذاشته و با روشن کردن شمع یاد آنها را زنده می کنند.

همچنین در خانه هایشان محراب هایی را بر پا می کنند که در آنها غذاها و نوشیدنی های مورد علاقه رفتگان را قرار می دهند، حتی برای کودکان از دست رفته نیز محراب می سازند و اسباب بازی هایشان را در آن محراب می گذارند.برگزاری این جشن ریشه در باورها و سنن پیش از ورود اسپانیایی هادارد. در تمدن های باستانی این سرزمین از قبیل تمدن: مایا، اولمِکا و مکسیکا، مرگ جایگاه بسیار مهمی داشته است. بومی های مکزیکی مانند اروپاییان و فرهنگ های شرقی به جاودانگی روح ایمان دارند و می پندارند که ارواح پس از مرگ به مکانی به نام میکتلان (MCTLÁN) می روند، گذشته از شباهت های زیاد میان اعتقادات بومی های مکزیک و اروپاییان ولی تفاوت های بارزی نیز وجود داشته است. طبق باورهای بومی های مکزیک، تمامی ارواح بدون توجه به اعمال دنیوی اشان به میکتلان می رفتند و آنجا به خدایان تبدیل می شدند. جنگجویانی که در صحنه ی نبرد جان خود را از دست می دادند، در دنیای دیگر به پرندگانی با پرهای رنگارنگ تبدیل می شدند و وظیفه داشتند تا خورشید را در طی مسیر روزانه اش همراهی کنند.
جمعیت شهر مکزیکوسیتی8605239نفر وجمعیت کلانشهر21163226نفر درسال 2009 بوده است.تراکم ان 59603کیلومترمربع میباشد.
به نظر من طراح توانسته از نظر حجمی موضوع را برساند.ان هم در شهری مثل مکزیکوسیتی.شاید از نظر فرم شبیه قبرستان نباشد.اما اینکه متفاوت طراحی شده .باعث شده است به چشم نیاید.من این طرح را انتخاب کردم چون مرگ در چنین محیطی ارامش بهتری را دارد.یکی از حسن این برج این است که وسط شهر میباشد.باعث میشود هر روز به مرگ فکر کنیم.حداقل 10٪بهتر و با انسانیت زندگی کنیم.اگه من جای طراح بودم شاید 2 طبقه هم زیر زمین طراحی میکردم.

محمدرضا نامداری ( 1390/09/03 ) :
شهر مکزیکیو سیتی نزدیک به 9 میلیون نفر جمعیت دارد اما منطقه کلان شهری مکزیکو سیتی نزدیک به 21 میلیون نفر جمعیت دارد این به این معناست که بخش مهمی از جمعیت در حواشی شهر سکونت دارند.مساحت این شهر بسیار زیاد است و جمعیت قریب به 9 میلیون نفری آن در مساحتی دو برابر تهران سکنی گزیده اند.از همین رو بر خلاف تهران بلند مرتبه سازی در آن زیاد به چشم نمی خورد و فشردگی فضاها بسیار کمتر است.در بخش عمده ای از شهر فضا ها عمدتا به خانه های کم ارتفاع پوشانده شده اند.
در این کشور مردم حساسیت زیادی به مراسم خاکسپاری اجساد خود دارند تا آنجا که چند روزی را در این کشور به اجرای مراسمی برای مردگان خود اختصاص داده اند و در این روز برای مردگان خویش شمع روشن میکنند.
و اما در مورد این طرح با شنیدن نام نام برج مرگ انسان با حراس مواجه می شود اما من با دیدن این طرح این حس نداشتم و فکر میکنم این پیوند خوبی را با بیننده برقرار میکند و من با دیدن ناخوداگاه یاد بهشت افتادم تا گورستان و رنگ سبز و نور افشانی هر کدام نشانه های حیات و امید است.
به نظر من زیبایی شهر را دو چندان می کند و یک جازبه ی توریستی زیبا ایجاد می کند
من قبل از دیدن این طرح این حس را داشتم که اگر من طراح باشم مکانی طراحی میکنم که شباهت به قبرستان داشته باشد اما با دیدن این طوح نظرم عوض شد.
جناب مهندس تابنده واقعا تبریک عرض میکنم
کیمیا ستودگان ( 1390/09/04 ) :
مکزیکو سیتی یا شهرمکزیکو یک کلانشهر واقع در دره مکزیکو در مرکز کشور مکزیک است.

«مکزیکو سیتی» پایتخت کشور مکزیک است و در ارتفاع ۲٬۲۴۰ متر بالای سطح دریا قرار دارد.
جمعیت خود شهر ۸٬۶۰۵٬۲۳۹ نفر و جمعیت کلانشهر برابر با ۲۱،۱۶۳،۲۲۶ نفر است.
نژاد مردم این کشور هندی و اسپانیایی است
عمده ساختمانهای این شهر کم ارتفاع و هستند.
حجم ارتفاعی این طرح زیبایی آن را دو چندان کرده است و رنگ سبز آن را بیشتر شبیه به دیدن یک رویا تشبیه کرده است و فکر میکنم با حساسیت مردم مکزیک نسبت به مردگان و حساسیت آنها به روزهای مراسم که در روز ملی این کشور است را این طرح برآورده کرده باشد
معصومه مردانی ( 1390/09/04 ) :
در مذهب مایاها، جهان دو بعد خدایی و انسانی داشت که در سه حوزه ضرب می‌شدند و آن سه حوزه جهان آسمانی، جهان زمینی و جهان زیرزمینی را شامل می‌شد. دنیای زیرزمینی مکان استقرار روان‌های درگذشتگان بود. قلمرو آسمانی سیزده طبقه و قلمرو زیرزمینی نه طبقه داشت. ارتباط اصلی خدایان با یکدیگر از راه درخت مرکزی بنام واکاه چان امکان‌پذیر بود. این درخت که ریشه‌اش در دنیای زیرزمینی، تنه‌اش در دنیای زمینی و شاخه‌هایش به دنیای آسمانی می‌رسید.
همینطور رنگ سرخ برای مشرق، رنگ سفید برای شمال، رنگ سیاه برای مغرب، و رنگ زرد برای جنوب، و رنگ سبز هم برای مرکز همه انها.از سوی دیگر اسمان را در ان بالا چهار درخت نگه می داشتند،یک درخت در مرکز قرار گرفته بود که رنگ ویژه ابریشم سبز داشت.
این که در بافت شهر قرار گرفته میتونه خوب باشه تا یاداوری کنه که به کجا میرسیم چون مکزیکیها مرگ را پایان زندگی نمیدانند. از طرفی هم اگه در حاشیه قرار میگرفت مزیتهای خودش را داشت.
هر دو کار به نظر من به نوعی به باورهای مایاها بر میگردد.یکی داخل زمین میرود یکی متصل به اسمان است.از لحاظ حجمی کار اقای تابنده با این که فرم وشکل جدیدی با مواجه با مرگ دارد اما با کمی فکر میفهمیم زیاد دور از ذهنیت (عروج روح به اسمان) نیست.حجم دیگه هم شبیه قبرهای معمول و رایج به نظر من با عمق بیشترو ترس از مرگی که در همه ما وجود دارد.
اگر طراحی این کار با من بود حتما این دو حجم را با هم ترکیب میکردم.چون مرگ در ظاهر ترسناک و ناشناخته است اما در باطن شاید (تا حالا نمردم که میگم شاید) جور دیگر باشد سبزو زیبا....
آیسان استوار ( 1390/09/04 ) :
مكزیكوسیتی كه در قرن شانزدهم میلادی به دست اسپانیایی‌ها بر ویرانه‌های تنوكتیتلان، پایتخت قدیمی آزتك‌ها، ساخته شد، امروز یكی از بزرگترین و پرجمعیت‌ترین شهرهای جهان است. این شهر پنج معبد آزتك كه بقایایشان شناسائی شده‌اند، یك كلیسای جامع (كه بزرگترین كلیسای قاره است) و شماری بناهای عمومی قرن نوزدهمی و بیستمی چون كاخ هنرهای زیبا را در خود جای داده است.
مردم تئوتی هیچ نوشته ای از خود بر جا نگذاشتند و از این رو روشن نیست که زبان آنان چه بود یا خود و شهرشان را چه می نامند نام تئوتی هوآکان از زبان آزتکها گرفته شده که چند سده بعد در دره ساکن شدند و می توان آن را چنین بیان کرد.

سالها پیش از فتح اسپانیاییها افسانه هایی بیشمار از تئوتی هوآکان گفته شده و آزتکها بر این باور بودند که جهانی که آنان میشناختند از تئوتی هوآکان آغاز شده بود آنان ویرانه های رها شده ای را که گمان می کردند تمدن دیرین و از میان رفته غول ها پدید آورده است گاهواره زندگی جایی که خورشید و ماه در آن پدید آ,ده می پنداشتند از اینرو دو هرم تئوتی هوآکان را که گاه در آن آیین قربانی انجام میدادند پرستشکده های کهن دو خدای اصلی کیهان دانسته دو گذرگاه اصلی قدیمی را راه مردگان می نامیدند زیرا بر این باور بودند که ویرانه هایی که در راستای دو محور مرکزی شهر به دارازی دو مایل و پهنای چهل یارد است باید گور کاهنان و شاهان باشد در واقع اینها بقایای پرستشگاهها هستند.

بر خلاف تصورات رازآمیز آزتکها زیستگاههای بیشماری که تئوتی هوآکان را ساخت باید در دوران اوج خوشبختی آنان سرشار از فعالیت و کار بوده باشد. این شهر که در جاده های بازرگانی از سرزمینهای بلند تا ساحل خلیج جا داشت و از آب فراوان بهره مند بود بازاری بزرگ و کارگاههای بیشمار داشت هنر و اخترگویی به شکلی بی سابقه رواج داشت و زمان به شکل تقویم تنظیم شده بود. نگاره های درخشان دیوارهای خانه ها را می آراست و تئوتی هوآکان کلان شهری برجسته پر تنوع و شلوغ و چنان نیرومند بود که به دژ و برج و بارو نیاز نداشت توجه آنان بیشتر به هرم خورشید بود.

به نظر من ارتفاع اصلی ترین مبحث ایده بوده و به نوعی در هر 2 طرح دیده می شود ولی در این طرح بیشتر خود را نشان می دهد. مکزیکی ها هم از گذشته به قرار دادن مردهایشان در ارتفاع اهمیت خاصی می دادند ..
پوریا فرخی ( 1390/09/04 ) :
-درک از مرگ در جغرافیای مکزیک:
در ادامه سخنان آقای تابنده در مورد مکزیکی ها ذکرشده که آن ها نه تنها از مرگ نمی هراسند و بلکه به استقبال آن می روند باید چند نکته را همین راستا بیاورم:
آنها مرگ را قسمتی از چرخه زندگی می دانند , نقطه عطف آن ها درک غنی در مواجه با مرگ است.
آنها معتقدند که زندگی، مرگ، و دوبازه زائی مراحلی از یک روند کیهانی بود که بشکلی بی انتها تکرار می شد." نباید از این گفته به اشتباه این برداشت شود که آنها نیز به جهانی دیگر اعتقاد داشتند که روح انسان پس از مرگ در آن به زندگی ادامه می دهد بلکه آنها مرگ را بکلی از زندگی جدا نمی دانستند.
نکته جالب که از شاخص ترین آن هر ساله جشن ملی خود را به جشن مردگان اختصاص می دهند که 3 روز آن را برگزار می کنند و به شادی می پردازند ودعا می خوانند و حضور آنها در گورستان همراه با غذاهای و نوشیدنی های متنوع می باشد.
درک اینکه چرا در این سه روز که مردم مکزیک از مردگانشان یاد می کنند این چنین شادمانه به خیابان می ریزند و می نوشند و می رقصند در این است که معتقدند مردگان آنها مثل نزدیکانشان به سفر رفته در این روزها به دیدار بازماندگانشان می آیند، با آنها می نوشند و می خورند و در پایان این دیدار شاد، برای یک سال دیگر به سفر می روند.
-تحلیل سایت.مباحث جغرفیایی و جمعیت مکزیکوسیتی:
مکزیکوسیتی,پایتخت مکزیک با ۸٬۸۵۱٬۰۸۰ نفر یکی از پرجمعیت ترین مناطق در مکزیک است و رشد جمعیت نسبت به دیگر شهر ها بیشتر بوده.
از قرن 20 تا به امروز رشد فوق العاده ای در شهر ایجاد شده و پیامدهای زیست محیطی و سیاسی خود را را به خوبی انعکاس داده.
از سوی دیگر، مکزیکو سیتی به اجتماعات بزرگی از مهاجر و مهاجران از سراسر دنیا به ویژه آمریکای لاتین است.
اکثریت اهالی (90.5%) مذهب کاتولیک دارند و بقیه از دین های مختلفی مثل پروتستان و... تبعیت می کنند.
موقعیت جغرافیایی:
شهر مکزیک در دره مکزیک واقع شده است
این دره در کمربند آتشفشانی مکزیک ترانس در مناطق مرتفع جنوبی و مرکزی مکزیک واقع شده است
این ارتفاع حداقل 2200 متر بالاتر از سطح دریاست که توسط کوه ها و آتشفشان ها احاطه شده است.
، ساخت این شهر در معرض سیل است و این شهر هیچ زهکشی طبیعی ندارد که آب را به طور طبیعی خارج کند.
در اینجا لینک یک سری عکس از توپوگرافی و موقعیت اقلیمی شهر قرار دادم شاید به دردتون بخوره
http://en.wikipedia.org/wiki/File:MX-DF-clima.png
http://en.wikipedia.org/wiki/File:MX-DF-hidro.png
http://en.wikipedia.org/wiki/File:MX-DF-Relieve.png
اقلیم:
مکزیکوسیتی دارای آب و هوایی که نیمی گرمسیری و کوهستانی است
متوسط درجه حرارت سالانه متفاوت از 12 تا 16 درجه سانتیگراد است که به ارتفاع محله بستگی دارد.
این منطقه دارای دو فصل اصلی است
دوره سرما از نوامبر تا فوریه زمانی که توده های هوا از شمال و هوای نسبتا خشکی دارد
دوره گرم و گسترش از مارس تا ماه مه هنگامی که بادهای استوایی به همراه دارد و حمل رطوبت به اندازه کافی برای بارش باران است
-بررسی ایده های طرح(حجم و فرم)
در نگاه اول به عنوان یک ایرانی با همان فرهنگ و روحیه خودمان و با خواندن مختصر توضیحاتی که آقای تابنده در مورد پروژه نوشتند ترجیح دادم که پروژه پرداخت زیر زمینی را به عنوان پروژه برتر انتخاب کنم اما به واقع می توان گفت که زمانی این پروژه برج عمودی را انتخاب می کنید که به طور کامل در مورد آن و مردمان مکزیک مطالعه کرده باشد.
از نکات مثبت این برج می توان به نکاتی اشاره کرد از جمله:
با مشاهده چنین حجمی هراس از مرگ در انسان از بین می رود و نا خودآگاه آن تصوری که از مرگ دارد از بین می رود و آن را به راحتی در سرنوشت خود متصور می شود.
تضاد در این گورستان به وضوح با دیگر گورستان های سرد و بی روح و یکنواخت به چشم می خورد.
استفاده از گیاهان و به طور کلی فضای سبز بسیار جالب بوده و گونه ای نا خودآگاه انسان را به یاد معبود خود خدای یگانه و بهشت می اندازد.
ترکیب سازه ای آن که مراحل آن در عکس ها می باشد همان طور که آقای تابنده گفتند ایده ای از تنه و ریشه درختان است و این ترکیب سازه ای جدایی ناپذیری مرگ و زندگی را می رساند.
از دیگر نکات مثبت این پروژه بدون شک در این مسابقه بیان شده سطح محیطی کمی که از زمین اشغال کرده می باشد که با توجه به آینده مکزیکوسیتی و افزایش جمعیت قابل تحسین است.
آثار نهایی این پروژه بسیار به ایده آن نزدیک می باشد چرا که هم نحوه مواجه با مرگ را به خوبی نشان داده و تصور درستی از مرگ را بیان کرده
-جمع بندی
ابتدا باید بگویم که تحقیق بر روی این پروژه بسیار عالی بود چرا که برای اولین بار بود این احساس به من دست داد که بررسی بر روی مردم یک اجتماع بسیار مهم و حائز اهمیت است.تجربه ای که هیچ وقت در طراحی های خود با آن مواجح نشده بودم و دوم این که همیشه لازم نیست از یک ایده یا کار خاصی تبعیت کنیم.
اجرای این پروژه علاوه بر حسن هایی که قبلا اشاره کردم می تواند نمادی از فرهنگ مکزیکی ها شود و بر جذب توریست نیز بیافزاید.
شخصا اگر طراح چنین طرحی بودم باز هم برای چنین مکانی گورستانی همانند برج عمودی طراحی می کردم.
اما کمی در فضای داخلی تجدید نظر می کردم.به طور مثال طراحی قبرها را به همان شیوه سنتی و به خاک سپردن انجام می دادم.
و به جای یک دسترسی پیاده دو دسترسی قرار میدادم چراکه برای انبوه جمعیتی و توریست هایی که وارد این برج می شوند یک دسترسی کم است.

در آخر سوالی که از یک سری دوستان داشتم
می خواستم بدونم در مواجه با کدام پروژه احساس ترس بیشتری دست می دهد و ترجیحا برای خاک سپاری و اینکه بخواهید به مزار یکی از نزدیکان بروید کدام را ترجیح می دهید؟؟؟
نیلوفر کشاورز ( 1390/09/04 ) :
با سلام خدمت دوست عزیزم:اقای فرخی.یکی از دلایل انتخاب این طراحی .ارامش دادن برج سبز است.من شخصا تا حالا دارالرحمه نرفتم.اما مطمئنا اگه همچین برج مرگی در شیراز بود.حتما واسه دیدنش میرفتم.خدا رو چه دیدی شایدم پنج شنبه هامون رو اوکی میکردیم برج مرگ..
روزبه تابنده ( 1390/09/04 ) :
به نظرم آقای بصیرت با تعریف کامنت های شما به عنوان تحویل کار ابتکار جالبی به کار بردن. چون هم باید به اندازه کافی بخونید و هم اینکه فکر کنید و عادت کنید که راجع به یک موضوع مشخص، دیدگاه شخصی داشته باشید. کار ایشون از این لحاظ جای تقدیر داره. در مورد کامنت هاتون نظری نمیدم شاید بهتر باشه خودتون با هم در موردش بحث کنید.
اما یه موضوع را یادآوری میکنم که به نظرم کمتر در نظر گرفته شده. اون هم اینه که این پروژه به صورت گروهی انجام شده و باید عادت کنیم کار گروهی رو حاصل فعالیت جمع بدونیم نه فرد. در این پروژه من و خانم مهندس ودادی نژاد (کارشناسی ارشد معماری) تدقیق کانسپت و طراحی معماری کار رو به عهده داشتیم. آقای فرخ تابنده (دانشجوی معماری) کار 3dmax رو انجام دادن. بعد از 3d، مراحل post production، ترکیب بندی شیت و photoshop رو من انجام دادم. در زمینه مطالعات و برگردان انگلیسی متن ها و کانسپت ها هم خانم مهندس سحر تابنده (کارشناسی ارشد معماری) با ما همکاری کردن. مدیریت تیم هم به عهده من بوده.
البته کاملا قابل درک هست که موضوع پروژه شما بیشتر به من و خانم مهندس ودادی نژاد مربوط میشه. ولی تمرین جمعی فکر کردن هم شاید بتونه بخشی از پروژه شما باشه. شاید با این کار بتونید در آینده کارهای گروهی رو مدیریت کنید و به دنبال کسب جایگاه کاریزماتیک فردی نباشید و شک نداشته باشید که پروژه های موفق معماری هم فطعا حاصل کار یک نفر نیستند.
با آرزوی موفقیت برای همگی و ممنون از کامنت ها.
پدرام وحیدی نژاد ( 1390/09/04 ) :
با سلام و تبریک به آقای مهندس تابنده به خاطره دریافت این جایزه.به عنوان یک دانشجوی معماری خیلی خوشحالم که یک معمار ایرانی برنده نخست مسابقه گورستان عمودی شده...
به نظر خودم لازم نیست که من دوباره سخنان همکلاسیان محترم خودم رو درباره جشنی که مکزیکیها برای مردگان خود میگیرند و یا تعداد جمعیت و تحلیل مکزیکوسیتی رو تکرار کنم چون برای خوانندگان تکراری و خسته کننده می شود.ولی دوستانی که علاقه مند هستند به طور جامعتری مطالبی در باره مکزیکوسیتی بدانند به لینک زیر مراجعه کنند:
http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%DA%A9%D8%B2%DB%8C%DA%A9

و اما نظریه من به عنوان یک دانشجوی معماری:
من ابتدا که اسم برج مرگ راشنیدم به نظرم یک ایده پوچ و بی ارزشی آمد چون یک همچین چیزی با افکار و اعتقادات یک ایرانی برای به خاک سپردن مردگان خود به هیچ وجه مناسب نیست.ولی وقتی که درباره افکار مردم مکزیک مطالعه کردم متوجه شدم که دیدگاه انها درباره مرگ با ما بسیار متفاوت است البته در این باره که دنیای دیگری در پس این دنیا وجود دارد یا هم مشترک هستیم...
این برج کاملا نقش یک المان را در درون شهر ایفا می کند.و به خاطر اینکه در مکزیک ما ساختمانهای با ارتفاع بلند زیاد نداریم این بنا بسیار خود نمایی میکند.
ایده این طرح بسیار عالی است زیرا با دیدن این بنا این احساس به ما دست دادخواهد داد که روح پس از مردن به سوی آسمان و خداوند می رود و به خاطر پوشش گیاهی و رنگ سبز آن تاکید بر دوباره زنده شدن و زندگی دوباره را دارد.همچنین شکل حجمی این بنا بسیارعالی است زیرا با دیدن این استوانه پایداری را به بیننده القا میکند.
من وقتی آن یکی طرح را مشاهده کردم یک احساس ترس و وحشت به من دست داد و این اصلا با عقاید مکزیکی درباره مرگ جور نبود.و دقیقا بر عکس این طرح که وقتی به آن مشاهده می کنیم یک احساس خوبی به انسان دست می دهد و دقیقا همان عقیده ای است که مکزیکی ها درباره مرگ دارند.
این بنا می تواند محل مناسبی برای جشن سالیانه آنها باشد و در آنجا برای مردگان خود شمع روشن کنند و گل نثارشان کنند.
من هم اگر قرار بود یک همچین بنایی اجرا کنم مثل اکثر دوستان که گفتند از یک همچین طرحی استفاده می کردم ولی در فضای داخلی آن کارهای دیگری انجام می دادم و مانند قبرستان های معمولی فضا را جوری خلق می کردم که مردگان را بتوان به خاک سپرد.زیرا من هم این اعتقاد رو دارم که ما از خاک به وجود آمده ایم و باید به خاک برگردیم.
من با نظر دوست خویم آقای شناوری مخالفم که گفتند سایه این برج مانند سایه مرگ بر روی شهر می افتد.درست است که این برج ممکن است از تمام نقاط شهر قابل دیدن باشد ولی اولا به نظر من وقتی این برج را می بینیم همیشه این یادمان می ماند که روزی می میریم و شاید کمی بیشتر به خوبی و بدیه کارهایی که می کنیم فکر کنیم و به غیر از آن با دیدن این برج از هرجای شهر همیشه یاد عزیزانمان که در خواب ابدی توی این برج به سر می برند می افتیم.(البته اینها نظر شخصی بنده بود)
من هم مثل آقای زارعی ابهاماتی در مورد طبقات این برج برای پیش آمده است و این سوال را مثل ایشان دارم که واقعا ملاک به خاک سپردن در این قبرستان به چه صورتی است؟
یعنی هر فرد را با توجه به پست و مقام و یا جایگاهش در جامعه در طبقات مختلف دفن می کنند؟یعنی کسی که در طبقه آخر قرار دارد از همه بهتر بوده؟به نطر من هم هر چقدر به بالا تر می رویم در این برج احساس نزدیکی بیشتری به خداوند می کنیم پس قاعدتن کسی که از نطر مردم در این دنیا بهتر بوده پس لیاقت طبقات بالاتر را دارد.خوشحال می شوم که اگر دوستان دیگر هم نظر خود را در این باره بدهند....
البته با عرض احترام به خانوم گل دعایی باید بگم جوابی که به آقای زارعی داده بودند من رو قانع نتونست بکنه.
ولی نطری که هر دوی این عزیزان در باره موزه بودن داخل این برج را قبول دارم و من پیشنهاد خودم رو در متن بالا در این باره گفتم....
همینطور با نظر دوستم آقای شناوری موافق هستم
که گفتند(من به شخصه هیچ گاه قبول نمی کنم که یک مکزیکی برای ایران گورستان طراحی کند.) و یه نظر من هم یعضی از طراحی ها بهتره که توسط مردم همون کشور طراحی بشود.
از نوع تفکری هم که خانوم امیری نسب در زیر آن یکی کار گذاشته بودند خوشم آمده بود و به نظر جالب میومد.


من خیلی خوشحالم که موضوع این هفته ما در باره این برج بود و همونطور که اول گفتم قبل از اینکه در باره این طرح مطالعه ای بکنم کاملا مخالف یک همچین چیزی بودم.البته الانم اگر موافقم فقط به خاطر این هست که این پروژه در مکزیک و برای مردم مکزیک بوده....
موفق و پیروز باشید...

نگار چاپی ( 1390/09/04 ) :
در جواب آقای فرخی من حس ترس را از گورستان زیر زمینی می گرفتم ام ترجیح می دم که قبرستانی که می روم مثل همین دارالحمه خودمان باشد....قرار گرفتن ان در پارک هم دلیل شادی از مرگ در انهاست شاید به همین علت آقای زارع به نظرتون موزه مانند آمد چون دیدگاه آنها از مرگ با ما کاملا متفاوت است.....اما سوال دیگه شما من هم موافقم ...تفاوت بین طبقه ی اول و آخر در چیست؟؟؟
عليرضا فصحتي ( 1390/09/04 ) :
با عرض سلام خدمت تمامی دوستان و خوشحالم از اینکه یک معمار ایرانی توانسته است برنده این مسابقه معماری شود
با توجه به اینکه مطالعاتی در فرهنگ کشور مکزیک که دوستان هم دانشگاهیم در این رابطه گفته بودند در نظرات قبلی دیدم من سعی کردم مطالباتی که در این موضوع مشاهده کردم به دوستان ارائه دهم
ایده یک نتیجه از مفهوم طبیعی از گورستان بازسازی شده در جهت عمودی است ، علاوه بر این برای ایجاد یک رابطه عمیق بین داخل گورستان به سمت شهر مکزیکوسیتی وهمچنین پارک و بالعکس ، یک نشانه حافظه و هویت می باشد. ساختمان جدید برای همه شهروندان شهر برای نشان دادن حافظه ای از بستگان خود و شهر خود را به عنوان بخشی تصویری از معماری جدید را به عنوان نمایشی از مالکیت گورستان ارائه شده است. از جبهه های اصلی از آسمان خراش ترکیب سه عنصر اصلی : شیشه با گیاهان ، سوله و بخشی از قبور. عنصر چهارم در ارتباط فضاهای داخلی با هر دو شهر و پارک فکر ارتباط فضاهای داخلی با هر دو شهر. مکزیکو سیتی و از معماری باستانی آمریکای جنوبی : گیاهان پیچک به نظر می رسد
به طوری که مراسم باستانی سوزاندن ، دفن و بازدیدکننده داشته است به فانی باقی مانده از مرحوم ، ممکن است همچنان به مراسم داخلی ، خانوادگی و روزمره -- به عنوان باستان فرهنگ -- به عنوان بخشی از بافت شهری گنجانده شده است
وحيد (مسعود) حسنلی ( 1390/09/04 ) :
مکزیکو سیتی یا شهرمکزیکو که به اسپانیایی Ciudad de México یک کلانشهر واقع در دره مکزیکو Valle de México در مرکز کشور مکزیک هستش.مکزیکو سیتی پایتخت کشور مکزیک و در ارتفاع ۲٬۲۴۰ متر بالای سطح دریا با مختصات جغرافیایی‏۰″ ۸′ ۹۹°غربی ‏۰″ ۲۶′ ۱۹°شمالی
جمعیت خود شهر ۸٬۶۰۵٬۲۳۹ نفر و جمعیت کلانشهر برابر با ۲۱،۱۶۳،۲۲۶ نفر است (طبق آمار سال ۲۰۰۹).
«مکزیکو سیتی» پس از تخریب شهر تنوچتیتلان، مرکز امپراتوری آزتک، که در ۱۳۲۵ بنا شده بود شکل گرفت و هم اکنون یکی از بزرگترین شهرهای جهان است.
از نظر بنده طرح آقای روزبه تابنده میتونه بیشتر به فورم و موضوع طرح نزدیک باشد.چون انسان رو پس از مرگ بیشتر به سمت یکتایی هدایت کرده.و همچنین در ظاهر هم آرامش بیشتری نسبت به طرح برج زیر زمینی به مخاطب تزریق میکنه.از آنجایی که به انسانها پس از مرگ نیز باید احترام گذاشت پس مکان دفن آنها نیز باید همخوان با این تفکر باشد.اما لازم به ذکر میباشد که امروزه اکثریت فرهنگها جهت دفن اجساد از شیوه خاکسپاری استفاده میکنند که مکزیکوسیتی نیز از این قضیه جدا نمیباشد. اگر من طراح این برج میبودم طرح را به گونه ای اجرا میکردم که از لحاظ ارتفاعی، نصف برج، در زمین و نصف دیگر، از سطح زمین به بالا.چون از لحاظ اعتقادی، مذهبی ما نیز در آیین زرتشتی برجی به نام برج مرگ داشته ایم جهت دفن اجساد(با این تفکر که اجساد مردگان خاک،که یکی از سه عنصر اصلی میباشد را کثیف میکند و...). برای مطالعه درباره این مطلب میتوانید به لینک مراجعه کنید
http://www.tahoordanesh.com/page.php?pid=13543
فرهاد سلظانی ( 1390/09/04 ) :
به نظر من درک مکزیکی از مرگ با درکی که ما از مرگ داریم تفاوت چندانی ندارد ما مرگ را پلی ارتباطی بین این دنیا و دنیای دیگر میدانیم و انها مرگ را دنیای دیگر برای زندگی بهتر میدانند و مرگ فیلتری است که باید از ان عبور کنیم پاک شویم تا به معبود خود برسیم .مکزیک کشوری کوچک است و جمعیت زیادی را در خود جا داده است که این امر باعث شده شهر فشرده باشد و با کمبود زمین در انجا مواجه باشیم ولی مکزیکی ها تا حدی با ان کنار امده اند.من کاملا با حجم این برج موافق هستم جرا که در ان تمام اعتقادات و فرهنگهای مردم مکزیک امده است از طرف دیگر انان مرگ را زندگی دوباره نزد معبود خود میدانند و این که معمار در طراحی ان از طرحی مدرن استفاده کرده من خیلی دوست دارم جرا که جرعت ان را داشته و این ریسک را کرده و یک تضادی را ایجاد کند که این تضاد باعث زیباتر شدن هر چه بیشتر طرح شده است اگر معمار از طرحی دیگر استفاده میکرد شاید طرفدار بیشتری داشت ولی به نظر من طرحی موفق است که منتقد زیادی داشته باشد مثل برج ایفل که در اوایل ساخت ان از ان هیچ استقبالی نشد حتی مرد خواستار تخریب ان بودند ولی در این زمان نمادی از یک کشور شد و شاید این طرح هم همین روزی نماد مکزیک شود در کل من با فرم و حجم ان موافق هستم ولی شاید اگر من بودم همین فرم و حجم را کار میکردم ولی مفهوم این که همه بعد از مرگ به معبود خود میرسند را اشکار تر میکردم و از پایین هر چه به بالا و نوک برج میرسیدم از مقطع ان کم شده و نازکتر میشد تا حدی که به یک نقطه برسد مثل اهرام مصر و یا طرحی که در گنبدها ایران مشاهده میکنیم البته این نظر من است و خیلی کار اقای تابنده را دوست دارم امیدوارم همیشه در هر کجا که باشند موفق و پاینده باشند
فرهاد سلظانی ( 1390/09/04 ) :
در جواب اقای شناوری .حتما نباید مکزیکی باشی تا بتوانی طراحی کنی در هر کاری که خلاقیت داشته باشی موفقی هم نیست کجا یا برای که طراحی میکنی.
محمد سجادیان ( 1390/09/04 ) :
درک از مرگ در جغرافیای امریکای مرکزی:مرگ=شادی
زندگی در مرگ گسترش می یافت.مرگ نه پایان طبیعی زندگی که نه تنها پایان یک مرحله از دایره ای طبیعی.زندگی.مرگ و دوباره زایی مراحلی از یک روند کیهانی بود که به شکلی بی انتها تکرار می شود.
به قدری مرگ دا مهم میدانند که در اواخر اکتبر هر سال جشن با شکو هی در مکزیکوسیتی بر پا میشود.این جشن یکی از قدیمی ترین جشنهای امریکای لاتین است.که ان روز دا جشن مرگ می نامند.که قدمت ان به350سال قبل از میلاد میدانند.که هر ساله3روز(31اکتبرو1و2نامبر)شاهد برگذاری مراسم جشن ملی روز مردگان است.
تحلیل جغرافیای شهروجمعیت وبافت شهری
مکزیکو سیتی پایتخت مکزیک در سال1521تاسیس گشت موقع جغرافیادر امریکادر حوضه معروف دره مکزیکودر یک بستر خشک دریاچه تکزکو کو کوههای اطراف شهر با17877 پا بلندی با اتشفشان فعال پویو کیت پتی(کوه دود کش)در نزدیکی ان در بلندی2240 متری از سطح دریا فرا گرفته است.که اب هوایی سرد با فصل کوتاه متغییر دارد.وزلزله خیز می باشد.
مساحت1/485کیلو متر مربع وارتفاع12/894مترو42/303ftوجمعیت8/851/080یکی از کلان شهر هاست.
نحوه مواجه طراح با مرگ:در نگاه اول وبدون هیچ مطالعاتی وبا در نظر گرفتن فرهنگ اسلامی وشاید قبرستان مسلمانان میتوان گفت برج مرگ زیر زمین.ولی با مطالعات و فرهنگ ودرک مردم از مرگ برج عمودی بهترین وخلاقانه ترین طراحی واجرا برای مکزیک میتوان باشد.که شاخص بودن برج از لحاظ حجم وفرم طراحی واز بین بردن ترس مرگ از دل مردم ان شهر ودیگر بازدید کنندگان .واستفاده ازطبیعت میتواند مردگان را به ادامه زندگی در حیاطی دیگر تصور کرد.اجرای برج عمودی علاوه بر شاخص بودن (المان)میتواند مردم را با یک نگاه به معرفی فرهنگ مردم مکزیک ودرک انها از مرگ باشد.
ایده طراح همان طور که اقای تابنده گفتند ایده از تنه درخت وریشه درختان است.میتواند مرگ را ادامه زندگی بشر دانست.یا زنده ومردگان در یک سطح دید.
جمع بندی:واقعا فوق العاده بود.البته اول مخالف بودم وبعد از مطالعات فرهنگ مردم مکزیکو سیتی با چنین طراحی فوق العاده که هم به فرهنگ انها (مرگ=شادی) موافق شدم.وضمن اینکه این برج میتواند یک ایکیو پانچر هم باشد.شاید اگر من طراح بودم ان دا افقی طراحی میکردم مگر اینکه محدود می شدم.