معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1603
جشن نامه اتووود   - 21
منظر شهری   - 1509
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
نظریه معماری   - 1103
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
طراحي داخلي   - 1067
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
سازه های شهری   - 963
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 18
تکنولوژی ساخت   - 941
پردیس ویترا   - 18
معماری حوزه عمومی   - 895
معماری ـ موسیقی   - 18
مرزهای معماری   - 872
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نگاه نو به سكونت   - 845
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
المان شهری   - 810
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
نظریه شهری   - 802
شهرهای در حرکت   - 15
معماری و سیاست   - 768
معماری بایومورفیک   - 15
کلان سازه   - 675
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 15
معماری مدرن   - 653
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
معماری پایدار   - 618
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
آرمان شهرگرایی   - 550
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
روح مکان   - 536
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 11
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 535
معماری اروپا   - 11
منتقدان معماری   - 534
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 10
معماری منظر   - 533
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
آینده گرایی   - 527
بی ینال ونیز   - 10
طراحی صنعتی   - 523
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 505
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماری تندیس گون   - 488
معماری خوانی   - 9
معماری شمایل گون   - 453
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
توسعه پایدار   - 451
ده زن برتر تاریخ معماری مدرن   - 9
باز زنده سازی   - 450
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
هنر مدرنیستی   - 428
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
معماریِ توسعه   - 384
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری یادمانی   - 374
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 358
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری سبز   - 356
معماری تخت جمشید   - 8
طراحی نئولیبرال   - 351
منبع شناسی اتووود   - 7
معماری پست مدرن   - 334
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 333
طراحی و پناهجویان   - 7
اتووود کلاسیک   - 302
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 286
فرهنگ نفت   - 7
گرمایش زمین   - 282
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
معماری محلی   - 277
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 276
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 274
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 274
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 270
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 257
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 255
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 255
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 251
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 234
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 232
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 228
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
مسکن حومه شهری   - 216
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
هنر انتزاعی   - 203
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 202
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
گرافیک   - 194
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 186
عبور از مرحله جنینی   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 7
معماری و فاجعه   - 164
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 162
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 157
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر گفت و گو   - 156
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ژاپن   - 147
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
ترسیمات معماری   - 144
پداگوژی انتقادی   - 6
معماری ایران   - 137
مسابقه ویلا 1400   - 6
اقتصادِ فضا   - 128
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
بلندمرتبه ها   - 125
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری و رسانه   - 121
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 113
شهرسازی کوچک مقیاس   - 5
معماری فضای داخلی   - 99
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 89
معماری مصر   - 5
معماری فاشیستی   - 87
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری مذهبی   - 87
اکنی استودیو   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
اکسپو   - 83
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 76
گزارش فرانسویِ وس اندرسون   - 4
فیلوکیتکت   - 75
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 75
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
گفت و گو با مرگ   - 75
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
ویرانه ها   - 75
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری چین   - 72
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
معماری هند   - 67
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری پراجکتیو   - 64
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
جهان علمیْ تخیلی   - 61
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
مدارس معماری   - 59
بلوپرینت   - 4
پداگوژی   - 57
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری دیجیتال   - 56
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
زاغه نشینی   - 54
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 51
باشگاه مشت زنی   - 3
معماری و روانشناسی   - 47
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
معماری و هوش مصنوعی   - 45
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
اکسپوی دبی. 2020   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 45
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 3
بحران آب   - 44
فیلم پدر ساخته ی فلوریان زلر   - 3
جنبش متابولیسم   - 44
شش پروژه شاخص معماری پست مدرن   - 3
معماری و نقاشی   - 44
کودتایی که در مورد ان صحبت نمی کنیم   - 2
باهاوس   - 43
فیلم های اتووود   - 2
معماری جنگلی   - 42
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
آنتروپوسین   - 41
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
هنر روسیه   - 41
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معماری و ادبیات   - 40
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
معماری کوچک مقیاس   - 40
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
طراحی مُد   - 33
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
طراحی پارامتریک   - 32
ده پرسش از هشت معمار   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معماری و گیم   - 28
شهرْخوانی با اتووود   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری بیابانی   - 26
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 25
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 24
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
معماری مجازی   - 24

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
زیگموند فروید   - 19
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان بودریار   - 10
آرشیگرام   - 7
ژان نوول   - 22
آرکی زوم   - 6
ژاک دریدا   - 19
آلبرت پوپ   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلدو روسی   - 15
ژیل دلوز   - 34
آلفرد هیچکاک   - 5
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 28
سانتیاگو کالاتراوا   - 14
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 6
سو فوجیموتو   - 13
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 51
سوزان سانتاگ   - 10
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 4
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 34
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 17
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 50
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 29
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 14
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 7
اسلاوی ژیژک   - 18
گابریل کوکو شنل   - 2
اسنوهتا   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوالد متیوز اونگرز   - 7
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 5
گونتا اشتلزل   - 1
اسکار نیمایر   - 37
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 26
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 112
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 69
لودویگ میس ون دروهه   - 29
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 4
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایلین گری   - 8
لوسی رای   - 15
ایوان لئونیدوف   - 4
لویی کان   - 39
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لوییجی مورتی   - 1
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 13
لُکُربُزیه   - 150
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنارد خوری   - 2
لینا بو باردی   - 4
برنو زوی   - 7
مارتین هایدگر   - 31
بنیامین برتون   - 8
مارسل بروئر   - 7
بوگرتمن   - 1
مارشال برمن   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانفردو تافوری   - 16
پائولو سولری   - 4
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو فریره   - 2
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 28
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 59
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 5
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 69
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 8
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
میشل فوکو   - 59
تئودور آدورنو   - 6
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 36
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 31
هرزوگ دی مورن   - 31
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 6
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 29
جورجو آگامبن   - 8
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جولیا کریستوا   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 13
جونیا ایشیگامی   - 4
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 2
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 2
حسن فتحی   - 6
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 13
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 23
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 10
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 31
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 23
رضا دانشمیر   - 5
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رم کولهاس   - 115
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 34
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 8
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 6
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 194
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -841
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -445
گالری   -94
فرهنگی   -344
هتل   -79
پاویون   -280
ورزشی   -67
موزه   -262
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -239
حمل و نقل عمومی   -39
تفریحی   -173
ویلا   -24
مسکونی ـ تجاری   -170
مجموعه های مسکونی   -6
اموزشی   -143
زاغه نشینی   -5
صنعتی   -107
عناصر یادمانی شهری   -2
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
ژاک دریدا؛ متافیزیک حضور، زبان، دیکانستراکشن و رابطه انتقادی با متن در گفت و گو با محمد ضیمران
اتووود سرویس خبر:   تيم اتووود
1399/02/26
مـنـــــــبـع : http://erteash80.blogfa.com/post/9
تعداد بازدید : 799

ژاک دریدا چندیست درگذشته، اما نمی توان حضور او را در عرصه ادبیات و فلسفه به سادگی فراموش کرد. دریدا مرزهای فلسفه و ادبیات را در هم شکست و ادبیات جدیدی آفرید که هرگز با چارچوب های از پیش تعیین شده قابل بررسی نبود .
دکتر محمد ضیمران نیز نامی آشنا در حوزه نقد ادبی ماست . او علاوه بر مقالات فراوانی که به چاپ رسانده ، کتاب هایی چون "دریدا ، متافیزیک حضور" ، "میشل فوکو ، دانش و قدرت" ، "گذر از جهان اسطوره به فلسفه" و "زیبایی شناسی هنر" را تألیف کرده است . بن فکنی deconstruction و حضور معنا در متون ادبی را با توجه به آرای دریدا ، با دکتر ضمیران مرور کردیم .

ـ  ژاک دریدا معتقد است که زبان دارای منش استعاری است و اگر این منش استعاری را از آن حذف کنیم ، در حقیقت از ذات آن دور شده ایم . بعد به ادبیات اشاره می کند و  می گوید ادبیات از این قاعده مستثنی است ، چرا که صادقانه به منش استعاری خود اعتراف  می کند و ما می توانیم بدون واسطه به متن ادبی نزدیک شویم ؟
به موضوع جالبی اشاره کردید که نیاز به یک پیش زمینه دارد . تمام اندیشمندانی که از دوره ساختارگرایی ، دغدغه فلسفی و زبانشناسی داشتند ، تمرکز خود را از سوژه دکارتی روی زبان متمرکز کردند . به هر حال می دانید که اولین کسی که در این زمینه مورد توجه قرار گرفت ، سوسور بود .
سوسور، اولین کسی بود که زبان را به عنوان مجموعه ای از دلالت ها بیان کرد و گفت زبان مجموعه ای از نشانه هاست . ساختارگراها دارای ذهنی منطقی بودند که بیشتر روی مسئله معنایی semantical و ساختار نحوی syntactic structure تاکید می کردند ، بنابراین همیشه زبان را دارای یک نظام خاص می دیدند و آن را از این دیدگاه مطالعه می کردند . برای آنها این ساختار و نظام قاعده مند خیلی مهم بود . همین نکته سبب شد تا تئوری ارائه شده از طرف آنها ، چیزی باشد منفصل از دنیای خارج ، یعنی زبان از دنیای عینی و خارجی منفصل شده بود . کسانی که وارد نقد ساختارگرایی شدند ـ و اتفاقاً هم شان فرانسوی بودند ـ دیدند که این نگاه به زبان بسیار دست و پاگیر و محدود کننده است . البته همه آنها به اهمیت ساختارگرایی واقف بودند ، اما نسبت به آن نقد هم داشتند . به همین علت، مکتب پساساختارگرایی شکل گرفت که دریدا مهم ترین فردی بود که در این مکتب جای گرفت .

دریدا یکی از منتقدان جدی آرای سوسور بود . او در کتاب مواضع مصاحبه ای دارد که در آن نسبت به دلالت های سوسوری بحث کرده است . دریدا همواره در تلاش بود تا کاستی هایی را که در آرای ساختارگرایان وجود دارد ، برطرف کند ، برای همین به بعد عملی progmatical زبان توجه بیشتری نشان داد و این کار او یعنی خارج کردن زبان از حوزه  "معناشناسی" و "نحو". این دیدگاه عمل گرایانه ، Pragmatistic ، مستقیماً به زندگی ، فرهنگ و ادبیات وصل می شود و به همین علت است که او بحثی را مطرح کرد که سال ها قبل نیچه آن را در زبان شناسی مطرح کرده بود.

نیچه در تمام دوران فلسفی اش می خواست نشان دهد که پروژه ای که از آغاز فلسفه با عنوان حقیقت وجود داشته ، هیچ گاه نتوانسته بی واسطه خود را به نمایش بگذارد . نیچه در دو مورد حرف می زد : یکی در مورد دغدغه های اصلی "متافیزیک" که به حقیقت برمی گردد ، دیگری زبانشناسی و تبار و دودمان زبان . او معتقد بود که حقیقت یک امر زبانی است. دوم این که حقیقت که فلسفه همیشه به آن می نازیده و آن را اساس کار خود قرار می داده، چیزی نیست جز بی شماری از استعاره ها ، مجازها ،‌تلمیح ها و ... که در زبان وجود دارد. در نتیجه ، نیچه فصل جدیدی را در فلسفه باز می کند که قبل از آن، کسی به آن توجهی نداشت .

دریدا با این پشتوانه به قضیه زبان و ادبیات می پردازد و اصولاً به همین دلیل است که تا مدت ها ، دانشگاه کمبریج از اهدای دکترای افتخاری به دریدا سر باز می زد ، چرا که دریدا فلسفه و ادبیات را که از زمان سقراط به بعد ، به کلی از هم مجزا شده بودند ، دوباره به هم وصل کرد. آنها معتقد بودند که دریدا دیوار فلسفه و ادبیات را فرو ریخته و به همین علت نمی توان  دکترای افتخاری فلسفه را به او داد ، چون به فلسفه خیانت کرده است. البته بعدها این مدرک را به او دادند و این بعد از مشاوره های زیاد صورت گرفت.

دریدا بحثی را مورد توجه قرار داد که سوفسطایی ها انجام می دادند و سقراط آن را قطع کرده بود ، به همین علت می توان دریدا را یک سوفیست معاصر به حساب آورد . یعنی او بحث هایی را که سوفسطایی ها انجام می دادند و سقراط آنها را با گفت و گوهایش قطع کرده بود ، مجدداً مورد بررسی قرار داد . او می گفت: "حقیقت چیزی نیست جز برداشت هایی در چارچوب زبانی" و بنابراین ما همیشه باید در جست و جوی دال باشیم . او به این ترتیب ، حتی فلسفه را نیز در قلمروی مجاز ، استعاره ،‌کنایه و سایر خصوصیات زبان قرار داد و مرزهای آن را با ادبیات درهم شکست .

بنابراین وقتی از حقیقت به عنوان یک مدلول حرف می زنیم ، باید ببینیم این مدلول به چه دالی برمی گردد ، یعنی معنای حقیقت چیست ؟ دریدا در این جا می گوید که مدلول حقیقت نمی تواند تنها یک دال داشته باشد و باید در جست و جوی دال های دیگر نیز بود ؛ دال هایی که فراوان هستند و تمام نشدنی . این دال های متفاوت می تواند در قالب استعاره metaphor و مجاز مرسل metonymy و ... ظاهر شود ، بنابراین دریدا نگاه جدیدی را بعد از 2 هزار و 500 سال وارد عرصه فلسفه و ادبیات کرد . به نظر من این یک واژگونی انگاره ای است که در فلسفه به وجود آمده است .

ـ  فلسفه قبل از دریدا و نیچه این منش استعاری را نفی کرده بود ، اما ادبیات همیشه صادقانه به آن اعتراف می کرد.آیا این اعتراف صادقانه ، منش استعماری در ادبیات را نفی می کند؟

دریدا در تمام نوشته ها و مصاحبه هایش گفته است که ادبیات همیشه به این منش زبانی خود صادقانه اعتراف کرده است و هیچ وقت ادعا نکرده که متن های ادبی تلاشی جهت کشف حقیقت انجام داده اند یا به عبارت دیگر ، ‌دریدا همواره گفته که ادبیات تنها بخشی از حقیقت را می توانسته برملا کند ؛ حقیقتی که گاه خیلی متغیر می شود و از خواننده ای به خواننده دیگر فرق  می کند. او در مورد ادبیات بارها گفته است که ادبیات ، استعاره ، مجاز ، کنایه و منش های زبانی را ارائه می کند و می افزاید که ادبیات حامل حقیقت نیست . دریدا در توجیه این قضیه می گوید که فلسفه و علم ادعا می کنند که توانسته اند به حقیقت دست پیدا کنند، اما آن چیزی را که آنها فکر می کنند حقیقت است، ‌درواقع استعاره پنهانی است که حقیقت در پشت آن موضع  گرفته است .

ـ دریدا می گوید که حقیقت همواره پشت یک مجاز و استعاره پنهان شده است . به نظر شما وجود همین نکته در نوشتار نبود که توجه را به کلام محوری سوق داد ؟ یعنی فرهنگ گفت و گو را جایگزین فرهنگ نوشتار کرد ؟

او می گوید با پیدایش "متافیزیک حضور" چهار عنصر مهم این نکته تحکیم یافته است. در اولین مورد ما با آوامداری phonocenrism رو به رو هستیم که در گفت و گوی فایدروس از آن سخن به میان می آید . در فایدروس این سئوال مطرح می شود که آیا نوشتار دارای اهمیت بیشتری است یا گفتار و سقراط ثابت می کند که گفتار بر نوشتار برتری دارد و نوشتار زائده ای است که از گفتار ناشی می شود. این یکی از نکاتی است که دریدا در مورد آن می گوید که سبب شده تا "متافیزیک غربی" در حضور معنا پیدا کند . نکته دومی که اهمیت دارد، کلام محوری logocernism است. البته ترجمه logocenterim خیلی سخت است . شما باید ترکیبی از کلام و عقل محوری را در نظر بگیرید . سومین محوری که خیلی اهمیت دارد این است که ما با تأثیر از کلام محوری، دچار قوم مداری  می شویم. این قوم مداری از دوران دکارت به وضوح در فلسفه خودش را نشان داده است اما مهم ترین و چهارمین عامل ، من محوری یا خودمداری است که با اندیشه های دکارت آغاز شده ، اما در اندیشه های کانت شکوفایی پیدا کرده و همین طور تداوم یافته است .

ـ بد نیست کمی هم به علت های رویکرد و کلام محوری بپردازیم . آیا مجاز ، استعاره و ... سبب نشده که از نوشتار به کلام گرایش پیدا کنیم ؟

بله دقیقاً، یکی از دلایلی که کلام دارای نوعی برتری بوده، این است که در آن نوعی حضور وجود دارد، اما نوشتار در غیاب اتفاق می افتد. در این جا نویسنده ای حاضر نیست که مقصودش را برای شما توضیح دهد ، برای همین است که بحث معنا و مدلول به خواننده  برمی گردد و اوست که باید همه چیز را از نو بسازد . شاید به همین علت است که فلسفه غرب، رو به نوعی آوامحوری آورد. وقتی کلام فاقد آوا محوری شد ، یعنی به نوشتار در آمد ، معلوم نیست که مدلول ها چگونه قابل استخراج هستند . در این جاست که بحث خوانش مطرح می شود ، اما در صورتی که گفتار با فرد مقارن شود ، می توان حقیقت را دنبال کرد ، اما زمانی که گوینده نبود و به قول دریدا "متن یتیم شد" چه کسی به غیر از خواننده می تواند آن را بازسازی کند ؟ در این جاست که به تعداد آدم ها معنا پیدا می شود و گستره معناها تا بی نهایت گسترش پیدا می کند، اما باید بگویم که دریدا این مسئله را کشف نکرده ، بلکه فقط آن را شفاف کرده است . این مسئله را اولین بار سوفسطاییان مطرح کردند ، آنها بودند که می گفتند زبان اساس همه چیز است ، لذا با این موضوع موافقم که ادبیات هم  نمی تواند حقیقت را دریابد و نشان بدهد، اما برتری اش به زبان فلسفه این است که صادقانه به این امر اعتراف می کند .

ـ و به همین دلیل است که دریدا بحث خواننده کنش گر را پیش می کشد و "شطرنج بی انتهای متن را ... ؟

دقیقاً . اما وقتی شما اصالت را به گفتار بدهید ، دیگر خواننده ای مطرح نیست . در این جا فقط شنونده مطرح است و شنونده هم منفعل است . ارتباط شنونده و گوینده ، مناسبتی انکشافی است ، اما مناسبت خواننده و متن ، مناسبتی فعال و سازنده است . خواننده باید معنی را ابداع کند . او هر بار که متن را می خواند ، با ابداعی جدید رو به رو خواهد شد .

ـ دریدا می گوید، خواننده ای که این روابط دال و مدلولی را کشف می کند ، دقیقاً به همان اندازه دارای اهمیت است که نویسنده . به نظر شما این نوعی تنزل مقام در نویسنده مدرن نیست ؟

دریدا واژه ای دارد با عنوان dissemination وقتی یک متن ، درست شبیه بذر پاشیده شد ، دیگر ارتباط کسی که بذر را پاشیده با بذر قطع می شود ، یعنی نویسنده وقتی چیزی را نوشت و منتشر کرد ، خودش ، فقط خواننده اثرش است . همین حرف را افرادی مثل میشل فوکو و رولان بارت نیز می گویند . آنها اسم این کار را می گذارند "مرگ مؤلف"؛ یعنی وقتی مؤلف متن را افشانش dissemination کرد، دیگر کارش تمام است . مثل بچه ای که بند نافش قطع شده باشد.

ـ پس در لحظه ای که نقطه آخر نوشته گذاشته شد ، غیاب شروع می شود؟

بله دقیقاً ،  اما نویسنده خودش هم می تواند جزو یکی از بی شمار افرادی باشد که متن را می خواند . وقتی در حال سخنرانی و گفت و گو هستیم ، حضور اتفاق می افتد ، اما همین که این کلمات مکتوب و منتشر شد ، دیگر "من" هیچ نفوذی روی آن ندارد و این متن برای خود شخصیتی مستقل و خودپاینده خواهد داشت .     

ـ ارتباط این ها با هرمنوتیک چیست ؟

یک بار دریدا و پل ریکور را به کنفرانسی در پاریس دعوت کردند تا در مورد ارتباط هرمنوتیک و بن فکنی گفت و گو کنند . درست است که آنها هرگونه ارتباطی را بین این دو نفی می کردند، اما محققانی که روی این مسئله کار می کردند دریافتند که ارتباط های خیلی تنگاتنگی بین این دو وجود دارد. دریدا و ریکور از دو راه متفاوت به یک نتیجه رسیده اند. بن فکنی دریدا از مجرای ساختارگرایی شروع شده، چون او در سنت فرانسوی کارش را از دکارت شروع کرده و ریکور کارش را از کانتِ دیلتای، هوسرل و هایدگر آغاز کرده است، اما نتیجه ای که از این دو می گیریم، خیلی شبیه هم است. من در نوشته هایی که به تازگی  خوانده ام، در مورد ارتباط های این دو، اطلاعات زیادی کسب کرده ام . مقالات و کتاب های بسیاری نوشته شده تا ارتباط این دو را نشان بدهد .

ـ دریدا مرز بین ادبیات و فلسفه را شکسته است . شما فکر نمی کنید که افرادی مثل نیچه و والتر بنیامین این کار را کمی قبل انجام داده اند ؟

چرا ، ولی نه تا این حد؛ کار دریدا کمی مشخص تر و سرراست تر است . او پروژه خاصی را دنبال می کند ، البته این درست است که نیچه نطفه این بحث ها را ریخته است ، اما او گزینْ گویه می نویسد و نوشته هایش به این صورت جمع و جور نیست. ساختارگرایی در دوره نیچه وجود نداشته است و او بالطبع نمی توانسته به ارتباط های دال و مدلولی نگاهی داشته باشد. دریدا حرف های خیلی جدیدتری در این مورد دارد که پیشتر گفته نشده و اثبات این که، حرف های دریدا به تمامی درگذشته بوده، چندان آسان نیست .

 ـ بد نیست کمی هم در مورد برداشته شدن مرزهای میان ژانرهای ادبی حرف بزنیم . آیا این فروپاشی مرزها ، ربطی به برداشتن مرز میان ادبیات و فلسفه دارد ؟ به طور مثال امروزه  می بینیم که وسط یک رمان ، نویسنده شروع به مقاله نوشتن می کند یا برعکس .

کاری که deconstruction می خواست انجام دهد ، دقیقاً آن چیزی نیست که پست مدرن ها می گویند . وقتی ما می خواهیم یک پدیده ادبی را از دیدگاه دیکانستراکتیویستی بررسی کنیم، درواقع می خواهیم متن را از چارچوب ساختارهای از پیش تعیین شده خارج کنیم و وارد فضایی جدید شویم . گاهی حتی این ساختار و فضای جدید می تواند با چارچوب های پیشین در چالش باشد . برای همین هم هست که اساس دیکانستراکشن بر بنیان فکنی، شالوده شکنی، واسازی و چارچوب شکنی است تا به چیزهایی برسد که در ظاهر نمی توان آنها را دید . در این صورت ممکن است زوایایی از اثر برای ما مشخص شود که پیش از آن کمتر به آن توجه می شد . اینها دقیقاً همان چیزی است که هایدگر در بحث هایش با عنوان ساحت نااندیشیده ungedacht بیان می کند. شما در بن فکنی دقیقاً می خواهید همان "ساحت نااندیشیده" را پیدا کنید؛ چیزی که قبلاً در موردش نوشته و اندیشیده نشده است و بنابراین ژانرها در هم می ریزد و دیگر در این جا نمی توان چارچوب های از پیش تعیین شده کلاسیک را ملاک  قرار داد .

ـ شما گفتید که Deconstruction با پست مدرنیته فرق دارد . دریدا هم می گوید من "پست مدرن" نیستم . او را نمی توان چندان "پساساختارگرا" هم به حساب آورد . در این صورت در مورد او چه می توان گفت ؟

ژاک دریدا نمی خواهد خود را محدود به این چارچوب ها کند. همه چارچوب ها ریشه در نگاه "متافیزیک حضور" دارند . او وقتی قبول کرد که پست مدرن است ، درواقع قبول کرده که در "متافیزیک حضور" شرکت کرده است . به همین دلیل دریدا نمی تواند قبول کند که پست مدرنیسم چیزی است که او هم می تواند زیر چتر آن حضور داشته باشد ، هر چند که محقق ها بدون توجه به این حرف ها او را ذیل عنوان پست مدرنیسم طبقه بندی کرده اند ، اما اومی گوید که نمی خواهد خود را در این چارچوب های دلالتی گرفتار کند . برای دریدا ، پست مدرن یک بسته بندی است و او نمی خواهد خود را در این بسته بندی ببیند .او می گوید که حتی خود پست مدرنیسم را می شود واسازی و بن فکنی کرد و چه چیزهایی که در دل آن نهفته است .

ـ اما خیلی جالب است که همین جمله را کس دیگری گفته است . مارکس جمله مشهوری دارد با عنوان این که "من مارکسیست نیستم"، دریدا هم می گوید "من پست مدرن نیستم" تفاوت این دو چیست ؟

به طور کلی دیکانستراکشن مبارزه با چارچوب هاست . در کتاب "حقیقت نقاشی" بحث ، با کانت شروع می شود . او می گوید که چارچوب در آثار هنری و مخصوصاً ادبیات چه نقشی دارد ؟ ذاتی است یا جوهری یا عرضی ؟ او می خواهد با این بحث ، ساختارهای از پیش تعیین شده را بنیان فکنی کند . دریدا هم نمی خواهد خود را اسیر این چارچوب ها کند .



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

ایران پسا کرونایی به روایت محمدرضا تاجیک
پست مدرنیسم، تفکر هیبریدی و متن به مثابه ترکیبی از اَبَر ژانر و اَبَر رسانه
هنر گفت و گو ـ لومــونــد با ژاک دریــــدا
ژاک دریدا و سیاست دوستی
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی ـ ایمان رئیسی
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group