معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1667
معماری ـ موسیقی   - 19
منظر شهری   - 1562
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
طراحي داخلي   - 1126
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 18
نظریه معماری   - 1116
پردیس ویترا   - 18
سازه های شهری   - 1022
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
تکنولوژی ساخت   - 1010
معماری آمریکا   - 17
معماری حوزه عمومی   - 982
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
مرزهای معماری   - 964
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
نگاه نو به سكونت   - 895
شهرهای در حرکت   - 15
المان شهری   - 851
معماری بایومورفیک   - 15
نظریه شهری   - 817
معماری و کوه   - 15
معماری و سیاست   - 789
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 15
معماری مدرن   - 714
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 15
کلان سازه   - 707
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 14
معماری پایدار   - 690
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
روح مکان   - 618
معماری و سلامت   - 13
آینده گرایی   - 604
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری منظر   - 589
فرهنگ نفت   - 11
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 576
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 10
آرمان شهرگرایی   - 575
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
طراحی صنعتی   - 562
بی ینال ونیز   - 10
منتقدان معماری   - 538
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 532
درس گفتارهای اتووود   - 10
توسعه پایدار   - 525
معماری خوانی   - 9
معماری تندیس گون   - 524
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری شمایل گون   - 500
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 9
باز زنده سازی   - 479
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
معماریِ توسعه   - 461
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
هنر مدرنیستی   - 434
ده زن برتر تاریخ معماری مدرن   - 9
معماری یادمانی   - 382
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 8
طراحی نئولیبرال   - 379
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری سبز   - 375
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
تغییرات اقلیمی   - 363
تز 1400   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 358
معماری تخت جمشید   - 8
معماری پست مدرن   - 343
منبع شناسی اتووود   - 7
معماری ارزان   - 330
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 310
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
گرمایش زمین   - 308
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 304
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری محلی   - 298
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 297
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 293
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 276
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 274
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 273
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 267
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 256
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 240
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 235
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 235
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 232
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
فضای منفی   - 230
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
اقتصادِ فضا   - 230
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 216
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
گرافیک   - 211
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 206
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری و فاجعه   - 191
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 189
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 175
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 173
پداگوژی انتقادی   - 7
هنر گفت و گو   - 161
عبور از مرحله جنینی   - 7
معماری ژاپن   - 160
مسابقه ویلا 1400   - 6
ترسیمات معماری   - 156
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
معماری و رسانه   - 156
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماری ایران   - 155
معماری آمریکای جنوبی   - 6
معماری فضای داخلی   - 146
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
بلندمرتبه ها   - 135
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 121
معماری مصر   - 6
مدرنیته؛ از نو   - 96
شهرسازی کوچک مقیاس   - 5
ویرانه ها   - 95
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
معماری فاشیستی   - 89
معماری و غذا   - 5
معماری مذهبی   - 87
معماری و جنگ   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری چین   - 85
اکنی استودیو   - 5
اکسپو   - 83
گزارش فرانسویِ وس اندرسون   - 5
معماری و هنر انقلابی   - 79
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
ویروس کرونا و معماری   - 79
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
فیلوکیتکت   - 76
اکسپوی دبی. 2020   - 4
گفت و گو با مرگ   - 75
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
معماری کوچک مقیاس   - 75
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
جهان علمیْ تخیلی   - 72
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
معماری پراجکتیو   - 70
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری جنگلی   - 69
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
معماری هند   - 68
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری دیجیتال   - 64
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
مدارس معماری   - 61
بلوپرینت   - 4
پداگوژی   - 58
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری اروپا   - 57
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری و نقاشی   - 56
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
زاغه نشینی   - 55
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 53
باشگاه مشت زنی   - 3
بحران آب   - 52
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
آنتروپوسین   - 52
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
معماری و هوش مصنوعی   - 51
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 3
طراحی مُد   - 50
فیلم پدر ساخته ی فلوریان زلر   - 3
معماری و روانشناسی   - 49
شش پروژه شاخص معماری پست مدرن   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 47
کودتایی که در مورد ان صحبت نمی کنیم   - 2
معماری و ادبیات   - 46
فیلم های اتووود   - 2
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
هنر روسیه   - 45
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
باهاوس   - 44
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
جنبش متابولیسم   - 44
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
معماری و گیم   - 40
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
معماری آسیا   - 40
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
معماری بیابانی   - 37
شهرهای پیشاصنعتی   - 2
درگذشت زاها حدید   - 35
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 34
مدرنیسم هیپی   - 2
طراحی پارامتریک   - 34
معماری مدارس   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
اکسپو میلان 2015   - 28
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
معماری مجازی   - 28
ده پرسش از هشت معمار   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معماری و رنگ   - 27
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 25
ان اف تی   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 24
متاورس   - 1
معماری و آب   - 24
معماری آفریقا   - 1
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
جشن نامه اتووود   - 21
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
زیگموند فروید   - 19
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان بودریار   - 10
آرشیگرام   - 7
ژان نوول   - 22
آرکی زوم   - 6
ژاک دریدا   - 19
آلبرت پوپ   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلدو روسی   - 15
ژیل دلوز   - 34
آلفرد هیچکاک   - 5
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 28
سانتیاگو کالاتراوا   - 14
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 6
سو فوجیموتو   - 17
آنسامبل استودیو   - 2
سوپراستودیو   - 9
آنیش کاپور   - 8
سورِ فِهْن   - 6
آی وِی وِی   - 34
سوزان سانتاگ   - 10
اُ ام اِی   - 57
شاشونا زوبوف   - 4
اتوره سوتساس   - 8
شیگرو بان   - 34
ادریان لابوت هرناندز   - 5
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد برتینسکی   - 1
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سعید   - 17
فرانک گهری   - 50
ادوارد سوجا   - 10
فرانک لوید رایت   - 45
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرای اوتو   - 10
ادولف لوس   - 9
فردا کولاتان   - 2
ارو سارینن   - 29
فردریک جیمسون   - 4
اریک اوون موس   - 14
فرشید موسوی   - 3
اریک هابسبام   - 2
فمیهیکو ماکی   - 4
استن آلن   - 4
فیلیپ جنسن   - 7
استیون هال   - 32
گابریل کوکو شنل   - 2
اسلاوی ژیژک   - 18
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسنوهتا   - 6
گرگ لین   - 7
اسوالد متیوز اونگرز   - 7
گونتا اشتلزل   - 1
اسوتلانا بویم   - 5
لئون کریر   - 2
اسکار نیمایر   - 37
لبس وودز   - 26
اف او اِی   - 9
لوئیس باراگان   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس مامفورد   - 1
الیس راستورن   - 112
لودویگ لئو   - 3
اِم اِی دی   - 23
لودویگ میس ون دروهه   - 29
ام وی آر دی وی   - 73
لودویگ هیلبرزیمر   - 4
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
اویلر وو   - 9
لوسی رای   - 15
ایلین گری   - 8
لویی کان   - 39
ایوان لئونیدوف   - 4
لوییجی مورتی   - 1
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لوییس بورژوا   - 8
بال کریشنادوشی   - 4
لُکُربُزیه   - 153
باک مینستر فولر   - 13
لیام یانگ   - 4
برنارد چومی   - 33
لینا بو باردی   - 4
برنارد خوری   - 2
مارتین هایدگر   - 31
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 69
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو فریره   - 2
مایکل سورکین   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 28
معماران آر سی آر   - 4
پیتر آیزنمن   - 59
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 5
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 69
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 10
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 59
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
نائومی کلاین   - 4
تئودور آدورنو   - 6
نورمن فاستر   - 36
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 10
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 24
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 31
توماس هیترویک   - 31
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 7
واسیلی کاندینسکی   - 2
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 30
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 18
جورجو آگامبن   - 8
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 13
جولیا کریستوا   - 2
ولف پریکس   - 1
جونیا ایشیگامی   - 4
ونگ شو   - 8
جیمز استرلینگ   - 1
ویتو آکنچی   - 12
جین جیکوبز   - 2
ویوین وست وود   - 6
چارلز جنکس   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کارلو اسکارپا   - 13
چارلز کوریا   - 15
کازو شینوهارا   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کازیو سجیما   - 2
حسن فتحی   - 6
کالین روو   - 1
حسین امانت   - 3
کامران دیبا   - 13
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامرون سینکلر   - 11
داریوش آشوری   - 1
کریستفر الکساندر   - 2
داریوش شایگان   - 13
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دانیل لیبسکیند   - 24
کریم رشید   - 5
دنیس اسکات براون   - 10
کلر استرلینگ   - 2
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 23
کلود پَره   - 3
دیوید رُی   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید گیسن   - 2
کنزو تانگه   - 10
دیوید هاروی   - 25
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت نوزیک   - 2
کنگو کوما   - 47
رابرت ونتوری   - 31
کوپ هیمِلبِلا   - 23
رُدولف شیندلر   - 7
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رضا دانشمیر   - 5
کوین لینچ   - 7
رم کولهاس   - 116
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رنزو پیانو   - 34
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیشو کـُـروکاوا   - 8
ریچارد نویترا   - 7
یان گِل   - 9
ریموند آبراهام   - 1
یو ان استودیو   - 32
رینر بنهام   - 2
یورگن هابرماس   - 15
رینهولد مارتین   - 5
یورن اوتزن   - 1
ریکاردو بوفیل   - 7
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 196
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -865
گالری   -94
زیرساخت های شهری   -468
هتل   -81
فرهنگی   -365
ورزشی   -68
پاویون   -297
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
موزه   -267
حمل و نقل عمومی   -39
اداری ـ خدماتی   -244
ویلا   -27
تفریحی   -185
مجموعه های مسکونی   -8
مسکونی ـ تجاری   -172
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -150
عناصر یادمانی شهری   -3
صنعتی   -110
تجاری   -1
معماری مذهبی   -107
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
معماری به مثابه ابزار سرمایه جهت مقابله با مأموریت اجتماعی خود . رینیر دِ گِراف . قسمت دوم
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1397/02/27
مـنـــــــبـع : www.architectural-review.com
تعداد بازدید : 1888

اگر شرایط  تساوی گرای دهه های 60 و 70 موجب از میان رفتن محبوبیت و مردمی بودن معماری مدرن گردید، سیاست های نئولیبرالی دهه های 80 و 90 آن را منسوخ ساخت. ابتکار عمل برای ساختن شهر، به طور فزاینده ای با بخش خصوصی در ارتباط می باشد. 'تولید فکر' توسط حرفه معماری، در قالب مانیفست نظری و یا دید فراگیرشهری، به تدریج رو به توقف است. بذر های زیادی که از طریق آن شهر، تغییر را خلق می نمایند،  مداخلات بزرگ در شهر، با بکارگیری پروژه های عمومی مسکن به مثابه بافتی که  برای ایجاد یک ساختار جدید و جایگزین شهری بکار گرفته می شود، تقریبا در عمل، غیرممکن است.

به عنوان بخشی از برنامه خصوصی سازی فراگیر، انجمن های مسکن عمومی، خصوصی می شوند و مالکیت خانه به طور ساختگی و نمایشی افزایش می یابد. با تبدیل بخش های بزرگی از جامعه، از مستاجران به صاحبان خانه، قدرت های حاکم نیز امیدوارند که قدرت سیاسی را بدست آورند. به محض اینکه مردم خانه های خود را می گیرند، یک وام مسکن به آنها در جهت نگهداشت نرخ های بهره و تورم پایین تعلق می گیرد. بن بستی به سوی واقعیت مالی اجتناب ناپذیر، آنها راه های جایگزین کمی خواهند داشت، اما با برنامه کاری اقتصادی احساس همدردی دارند. منطقی است صاحب خانه ها، یک حوزه محافظه کارانه فوری  تشکیل دهند.

با این حال؛ در طول دهه های آینده، وفاداری جدید میان طبقه متوسط و راست گرایان تبدیل به اتحادی ناخوشایند می شود. انقلاب محافظه کار به دو ستون متکی بود: افزایش دائمی ارزش اموال (برای حفظ تمایل به مالکیت خانه) و تعدیل دستمزد (برای حفظ قدرتِ رقابتی اقتصادی). این اتفاق زمانی پیش خواهد آمد  که ترکیبی از این دو امر، با هم برخورد داشته باشند و کل سیستم را در برگیرند که  به مردم اجازه می دهد به منظور رسیدن به قدرت و موفقیت و با فرو کاست  اخلاقیات، دست به خرید بزنند، به مثابه  چیزی در قالب یک پیمان فاوستی. با افزایش ارزش اموال، سریعتر از افزایش درآمد، خانه ها هنوز هم غیر قابل دسترس می باشند؛ هر نسلی از خریداران  از همان شرایطی که منجر به کسب سود صاحبان اولیه شده بود ، رنج می برند.

مشاهدات پیکتی بر مبنای "بازده ثروت بیش از درآمد" آشکارا بازنمودی از روایت های املاک و مستغلات دهه های گذشته است. املاک و مستغلات یک نمونه محوری از چگونگی کارکرد سرمایه است، پس از موج اول که به نظر می آید به نفع مردم کار می کند، ناگزیر نوعی پویایی خودآیین را تجربه می نماید.

پس از انقلاب محافظه کار، محیط ساخته شده و به ویژه مسکن، نقش اساساً جدیدی به دست آورد. از ابزاری مبتنی بر ارائه سرپناه، تبدیل به ابزاری جهت تولید بازده مالی می گردد. یک ساختمان دیگر چیزی نه برای استفاده (مصرف)، بلکه برای مالکیت است (با امید به افزایش ارزش دارایی، به جای ارزش مصرفی، در طول زمان). از طریق استقرار فراگیر اصطلاح "املاک"، اقتصاددان به جای معمار جایگزین می شود. این نیز لحظه ای ست که معماری به طور قطعی غیر قابل توضیح است (حداقل مطابق معیارهایی که معماران معمولا معماری را توضیح می دهند). منطق یک ساختمان دیگر در درجه اول نشان دهنده استفاده مورد نظر آن نیست، بلکه به جای آن عمدتا برای ارتقاء مطلوبیت عمومی در اصطلاح اقتصادی است. قضاوت معماری به بازار موکول شده است. "سبک معماری"ِ ساختمان ها دیگر نه نشانی از از انتخابی ایدئولوژیکی، بلکه تجاری ست: معماری، هر قدر که مایل به پرداخت آن هستند، واجد ارزش است.

این نیز لحظه ای است که معماری و بازاریابی تمیزناپذیر می گردند. واژگون سازی نابهنجار روند به شرح زیر است: رندرینگ های کامپیوتری از طراحی فنی ،فروش آپارتمان از طراحی ساختار، تصویر از ماده، و فروشنده از معمار پیشی می جویند. شاید نطق های مشهور انتقادی آلدو ون ایک  علیه پست مدرنیسم در دهه 1980 عملا چیزی بیش از بیان ناامیدی یا خشم بوده است که به نحوی کار ما را ربوده بود.

در واقع، اگر ما به نتیجه گیری کامل از فراسنجی (آنالوژی) پیکتی بپردازیم، ممکن است تعجب نماییم که آیا چنین چیزی به عنوان معماری پست مدرن در واقع وجود دارد. شاید چیزی که ما شاهد آن بودیم، جانشینی سبک های معمارانه در حالت جدلی دوجانبه نبود، بلکه تغییری نسبت به نقش اساسا متفاوت ساختمان ها در مجموع بود. اگر قبل از دهه 1970 (آنطور که می گویند) ساختمان ها عمدتا به مثابه امری (همگانی) در نظر گرفته می شد، پس از سال های 1970، به طور عمده به مثابه ابزاردرآمدی در نظر گرفته شده است -که به طرز عجیبی تنها باعث فشار شدید متوالی و انتقالی طی سالها بر بودجه های ساختمانی شد. پس از جانمایی ساختمان (ساخت و ساز)  به مثابه  فرمی از سرمایه، انتخابی وجود نخواهد داشت، بلکه ساخت و ساز براساس منطق سرمایه عمل می کند. به این معنا، در نهایت ممکن است چیزی مانند معماری مدرن یا پست مدرن وجود نداشته باشد، بلکه آنچه وجود دارد، معماری قبل و بعد از انضمام آن با سرمایه  می باشد.

دهه های اخیر، شاهد ظهور یک تردید جدید، مدرنیسم جدید، حداقل در اصطلاح زیبایی شناختی بوده است. لیکن  از چه طریقی مدرن، معماری مدرن امروز است؟ مدرنیسم یک برنامه گویا داشت: اشتراک گذاری برکات علم و فن آوری، در ابعاد جهانی. دهه های اخیر نشان داده است که معماری مدرن به راحتی می تواند بر علیه ایدئولوژی اصلی خود اعمال شود. هنگامی که ساختمان ها به مثابه ابزار بازگشت سرمایه شناخته می شوند، "صرفه های اقتصادی ناشی از وسیلهء"(ای اُ اِم) معماری مدرن راهی جهت دربرداری بیشترین تعداد افراد نیست، بلکه راهی برای به حداکثر رساندن سود است. . همان رپرتوار های تولید عقلانی، ترکیب محصولات صنعتی، جشن زاویه 90 درجه و میانه روی زیبایی شناسانه که یک بار ساختمان ها را مقرون به صرفه ساخته اند، اکنون ساختمان ها را ارزان می سازند.  بازاریابی در اینجا نقش حیاتی دارد. هنگامی که مدرنیسم می تواند آزادانه به مثابه سبکی به جای  ایدئولوژی بازتفسیر شود، جداسازی  قیمت فروش (بالا) از پایه هزینه (پایین) و کسب سود ثبتی به مثابه نتیجه نسبتاً آسان خواهد بود.

به طرز عجیب و مضحکی، این پیشرفت بر فقیر و غنی توامان تاثیر می گذارد. با ارزش های فروش بیش از هزینه های تولید به میزان فعلی، کیفیت دیگر در محصول مستقر نیست بلکه در سود بالقوه از طریق فروش است. قیمت اموال توسط ترکیبی از اندازه و موقعیت مکان ایجاد می شود، مگر اینکه نقایص عمده فنی وجود داشته باشد، کیفیت مواد یا کیفیت ساختمان به سختی نقش دارد. تا زمانی که تبلیغات ادامه پیدا کند، سرمایه گذاری امن است.

یک داستان کوتاه: تا انتهای سال 2015، در یکی از ثروتمندترین بخش های مرکزی لندن، پروژه ای مسکونی ِ رو به پایانی، تکمیل خواهد شد.(این مقاله به سال 2015 نوشته شده است). این پروژه شامل حدود 50 آپارتمان لوکس است. تعهد به تحقق بخشی از آپارتمان ها به عنوان خانه های مقرون به صرفه، موردی قانونی با توجه به سیاست های برنامه ریزی لندن،  با ارائه یک سایت جایگزین در یک محله تا حدی فقیر تر از فاصله خود از توسعه تلاقی پیدا کرده است. جمعیت هدف این پروژه بازار مهاجرین هستند، که به طور گسترده ای با مشخصه خرید نقدی، بدون وام از سوی بانک  شناخته شده اند. فروش به این ترتیب سریعتر اتفاق می افتد. ارزان ترین آپارتمان در پروژه، هزینه ای برابر با 11 میلیون یورو دارد. (قیمت گران ترین آپارتمان بین خریدار و فروشنده تحت عنوان یک توافقنامه محرمانه محفوظ است). این بروشور فروش از "مکان  کمیاب زندگی در و حول معماری برجسته مدرن در پارک" صحبت می کند. برای بسیاری از ساکنان آینده نگر (شاید روس های ثروتمند) ایده معماری مدرن در یک پارک، خاطراتی از یک سیستم که فروپاشی آن، با ثروت های شخصی خود  تامین شده بود را، به یاد می آورد. معماران می گویند که مقوا ی مقاوم در برابر آب و هوا به عنوان یک متریال نما مورد توجه قرار گرفته است، و بر این عقیده اند برخی از ثروتمندترین افراد جهان قیمت های ثبتی ای را  برای یک جعبه مقوایی می پردازند. مشتری، به مثابه دستیاری قدیمی در کسب و کار توسعه، به طرز مضحکی غافلگیر نشده و اجازهء ادامه پروژه را داده است، هرچند در شرایطی که تغییرات جزئی در متریال نما وجود دارد.

با وجود زیبایی شناسی فقرِ آن، هزینه ساختمان در حال حاضر به طور قابل توجهی بیش از بودجه است. با هماهنگی، ناظران گزارش خود را (که کاهش هزینه های عمده راخواستارند) در همان روز منتشر کردند چنانکه نمایندگان املاک، لیست خریداران خود را منتشر می کنند: مجموعه ای جالب از آمریکایی های ثروتمند (بسیاری از نام های هلندی)؛ بیلیونرهای الیگارشیک روسیه ای ،و شیوخ نفت عرب.  ترکیب ثروت آنها  چیزی به اندازه دو برابر  اقتصاد بریتانیا است. "فقیرترین" خریدار احتمالی ارزش کمی بیش از 2 بیلیون پوند، حدود 50 برابر بودجه ساخت و ساز پروژه است. برای اطمینان از اینکه "منابع مالی افزوده خواهد شد" هزینه پروژه متعاقبا 40 درصد کاهش می یابد.

وان هاید پارک توسط راجر استریک هاربر و همکاران در  نایتس بریج ، لندن - یک آپارتمان لوکس 86 واحدی به عنوان "منحصر به فرد ترین آدرس در جهان" به بازار عرضه می گردد. یک آپارتمان تک خواب در اینجا هزینهء 9 میلیون پوندی دارد. در سال 2013 تنها 19 نفر به عنوان خانه اول در آنجا مستقر شدند؛ 26 آپارتمان به عنوان خانه دوم ثبت شده است، به این معنی که صاحبان سود از کاهش 50 درصدی در مالیات شورا بهره مند شدند؛ 16 آپارتمان خالی بودند و بقیه توسط "شرکت ها" اشغال شدند.

این داستان کوتاه، با همه عناصر تراژدیک-کمیک خود، نشانه های ناخوشایندی از بازارهای بیش از حد داغ مسکونی مانند مرکز لندن است که حتی قیمت های ثبتی توسط ساکنان ثروتمند نجومی نیز از فشار متمادی ناشی از هزینه های ساخت و ساز جلوگیری نمی نماید.

در این ضمن که مسیر صعودی قیمت های املاک مسکونی که توسط بازار مهاجرین ایجاد شده است، در انتهای دیگر طیف تاثیری قابل پیش بینی داشته تا گروه های درآمدی متوسط ​​را مجبور کند دورتر از مرکز زندگی کنند. پرستاران، معلمان، پلیس ها، آتش نشانان و سایر متخصصان که دستمزد متوسطی دریافت می کنند، دیگر واجد شرایط برای وام های مسکونی حتی برای متوسط ترین املاک داخل لندن مرکزی نیستند. اخیرا حراج املاک آسیب دیده شورا در بخشهایی از لندن مرکزی، ظاهرا به منظور افزایش سهمیه خانه های مقرون به صرفه ایجاد شده که در امر کاهش روند، کمی موثر بوده است. بعد از اینکه پیشنهاد شد نسل اول مستاجران آپارتمان های اجاره ای  خود را  با نرخ یارانه بخرند، دور بعدی فروش به سرعت با نرخ های بازار منطبق شد که به طور کلی باعث می شود آپارتمان ها برای گروه های هدف درآمدی، قابل دسترس و مقرون به صرفه نباشند. حتی یک قطعه معماری به خوبی طراحی شده، با تمام ارجاعات صحیح به مدرنیزم روشنگرانه قرن بیستمی، نمی تواند به مثابه  یک همراه و تسهیل گر در امر ترویج شکاف در حال گسترش میان ارزش و کیفیت باشد: یک مارپیچ رو به پایین،جاییکه در نهایت حتی افراد کمی از تغییرات کوتاه مدت خوشحال می شوند.

برج ترلیک، ساختمان 31 طبقه ای با 217 آپارتمان در شمال کنزینگتون، توسط اِرنو گلدفینگر به سال 1972 ساخته شد  و تا به حال در زمینه رفتارهای ضد اجتماعی و جرم و جنایت شهرت داشته است. با معرفی ابزار "حق ِ خرید" خانه های شورایی، اواسط دهه 80، بسیاری از آپارتمان ها توسط مستاجران خریداری شد. انجمن ساکنان جدید تشکیل شد و چندین اقدام در زمینه بهبود موارد امنیتی صورت پذیرفت، از جمله استخدام یک نگهبان. پس از ارائه فهرست درجه دوم ساختمان به سال 1998، قیمت املاک به شدت افزایش یافت و آپارتمان های برج به عنوان خانه های بسیار مطلوب شناخته شدند. علیرغم مشکلات جدی فنی داخل ساختمان، املاک درون برج بین 250،000 پوند برای یک آپارتمان تک خوابه کوچک تا 480،000 پوند برای یک آپارتمان سه خوابه کاملا مرمت شده فروخته شده است. حداکثر وام مسکن قابل حصول برای درآمد ناخالص سالیانه 32،188 پوند انگلیس به سال 2014 ، مبلغ 152،000 پوند بود.

لندن مرکزی تنها مکان تحت تاثیر این پدیده نیست. در املاک پارک هیل (عکس بالا)، در شفیلد، شمال یورکشایر، املاک شورایی ساخته شده به سال 1957(8)، در دهه 1970 فروپاشید. به سال 1998 این مجموعه در  فهرست درجه دو جانمایی شده بود، و پس از آن میراث انگلیسی همراه با یک توسعه دهنده املاک خصوصی، یک طرح نوسازی را برای تبدیل آپارتمان(فلت)  به آپارتمان های شیک و گران قیمت  و واحدهای کسب و کار به بازار عرضه کرد. این نوسازی یکی از شش پروژه برتر در جایزه ریبا استرلینگ 2013 بود). براساس وب سایت خود شفیلد، این شهر "پایینترین حقوق میانگین سالانه شهرهای مرکزی انگلستان" را دارد، در حدود 24000 پوند، و بر همین مبنا اجازه می دهد وام مسکن در اطراف 115000پوند باشد. خارج از انگلستان، واحدهای اصلی یونیت دِ هبیتیشنِ (مجتمع مارسی)  لوکوربوزیه در حال حاضر بدین شرح بفروش می رسد: 151،000 یورو (برای یک استودیو 31m2)؛ 350،000  یورو (برای فلت سه خوابه) و  418،000 یورو (برای یک فلت چهار خوابه). میانگین دستمزد سالانه در فرانسه 30،300 یورو و حداکثر وام مسکن تنها 120،000 یورو است. به نظر می رسد حداقل معاش در قرن 21 تبدیل به یک شرایط انحصاری با حق ویژه شده باشد.

قرن بیستم به ما آموخت که تفکر یوتوپیایی می تواند عواقبی ناگوار داشته باشد، اما اگر دوره تاریخی، دیالکتیکی باشد، چه چیزی به دنبال دارد؟ آیا قرن بیست و یکم، عدم وجود یوتوپیاها را نشان می دهد؟ و اگر چنین است، خطرات آن چیست؟ چارچوب بندی پیکتی از قرن بیستم، مفهوم آشنای  "سده بیستم کوتاه"(9) را بازتاب می دهد: دوره تاریخی توسط یک رقابت جهانی میان دو ایدئولوژی رقیب از آغاز جنگ جهانی اول تا پایان کمونیسم در اروپای شرقی، مشخص شده است؛ شروع در سارایوو، پایان در برلین. اگر به  پیکتی اعتقاد داریم، ممکن است به خوبی در راه بازگشت به شکل حکومت پدر میراثی از سرمایه داری باشیم. با آن شکل، ماموریت اجتماعی معماری مدرن -تلاش برای ایجاد یک استاندارد مناسب زندگی برای همه- به نظر می رسد چیزی از گذشته باشد. معماری در حال حاضر یک ابزار سرمایه است، که در  راستای مقابله با تلاش های ایدئولوژیک سابق خود قرار دارد.

پانزده سال تا هزاره جدید،(این مقاله به سال 2015 نوشته شد)؛ به نظر می رسد که قرن گذشته هرگز رخ نداده است. همان معماری که یکبار تحرک اجتماعی را در بتن بروت تجسم بخشید، اکنون به جلوگیری از آن یاری می رساند. با وجود نرخ های بالاتر  فقر و بی خانمانی، املاک مسکن اجتماعی بزرگ  با عزم راسخ بیشتری ویران می شوند. شاید نظریه  پیکتی، نابود سازی نهایی قرن بیستم، دلیل آوری بتن در حذف روشمند ماده فیزیکی آن را، بیابد.

قسمت اول را از اینجا بخوانید.

 

منابع:

8. Designed by Jack Lynn and Ivor Smith.

9. The short 20th century, originally proposed by Iván Berend (Hungarian Academy of Sciences) but defined by Eric Hobsbawm, a British Marxist historian and author, refers to the period between the outbreak of the First World War and the fall of Communism in Eastern Europe.

توسعۀ مسکن Waterwijk در لاهه توسط MVRDV - به عنوان برنامه ریزارشد و معمار Watervillas، جزیره هِج و جزیره پَتیو، تایپولوژی های حومه ای متفاوت را در برمی گیرد که تنوع اجتماعی را تشویق می کنند.