معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1452
معماری و ادبیات   - 22
منظر شهری   - 1439
معماری کوچک مقیاس   - 21
نظریه معماری   - 1079
جشن نامه اتووود   - 21
طراحي داخلي   - 997
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
سازه های شهری   - 925
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
تکنولوژی ساخت   - 909
معماری و گیم   - 20
معماری حوزه عمومی   - 852
معماری و هوش مصنوعی   - 18
مرزهای معماری   - 832
پردیس ویترا   - 18
نگاه نو به سكونت   - 780
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نظریه شهری   - 774
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
المان شهری   - 765
شهرهای در حرکت   - 15
معماری و سیاست   - 704
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
کلان سازه   - 641
معماری ـ موسیقی   - 15
معماری مدرن   - 615
معماری بایومورفیک   - 15
معماری پایدار   - 559
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
منتقدان معماری   - 530
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
آرمان شهرگرایی   - 511
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
روح مکان   - 499
معماری جنگلی   - 12
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 497
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
طراحی صنعتی   - 484
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری تندیس گون   - 477
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری منظر   - 475
بی ینال ونیز   - 10
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 473
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماری شمایل گون   - 438
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
آینده گرایی   - 424
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
باز زنده سازی   - 414
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
هنر مدرنیستی   - 410
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 9
توسعه پایدار   - 396
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری یادمانی   - 362
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 345
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماریِ توسعه   - 339
معماری بیابانی   - 8
معماری سبز   - 333
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی نئولیبرال   - 323
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 319
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 287
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 277
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 268
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 264
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 264
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 259
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 255
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 249
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 249
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 240
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 233
طراحی مُد   - 7
معماری انتقادی   - 233
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 7
معماری های تک   - 223
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 209
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 208
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 205
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 200
معماری تخت جمشید   - 7
مسکن عمومی   - 198
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
هنر انتزاعی   - 193
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
گرافیک   - 170
طراحی و پناهجویان   - 7
فضای منفی   - 166
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
هنر گفت و گو   - 151
معماری خوانی   - 7
مسکن روستایی   - 147
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 139
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
معماری ژاپن   - 133
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
ترسیمات معماری   - 129
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری ایران   - 119
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری و فاجعه   - 119
آنتروپوسین   - 6
بلندمرتبه ها   - 113
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 92
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری مذهبی   - 87
معماری مصر   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
فرهنگ نفت   - 5
معماری فاشیستی   - 83
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 81
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
اکسپو   - 79
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
اقتصادِ فضا   - 79
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 70
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
بلوپرینت   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 68
اتووودْ آبزرور   - 4
فیلوکیتکت   - 67
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
گفت و گو با مرگ   - 67
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری هند   - 66
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
معماری چین   - 66
عبور از مرحله جنینی   - 4
ویرانه ها   - 62
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
مدارس معماری   - 55
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
زاغه نشینی   - 52
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
معماری پراجکتیو   - 52
پداگوژی انتقادی   - 3
پداگوژی   - 51
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری فضای داخلی   - 51
باشگاه مشت زنی   - 3
معماری دیجیتال   - 48
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 47
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
معماری و رسانه   - 47
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 43
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
جنبش متابولیسم   - 42
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
باهاوس   - 41
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
هنر روسیه   - 38
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
جهان علمیْ تخیلی   - 34
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معماری و روانشناسی   - 33
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
طراحی پارامتریک   - 30
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
بحران آب   - 29
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
معماری و نقاشی   - 29
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 24
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معماری مجازی   - 23
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
ده پرسش از هشت معمار   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 10
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 6
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 32
آلدو روسی   - 14
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 28
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 42
سوزان سانتاگ   - 9
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 15
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 50
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 46
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 29
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 14
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 6
اسلاوی ژیژک   - 18
گابریل کوکو شنل   - 2
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 37
گونتا اشتلزل   - 1
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لبس وودز   - 26
الیس راستورن   - 112
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 56
لودویگ لئو   - 3
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ میس ون دروهه   - 26
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
ایلین گری   - 8
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایوان لئونیدوف   - 4
لوسی رای   - 15
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لویی کان   - 39
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 12
لُکُربُزیه   - 147
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنارد خوری   - 2
مارتین هایدگر   - 31
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو فریره   - 2
مایکل سورکین   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 28
معماران آر سی آر   - 4
پیتر آیزنمن   - 59
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 5
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 69
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 8
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 54
پییر ویتوریو آئورلی   - 12
نائومی کلاین   - 4
تئودور آدورنو   - 6
نورمن فاستر   - 35
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 9
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 24
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 30
توماس هیترویک   - 30
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 6
واسیلی کاندینسکی   - 2
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 29
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 18
جورجو آگامبن   - 6
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 13
جونیا ایشیگامی   - 3
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 2
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 2
حسن فتحی   - 6
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 13
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 9
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 29
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رضا دانشمیر   - 5
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رم کولهاس   - 103
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 31
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 6
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 5
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 191
یوهانی پالاسما   - 12
زیگموند فروید   - 18

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -810
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -396
گالری   -87
فرهنگی   -336
هتل   -77
پاویون   -268
ورزشی   -65
موزه   -255
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -232
حمل و نقل عمومی   -39
تفریحی   -163
ویلا   -8
مسکونی ـ تجاری   -163
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -138
مجموعه های مسکونی   -4
صنعتی   -106
عناصر یادمانی شهری   -1
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
کتابخانه اتووود ـ فضاهای امید ـ دیوید هاروی
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1396/12/23
مـنـــــــبـع : www.caareviews.org
تعداد بازدید : 1089

نوشتار پیش رو از جفری اِم هورنستِین، نقدی بر کتاب فضاهای امید دیوید هاروی است.

دیوید هاروی در فصل نتیجه گیری  کتابِ " فضاهای امید "می نویسد: "تا زمانی که ما معماران شورشی بر شجاعت ذهنمان  آگاه نبوده و و به صورت نظری با یک ناشناخته برخورد کنیم، همچنان به مثابه اُبژه ای ازجغرافیای تاریخی ادامه خواهیم داد (مانند زنبوران کارگر)؛ به جای سوژه ای کنش مند، به طور آگاهانه توانایی های انسانی را در چارچوب محدودیت های خود قرار خواهیم داد" (255). فضاهای امید به مثابه قاعده ای مناسب در راستای جغرافیای مارکسیستی دو دهه گذشته مطرح می شود. از کتاب "محدودیت های سرمایه"، که در آن هاروی در ابتدا با بررسی نقد مارکسیستی پسامدرنیسم، ازآنچه را که او به نام ماتریالیسم تاریخی-جغرافیایی می نامید، شروع کرد تا کتاب "شرایط پست مدرنیته" و فراتر از آن، او صبورانه تلاش کرده است تا به تئوری رادیکال بازسازی فضایی و زمانی بپردازد که توسط سرمایه داری جهانی ساخته شده است.

پروژه کلی او در "فضاهای امید" این است که از لحاظ نظری و سیاسی، " بحث جهانی سازی" در مرکز فعالیت سیاسی معاصر با "بحث بدن " در نظریه پست مدرن ارتباط برقرار می کند. برای هاروی، پراکسیس سیاسی رادیکال نه تنها می بایست سویه های مختلف مورد نیاز جهت درک زندگی اجتماعی و سیاسی را در نظر بگیرد بلکه همچنین می بایست سایت های چندگانهء  میان آنها را  نیز مورد توجه قرار دهد (15). این کتاب غالباً به وعده خود عمل کرده است  تا "نقاط مکالمه" را با  قصد حرکت به سوی "چشم انداز یوتوپیایی پویا" از تحولات اجتماعی چند سطحی  فراهم نماید که تحقق نظم و آزادی را توامان ممکن می سازد (242).
فضاهای امید تلاشی است جهت بهسازی  تفکر یوتوپیایی در راستای تجدید نظر بنیادی و بازسازی  تولید انبوه  در مقیاس جهانی توسط آنچه جوزف شومپیتر «ویرانی خلاق سرمایه داری» نامید. زمان فشرده و فشرده سازی فضا توسط سرمایه طی پنجاه سال گذشته یا بیشتر، حفظ شده و  طبقه کارگر و (متحدان فکری آن) را خنثی کرده است، این روند با سرعت در حال وقوع است. اما با توجه به این که تحولات اخیر، به وضوح تحت عنوان "ضد جهانی سازی" قابل تعریف است، انسان ها آغاز به مبارزه با آن کرده اند و استراتژی های انعطلف پذیر و خلاق مقاومت را به مثابه عامل سرکوب سرمایه  طراحی نمودند. هاروی قصد دارد جنبش ها و گرایشات گوناگون را از طریق "یوتوپیاگرایی دیالکتیکی" در هم ادغام کند؛ یک روش  تجزیه و تحلیل و پراکسیس رادیکال که در سطوح فضا و زمان منتشر می شود(182).
شاید بزرگترین کمک هاروی به اندیشه های رادیکال، تلاش مداوم او برای همپوشانی ماتریالیستی تاریخی مارکسیستی با چشم انداز جغرافیایی بوده است. هاروی معتقد است که مارکسیسم تمایل دارد از روشهایی که "ابعاد جغرافیایی" به انباشت سرمایه و مبارزه طبقاتی در جهت ادامه حیات با "تقویت قدرت بورژوایی و سرکوب حقوق و آرمانهای کارگر" می پردازد؛ ارزش زدایی نماید (31). هاروی با تکیه  بر استدلال هانری لوفور که سرمایه داری تنها با اشغال و تولید فضا زنده می ماند؛ تئوری "توسعه نابرابر جغرافیایی" را توضیح می دهد؛ تجزیه و تحلیل شیوه هایی که سرمایه داری از آن طریق  به اِشغال و تولید پرداخته است، که آن را قادر می سازد تا بحران های سیستماتیک را از سر بگذراند و جنبش های اپوزیسیون فضایی را متوقف سازد. سازمان فضایی با توجه به مبارزه طبقاتی خنثی نیست (36).  جنبش های کارگری در "قدرت فرماندهی در مکان ها" بهتر از "کنترل فضاها" به معنای نمادی  از یک جنبه قویِ  طبقه جهانی سرمایه داری، است. بنابراين؛ در بلندمدت، سرمايه به طور کلی موفق به سرنگونی سوسياليسم و ديگر چالش های راديکالی، از طريق پراکندگی و تکه تکه کردن، جذب و جداسازی شده است. موفقیت های گاه به گاهِ نیروی کار در طول زمان  بدلیل مزایای جغرافیایی سرمایه رو به زوال می روند. هاروی بحث می کند تلاش هایی که برای جلوگیری و یا تضعیف یورش سرمایه  صورت گرفته است؛ موفق نبوده اند چرا که قادر به مقابله در برابر انعطاف پذیری سرمایه در فضا نیستند. درسراسر فضاهای امید، هاروی خواستار یک "آلترناتیو رادیکال" است تا بتواند با  شتابزدگی سرمایه رقابت کند "که اگر این امر محقق شود، یک موفقیت محسوب خواهد شد" (243).
هاروی در بخشی از کتاب با عنوان "فضاهای یوتوپیایی"، تمایز تحلیلی مهمی بین "یوتوپیا گرایی زمان مند" و "یوتوپیا گرایی فضامند" ایجاد می کند. دومی شامل "هیچ جاهای" معروفِ یوتوپیای توماس مور، شهر زمینِ فراخِ فرانک لوید رایت ، باغشهرِ ابنزر هاوارد؛ قصد کنترل زمان از طریق فضا، برای تضمین ثبات اجتماعی با اصلاح فرم فضایی را دارد. پندارهای معاصر طرح های یوتوپیائی اغلب گرایش های ذاتی اقتدارگرا در چنین طرح هایی را به رسمیت می شناسند، به ویژه به این دلیل که آنها در قالب مادی درک شده اند. بدتراز همه "یوتوپیای های تباهی"ِ مدرن از قبیل دیزنی لند و اجتماعات حومه ای دروازه ای، برای محافظت ساکنان از دنیای بیرونی  به منظور "تسکین و آرامش، سرگرمی، اختراع تاریخ وترویج نوستالژی مربوط به برخی از گذشته های اسطوره ای"، طراحی شده اند" (164). یک تضاد محوری در قلب این نوع تفکر یوتوپیایی وجود دارد: این طرح ها معمولا به معنای تثبیت و کنترل فرایندهایی هستند که باید برای ساخت آنها بسیج شوند (173).
در سوی دیگر، یوتوپیاهای زمان مند قرار دارند. اینها در کار اندیشمندانی چون هگل و مارکس یافت می شوند و به لحاظ زمانی و مکانی گرایش دارند به سردرگمی در" رمانتیسیسم پروژه های بی نهایت باز که هرگز به فرجام نمی رسند". هاروی  موردی قوی برای نئولیبرالیسم تاچری و ریگانی به مثابه  نمونه های شدید از یوتوپیای زمان مند، تکمیل شده با ادعاهای هگلی برای دستیابی به "پایان تاریخ" در قالب دموکراسی سرمایه داری؛ ایجاد می کند. اما هر یوتوپیاسازی فرآیندی به ناچار با مشکل تحقق در فضا مواجه خواهد شد. به همان شیوه که یوتوپیای فضامند موجود باید با فرایندهای زمان مند جهت  تولید آنها مقابله کند، "بنابراین یوتوپیاگرایی فرآیندی، چارچوب بندی فضایی و ویژگی های ساخت و ساز مکان لازم برای تحقق آن" را نقض می کند (179). نهاد سازی به سمت تباهی و از کار افتادگی گرایش دارد.
تئوری هاروی از توسعه نابرابر جغرافیایی کمک می کند تا گرایش سرمايه به استفاده از "ثبات فضایی" را توضیح دهد، به عنوان نمونه، برای جلوگیری از مقاومت ومخالفت مداوم در روند ایجاد الگوهای نابرابر افسارگسیختهء توسعه فضایی. تمایز فضایی لزوماً بد نیست، اما انتخاب تحت سرمایه داری، اجباری است تا  محصولی جمعی و مبتنی بر تصمیم گیری دموکراتیک. در عین حال، بسیاری از طرح های یوتوپیایی، تمایلات اقتدارگرای سرمایه داری را در تلاش برای تحمیل همگنی فضایی در جمعیت های گوناگون به نمایش در آورده اند. با الهام از گفته معروف مارکس  که " کارِ ناشیانه ترین معمار از ماهرترین زنبورها مهم تر است چرا که معمار هر چند ناشی، ساختار خود را پیش از آنکه در واقعیت بسازد، در تخیل پیش می راند و از آغاز می داند که می خواهد به چه چیزی شکل بخشد"؛ هاروی از رادیکال ها خواست تا به مثابه "معماران شورشی" عمل کنند (200). "یوتوپیاگرائی دیالکتیکی" که توسط چنین معماران شورشی طراحی شده است، به فرم های گوناگون فضایی و شیوه های کنش سیاسی دموکراتیک باز منجر خواهد شد.
شاید مهم ترین وظیفه هاروی در این کتاب، تلاش او برای ادغام سطوح مختلف تحلیل اجتماعی و پراکسیس های سیاسی ضروری جهت  رادیکالیزم برای ارائه یک چالش بطور قابل ملاحظه چند متغیره و موثر در راستای سرمایه داری است. بخش نهایی کتاب، "گفتگوها در مورد آلترناتیو های چندگانه"، تلاش می کند تا راه حل سودمندی را فراهم آورد، "دیالکتیک یوتوپیا گرا"ی مبتنی بر گرایش های تاریخی و جغرافیایی واقعی برای "شکل دهی نیروهای سیاسی قدرتمند جهت تغییر" (195). این پروژه خواستار روبرو شدن با وضعیت دشوار محوری پسامدرنیسم است: "چالش ها و مسائل ماتریالیستی" از "اقتدار و تکمیل"، و یا چگونگی در واقع شروع تحقق هر گونه ایده آل بدون چارچوب رسمی، بوروکراسی، و در نهایت، اقتدارگرایی. بسیاری از رادیکال ها تلاش کرده اند تا یک دنیای جدید را تصور کنند. بیشتر یوتوپیاها  در کنار ایستایی، راه را به اشتباه رفته اند و قادر به مقابله با تغییرات زمانی نبوده اند، یا اخیرا لالالندِ پست مدنیستی، در کنار سیالیت. یوتوپیا گرایی دیالکتیکی همچنان از نیاز به نظم موقت و ثبات آگاه است و همچنین ضروری است که برای تغییر، باز باقی بماند. این امر اجازه می دهد که "توسعه نابرابرجغرافیایی" به مثابه مخالف  بازار اعمال شده و ناهماهنگی های دموکراتیکی سرمایه داری، به صورت انتخابی وجود داشته باشد.
هاروی برای استقرار دستگاه نظری خود در عمل، تصمیم به تجزیه و تحلیل محل تولدش، بالتیمور می گیرد، نمونه ای از همه چیزهای اشتباه حتی درون مرکزی، که بنا بر گفته خودش ثروتمندترین سرزمینِ دنیا است. او مسائل ساختاری شهر مشکل دار را بطور متناوب به تصویر می کشد مانند صنعتی زدایی، رهاسازی شهر درونی، سرمایه گذاری همزمان در بخش توسعه خصوصی برای افراد دارای امتیاز، در چارچوبهای بزرگتر منطقه ای، ملی و جهانی توسعه اقتصادی و جغرافیایی ناهموار. بالتیمور تجسم تناقضات پروژه نئولیبرالی  است. به عنوان نمونه؛ برنامه ریز شهری، جیمز را̊وس، یارانه های عظیم عمومی را برای ایجاد بندر داخلی مشهوربالتیمور، یک منطقه فانتزی ساخته شده از زمین های بایر صنعتی فرسوده، اختصاص داده است. بندر داخلی، غرفه ای بسیار مرتب و سرشار از مصرف است که جذابیت آن برای اکثریت شهروندانی که در این شهر زندگی و کار می کنند، مقرون به صرفه نیست. در اینجا ارتباط مستقیمی بین منابع تخلیه شده از خزانه های شهر با نام رقابت پذیری —مورد استفاده برای جذب کالبد های توسعه مانند بندر و دو ورزشگاه بزرگ ورزشی در دهه های 1980 و 1990— و فروپاشی زیرساخت های شهری و تخریب بسیاری از آن محله ها وجود دارد. طی یک طنز غم انگیز بالتیموری، را̊وس پس از بازنشستگی خود، نهادی غیر انتفاعی را  برای کمک به اصلاح  ویرانی های تحت فعالیت های پیشین خود به مثابه یک توسعه دهنده به محله های همچون سندتون-وینچستر تاسیس کرد. اما ده ها هزار ساختمان متروک  که به مثابه زخمی بر چشم انداز زرق و برق دار باسمه ای بالتیمور است حاکی از خرابی های ساختاری عظیم می باشد که با راهکارهای متداول درمان نمی پذیرد. این توسعه ناهموار محلی، به نوبه خود، در فرآیندهای بزرگتر از تنزیل دولت رفاه، صنعتی زدایی و توسعۀ گردشگری به مثابه  ابزار محوری انباشت سرمایه شهری، و تقسیم قدرت دولتی جانمایی شده است.
کاستی هایی که در فضاهای امید وجود دارد به طور عمده در آسان گیری آشکار هاروی از مزایای سرمایه در زمان ناشی می شود، شرکت ها خود را به مثابه یک نهاد حقوقی شبیه به شخصیت حقیقی جعل کرده اند، با وجود این واقعیت که آنها غیر ارگانیک هستند و بنابراین قادر به مقاومت در برابر تغییرات زمانی اند. در مقابل، کار به بدن بستگی دارد، هم سیال و هم زمان-محدود است. یکی از شگفتی ها؛ تاکید هاروی در مورد فرصت های مهار سرمايه در هر دوبعد زمان و فضا از طريق قوانين انحصاری تجديد نظر شده  می باشد. البته نهاد های حقوقی، فقط لحظاتی در روند اجتماعی و سیاسی حضور دارند. با این حال، به نظر می رسد که پتانسیل دموکراتیک تر به طرز عجیب و غریبی توسط قوانین انحصاری لیبرال در اواسط قرن نوزدهم جهت پیشی جستن از فساد شایعی که در اعطای امتیازات ویژه  به شرکتها وجود داشت؛ از بین رفته است. برخی از سازمان دهندگان اجتماع  بر مسئولیت شرکت هایی که یارانه های عمومی دریافت می کنند، متمرکز هستند. تغییرات قانونی که دموکراتیزه سازی شرکت ها را تحمیل کردند، یکی دیگر از جنبه های این مبارزه است.
هاروی فضاهای امید را با بسنده کردن پایه تحلیل هایش  بر نظریات مارکس در زمینه دستاوردهای سرمایه داری؛ محدود می سازد -که به صورت قابل توجهی در مانیفیست کمونیست بر آن اشاره شده است- "با فراخواندن  معماری قرن شانزدهم به مثابه یک "حرفه فوق العاده متعهد و قهرمانانه" (243).
همانطور که معماری کلاسیک به مثابه  بنده سرمایه تجاری در رنسانس ایتالیا ظاهر شد، هاروی تا حدودی آرزوی یک معماری جدید و پسا سرمایه داری را برای باز کردن "فضاهای جدیدی برای تفکر و عمل انسان" پیشنهاد می کند. اما پس از داستان غم انگیز او درباره زوال و سقوط بالتیمور، تصور آن سخت است.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

هنر گفت و گو ـ ورسو با دیوید هاروی ـ شهرهای شورشی، مقاومت شهری و سرمایه داری. قسمت پایانی
هنر گفت و گو ـ لوکاس پالرو با دیوید هاروی
هنر گفت و گو ـ روزنامه گاردین با دیوید هاروی ـ بخش دوم
تراشه های کانسپچوال ـ دیوید هاروی و هستی شناسی عدم فهم مشترک فضا در معماری و شهرسازی
هنر گفت و گو ـ دیوید جانسون با دیوید هاروی
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group