معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1328
اکسپو شانگهای 2010   - 33
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1134
معماری دیجیتال   - 33
نظریه معماری   - 949
معماری کانستراکتیویستی   - 33
طراحي داخلي   - 893
معماری پراجکتیو   - 32
سازه های شهری   - 857
طراحی پارامتریک   - 29
تکنولوژی ساخت   - 838
بحران آب   - 28
مرزهای معماری   - 767
هنر روسیه   - 28
معماری حوزه عمومی   - 725
اکسپو میلان 2015   - 27
المان شهری   - 693
پاویون های سرپنتین   - 24
نگاه نو به سكونت   - 682
پداگوژی   - 24
نظریه شهری   - 679
باهاوس   - 22
کلان سازه   - 597
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و سیاست   - 523
جشن نامه اتووود   - 21
معماری پایدار   - 513
معماری مجازی   - 20
منتقدان معماری   - 482
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
معماری تندیس گون   - 448
فیلوکیتکت   - 20
معماری مدرن   - 446
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 432
پردیس ویترا   - 18
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 431
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 18
آرمان شهرگرایی   - 427
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
معماری منظر   - 422
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری شمایل گون   - 418
مدرنیته؛ از نو   - 15
روح مکان   - 415
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
طراحی صنعتی   - 407
معماری ـ موسیقی   - 14
باز زنده سازی   - 370
معماری بایومورفیک   - 14
توسعه پایدار   - 351
شهرهای در حرکت   - 12
معماری یادمانی   - 333
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
تراشه های کانسپچوال   - 333
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری سبز   - 304
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماریِ توسعه   - 300
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
هنر مدرنیستی   - 274
درس گفتارهای اتووود   - 9
اتووود کلاسیک   - 263
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
طراحی نئولیبرال   - 260
اقتصادِ فضا   - 9
بدنه سازی شهری   - 251
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 249
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
آینده گرایی   - 246
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 7
معماری ارزان   - 243
معماری تخت جمشید   - 7
معماری محدود   - 243
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
تغییرات اقلیمی   - 241
بی ینال ونیز   - 7
معماری تجربی   - 241
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
محوطه سازی   - 237
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 235
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
بنای محدود   - 220
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 218
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری پست مدرن   - 208
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 204
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 187
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 187
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 160
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 158
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 145
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 142
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 132
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 130
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر گفت و گو   - 127
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
هنر انتزاعی   - 124
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
گرافیک   - 111
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری ژاپن   - 110
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری ایران   - 106
جهان علمیْ تخیلی   - 5
فضای منفی   - 102
معماری مصر   - 5
بلندمرتبه ها   - 101
فرهنگ نفت   - 5
طراحی مبلمان   - 94
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
معماری خوانی   - 4
اتووود ـ ایران معاصر   - 86
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری مذهبی   - 86
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
اکسپو   - 75
بلوپرینت   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری فاشیستی   - 63
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 4
معماری هند   - 62
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 3
معماری چین   - 61
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
ترسیمات معماری   - 57
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
گفت و گو با مرگ   - 49
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
ویرانه ها   - 48
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری و هنر انقلابی   - 44
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
جنبش متابولیسم   - 41
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
مدارس معماری   - 39
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
زاغه نشینی   - 39
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
ده پرسش از هشت معمار   - 1
درگذشت زاها حدید   - 34
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
شهرْخوانی با اتووود   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ریکاردو بوفیل   - 3
آراتا ایسوزاکی   - 16
زاها حدید   - 187
آرشیگرام   - 7
زیگموند فروید   - 10
آرکی زوم   - 4
ژان بودریار   - 3
آلبرت پوپ   - 4
ژان نوول   - 22
آلدو روسی   - 13
ژاک دریدا   - 13
آلوار آلتو   - 19
ژاک لوگوف   - 4
آلوارو سیزا   - 9
ژیل دلوز   - 24
آن تینگ   - 4
سائول باس   - 7
آنتونی گائودی   - 27
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی وایدلر   - 5
سالوادور دالی   - 2
آنتونیو نگری   - 3
سانا   - 5
آنیش کاپور   - 8
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آی وِی وِی   - 34
سدریک پرایس   - 3
اُ ام اِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
اتوره سوتساس   - 7
سوپراستودیو   - 9
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سورِ فِهْن   - 6
ادوارد برتینسکی   - 1
شیگرو بان   - 33
ادوارد سعید   - 12
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سوجا   - 10
فدریکو بابینا   - 30
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک گهری   - 49
ادولف لوس   - 6
فرانک لوید رایت   - 43
ارو سارینن   - 28
فرای اوتو   - 9
اریک اوون موس   - 13
فردا کولاتان   - 2
اریک هابسبام   - 2
فردریک جیمسون   - 1
استن آلن   - 4
فرشید موسوی   - 3
استیون هال   - 30
فمیهیکو ماکی   - 4
اسلاوی ژیژک   - 17
فیلیپ جنسن   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 23
ال لیسیتسکی   - 3
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 45
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ میس ون دروهه   - 22
ام وی آر دی وی   - 49
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اماندا لِــوِت   - 3
لوسی رای   - 8
اویلر وو   - 9
لویی کان   - 37
ایلین گری   - 7
لوییس بورژوا   - 8
ایوان لئونیدوف   - 4
لُکُربُزیه   - 133
بئاتریس کُلُمینا   - 8
لیام یانگ   - 4
بال کریشنادوشی   - 4
مارتین هایدگر   - 27
باک مینستر فولر   - 11
مارسل بروئر   - 7
برنارد چومی   - 33
مارشال برمن   - 16
برنو زوی   - 7
مانفردو تافوری   - 16
بنیامین برتون   - 6
مانوئل کاستلز   - 2
بوگرتمن   - 1
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 9
بی یارکه اینگلس   - 68
مایکل سورکین   - 1
پائولو سولری   - 4
مایکل گریوز   - 6
پاتریک شوماخر   - 3
محمدرضا مقتدر   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مخزن فکر شهر   - 1
پرویز تناولی   - 2
مـَــس استودیو   - 3
پری اندرسون   - 3
معماران مورفسس   - 16
پل ویریلیو   - 19
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر آیزنمن   - 57
موشه سفدی   - 12
پیتر برنس   - 2
میشل سر   - 3
پیتر زُمتُر   - 67
میشل فوکو   - 44
پیتر کوک   - 7
نائومی کلاین   - 4
پیر بوردیو   - 5
نورمن فاستر   - 35
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
نیکلای مارکوف   - 1
تئودور آدورنو   - 3
هانا آرنت   - 6
تادو اندو   - 13
هانری لفور   - 23
تام مین   - 13
هانی رشید   - 5
تام ویسکامب   - 10
هرزوگ دی مورن   - 27
توماس پیکتی   - 5
هرنان دیاز آلنسو   - 18
توماس هیترویک   - 30
هنری ژیرو   - 3
تیتوس بورکهارت   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیموتی مورتُن   - 2
هنس هولین   - 4
تیو ایتو   - 23
هوشنگ سیحون   - 14
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هومی بابا   - 2
جان برجر   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 1
جان هیداک   - 4
والتر بنیامین   - 26
جف منن   - 2
والتر گروپیوس   - 16
جفری کیپنس   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 10
جورجو آگامبن   - 4
ولف پریکس   - 1
جوزپه ترانی   - 2
ونگ شو   - 8
جونیا ایشیگامی   - 3
ویتو آکنچی   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ویوین وست وود   - 6
جین جیکوبز   - 1
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز جنکس   - 5
کارلو اسکارپا   - 5
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کازیو سجیما   - 2
چارلز کوریا   - 15
کالین روو   - 1
چاینا میه ویل   - 4
کامران دیبا   - 13
حسن فتحی   - 5
کامرون سینکلر   - 11
حسین امانت   - 3
کریستفر الکساندر   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
داریوش آشوری   - 1
کریم رشید   - 5
داریوش شایگان   - 8
کلر استرلینگ   - 2
دانیل لیبسکیند   - 22
کلود پَره   - 3
دنیس اسکات براون   - 10
کنت فرمپتن   - 14
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنزو تانگه   - 9
دیوید رُی   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنگو کوما   - 47
دیوید هاروی   - 24
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رابرت نوزیک   - 2
کوین لینچ   - 7
رابرت ونتوری   - 20
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رُدولف شیندلر   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رضا دانشمیر   - 5
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رم کولهاس   - 95
یان گِل   - 8
رنزو پیانو   - 30
یو ان استودیو   - 32
ریچارد مِیر   - 8
یورگن هابرماس   - 13
ریموند آبراهام   - 1
یونا فریدمن   - 5
رینر بنهام   - 2
یوهانی پالاسما   - 12
رینهولد مارتین   - 5

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -752
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -338
صنعتی   -100
فرهنگی   -304
گالری   -84
پاویون   -254
هتل   -73
موزه   -247
ورزشی   -64
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -129
حامی اتووود
مسابقه دانشجویی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
  مسابقه دانشجویی اتووود
کتابخانه اتووود ـ فضاهای امید ـ دیوید هاروی
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1396/12/23
مـنـــــــبـع : www.caareviews.org
تعداد بازدید : 815

نوشتار پیش رو از جفری اِم هورنستِین، نقدی بر کتاب فضاهای امید دیوید هاروی است.

دیوید هاروی در فصل نتیجه گیری  کتابِ " فضاهای امید "می نویسد: "تا زمانی که ما معماران شورشی بر شجاعت ذهنمان  آگاه نبوده و و به صورت نظری با یک ناشناخته برخورد کنیم، همچنان به مثابه اُبژه ای ازجغرافیای تاریخی ادامه خواهیم داد (مانند زنبوران کارگر)؛ به جای سوژه ای کنش مند، به طور آگاهانه توانایی های انسانی را در چارچوب محدودیت های خود قرار خواهیم داد" (255). فضاهای امید به مثابه قاعده ای مناسب در راستای جغرافیای مارکسیستی دو دهه گذشته مطرح می شود. از کتاب "محدودیت های سرمایه"، که در آن هاروی در ابتدا با بررسی نقد مارکسیستی پسامدرنیسم، ازآنچه را که او به نام ماتریالیسم تاریخی-جغرافیایی می نامید، شروع کرد تا کتاب "شرایط پست مدرنیته" و فراتر از آن، او صبورانه تلاش کرده است تا به تئوری رادیکال بازسازی فضایی و زمانی بپردازد که توسط سرمایه داری جهانی ساخته شده است.

پروژه کلی او در "فضاهای امید" این است که از لحاظ نظری و سیاسی، " بحث جهانی سازی" در مرکز فعالیت سیاسی معاصر با "بحث بدن " در نظریه پست مدرن ارتباط برقرار می کند. برای هاروی، پراکسیس سیاسی رادیکال نه تنها می بایست سویه های مختلف مورد نیاز جهت درک زندگی اجتماعی و سیاسی را در نظر بگیرد بلکه همچنین می بایست سایت های چندگانهء  میان آنها را  نیز مورد توجه قرار دهد (15). این کتاب غالباً به وعده خود عمل کرده است  تا "نقاط مکالمه" را با  قصد حرکت به سوی "چشم انداز یوتوپیایی پویا" از تحولات اجتماعی چند سطحی  فراهم نماید که تحقق نظم و آزادی را توامان ممکن می سازد (242).
فضاهای امید تلاشی است جهت بهسازی  تفکر یوتوپیایی در راستای تجدید نظر بنیادی و بازسازی  تولید انبوه  در مقیاس جهانی توسط آنچه جوزف شومپیتر «ویرانی خلاق سرمایه داری» نامید. زمان فشرده و فشرده سازی فضا توسط سرمایه طی پنجاه سال گذشته یا بیشتر، حفظ شده و  طبقه کارگر و (متحدان فکری آن) را خنثی کرده است، این روند با سرعت در حال وقوع است. اما با توجه به این که تحولات اخیر، به وضوح تحت عنوان "ضد جهانی سازی" قابل تعریف است، انسان ها آغاز به مبارزه با آن کرده اند و استراتژی های انعطلف پذیر و خلاق مقاومت را به مثابه عامل سرکوب سرمایه  طراحی نمودند. هاروی قصد دارد جنبش ها و گرایشات گوناگون را از طریق "یوتوپیاگرایی دیالکتیکی" در هم ادغام کند؛ یک روش  تجزیه و تحلیل و پراکسیس رادیکال که در سطوح فضا و زمان منتشر می شود(182).
شاید بزرگترین کمک هاروی به اندیشه های رادیکال، تلاش مداوم او برای همپوشانی ماتریالیستی تاریخی مارکسیستی با چشم انداز جغرافیایی بوده است. هاروی معتقد است که مارکسیسم تمایل دارد از روشهایی که "ابعاد جغرافیایی" به انباشت سرمایه و مبارزه طبقاتی در جهت ادامه حیات با "تقویت قدرت بورژوایی و سرکوب حقوق و آرمانهای کارگر" می پردازد؛ ارزش زدایی نماید (31). هاروی با تکیه  بر استدلال هانری لوفور که سرمایه داری تنها با اشغال و تولید فضا زنده می ماند؛ تئوری "توسعه نابرابر جغرافیایی" را توضیح می دهد؛ تجزیه و تحلیل شیوه هایی که سرمایه داری از آن طریق  به اِشغال و تولید پرداخته است، که آن را قادر می سازد تا بحران های سیستماتیک را از سر بگذراند و جنبش های اپوزیسیون فضایی را متوقف سازد. سازمان فضایی با توجه به مبارزه طبقاتی خنثی نیست (36).  جنبش های کارگری در "قدرت فرماندهی در مکان ها" بهتر از "کنترل فضاها" به معنای نمادی  از یک جنبه قویِ  طبقه جهانی سرمایه داری، است. بنابراين؛ در بلندمدت، سرمايه به طور کلی موفق به سرنگونی سوسياليسم و ديگر چالش های راديکالی، از طريق پراکندگی و تکه تکه کردن، جذب و جداسازی شده است. موفقیت های گاه به گاهِ نیروی کار در طول زمان  بدلیل مزایای جغرافیایی سرمایه رو به زوال می روند. هاروی بحث می کند تلاش هایی که برای جلوگیری و یا تضعیف یورش سرمایه  صورت گرفته است؛ موفق نبوده اند چرا که قادر به مقابله در برابر انعطاف پذیری سرمایه در فضا نیستند. درسراسر فضاهای امید، هاروی خواستار یک "آلترناتیو رادیکال" است تا بتواند با  شتابزدگی سرمایه رقابت کند "که اگر این امر محقق شود، یک موفقیت محسوب خواهد شد" (243).
هاروی در بخشی از کتاب با عنوان "فضاهای یوتوپیایی"، تمایز تحلیلی مهمی بین "یوتوپیا گرایی زمان مند" و "یوتوپیا گرایی فضامند" ایجاد می کند. دومی شامل "هیچ جاهای" معروفِ یوتوپیای توماس مور، شهر زمینِ فراخِ فرانک لوید رایت ، باغشهرِ ابنزر هاوارد؛ قصد کنترل زمان از طریق فضا، برای تضمین ثبات اجتماعی با اصلاح فرم فضایی را دارد. پندارهای معاصر طرح های یوتوپیائی اغلب گرایش های ذاتی اقتدارگرا در چنین طرح هایی را به رسمیت می شناسند، به ویژه به این دلیل که آنها در قالب مادی درک شده اند. بدتراز همه "یوتوپیای های تباهی"ِ مدرن از قبیل دیزنی لند و اجتماعات حومه ای دروازه ای، برای محافظت ساکنان از دنیای بیرونی  به منظور "تسکین و آرامش، سرگرمی، اختراع تاریخ وترویج نوستالژی مربوط به برخی از گذشته های اسطوره ای"، طراحی شده اند" (164). یک تضاد محوری در قلب این نوع تفکر یوتوپیایی وجود دارد: این طرح ها معمولا به معنای تثبیت و کنترل فرایندهایی هستند که باید برای ساخت آنها بسیج شوند (173).
در سوی دیگر، یوتوپیاهای زمان مند قرار دارند. اینها در کار اندیشمندانی چون هگل و مارکس یافت می شوند و به لحاظ زمانی و مکانی گرایش دارند به سردرگمی در" رمانتیسیسم پروژه های بی نهایت باز که هرگز به فرجام نمی رسند". هاروی  موردی قوی برای نئولیبرالیسم تاچری و ریگانی به مثابه  نمونه های شدید از یوتوپیای زمان مند، تکمیل شده با ادعاهای هگلی برای دستیابی به "پایان تاریخ" در قالب دموکراسی سرمایه داری؛ ایجاد می کند. اما هر یوتوپیاسازی فرآیندی به ناچار با مشکل تحقق در فضا مواجه خواهد شد. به همان شیوه که یوتوپیای فضامند موجود باید با فرایندهای زمان مند جهت  تولید آنها مقابله کند، "بنابراین یوتوپیاگرایی فرآیندی، چارچوب بندی فضایی و ویژگی های ساخت و ساز مکان لازم برای تحقق آن" را نقض می کند (179). نهاد سازی به سمت تباهی و از کار افتادگی گرایش دارد.
تئوری هاروی از توسعه نابرابر جغرافیایی کمک می کند تا گرایش سرمايه به استفاده از "ثبات فضایی" را توضیح دهد، به عنوان نمونه، برای جلوگیری از مقاومت ومخالفت مداوم در روند ایجاد الگوهای نابرابر افسارگسیختهء توسعه فضایی. تمایز فضایی لزوماً بد نیست، اما انتخاب تحت سرمایه داری، اجباری است تا  محصولی جمعی و مبتنی بر تصمیم گیری دموکراتیک. در عین حال، بسیاری از طرح های یوتوپیایی، تمایلات اقتدارگرای سرمایه داری را در تلاش برای تحمیل همگنی فضایی در جمعیت های گوناگون به نمایش در آورده اند. با الهام از گفته معروف مارکس  که " کارِ ناشیانه ترین معمار از ماهرترین زنبورها مهم تر است چرا که معمار هر چند ناشی، ساختار خود را پیش از آنکه در واقعیت بسازد، در تخیل پیش می راند و از آغاز می داند که می خواهد به چه چیزی شکل بخشد"؛ هاروی از رادیکال ها خواست تا به مثابه "معماران شورشی" عمل کنند (200). "یوتوپیاگرائی دیالکتیکی" که توسط چنین معماران شورشی طراحی شده است، به فرم های گوناگون فضایی و شیوه های کنش سیاسی دموکراتیک باز منجر خواهد شد.
شاید مهم ترین وظیفه هاروی در این کتاب، تلاش او برای ادغام سطوح مختلف تحلیل اجتماعی و پراکسیس های سیاسی ضروری جهت  رادیکالیزم برای ارائه یک چالش بطور قابل ملاحظه چند متغیره و موثر در راستای سرمایه داری است. بخش نهایی کتاب، "گفتگوها در مورد آلترناتیو های چندگانه"، تلاش می کند تا راه حل سودمندی را فراهم آورد، "دیالکتیک یوتوپیا گرا"ی مبتنی بر گرایش های تاریخی و جغرافیایی واقعی برای "شکل دهی نیروهای سیاسی قدرتمند جهت تغییر" (195). این پروژه خواستار روبرو شدن با وضعیت دشوار محوری پسامدرنیسم است: "چالش ها و مسائل ماتریالیستی" از "اقتدار و تکمیل"، و یا چگونگی در واقع شروع تحقق هر گونه ایده آل بدون چارچوب رسمی، بوروکراسی، و در نهایت، اقتدارگرایی. بسیاری از رادیکال ها تلاش کرده اند تا یک دنیای جدید را تصور کنند. بیشتر یوتوپیاها  در کنار ایستایی، راه را به اشتباه رفته اند و قادر به مقابله با تغییرات زمانی نبوده اند، یا اخیرا لالالندِ پست مدنیستی، در کنار سیالیت. یوتوپیا گرایی دیالکتیکی همچنان از نیاز به نظم موقت و ثبات آگاه است و همچنین ضروری است که برای تغییر، باز باقی بماند. این امر اجازه می دهد که "توسعه نابرابرجغرافیایی" به مثابه مخالف  بازار اعمال شده و ناهماهنگی های دموکراتیکی سرمایه داری، به صورت انتخابی وجود داشته باشد.
هاروی برای استقرار دستگاه نظری خود در عمل، تصمیم به تجزیه و تحلیل محل تولدش، بالتیمور می گیرد، نمونه ای از همه چیزهای اشتباه حتی درون مرکزی، که بنا بر گفته خودش ثروتمندترین سرزمینِ دنیا است. او مسائل ساختاری شهر مشکل دار را بطور متناوب به تصویر می کشد مانند صنعتی زدایی، رهاسازی شهر درونی، سرمایه گذاری همزمان در بخش توسعه خصوصی برای افراد دارای امتیاز، در چارچوبهای بزرگتر منطقه ای، ملی و جهانی توسعه اقتصادی و جغرافیایی ناهموار. بالتیمور تجسم تناقضات پروژه نئولیبرالی  است. به عنوان نمونه؛ برنامه ریز شهری، جیمز را̊وس، یارانه های عظیم عمومی را برای ایجاد بندر داخلی مشهوربالتیمور، یک منطقه فانتزی ساخته شده از زمین های بایر صنعتی فرسوده، اختصاص داده است. بندر داخلی، غرفه ای بسیار مرتب و سرشار از مصرف است که جذابیت آن برای اکثریت شهروندانی که در این شهر زندگی و کار می کنند، مقرون به صرفه نیست. در اینجا ارتباط مستقیمی بین منابع تخلیه شده از خزانه های شهر با نام رقابت پذیری —مورد استفاده برای جذب کالبد های توسعه مانند بندر و دو ورزشگاه بزرگ ورزشی در دهه های 1980 و 1990— و فروپاشی زیرساخت های شهری و تخریب بسیاری از آن محله ها وجود دارد. طی یک طنز غم انگیز بالتیموری، را̊وس پس از بازنشستگی خود، نهادی غیر انتفاعی را  برای کمک به اصلاح  ویرانی های تحت فعالیت های پیشین خود به مثابه یک توسعه دهنده به محله های همچون سندتون-وینچستر تاسیس کرد. اما ده ها هزار ساختمان متروک  که به مثابه زخمی بر چشم انداز زرق و برق دار باسمه ای بالتیمور است حاکی از خرابی های ساختاری عظیم می باشد که با راهکارهای متداول درمان نمی پذیرد. این توسعه ناهموار محلی، به نوبه خود، در فرآیندهای بزرگتر از تنزیل دولت رفاه، صنعتی زدایی و توسعۀ گردشگری به مثابه  ابزار محوری انباشت سرمایه شهری، و تقسیم قدرت دولتی جانمایی شده است.
کاستی هایی که در فضاهای امید وجود دارد به طور عمده در آسان گیری آشکار هاروی از مزایای سرمایه در زمان ناشی می شود، شرکت ها خود را به مثابه یک نهاد حقوقی شبیه به شخصیت حقیقی جعل کرده اند، با وجود این واقعیت که آنها غیر ارگانیک هستند و بنابراین قادر به مقاومت در برابر تغییرات زمانی اند. در مقابل، کار به بدن بستگی دارد، هم سیال و هم زمان-محدود است. یکی از شگفتی ها؛ تاکید هاروی در مورد فرصت های مهار سرمايه در هر دوبعد زمان و فضا از طريق قوانين انحصاری تجديد نظر شده  می باشد. البته نهاد های حقوقی، فقط لحظاتی در روند اجتماعی و سیاسی حضور دارند. با این حال، به نظر می رسد که پتانسیل دموکراتیک تر به طرز عجیب و غریبی توسط قوانین انحصاری لیبرال در اواسط قرن نوزدهم جهت پیشی جستن از فساد شایعی که در اعطای امتیازات ویژه  به شرکتها وجود داشت؛ از بین رفته است. برخی از سازمان دهندگان اجتماع  بر مسئولیت شرکت هایی که یارانه های عمومی دریافت می کنند، متمرکز هستند. تغییرات قانونی که دموکراتیزه سازی شرکت ها را تحمیل کردند، یکی دیگر از جنبه های این مبارزه است.
هاروی فضاهای امید را با بسنده کردن پایه تحلیل هایش  بر نظریات مارکس در زمینه دستاوردهای سرمایه داری؛ محدود می سازد -که به صورت قابل توجهی در مانیفیست کمونیست بر آن اشاره شده است- "با فراخواندن  معماری قرن شانزدهم به مثابه یک "حرفه فوق العاده متعهد و قهرمانانه" (243).
همانطور که معماری کلاسیک به مثابه  بنده سرمایه تجاری در رنسانس ایتالیا ظاهر شد، هاروی تا حدودی آرزوی یک معماری جدید و پسا سرمایه داری را برای باز کردن "فضاهای جدیدی برای تفکر و عمل انسان" پیشنهاد می کند. اما پس از داستان غم انگیز او درباره زوال و سقوط بالتیمور، تصور آن سخت است.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

کتاب خانه اتووود ـ پاریس، پایتخت مدرنیته ـ دیوید هاروی
بحران سرمایه‌داری و زندگی شهری
هنر گفت و گو ـ ورسو با دیوید هاروی ـ شهرهای شورشی، مقاومت شهری و سرمایه داری. قسمت اول
هنر گفت و گو ـ دیوید جانسون با دیوید هاروی
تراشه های کانسپچوال ـ دیوید هاروی و تبارشناسیِ مارکسیستیِ فضا و مکان در ذات سرمایه داری
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group