معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1476
معماری کوچک مقیاس   - 21
منظر شهری   - 1443
معماری و گیم   - 21
نظریه معماری   - 1089
جشن نامه اتووود   - 21
طراحي داخلي   - 1007
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
سازه های شهری   - 927
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
تکنولوژی ساخت   - 912
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
معماری حوزه عمومی   - 855
پردیس ویترا   - 18
مرزهای معماری   - 835
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نگاه نو به سكونت   - 786
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
نظریه شهری   - 782
شهرهای در حرکت   - 15
المان شهری   - 766
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری و سیاست   - 711
معماری ـ موسیقی   - 15
کلان سازه   - 643
معماری بایومورفیک   - 15
معماری مدرن   - 623
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
معماری پایدار   - 566
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
منتقدان معماری   - 531
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
آرمان شهرگرایی   - 524
معماری جنگلی   - 13
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 501
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 12
روح مکان   - 500
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
طراحی صنعتی   - 487
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری منظر   - 481
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری تندیس گون   - 478
بی ینال ونیز   - 10
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 473
درس گفتارهای اتووود   - 9
آینده گرایی   - 447
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
معماری شمایل گون   - 438
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
باز زنده سازی   - 421
طراحی مُد   - 9
هنر مدرنیستی   - 416
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
توسعه پایدار   - 399
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری یادمانی   - 362
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 351
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماریِ توسعه   - 341
معماری بیابانی   - 8
معماری سبز   - 337
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 8
طراحی نئولیبرال   - 324
معماری خوانی   - 8
معماری پست مدرن   - 324
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 292
طراحی و پناهجویان   - 7
تغییرات اقلیمی   - 283
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 268
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 267
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 267
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
معماری محلی   - 264
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
معماری ارزان   - 259
معماری تخت جمشید   - 7
معماری محدود   - 255
منبع شناسی اتووود   - 7
معماری تجربی   - 249
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 240
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 238
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 236
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 224
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 215
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 211
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 209
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 205
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 198
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 196
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
گرافیک   - 176
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 167
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 7
هنر گفت و گو   - 151
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 148
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 140
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
ترسیمات معماری   - 134
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ژاپن   - 133
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
معماری و فاجعه   - 124
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماری ایران   - 120
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
بلندمرتبه ها   - 116
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 93
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
معماری مذهبی   - 87
فرهنگ نفت   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
معماری مصر   - 5
معماری فاشیستی   - 84
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 83
عبور از مرحله جنینی   - 5
اکسپو   - 79
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
اقتصادِ فضا   - 79
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 72
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 71
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
فیلوکیتکت   - 69
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
گفت و گو با مرگ   - 68
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری هند   - 67
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
معماری چین   - 66
اتووودْ آبزرور   - 4
ویرانه ها   - 64
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
مدارس معماری   - 56
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
معماری پراجکتیو   - 55
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
معماری فضای داخلی   - 55
بلوپرینت   - 4
پداگوژی   - 52
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
زاغه نشینی   - 52
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری و رسانه   - 51
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 49
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
معماری دیجیتال   - 49
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
پداگوژی انتقادی   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 44
باشگاه مشت زنی   - 3
جنبش متابولیسم   - 42
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 2
باهاوس   - 41
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 2
جهان علمیْ تخیلی   - 40
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
هنر روسیه   - 39
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
معماری و روانشناسی   - 38
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
معماری و هوش مصنوعی   - 34
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معماری و نقاشی   - 34
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
طراحی پارامتریک   - 30
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
بحران آب   - 29
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری و ادبیات   - 26
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 24
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
معماری مجازی   - 23
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
آنتروپوسین   - 22

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 10
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 6
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 33
آلدو روسی   - 14
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 28
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 43
سوزان سانتاگ   - 9
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 15
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 50
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 46
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 29
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 14
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 6
اسلاوی ژیژک   - 18
گابریل کوکو شنل   - 2
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 37
گونتا اشتلزل   - 1
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لبس وودز   - 26
الیس راستورن   - 112
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 57
لودویگ لئو   - 3
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ میس ون دروهه   - 27
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
ایلین گری   - 8
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایوان لئونیدوف   - 4
لوسی رای   - 15
بئاتریس کُلُمینا   - 11
لویی کان   - 39
بال کریشنادوشی   - 4
لوییجی مورتی   - 1
باک مینستر فولر   - 12
لوییس بورژوا   - 8
برنارد چومی   - 33
لُکُربُزیه   - 148
برنارد خوری   - 2
لیام یانگ   - 4
برنو زوی   - 7
مارتین هایدگر   - 31
بنیامین برتون   - 8
مارسل بروئر   - 7
بوگرتمن   - 1
مارشال برمن   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانفردو تافوری   - 16
پائولو سولری   - 4
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو فریره   - 2
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 28
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 59
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 5
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 69
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 8
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
میشل فوکو   - 57
تئودور آدورنو   - 6
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 35
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 30
هرزوگ دی مورن   - 30
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 6
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 29
جورجو آگامبن   - 6
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جونیا ایشیگامی   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 13
جیمز استرلینگ   - 1
ولف پریکس   - 1
جین جیکوبز   - 2
ونگ شو   - 8
چارلز جنکس   - 7
ویتو آکنچی   - 12
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز کوریا   - 15
ک. مایکل هیز   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کارلو اسکارپا   - 13
حسن فتحی   - 6
کازو شینوهارا   - 2
حسین امانت   - 3
کازیو سجیما   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کالین روو   - 1
داریوش آشوری   - 1
کامران دیبا   - 13
داریوش شایگان   - 13
کامرون سینکلر   - 11
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستفر الکساندر   - 2
دنیس اسکات براون   - 10
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کریم رشید   - 5
دیوید رُی   - 2
کلر استرلینگ   - 2
دیوید گیسن   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید هاروی   - 25
کنت فرمپتن   - 14
رابرت نوزیک   - 2
کنزو تانگه   - 9
رابرت ونتوری   - 30
کنستانتین ملنیکف   - 3
رُدولف شیندلر   - 7
کنگو کوما   - 47
رضا دانشمیر   - 5
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رم کولهاس   - 106
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رنزو پیانو   - 31
کوین لینچ   - 7
ریچارد مِیر   - 8
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریموند آبراهام   - 1
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رینر بنهام   - 2
یان گِل   - 9
رینهولد مارتین   - 5
یو ان استودیو   - 32
ریکاردو بوفیل   - 5
یورگن هابرماس   - 15
زاها حدید   - 193
یونا فریدمن   - 5
زیگموند فروید   - 20
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -815
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -402
گالری   -87
فرهنگی   -336
هتل   -77
پاویون   -268
ورزشی   -65
موزه   -256
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -234
حمل و نقل عمومی   -39
مسکونی ـ تجاری   -165
ویلا   -8
تفریحی   -164
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -138
مجموعه های مسکونی   -4
صنعتی   -106
عناصر یادمانی شهری   -1
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
معماری به مثابه ابزار سرمایه جهت مقابله با مأموریت اجتماعی خود . رینیر دِ گِراف . قسمت دوم
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1397/02/27
مـنـــــــبـع : www.architectural-review.com
تعداد بازدید : 1426

اگر شرایط  تساوی گرای دهه های 60 و 70 موجب از میان رفتن محبوبیت و مردمی بودن معماری مدرن گردید، سیاست های نئولیبرالی دهه های 80 و 90 آن را منسوخ ساخت. ابتکار عمل برای ساختن شهر، به طور فزاینده ای با بخش خصوصی در ارتباط می باشد. 'تولید فکر' توسط حرفه معماری، در قالب مانیفست نظری و یا دید فراگیرشهری، به تدریج رو به توقف است. بذر های زیادی که از طریق آن شهر، تغییر را خلق می نمایند،  مداخلات بزرگ در شهر، با بکارگیری پروژه های عمومی مسکن به مثابه بافتی که  برای ایجاد یک ساختار جدید و جایگزین شهری بکار گرفته می شود، تقریبا در عمل، غیرممکن است.

به عنوان بخشی از برنامه خصوصی سازی فراگیر، انجمن های مسکن عمومی، خصوصی می شوند و مالکیت خانه به طور ساختگی و نمایشی افزایش می یابد. با تبدیل بخش های بزرگی از جامعه، از مستاجران به صاحبان خانه، قدرت های حاکم نیز امیدوارند که قدرت سیاسی را بدست آورند. به محض اینکه مردم خانه های خود را می گیرند، یک وام مسکن به آنها در جهت نگهداشت نرخ های بهره و تورم پایین تعلق می گیرد. بن بستی به سوی واقعیت مالی اجتناب ناپذیر، آنها راه های جایگزین کمی خواهند داشت، اما با برنامه کاری اقتصادی احساس همدردی دارند. منطقی است صاحب خانه ها، یک حوزه محافظه کارانه فوری  تشکیل دهند.

با این حال؛ در طول دهه های آینده، وفاداری جدید میان طبقه متوسط و راست گرایان تبدیل به اتحادی ناخوشایند می شود. انقلاب محافظه کار به دو ستون متکی بود: افزایش دائمی ارزش اموال (برای حفظ تمایل به مالکیت خانه) و تعدیل دستمزد (برای حفظ قدرتِ رقابتی اقتصادی). این اتفاق زمانی پیش خواهد آمد  که ترکیبی از این دو امر، با هم برخورد داشته باشند و کل سیستم را در برگیرند که  به مردم اجازه می دهد به منظور رسیدن به قدرت و موفقیت و با فرو کاست  اخلاقیات، دست به خرید بزنند، به مثابه  چیزی در قالب یک پیمان فاوستی. با افزایش ارزش اموال، سریعتر از افزایش درآمد، خانه ها هنوز هم غیر قابل دسترس می باشند؛ هر نسلی از خریداران  از همان شرایطی که منجر به کسب سود صاحبان اولیه شده بود ، رنج می برند.

مشاهدات پیکتی بر مبنای "بازده ثروت بیش از درآمد" آشکارا بازنمودی از روایت های املاک و مستغلات دهه های گذشته است. املاک و مستغلات یک نمونه محوری از چگونگی کارکرد سرمایه است، پس از موج اول که به نظر می آید به نفع مردم کار می کند، ناگزیر نوعی پویایی خودآیین را تجربه می نماید.

پس از انقلاب محافظه کار، محیط ساخته شده و به ویژه مسکن، نقش اساساً جدیدی به دست آورد. از ابزاری مبتنی بر ارائه سرپناه، تبدیل به ابزاری جهت تولید بازده مالی می گردد. یک ساختمان دیگر چیزی نه برای استفاده (مصرف)، بلکه برای مالکیت است (با امید به افزایش ارزش دارایی، به جای ارزش مصرفی، در طول زمان). از طریق استقرار فراگیر اصطلاح "املاک"، اقتصاددان به جای معمار جایگزین می شود. این نیز لحظه ای ست که معماری به طور قطعی غیر قابل توضیح است (حداقل مطابق معیارهایی که معماران معمولا معماری را توضیح می دهند). منطق یک ساختمان دیگر در درجه اول نشان دهنده استفاده مورد نظر آن نیست، بلکه به جای آن عمدتا برای ارتقاء مطلوبیت عمومی در اصطلاح اقتصادی است. قضاوت معماری به بازار موکول شده است. "سبک معماری"ِ ساختمان ها دیگر نه نشانی از از انتخابی ایدئولوژیکی، بلکه تجاری ست: معماری، هر قدر که مایل به پرداخت آن هستند، واجد ارزش است.

این نیز لحظه ای است که معماری و بازاریابی تمیزناپذیر می گردند. واژگون سازی نابهنجار روند به شرح زیر است: رندرینگ های کامپیوتری از طراحی فنی ،فروش آپارتمان از طراحی ساختار، تصویر از ماده، و فروشنده از معمار پیشی می جویند. شاید نطق های مشهور انتقادی آلدو ون ایک  علیه پست مدرنیسم در دهه 1980 عملا چیزی بیش از بیان ناامیدی یا خشم بوده است که به نحوی کار ما را ربوده بود.

در واقع، اگر ما به نتیجه گیری کامل از فراسنجی (آنالوژی) پیکتی بپردازیم، ممکن است تعجب نماییم که آیا چنین چیزی به عنوان معماری پست مدرن در واقع وجود دارد. شاید چیزی که ما شاهد آن بودیم، جانشینی سبک های معمارانه در حالت جدلی دوجانبه نبود، بلکه تغییری نسبت به نقش اساسا متفاوت ساختمان ها در مجموع بود. اگر قبل از دهه 1970 (آنطور که می گویند) ساختمان ها عمدتا به مثابه امری (همگانی) در نظر گرفته می شد، پس از سال های 1970، به طور عمده به مثابه ابزاردرآمدی در نظر گرفته شده است -که به طرز عجیبی تنها باعث فشار شدید متوالی و انتقالی طی سالها بر بودجه های ساختمانی شد. پس از جانمایی ساختمان (ساخت و ساز)  به مثابه  فرمی از سرمایه، انتخابی وجود نخواهد داشت، بلکه ساخت و ساز براساس منطق سرمایه عمل می کند. به این معنا، در نهایت ممکن است چیزی مانند معماری مدرن یا پست مدرن وجود نداشته باشد، بلکه آنچه وجود دارد، معماری قبل و بعد از انضمام آن با سرمایه  می باشد.

دهه های اخیر، شاهد ظهور یک تردید جدید، مدرنیسم جدید، حداقل در اصطلاح زیبایی شناختی بوده است. لیکن  از چه طریقی مدرن، معماری مدرن امروز است؟ مدرنیسم یک برنامه گویا داشت: اشتراک گذاری برکات علم و فن آوری، در ابعاد جهانی. دهه های اخیر نشان داده است که معماری مدرن به راحتی می تواند بر علیه ایدئولوژی اصلی خود اعمال شود. هنگامی که ساختمان ها به مثابه ابزار بازگشت سرمایه شناخته می شوند، "صرفه های اقتصادی ناشی از وسیلهء"(ای اُ اِم) معماری مدرن راهی جهت دربرداری بیشترین تعداد افراد نیست، بلکه راهی برای به حداکثر رساندن سود است. . همان رپرتوار های تولید عقلانی، ترکیب محصولات صنعتی، جشن زاویه 90 درجه و میانه روی زیبایی شناسانه که یک بار ساختمان ها را مقرون به صرفه ساخته اند، اکنون ساختمان ها را ارزان می سازند.  بازاریابی در اینجا نقش حیاتی دارد. هنگامی که مدرنیسم می تواند آزادانه به مثابه سبکی به جای  ایدئولوژی بازتفسیر شود، جداسازی  قیمت فروش (بالا) از پایه هزینه (پایین) و کسب سود ثبتی به مثابه نتیجه نسبتاً آسان خواهد بود.

به طرز عجیب و مضحکی، این پیشرفت بر فقیر و غنی توامان تاثیر می گذارد. با ارزش های فروش بیش از هزینه های تولید به میزان فعلی، کیفیت دیگر در محصول مستقر نیست بلکه در سود بالقوه از طریق فروش است. قیمت اموال توسط ترکیبی از اندازه و موقعیت مکان ایجاد می شود، مگر اینکه نقایص عمده فنی وجود داشته باشد، کیفیت مواد یا کیفیت ساختمان به سختی نقش دارد. تا زمانی که تبلیغات ادامه پیدا کند، سرمایه گذاری امن است.

یک داستان کوتاه: تا انتهای سال 2015، در یکی از ثروتمندترین بخش های مرکزی لندن، پروژه ای مسکونی ِ رو به پایانی، تکمیل خواهد شد.(این مقاله به سال 2015 نوشته شده است). این پروژه شامل حدود 50 آپارتمان لوکس است. تعهد به تحقق بخشی از آپارتمان ها به عنوان خانه های مقرون به صرفه، موردی قانونی با توجه به سیاست های برنامه ریزی لندن،  با ارائه یک سایت جایگزین در یک محله تا حدی فقیر تر از فاصله خود از توسعه تلاقی پیدا کرده است. جمعیت هدف این پروژه بازار مهاجرین هستند، که به طور گسترده ای با مشخصه خرید نقدی، بدون وام از سوی بانک  شناخته شده اند. فروش به این ترتیب سریعتر اتفاق می افتد. ارزان ترین آپارتمان در پروژه، هزینه ای برابر با 11 میلیون یورو دارد. (قیمت گران ترین آپارتمان بین خریدار و فروشنده تحت عنوان یک توافقنامه محرمانه محفوظ است). این بروشور فروش از "مکان  کمیاب زندگی در و حول معماری برجسته مدرن در پارک" صحبت می کند. برای بسیاری از ساکنان آینده نگر (شاید روس های ثروتمند) ایده معماری مدرن در یک پارک، خاطراتی از یک سیستم که فروپاشی آن، با ثروت های شخصی خود  تامین شده بود را، به یاد می آورد. معماران می گویند که مقوا ی مقاوم در برابر آب و هوا به عنوان یک متریال نما مورد توجه قرار گرفته است، و بر این عقیده اند برخی از ثروتمندترین افراد جهان قیمت های ثبتی ای را  برای یک جعبه مقوایی می پردازند. مشتری، به مثابه دستیاری قدیمی در کسب و کار توسعه، به طرز مضحکی غافلگیر نشده و اجازهء ادامه پروژه را داده است، هرچند در شرایطی که تغییرات جزئی در متریال نما وجود دارد.

با وجود زیبایی شناسی فقرِ آن، هزینه ساختمان در حال حاضر به طور قابل توجهی بیش از بودجه است. با هماهنگی، ناظران گزارش خود را (که کاهش هزینه های عمده راخواستارند) در همان روز منتشر کردند چنانکه نمایندگان املاک، لیست خریداران خود را منتشر می کنند: مجموعه ای جالب از آمریکایی های ثروتمند (بسیاری از نام های هلندی)؛ بیلیونرهای الیگارشیک روسیه ای ،و شیوخ نفت عرب.  ترکیب ثروت آنها  چیزی به اندازه دو برابر  اقتصاد بریتانیا است. "فقیرترین" خریدار احتمالی ارزش کمی بیش از 2 بیلیون پوند، حدود 50 برابر بودجه ساخت و ساز پروژه است. برای اطمینان از اینکه "منابع مالی افزوده خواهد شد" هزینه پروژه متعاقبا 40 درصد کاهش می یابد.

وان هاید پارک توسط راجر استریک هاربر و همکاران در  نایتس بریج ، لندن - یک آپارتمان لوکس 86 واحدی به عنوان "منحصر به فرد ترین آدرس در جهان" به بازار عرضه می گردد. یک آپارتمان تک خواب در اینجا هزینهء 9 میلیون پوندی دارد. در سال 2013 تنها 19 نفر به عنوان خانه اول در آنجا مستقر شدند؛ 26 آپارتمان به عنوان خانه دوم ثبت شده است، به این معنی که صاحبان سود از کاهش 50 درصدی در مالیات شورا بهره مند شدند؛ 16 آپارتمان خالی بودند و بقیه توسط "شرکت ها" اشغال شدند.

این داستان کوتاه، با همه عناصر تراژدیک-کمیک خود، نشانه های ناخوشایندی از بازارهای بیش از حد داغ مسکونی مانند مرکز لندن است که حتی قیمت های ثبتی توسط ساکنان ثروتمند نجومی نیز از فشار متمادی ناشی از هزینه های ساخت و ساز جلوگیری نمی نماید.

در این ضمن که مسیر صعودی قیمت های املاک مسکونی که توسط بازار مهاجرین ایجاد شده است، در انتهای دیگر طیف تاثیری قابل پیش بینی داشته تا گروه های درآمدی متوسط ​​را مجبور کند دورتر از مرکز زندگی کنند. پرستاران، معلمان، پلیس ها، آتش نشانان و سایر متخصصان که دستمزد متوسطی دریافت می کنند، دیگر واجد شرایط برای وام های مسکونی حتی برای متوسط ترین املاک داخل لندن مرکزی نیستند. اخیرا حراج املاک آسیب دیده شورا در بخشهایی از لندن مرکزی، ظاهرا به منظور افزایش سهمیه خانه های مقرون به صرفه ایجاد شده که در امر کاهش روند، کمی موثر بوده است. بعد از اینکه پیشنهاد شد نسل اول مستاجران آپارتمان های اجاره ای  خود را  با نرخ یارانه بخرند، دور بعدی فروش به سرعت با نرخ های بازار منطبق شد که به طور کلی باعث می شود آپارتمان ها برای گروه های هدف درآمدی، قابل دسترس و مقرون به صرفه نباشند. حتی یک قطعه معماری به خوبی طراحی شده، با تمام ارجاعات صحیح به مدرنیزم روشنگرانه قرن بیستمی، نمی تواند به مثابه  یک همراه و تسهیل گر در امر ترویج شکاف در حال گسترش میان ارزش و کیفیت باشد: یک مارپیچ رو به پایین،جاییکه در نهایت حتی افراد کمی از تغییرات کوتاه مدت خوشحال می شوند.

برج ترلیک، ساختمان 31 طبقه ای با 217 آپارتمان در شمال کنزینگتون، توسط اِرنو گلدفینگر به سال 1972 ساخته شد  و تا به حال در زمینه رفتارهای ضد اجتماعی و جرم و جنایت شهرت داشته است. با معرفی ابزار "حق ِ خرید" خانه های شورایی، اواسط دهه 80، بسیاری از آپارتمان ها توسط مستاجران خریداری شد. انجمن ساکنان جدید تشکیل شد و چندین اقدام در زمینه بهبود موارد امنیتی صورت پذیرفت، از جمله استخدام یک نگهبان. پس از ارائه فهرست درجه دوم ساختمان به سال 1998، قیمت املاک به شدت افزایش یافت و آپارتمان های برج به عنوان خانه های بسیار مطلوب شناخته شدند. علیرغم مشکلات جدی فنی داخل ساختمان، املاک درون برج بین 250،000 پوند برای یک آپارتمان تک خوابه کوچک تا 480،000 پوند برای یک آپارتمان سه خوابه کاملا مرمت شده فروخته شده است. حداکثر وام مسکن قابل حصول برای درآمد ناخالص سالیانه 32،188 پوند انگلیس به سال 2014 ، مبلغ 152،000 پوند بود.

لندن مرکزی تنها مکان تحت تاثیر این پدیده نیست. در املاک پارک هیل (عکس بالا)، در شفیلد، شمال یورکشایر، املاک شورایی ساخته شده به سال 1957(8)، در دهه 1970 فروپاشید. به سال 1998 این مجموعه در  فهرست درجه دو جانمایی شده بود، و پس از آن میراث انگلیسی همراه با یک توسعه دهنده املاک خصوصی، یک طرح نوسازی را برای تبدیل آپارتمان(فلت)  به آپارتمان های شیک و گران قیمت  و واحدهای کسب و کار به بازار عرضه کرد. این نوسازی یکی از شش پروژه برتر در جایزه ریبا استرلینگ 2013 بود). براساس وب سایت خود شفیلد، این شهر "پایینترین حقوق میانگین سالانه شهرهای مرکزی انگلستان" را دارد، در حدود 24000 پوند، و بر همین مبنا اجازه می دهد وام مسکن در اطراف 115000پوند باشد. خارج از انگلستان، واحدهای اصلی یونیت دِ هبیتیشنِ (مجتمع مارسی)  لوکوربوزیه در حال حاضر بدین شرح بفروش می رسد: 151،000 یورو (برای یک استودیو 31m2)؛ 350،000  یورو (برای فلت سه خوابه) و  418،000 یورو (برای یک فلت چهار خوابه). میانگین دستمزد سالانه در فرانسه 30،300 یورو و حداکثر وام مسکن تنها 120،000 یورو است. به نظر می رسد حداقل معاش در قرن 21 تبدیل به یک شرایط انحصاری با حق ویژه شده باشد.

قرن بیستم به ما آموخت که تفکر یوتوپیایی می تواند عواقبی ناگوار داشته باشد، اما اگر دوره تاریخی، دیالکتیکی باشد، چه چیزی به دنبال دارد؟ آیا قرن بیست و یکم، عدم وجود یوتوپیاها را نشان می دهد؟ و اگر چنین است، خطرات آن چیست؟ چارچوب بندی پیکتی از قرن بیستم، مفهوم آشنای  "سده بیستم کوتاه"(9) را بازتاب می دهد: دوره تاریخی توسط یک رقابت جهانی میان دو ایدئولوژی رقیب از آغاز جنگ جهانی اول تا پایان کمونیسم در اروپای شرقی، مشخص شده است؛ شروع در سارایوو، پایان در برلین. اگر به  پیکتی اعتقاد داریم، ممکن است به خوبی در راه بازگشت به شکل حکومت پدر میراثی از سرمایه داری باشیم. با آن شکل، ماموریت اجتماعی معماری مدرن -تلاش برای ایجاد یک استاندارد مناسب زندگی برای همه- به نظر می رسد چیزی از گذشته باشد. معماری در حال حاضر یک ابزار سرمایه است، که در  راستای مقابله با تلاش های ایدئولوژیک سابق خود قرار دارد.

پانزده سال تا هزاره جدید،(این مقاله به سال 2015 نوشته شد)؛ به نظر می رسد که قرن گذشته هرگز رخ نداده است. همان معماری که یکبار تحرک اجتماعی را در بتن بروت تجسم بخشید، اکنون به جلوگیری از آن یاری می رساند. با وجود نرخ های بالاتر  فقر و بی خانمانی، املاک مسکن اجتماعی بزرگ  با عزم راسخ بیشتری ویران می شوند. شاید نظریه  پیکتی، نابود سازی نهایی قرن بیستم، دلیل آوری بتن در حذف روشمند ماده فیزیکی آن را، بیابد.

قسمت اول را از اینجا بخوانید.

 

منابع:

8. Designed by Jack Lynn and Ivor Smith.

9. The short 20th century, originally proposed by Iván Berend (Hungarian Academy of Sciences) but defined by Eric Hobsbawm, a British Marxist historian and author, refers to the period between the outbreak of the First World War and the fall of Communism in Eastern Europe.

توسعۀ مسکن Waterwijk در لاهه توسط MVRDV - به عنوان برنامه ریزارشد و معمار Watervillas، جزیره هِج و جزیره پَتیو، تایپولوژی های حومه ای متفاوت را در برمی گیرد که تنوع اجتماعی را تشویق می کنند.


وان هاید پارک  از دفتر معماریراجر استریک هاربر و همکاران .  نایتس بریج . لندن