معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1667
معماری ـ موسیقی   - 19
منظر شهری   - 1563
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
طراحي داخلي   - 1128
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 18
نظریه معماری   - 1116
پردیس ویترا   - 18
سازه های شهری   - 1025
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
تکنولوژی ساخت   - 1013
معماری آمریکا   - 17
معماری حوزه عمومی   - 986
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
مرزهای معماری   - 968
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
نگاه نو به سكونت   - 895
شهرهای در حرکت   - 15
المان شهری   - 852
معماری بایومورفیک   - 15
نظریه شهری   - 817
معماری و کوه   - 15
معماری و سیاست   - 789
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 15
معماری مدرن   - 717
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 15
کلان سازه   - 707
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 14
معماری پایدار   - 693
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
روح مکان   - 621
معماری و سلامت   - 13
آینده گرایی   - 607
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری منظر   - 590
فرهنگ نفت   - 11
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 578
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 10
آرمان شهرگرایی   - 575
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
طراحی صنعتی   - 562
بی ینال ونیز   - 10
منتقدان معماری   - 538
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 532
درس گفتارهای اتووود   - 10
توسعه پایدار   - 527
معماری خوانی   - 9
معماری تندیس گون   - 526
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری شمایل گون   - 503
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 9
باز زنده سازی   - 479
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
معماریِ توسعه   - 464
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
هنر مدرنیستی   - 434
ده زن برتر تاریخ معماری مدرن   - 9
معماری یادمانی   - 382
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 8
طراحی نئولیبرال   - 379
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری سبز   - 375
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
تغییرات اقلیمی   - 363
تز 1400   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 358
معماری تخت جمشید   - 8
معماری پست مدرن   - 343
منبع شناسی اتووود   - 7
معماری ارزان   - 331
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 311
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
گرمایش زمین   - 308
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 304
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری محلی   - 299
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 298
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 293
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 276
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 274
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 273
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 267
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 256
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 240
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 235
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 235
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
اقتصادِ فضا   - 234
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
مسکن حومه شهری   - 232
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
فضای منفی   - 230
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 216
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
گرافیک   - 211
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 206
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری و فاجعه   - 191
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 189
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 175
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 173
پداگوژی انتقادی   - 7
هنر گفت و گو   - 161
عبور از مرحله جنینی   - 7
معماری ژاپن   - 160
مسابقه ویلا 1400   - 6
معماری ایران   - 156
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
ترسیمات معماری   - 156
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماری و رسانه   - 156
معماری آمریکای جنوبی   - 6
معماری فضای داخلی   - 147
معماری و غذا   - 6
بلندمرتبه ها   - 135
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 122
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
مدرنیته؛ از نو   - 96
معماری مصر   - 6
ویرانه ها   - 95
شهرسازی کوچک مقیاس   - 5
معماری فاشیستی   - 89
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
معماری مذهبی   - 87
معماری و جنگ   - 5
معماری چین   - 86
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
اکنی استودیو   - 5
اکسپو   - 83
گزارش فرانسویِ وس اندرسون   - 5
معماری و هنر انقلابی   - 79
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
ویروس کرونا و معماری   - 79
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
معماری کوچک مقیاس   - 76
اکسپوی دبی. 2020   - 4
فیلوکیتکت   - 76
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
گفت و گو با مرگ   - 75
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
جهان علمیْ تخیلی   - 72
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
معماری جنگلی   - 70
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری پراجکتیو   - 70
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
معماری هند   - 68
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری دیجیتال   - 64
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
مدارس معماری   - 61
بلوپرینت   - 4
پداگوژی   - 58
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری اروپا   - 58
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری و نقاشی   - 56
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
زاغه نشینی   - 55
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 53
باشگاه مشت زنی   - 3
بحران آب   - 52
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
آنتروپوسین   - 52
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
معماری و هوش مصنوعی   - 51
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 3
طراحی مُد   - 50
فیلم پدر ساخته ی فلوریان زلر   - 3
معماری و روانشناسی   - 49
شش پروژه شاخص معماری پست مدرن   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 47
کودتایی که در مورد ان صحبت نمی کنیم   - 2
معماری و ادبیات   - 46
فیلم های اتووود   - 2
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
هنر روسیه   - 45
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
باهاوس   - 44
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
جنبش متابولیسم   - 44
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
معماری آسیا   - 42
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
معماری و گیم   - 40
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
معماری بیابانی   - 37
شهرهای پیشاصنعتی   - 2
درگذشت زاها حدید   - 35
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 34
مدرنیسم هیپی   - 2
طراحی پارامتریک   - 34
معماری مدارس   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
اکسپو میلان 2015   - 28
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
معماری مجازی   - 28
ده پرسش از هشت معمار   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معماری و رنگ   - 27
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری و آب   - 25
ان اف تی   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 25
متاورس   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 24
معماری آفریقا   - 1
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
جشن نامه اتووود   - 21
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
زیگموند فروید   - 19
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان بودریار   - 10
آرشیگرام   - 7
ژان نوول   - 22
آرکی زوم   - 6
ژاک دریدا   - 19
آلبرت پوپ   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلدو روسی   - 15
ژیل دلوز   - 34
آلفرد هیچکاک   - 5
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 28
سانتیاگو کالاتراوا   - 14
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 6
سو فوجیموتو   - 17
آنسامبل استودیو   - 2
سوپراستودیو   - 9
آنیش کاپور   - 8
سورِ فِهْن   - 6
آی وِی وِی   - 34
سوزان سانتاگ   - 10
اُ ام اِی   - 57
شاشونا زوبوف   - 4
اتوره سوتساس   - 8
شیگرو بان   - 34
ادریان لابوت هرناندز   - 5
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد برتینسکی   - 1
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سعید   - 17
فرانک گهری   - 50
ادوارد سوجا   - 10
فرانک لوید رایت   - 45
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرای اوتو   - 10
ادولف لوس   - 9
فردا کولاتان   - 2
ارو سارینن   - 29
فردریک جیمسون   - 4
اریک اوون موس   - 14
فرشید موسوی   - 3
اریک هابسبام   - 2
فمیهیکو ماکی   - 4
استن آلن   - 4
فیلیپ جنسن   - 7
استیون هال   - 32
گابریل کوکو شنل   - 2
اسلاوی ژیژک   - 18
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسنوهتا   - 7
گرگ لین   - 7
اسوالد متیوز اونگرز   - 7
گونتا اشتلزل   - 1
اسوتلانا بویم   - 5
لئون کریر   - 2
اسکار نیمایر   - 37
لبس وودز   - 26
اف او اِی   - 9
لوئیس باراگان   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس مامفورد   - 1
الیس راستورن   - 112
لودویگ لئو   - 3
اِم اِی دی   - 23
لودویگ میس ون دروهه   - 29
ام وی آر دی وی   - 73
لودویگ هیلبرزیمر   - 4
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
اویلر وو   - 9
لوسی رای   - 15
ایلین گری   - 8
لویی کان   - 39
ایوان لئونیدوف   - 4
لوییجی مورتی   - 1
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لوییس بورژوا   - 8
بال کریشنادوشی   - 4
لُکُربُزیه   - 153
باک مینستر فولر   - 13
لیام یانگ   - 4
برنارد چومی   - 33
لینا بو باردی   - 4
برنارد خوری   - 2
مارتین هایدگر   - 31
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 69
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو فریره   - 2
مایکل سورکین   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 28
معماران آر سی آر   - 4
پیتر آیزنمن   - 59
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 5
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 69
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 10
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 59
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
نائومی کلاین   - 4
تئودور آدورنو   - 6
نورمن فاستر   - 36
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 10
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 24
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 31
توماس هیترویک   - 31
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 7
واسیلی کاندینسکی   - 2
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 30
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 18
جورجو آگامبن   - 8
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 13
جولیا کریستوا   - 2
ولف پریکس   - 1
جونیا ایشیگامی   - 4
ونگ شو   - 8
جیمز استرلینگ   - 1
ویتو آکنچی   - 12
جین جیکوبز   - 2
ویوین وست وود   - 6
چارلز جنکس   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کارلو اسکارپا   - 13
چارلز کوریا   - 15
کازو شینوهارا   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کازیو سجیما   - 2
حسن فتحی   - 6
کالین روو   - 1
حسین امانت   - 3
کامران دیبا   - 13
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامرون سینکلر   - 11
داریوش آشوری   - 1
کریستفر الکساندر   - 2
داریوش شایگان   - 13
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دانیل لیبسکیند   - 24
کریم رشید   - 5
دنیس اسکات براون   - 10
کلر استرلینگ   - 2
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 23
کلود پَره   - 3
دیوید رُی   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید گیسن   - 2
کنزو تانگه   - 10
دیوید هاروی   - 25
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت نوزیک   - 2
کنگو کوما   - 47
رابرت ونتوری   - 31
کوپ هیمِلبِلا   - 23
رُدولف شیندلر   - 7
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رضا دانشمیر   - 5
کوین لینچ   - 7
رم کولهاس   - 116
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رنزو پیانو   - 34
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیشو کـُـروکاوا   - 8
ریچارد نویترا   - 7
یان گِل   - 9
ریموند آبراهام   - 1
یو ان استودیو   - 32
رینر بنهام   - 2
یورگن هابرماس   - 15
رینهولد مارتین   - 5
یورن اوتزن   - 1
ریکاردو بوفیل   - 7
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 196
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -865
گالری   -94
زیرساخت های شهری   -468
هتل   -81
فرهنگی   -365
ورزشی   -68
پاویون   -297
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
موزه   -267
حمل و نقل عمومی   -39
اداری ـ خدماتی   -247
ویلا   -27
تفریحی   -185
مجموعه های مسکونی   -8
مسکونی ـ تجاری   -172
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -150
عناصر یادمانی شهری   -3
صنعتی   -110
تجاری   -2
معماری مذهبی   -107
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
ژاک دریدا؛ متافیزیک حضور، زبان، دیکانستراکشن و رابطه انتقادی با متن در گفت و گو با محمد ضیمران
اتووود سرویس خبر:   تيم اتووود
1399/02/26
مـنـــــــبـع : http://erteash80.blogfa.com/post/9
تعداد بازدید : 941

ژاک دریدا چندیست درگذشته، اما نمی توان حضور او را در عرصه ادبیات و فلسفه به سادگی فراموش کرد. دریدا مرزهای فلسفه و ادبیات را در هم شکست و ادبیات جدیدی آفرید که هرگز با چارچوب های از پیش تعیین شده قابل بررسی نبود .
دکتر محمد ضیمران نیز نامی آشنا در حوزه نقد ادبی ماست . او علاوه بر مقالات فراوانی که به چاپ رسانده ، کتاب هایی چون "دریدا ، متافیزیک حضور" ، "میشل فوکو ، دانش و قدرت" ، "گذر از جهان اسطوره به فلسفه" و "زیبایی شناسی هنر" را تألیف کرده است . بن فکنی deconstruction و حضور معنا در متون ادبی را با توجه به آرای دریدا ، با دکتر ضمیران مرور کردیم .

ـ  ژاک دریدا معتقد است که زبان دارای منش استعاری است و اگر این منش استعاری را از آن حذف کنیم ، در حقیقت از ذات آن دور شده ایم . بعد به ادبیات اشاره می کند و  می گوید ادبیات از این قاعده مستثنی است ، چرا که صادقانه به منش استعاری خود اعتراف  می کند و ما می توانیم بدون واسطه به متن ادبی نزدیک شویم ؟
به موضوع جالبی اشاره کردید که نیاز به یک پیش زمینه دارد . تمام اندیشمندانی که از دوره ساختارگرایی ، دغدغه فلسفی و زبانشناسی داشتند ، تمرکز خود را از سوژه دکارتی روی زبان متمرکز کردند . به هر حال می دانید که اولین کسی که در این زمینه مورد توجه قرار گرفت ، سوسور بود .
سوسور، اولین کسی بود که زبان را به عنوان مجموعه ای از دلالت ها بیان کرد و گفت زبان مجموعه ای از نشانه هاست . ساختارگراها دارای ذهنی منطقی بودند که بیشتر روی مسئله معنایی semantical و ساختار نحوی syntactic structure تاکید می کردند ، بنابراین همیشه زبان را دارای یک نظام خاص می دیدند و آن را از این دیدگاه مطالعه می کردند . برای آنها این ساختار و نظام قاعده مند خیلی مهم بود . همین نکته سبب شد تا تئوری ارائه شده از طرف آنها ، چیزی باشد منفصل از دنیای خارج ، یعنی زبان از دنیای عینی و خارجی منفصل شده بود . کسانی که وارد نقد ساختارگرایی شدند ـ و اتفاقاً هم شان فرانسوی بودند ـ دیدند که این نگاه به زبان بسیار دست و پاگیر و محدود کننده است . البته همه آنها به اهمیت ساختارگرایی واقف بودند ، اما نسبت به آن نقد هم داشتند . به همین علت، مکتب پساساختارگرایی شکل گرفت که دریدا مهم ترین فردی بود که در این مکتب جای گرفت .

دریدا یکی از منتقدان جدی آرای سوسور بود . او در کتاب مواضع مصاحبه ای دارد که در آن نسبت به دلالت های سوسوری بحث کرده است . دریدا همواره در تلاش بود تا کاستی هایی را که در آرای ساختارگرایان وجود دارد ، برطرف کند ، برای همین به بعد عملی progmatical زبان توجه بیشتری نشان داد و این کار او یعنی خارج کردن زبان از حوزه  "معناشناسی" و "نحو". این دیدگاه عمل گرایانه ، Pragmatistic ، مستقیماً به زندگی ، فرهنگ و ادبیات وصل می شود و به همین علت است که او بحثی را مطرح کرد که سال ها قبل نیچه آن را در زبان شناسی مطرح کرده بود.

نیچه در تمام دوران فلسفی اش می خواست نشان دهد که پروژه ای که از آغاز فلسفه با عنوان حقیقت وجود داشته ، هیچ گاه نتوانسته بی واسطه خود را به نمایش بگذارد . نیچه در دو مورد حرف می زد : یکی در مورد دغدغه های اصلی "متافیزیک" که به حقیقت برمی گردد ، دیگری زبانشناسی و تبار و دودمان زبان . او معتقد بود که حقیقت یک امر زبانی است. دوم این که حقیقت که فلسفه همیشه به آن می نازیده و آن را اساس کار خود قرار می داده، چیزی نیست جز بی شماری از استعاره ها ، مجازها ،‌تلمیح ها و ... که در زبان وجود دارد. در نتیجه ، نیچه فصل جدیدی را در فلسفه باز می کند که قبل از آن، کسی به آن توجهی نداشت .

دریدا با این پشتوانه به قضیه زبان و ادبیات می پردازد و اصولاً به همین دلیل است که تا مدت ها ، دانشگاه کمبریج از اهدای دکترای افتخاری به دریدا سر باز می زد ، چرا که دریدا فلسفه و ادبیات را که از زمان سقراط به بعد ، به کلی از هم مجزا شده بودند ، دوباره به هم وصل کرد. آنها معتقد بودند که دریدا دیوار فلسفه و ادبیات را فرو ریخته و به همین علت نمی توان  دکترای افتخاری فلسفه را به او داد ، چون به فلسفه خیانت کرده است. البته بعدها این مدرک را به او دادند و این بعد از مشاوره های زیاد صورت گرفت.

دریدا بحثی را مورد توجه قرار داد که سوفسطایی ها انجام می دادند و سقراط آن را قطع کرده بود ، به همین علت می توان دریدا را یک سوفیست معاصر به حساب آورد . یعنی او بحث هایی را که سوفسطایی ها انجام می دادند و سقراط آنها را با گفت و گوهایش قطع کرده بود ، مجدداً مورد بررسی قرار داد . او می گفت: "حقیقت چیزی نیست جز برداشت هایی در چارچوب زبانی" و بنابراین ما همیشه باید در جست و جوی دال باشیم . او به این ترتیب ، حتی فلسفه را نیز در قلمروی مجاز ، استعاره ،‌کنایه و سایر خصوصیات زبان قرار داد و مرزهای آن را با ادبیات درهم شکست .

بنابراین وقتی از حقیقت به عنوان یک مدلول حرف می زنیم ، باید ببینیم این مدلول به چه دالی برمی گردد ، یعنی معنای حقیقت چیست ؟ دریدا در این جا می گوید که مدلول حقیقت نمی تواند تنها یک دال داشته باشد و باید در جست و جوی دال های دیگر نیز بود ؛ دال هایی که فراوان هستند و تمام نشدنی . این دال های متفاوت می تواند در قالب استعاره metaphor و مجاز مرسل metonymy و ... ظاهر شود ، بنابراین دریدا نگاه جدیدی را بعد از 2 هزار و 500 سال وارد عرصه فلسفه و ادبیات کرد . به نظر من این یک واژگونی انگاره ای است که در فلسفه به وجود آمده است .

ـ  فلسفه قبل از دریدا و نیچه این منش استعاری را نفی کرده بود ، اما ادبیات همیشه صادقانه به آن اعتراف می کرد.آیا این اعتراف صادقانه ، منش استعماری در ادبیات را نفی می کند؟

دریدا در تمام نوشته ها و مصاحبه هایش گفته است که ادبیات همیشه به این منش زبانی خود صادقانه اعتراف کرده است و هیچ وقت ادعا نکرده که متن های ادبی تلاشی جهت کشف حقیقت انجام داده اند یا به عبارت دیگر ، ‌دریدا همواره گفته که ادبیات تنها بخشی از حقیقت را می توانسته برملا کند ؛ حقیقتی که گاه خیلی متغیر می شود و از خواننده ای به خواننده دیگر فرق  می کند. او در مورد ادبیات بارها گفته است که ادبیات ، استعاره ، مجاز ، کنایه و منش های زبانی را ارائه می کند و می افزاید که ادبیات حامل حقیقت نیست . دریدا در توجیه این قضیه می گوید که فلسفه و علم ادعا می کنند که توانسته اند به حقیقت دست پیدا کنند، اما آن چیزی را که آنها فکر می کنند حقیقت است، ‌درواقع استعاره پنهانی است که حقیقت در پشت آن موضع  گرفته است .

ـ دریدا می گوید که حقیقت همواره پشت یک مجاز و استعاره پنهان شده است . به نظر شما وجود همین نکته در نوشتار نبود که توجه را به کلام محوری سوق داد ؟ یعنی فرهنگ گفت و گو را جایگزین فرهنگ نوشتار کرد ؟

او می گوید با پیدایش "متافیزیک حضور" چهار عنصر مهم این نکته تحکیم یافته است. در اولین مورد ما با آوامداری phonocenrism رو به رو هستیم که در گفت و گوی فایدروس از آن سخن به میان می آید . در فایدروس این سئوال مطرح می شود که آیا نوشتار دارای اهمیت بیشتری است یا گفتار و سقراط ثابت می کند که گفتار بر نوشتار برتری دارد و نوشتار زائده ای است که از گفتار ناشی می شود. این یکی از نکاتی است که دریدا در مورد آن می گوید که سبب شده تا "متافیزیک غربی" در حضور معنا پیدا کند . نکته دومی که اهمیت دارد، کلام محوری logocernism است. البته ترجمه logocenterim خیلی سخت است . شما باید ترکیبی از کلام و عقل محوری را در نظر بگیرید . سومین محوری که خیلی اهمیت دارد این است که ما با تأثیر از کلام محوری، دچار قوم مداری  می شویم. این قوم مداری از دوران دکارت به وضوح در فلسفه خودش را نشان داده است اما مهم ترین و چهارمین عامل ، من محوری یا خودمداری است که با اندیشه های دکارت آغاز شده ، اما در اندیشه های کانت شکوفایی پیدا کرده و همین طور تداوم یافته است .

ـ بد نیست کمی هم به علت های رویکرد و کلام محوری بپردازیم . آیا مجاز ، استعاره و ... سبب نشده که از نوشتار به کلام گرایش پیدا کنیم ؟

بله دقیقاً، یکی از دلایلی که کلام دارای نوعی برتری بوده، این است که در آن نوعی حضور وجود دارد، اما نوشتار در غیاب اتفاق می افتد. در این جا نویسنده ای حاضر نیست که مقصودش را برای شما توضیح دهد ، برای همین است که بحث معنا و مدلول به خواننده  برمی گردد و اوست که باید همه چیز را از نو بسازد . شاید به همین علت است که فلسفه غرب، رو به نوعی آوامحوری آورد. وقتی کلام فاقد آوا محوری شد ، یعنی به نوشتار در آمد ، معلوم نیست که مدلول ها چگونه قابل استخراج هستند . در این جاست که بحث خوانش مطرح می شود ، اما در صورتی که گفتار با فرد مقارن شود ، می توان حقیقت را دنبال کرد ، اما زمانی که گوینده نبود و به قول دریدا "متن یتیم شد" چه کسی به غیر از خواننده می تواند آن را بازسازی کند ؟ در این جاست که به تعداد آدم ها معنا پیدا می شود و گستره معناها تا بی نهایت گسترش پیدا می کند، اما باید بگویم که دریدا این مسئله را کشف نکرده ، بلکه فقط آن را شفاف کرده است . این مسئله را اولین بار سوفسطاییان مطرح کردند ، آنها بودند که می گفتند زبان اساس همه چیز است ، لذا با این موضوع موافقم که ادبیات هم  نمی تواند حقیقت را دریابد و نشان بدهد، اما برتری اش به زبان فلسفه این است که صادقانه به این امر اعتراف می کند .

ـ و به همین دلیل است که دریدا بحث خواننده کنش گر را پیش می کشد و "شطرنج بی انتهای متن را ... ؟

دقیقاً . اما وقتی شما اصالت را به گفتار بدهید ، دیگر خواننده ای مطرح نیست . در این جا فقط شنونده مطرح است و شنونده هم منفعل است . ارتباط شنونده و گوینده ، مناسبتی انکشافی است ، اما مناسبت خواننده و متن ، مناسبتی فعال و سازنده است . خواننده باید معنی را ابداع کند . او هر بار که متن را می خواند ، با ابداعی جدید رو به رو خواهد شد .

ـ دریدا می گوید، خواننده ای که این روابط دال و مدلولی را کشف می کند ، دقیقاً به همان اندازه دارای اهمیت است که نویسنده . به نظر شما این نوعی تنزل مقام در نویسنده مدرن نیست ؟

دریدا واژه ای دارد با عنوان dissemination وقتی یک متن ، درست شبیه بذر پاشیده شد ، دیگر ارتباط کسی که بذر را پاشیده با بذر قطع می شود ، یعنی نویسنده وقتی چیزی را نوشت و منتشر کرد ، خودش ، فقط خواننده اثرش است . همین حرف را افرادی مثل میشل فوکو و رولان بارت نیز می گویند . آنها اسم این کار را می گذارند "مرگ مؤلف"؛ یعنی وقتی مؤلف متن را افشانش dissemination کرد، دیگر کارش تمام است . مثل بچه ای که بند نافش قطع شده باشد.

ـ پس در لحظه ای که نقطه آخر نوشته گذاشته شد ، غیاب شروع می شود؟

بله دقیقاً ،  اما نویسنده خودش هم می تواند جزو یکی از بی شمار افرادی باشد که متن را می خواند . وقتی در حال سخنرانی و گفت و گو هستیم ، حضور اتفاق می افتد ، اما همین که این کلمات مکتوب و منتشر شد ، دیگر "من" هیچ نفوذی روی آن ندارد و این متن برای خود شخصیتی مستقل و خودپاینده خواهد داشت .     

ـ ارتباط این ها با هرمنوتیک چیست ؟

یک بار دریدا و پل ریکور را به کنفرانسی در پاریس دعوت کردند تا در مورد ارتباط هرمنوتیک و بن فکنی گفت و گو کنند . درست است که آنها هرگونه ارتباطی را بین این دو نفی می کردند، اما محققانی که روی این مسئله کار می کردند دریافتند که ارتباط های خیلی تنگاتنگی بین این دو وجود دارد. دریدا و ریکور از دو راه متفاوت به یک نتیجه رسیده اند. بن فکنی دریدا از مجرای ساختارگرایی شروع شده، چون او در سنت فرانسوی کارش را از دکارت شروع کرده و ریکور کارش را از کانتِ دیلتای، هوسرل و هایدگر آغاز کرده است، اما نتیجه ای که از این دو می گیریم، خیلی شبیه هم است. من در نوشته هایی که به تازگی  خوانده ام، در مورد ارتباط های این دو، اطلاعات زیادی کسب کرده ام . مقالات و کتاب های بسیاری نوشته شده تا ارتباط این دو را نشان بدهد .

ـ دریدا مرز بین ادبیات و فلسفه را شکسته است . شما فکر نمی کنید که افرادی مثل نیچه و والتر بنیامین این کار را کمی قبل انجام داده اند ؟

چرا ، ولی نه تا این حد؛ کار دریدا کمی مشخص تر و سرراست تر است . او پروژه خاصی را دنبال می کند ، البته این درست است که نیچه نطفه این بحث ها را ریخته است ، اما او گزینْ گویه می نویسد و نوشته هایش به این صورت جمع و جور نیست. ساختارگرایی در دوره نیچه وجود نداشته است و او بالطبع نمی توانسته به ارتباط های دال و مدلولی نگاهی داشته باشد. دریدا حرف های خیلی جدیدتری در این مورد دارد که پیشتر گفته نشده و اثبات این که، حرف های دریدا به تمامی درگذشته بوده، چندان آسان نیست .

 ـ بد نیست کمی هم در مورد برداشته شدن مرزهای میان ژانرهای ادبی حرف بزنیم . آیا این فروپاشی مرزها ، ربطی به برداشتن مرز میان ادبیات و فلسفه دارد ؟ به طور مثال امروزه  می بینیم که وسط یک رمان ، نویسنده شروع به مقاله نوشتن می کند یا برعکس .

کاری که deconstruction می خواست انجام دهد ، دقیقاً آن چیزی نیست که پست مدرن ها می گویند . وقتی ما می خواهیم یک پدیده ادبی را از دیدگاه دیکانستراکتیویستی بررسی کنیم، درواقع می خواهیم متن را از چارچوب ساختارهای از پیش تعیین شده خارج کنیم و وارد فضایی جدید شویم . گاهی حتی این ساختار و فضای جدید می تواند با چارچوب های پیشین در چالش باشد . برای همین هم هست که اساس دیکانستراکشن بر بنیان فکنی، شالوده شکنی، واسازی و چارچوب شکنی است تا به چیزهایی برسد که در ظاهر نمی توان آنها را دید . در این صورت ممکن است زوایایی از اثر برای ما مشخص شود که پیش از آن کمتر به آن توجه می شد . اینها دقیقاً همان چیزی است که هایدگر در بحث هایش با عنوان ساحت نااندیشیده ungedacht بیان می کند. شما در بن فکنی دقیقاً می خواهید همان "ساحت نااندیشیده" را پیدا کنید؛ چیزی که قبلاً در موردش نوشته و اندیشیده نشده است و بنابراین ژانرها در هم می ریزد و دیگر در این جا نمی توان چارچوب های از پیش تعیین شده کلاسیک را ملاک  قرار داد .

ـ شما گفتید که Deconstruction با پست مدرنیته فرق دارد . دریدا هم می گوید من "پست مدرن" نیستم . او را نمی توان چندان "پساساختارگرا" هم به حساب آورد . در این صورت در مورد او چه می توان گفت ؟

ژاک دریدا نمی خواهد خود را محدود به این چارچوب ها کند. همه چارچوب ها ریشه در نگاه "متافیزیک حضور" دارند . او وقتی قبول کرد که پست مدرن است ، درواقع قبول کرده که در "متافیزیک حضور" شرکت کرده است . به همین دلیل دریدا نمی تواند قبول کند که پست مدرنیسم چیزی است که او هم می تواند زیر چتر آن حضور داشته باشد ، هر چند که محقق ها بدون توجه به این حرف ها او را ذیل عنوان پست مدرنیسم طبقه بندی کرده اند ، اما اومی گوید که نمی خواهد خود را در این چارچوب های دلالتی گرفتار کند . برای دریدا ، پست مدرن یک بسته بندی است و او نمی خواهد خود را در این بسته بندی ببیند .او می گوید که حتی خود پست مدرنیسم را می شود واسازی و بن فکنی کرد و چه چیزهایی که در دل آن نهفته است .

ـ اما خیلی جالب است که همین جمله را کس دیگری گفته است . مارکس جمله مشهوری دارد با عنوان این که "من مارکسیست نیستم"، دریدا هم می گوید "من پست مدرن نیستم" تفاوت این دو چیست ؟

به طور کلی دیکانستراکشن مبارزه با چارچوب هاست . در کتاب "حقیقت نقاشی" بحث ، با کانت شروع می شود . او می گوید که چارچوب در آثار هنری و مخصوصاً ادبیات چه نقشی دارد ؟ ذاتی است یا جوهری یا عرضی ؟ او می خواهد با این بحث ، ساختارهای از پیش تعیین شده را بنیان فکنی کند . دریدا هم نمی خواهد خود را اسیر این چارچوب ها کند .



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

هنر گفت و گو ـ لومــونــد با ژاک دریــــدا
بابک احمدی و زبان شناسی دریدایی؛ از تفاوط تا طالبان و هیولاهایی که امروز در آینده رقم می خورند
ژاک دریدا و معماری دیکانستراکتیویستی؛ پرسش از معماریِ تحت استیلا
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی ـ ایمان رئیسی
تراشه های کانسپچوال ـ ژاک دریدا، دیکانستراکشن و یافتِ میانْ خطیِ هستی
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group