معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1544
معماری و گیم   - 23
منظر شهری   - 1461
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
نظریه معماری   - 1095
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
طراحي داخلي   - 1034
جشن نامه اتووود   - 21
سازه های شهری   - 933
طراحی مُد   - 21
تکنولوژی ساخت   - 924
معماری بیابانی   - 20
معماری حوزه عمومی   - 865
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
مرزهای معماری   - 847
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
نگاه نو به سكونت   - 805
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 18
نظریه شهری   - 788
پردیس ویترا   - 18
المان شهری   - 776
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
معماری و سیاست   - 742
معماری ـ موسیقی   - 17
کلان سازه   - 652
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری مدرن   - 638
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری پایدار   - 588
شهرهای در حرکت   - 15
منتقدان معماری   - 533
معماری بایومورفیک   - 15
آرمان شهرگرایی   - 532
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 520
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
روح مکان   - 516
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
طراحی صنعتی   - 505
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری منظر   - 500
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 10
آینده گرایی   - 485
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری تندیس گون   - 484
بی ینال ونیز   - 10
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 483
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری شمایل گون   - 446
درس گفتارهای اتووود   - 9
باز زنده سازی   - 431
معماری خوانی   - 9
توسعه پایدار   - 425
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
هنر مدرنیستی   - 420
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
معماری یادمانی   - 364
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 356
ده زن برتر تاریخ معماری مدرن   - 9
معماریِ توسعه   - 350
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری سبز   - 345
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
طراحی نئولیبرال   - 332
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری پست مدرن   - 329
معماری تخت جمشید   - 8
تغییرات اقلیمی   - 309
منبع شناسی اتووود   - 7
اتووود کلاسیک   - 299
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 272
طراحی و پناهجویان   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 270
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 269
فرهنگ نفت   - 7
معماری محلی   - 268
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
معماری ارزان   - 263
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 262
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 259
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 249
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 245
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 243
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 241
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 227
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 222
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 214
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 213
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 200
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
هنر انتزاعی   - 197
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
گرافیک   - 178
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 170
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر گفت و گو   - 155
عبور از مرحله جنینی   - 7
مسکن روستایی   - 153
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 7
طراحی مبلمان   - 151
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری و فاجعه   - 150
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
ترسیمات معماری   - 140
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ژاپن   - 133
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ایران   - 123
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
بلندمرتبه ها   - 117
پداگوژی انتقادی   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 98
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 6
اقتصادِ فضا   - 89
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماری مذهبی   - 87
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری فاشیستی   - 86
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 85
معماری مصر   - 5
اکسپو   - 79
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری و رسانه   - 78
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
فیلوکیتکت   - 74
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 73
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
معماری فضای داخلی   - 72
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 72
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
گفت و گو با مرگ   - 72
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری چین   - 69
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
ویرانه ها   - 68
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری هند   - 67
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
معماری پراجکتیو   - 59
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
مدارس معماری   - 57
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
پداگوژی   - 55
بلوپرینت   - 4
زاغه نشینی   - 54
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری دیجیتال   - 52
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
جهان علمیْ تخیلی   - 51
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 49
باشگاه مشت زنی   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 44
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
معماری و روانشناسی   - 43
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 3
جنبش متابولیسم   - 42
فیلم پدر ساخته ی فلوریان زلر   - 3
باهاوس   - 41
شش پروژه شاخص معماری پست مدرن   - 3
معماری و نقاشی   - 40
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
هنر روسیه   - 39
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
بحران آب   - 38
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معماری و ادبیات   - 36
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
معماری و هوش مصنوعی   - 36
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
طراحی پارامتریک   - 32
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
آنتروپوسین   - 31
ده پرسش از هشت معمار   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 24
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری مجازی   - 23
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
معماری کوچک مقیاس   - 23
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
معماری جنگلی   - 23
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 10
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 6
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 34
آلدو روسی   - 15
سائول باس   - 7
آلفرد هیچکاک   - 5
ساسکیا ساسن   - 9
آلوار آلتو   - 19
سالوادور دالی   - 2
آلوارو سیزا   - 9
سانا   - 5
آن تینگ   - 4
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی گائودی   - 28
سدریک پرایس   - 3
آنتونی وایدلر   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنتونیو نگری   - 6
سوپراستودیو   - 9
آنیش کاپور   - 8
سورِ فِهْن   - 6
آی وِی وِی   - 34
سوزان سانتاگ   - 9
اُ ام اِی   - 46
شاشونا زوبوف   - 2
اتوره سوتساس   - 7
شیگرو بان   - 33
ادریان لابوت هرناندز   - 5
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد برتینسکی   - 1
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سعید   - 17
فرانک گهری   - 50
ادوارد سوجا   - 10
فرانک لوید رایت   - 45
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرای اوتو   - 10
ادولف لوس   - 8
فردا کولاتان   - 2
ارو سارینن   - 29
فردریک جیمسون   - 4
اریک اوون موس   - 14
فرشید موسوی   - 3
اریک هابسبام   - 2
فمیهیکو ماکی   - 4
استن آلن   - 4
فیلیپ جنسن   - 7
استیون هال   - 32
گابریل کوکو شنل   - 2
اسلاوی ژیژک   - 18
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوالد متیوز اونگرز   - 7
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گونتا اشتلزل   - 1
اسکار نیمایر   - 37
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 26
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 112
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 61
لودویگ میس ون دروهه   - 29
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایلین گری   - 8
لوسی رای   - 15
ایوان لئونیدوف   - 4
لویی کان   - 39
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لوییجی مورتی   - 1
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 12
لُکُربُزیه   - 149
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنارد خوری   - 2
لینا بو باردی   - 4
برنو زوی   - 7
مارتین هایدگر   - 31
بنیامین برتون   - 8
مارسل بروئر   - 7
بوگرتمن   - 1
مارشال برمن   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانفردو تافوری   - 16
پائولو سولری   - 4
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو فریره   - 2
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 28
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 59
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 5
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 69
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 8
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
میشل فوکو   - 59
تئودور آدورنو   - 6
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 36
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 30
هرزوگ دی مورن   - 30
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 6
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 29
جورجو آگامبن   - 8
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جولیا کریستوا   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 13
جونیا ایشیگامی   - 3
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 2
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 2
حسن فتحی   - 6
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 13
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 23
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 9
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 31
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رضا دانشمیر   - 5
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رم کولهاس   - 108
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 32
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 6
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 5
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 194
یوهانی پالاسما   - 12
زیگموند فروید   - 19

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -829
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -425
گالری   -88
فرهنگی   -339
هتل   -78
پاویون   -270
ورزشی   -67
موزه   -258
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -235
حمل و نقل عمومی   -39
مسکونی ـ تجاری   -166
ویلا   -12
تفریحی   -165
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -140
مجموعه های مسکونی   -4
صنعتی   -107
عناصر یادمانی شهری   -1
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
ایران پسا کرونایی به روایت محمدرضا تاجیک
اتووود سرویس خبر:   تيم اتووود
1399/02/10
مـنـــــــبـع : سایت مشق نو
تعداد بازدید : 529

ـ امروز بسیاری از اهالی فضل و دانش ما، ‌به‌جای تقریر تاریخ اکنون خود، با جهشی دیالکتیکی به آینده پرتاب شده‌اند و هر یک از ورای نگاه خیره‌ی خود تصویری از ایرانِ پساکرونایی نقاشی کرده و تلاش دارد آن را بر در و دیوار ذهن و روان و فهم جامعه نصب کنند. طنز تلخ داستان ـ همچون همیشه ـ این است که "آینده" امری متمایز از "حال" و به‌دور از اراده‌ی انسان فرض می‌شود که آن نقش که از آن نقاشی می‌کنیم، نقش خود آن‌ست، نه نقش ما -غافل از این‌که، به‌تعبیر مولانا، "نقش بینی که در آینه‌ای‌ست، نقش توست آن، نقش آن آیینه نیست". بی‌تردید، آينده را جز از رهگذر ردگيری آثار و نشانه‌هايش كه در سرزمين "گذشته" و "حال" باقی گذارده، نمی‌توان شناخت. "آينده" در زمان "گذشته" و "حال" مخفی است، باید آن را یافت و سپس آن را متحقق کرد. یعنی تلاش كرد به‌جای پيش‌بينی تجريدی، تحليلی و ذهنی آن‌چه در آينده رخ خواهد داد، بديل‌های مناسبی ارائه نموده و مناسبت‌ترین آن‌ها را به‌مورد اجرا گذارد. شعار این آزمون این گفته‌ی بودا است که: "ما همان چيزی هستيم كه انجام داده‌ايم و آن‌چيزی خواهيم بود كه اكنون انجام می‌دهيم". در فرایند این آزمون نبايد صرفاً به ادراک چيزهايی همت گماشت كه انتظار ادراک‌شان را داریم. بايد بدانیم كه كليشه‌ی انتظارات به‌طور ناخودآگاه، ما را هدايت می‌كند كه جست‌وجوگر چه باشیم، چه‌چيزی مهم است، و آن‌چه مشاهده می‌شود چگونه تفسير گردد. اين كليشه‌ها يک نظام ذهنی را تشكيل می‌دهند كه ما را مستعد می‌سازند به شكل معينی فكر كنیم، تصميم بگيریم و تدبير كنیم. باید بدانیم که نظم ذهنی ما شبيه يك عدسي يا پرده‌ای است كه از طريق آن، به جهان مي‌نگریم.

ـ دریدا به‌ما می‌گوید، آینده اکنونی است که در خودش آینده است. آینده هم‌اکنون در حال روی دادن است. اکنونِ ما دوران از کوره‌دررفتگی جهان، به بیان هملت، و زمانه‌ای است که در آن تجربه‌کردن و از گذشته آموختن  ـ گذشته را چراغ راه آینده قرار دادن ـ تؤامان منسوخ، و در همان حال، جزئی از آینده‌ی ما شده است. البته، آینده، آینده است، نه صرفا امتدادی از گذشته. از این‌رو، فیلسوفانی نظیر برگسون و هایدگر تلاش کردند زمانمندی‌ای غیر از زمان خطی تدوین کنند. در تفکرِ برگسون هر لحظه از زمان نهفتگی‌ای است که می‌تواند به بی‌نهایت صورت گشوده شود. از نظر هایدگر معنای بودن با زیستن تعیین می‌شود. هیچ‌چیز از پیش معین نیست. آینده، موضوع عدم تعین است. دریدا یکی از معاصرانی است که وجه زمانیِ تفکر او، آینده است. امکان خلق تازه، وجه اساسیِ چنین نگرشی است. آینده همچون گذشته‌ی آشنا و شناخته شده نیست. تفکری که قرار است تفکرِ آینده باشد باید با ناشناخته‌ها سروکار داشته باشد. پرسش‌ها ما را به جاهایی می‌برند که سرشار از شگفتی‌اند. آینده، همواره در حال آمدن است. وجود آن‌ شبح‌وار spectral است. آینده اکنونی نیست که هنوز نیامده باشد؛ اکنون در خودش آینده است. آینده هم‌اکنون در حال روی دادن است. در اینجا آینده با تفاوت قرابت معنایی می‌یابد. آینده بر اکنون اولویت دارد، همان‌طور که تفاوت مقدم بر این‌همانی است. دریدا ساختار زمان را طوری تدوین می‌کند که در آن اکنون به‌جای این‌که امتدادی از گذشته باشد، رنگ و بوی آینده به‌خود می‌گیرد. پس، اگر می‌خواهیم تصویر و ترسیمی از آینده داشته باشیم، ضرورتا می‌باید تصویر و تعریفی از اکنون داشته باشیم و در بطن متن اکنون، آینده را مامایی (به تعبیر سقراط) کنیم.

ـ بگذارید در پرتو این تمهید کوتاه نظری نویسنده‌ی این سطور هم به‌گونه‌ی پارادوکسیکال و خودنفی‌کننده‌ای نوعی پیش‌بینی در مورد ایرانِ پساکرونایی داشته باشد، و سپس تلاش کند در مسیر گریز از آن، باز دوباره به ساحت نظری فوق برگردد. در نگاه معطوف به آینده‌ی این نویسنده، ایرانِ پساکرونایی به‌طور عجیبی شکل پیشاکرونایی خودش است: با همان صورت و سیرت و خویگان و منش و گفتار و رفتار. فردایش شبیه امروز و دیروزش است، از این‌رو، حوالت فردا و پس‌فردا و پسین‌فردایش چندان با حوالت امروز و دیروز و پس‌پریروزش تفاوت نخواهد داشت. کرونا می‌آید و می‌رود، بیمار می‌کند، می‌کشد، اقتصاد را به‌هم می‌ریزد، انبوهی را بیکار می‌کند، بحران‌های اجتماعی و سیاسی موضعی و متوالی و متراکم بسیاری را ایجاد می‌کند، و متعاقبا سبک‌های زندگی، منش و خویگان و شخصیت آدمیان را، و شیوه‌های مدیریتی آنان را، تغییر می‌دهد، اما در مورد ایران و ایرانیان این "متعاقبا" دفعتا غیبش می‌زند و دولت و ملت ایرانی هم‌چنان کپی برابر اصل و دست‌نخورده باقی خواهند ماند. انسانِ ایرانی ممکن است با کرونا به جهان دیگر پرتاب شود، اما از زیست‌جهان ایرانی‌اش هرگز. کرونا ممکن است زورش به جسم او برسد، اما چون به فرهنگ و عادت‌واره‌ها و حال و احوال و… او برسد، کُلَه بر زمین می‌نهد و دو پا داره، دو پا هم قرض می‌کند و فرار را بر قرار ترجیح می‌دهد. در فردای بعد از رفتن کرونا بسیاری از ایرانیان، کماکان هر کدام یک رسانه برای انتقال شایعه باقی خواهند ماند، کماکان عشق سفر درون‌شهری و برون‌شهری خواهند بود، کماکان رغبتی به کتاب‌خواندن نخواهند داشت، کماکان در مصرف آب و برق اول جهان باقی خواهند ماند، کماکان موبایل به‌دست در حال چت‌کردن با دوستان و اهل فامیل و سرک‌کشیدن به این سایت و آن سایت، و گاهی هم ترول‌بازی خواهند بود، ‌کماکان آخرِ تحلیل و تخمین و تجویز خواهند ماند و از هیچ‌چیز چیزی می‌سازند و رنگ می‌کنند و به‌جای واقعیت و حقیقت به خورد دیگران و خودشان می‌دهند، کماکان میان زن‌ها و مردها‌ی‌ خانواده‌شان دوری و دوستی، کماکان از یک بحران از ملالش بیش‌تر نصیب می‌برند تا از پندش، سیاست‌شان همین سیاست، حکومت‌شان همین حکومت، سیاست‌پیشگان‌شان همین سیاست‌پیشگان، مدیریت‌ جامعه‌شان همین مدیریت، باقی خواهد ماند، کماکان بسیاری از آنان دست دولت می‌نالند و دولت از دست این بسیاران، دولت به حرف آنان گوش نمی‌کند و آنان به حرف دولت، کماکان تدبیرگران منزل‌شان وقتی به منزل درمی‌آیند، قبلا دیر شده و خانه را آب برده، کماکان پس از ویران‌شدن منزل همه انگشت اشاره را به‌طرف دیگری می‌گیرند و در این "ویرانه"، عمارت‌های سیاسی و جناحی خود را برپا خواهند کرد، کماکان برخی از مدیران و نهادها و شخصیت‌ها خواهند گفت: "گفتیم، گوش ندادند"، و دیگرانی خواهند گفت: "کسی نگفت و ما بی‌اطلاع بودیم"، کماکان امر اجتماعی تابع امر سیاسی (با سویه‌ی زیستْ‌سیاست) باقی خواهد ماند، کماکان بسیاری از مردم با دست (با زبان) دولت را به عقب می‌کشند، و با پا (در عمل) آن را به پیش می‌کشند و مدیریت مشکلات و تقاضاها و نیازهای ریز و درشت‌شان را از آن طلب می‌کنند، کماکان مثل کیسه‌گردو نق می‌زنند و همه‌چیز را اسیر رنگ سیاسی می‌کنند و نسبت به آن‌ها "آخر تحلیل‌ها و تجویزها" -البته بدون "داده" و استدلال عقلی و علمی- را ارائه می‌دهند، و در یک کلام، جامعه‌ی ایرانی، کماکان یک موزه باقی خواهد ماند ـ که در آن مومیایی‌شده‌ی همه‌چیز و همه‌کس به نمایش گذارده شده است ـ حتی تماشاگران مومیایی.

ـ بی‌تردید، این نوع رویکرد نیز (حتی اگر تمامی موارد پیش‌بینی‌شده راست آید)، مبتنی بر اعتماد به الگوهای ازپیش‌موجود است: واقعیت آن بیرون برقرار است و ما صرفاً باید آن را بشناسیم. شناختن مثل عکس‌گرفتن از چیزی ثابت و برقرار و تشکیل تصویری از آن در پرده‌ی ذهن است. چه بپذیریم و چه نپذیریم، نوعی تاریخی‌گری و نوعی دترمینیسم تاریخی در پس و پشتِ این نوع رویکرد نهفته است. همین سویه‌ی تاریخی‌گری است که به قلم این رویکرد اجازه می‌دهد که بی‌محابا به تابلوی آینده هجوم آورد و آن را اسیر نقش و رنگ خود کند. این رویکرد، همچنین مبتنی بر نوعی "هستی‌شناسی شدنِ ازپیشمتعین/مقرر" است، که روی دیگر "هستی‌شناسی بودن" است. در این‌جا، نویسنده ممکن است برای فرار از اتهام تاریخی‌گری، ادامه‌ی بحث بدهد و بیفزاید:…البته با این بیان نمی‌خواهم بگویم که انسان و جامعه‌ی ایرانی هیچ‌گاه تغییری را تجربه نکرده‌ و نمی‌کنند، بلکه می‌خواهم بگویم که: اولا، این تغییرات بسیار بطئی و موردی بوده‌اند، و ثانیا، این تغییرات لزوما در نتیجه‌ی یک بحران حادث نشده‌اند. انسان ایرانی، به‌گونه‌ای پارادوکسیکال، آن‌گاه که با بحران بن‌شکن و شالوده‌براندازی مواجه شده است، بیش‌تر به خود برگشته و به خود پناه برده ـ یا خود و خودبودگی برایش مسئله شده است. شاید این گفته‌ی هابرماس در مورد ایرانیان صادق باشد که "هویت زمانی مسئله می‌شود که در بحران است". از این‌رو، آن‌گاه که ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کار شده‌اند که تغییری ژرف در حال و احوال ایرانیان ایجاد کنند، خسته و درمانده این وظیفه را به ماه و نسیم و نم‌نم باران واگذار کرده‌اند. تاریخ ایران به‌ما می‌گوید: ایرانیان مردمانی هستند که در مواجهه‌ی با بحران‌ها سرسخت‌تر می‌شوند و به‌جای آن‌که امیدواری‌های ازدست‌رفته‌شان را به شالوده‌ی نقدِ شکل‌های زندگی اجتماعی جدید تبدیل کنند، به‌نوعی بیزاری شبه‌عارفانه از جهان و پدیده‌ها و بحران‌هایش دچار شده‌اند، و تغییر را پس زده‌اند. حتی اگر رخدادی (اعم از انسانی و غیرانسانی) او را لاجرم از تغییر حال و احوال کرده، این تغییر و تغییرپذیری تاکتیکی نیز، جزئی از طبیعت و هویت این انسان بوده است. و نهایتا به‌عنوان سخن آخر (نتیجه) تصریح کند: در پرتو این نگاه می‌خواهم بگویم، تردیدی ندارم که ایرانیان "کرونا_را_شکست_خواهند_داد، اما با ثبات در آن‌چه هستند." کرونا باید بسیار جان‌سخت و پرحوصله و شکیبا باشد تا بتواند در دژ مستحکم شخصیتی، فرهنگی، روانی و… انسانِ ایرانی رسوخ کند و موجد و موجب تغییری شود. در این افزوده نیز، نوعی احکام استعلایی نهفته‌اند که با نخستین حکم خود خط بطلانی بر شرایط درون‌ماندگار و اقتضائات و استلزامات آن می‌کشند. در این‌جا، پرسش از آینده کماکان یک پرسش بازنمایانه و ناظر بر پاسخ و فهم و یا عدم فهم درست از ایرانِ پساکرونایی است. این رویکرد ما را به فرارفتن از آشوب کثرات و احتمالات جامعه‌ی ایرانی و منطق "تعین‌چندجانبه" فرامی‌خواند و نهایتا، ما را در چنبره‌ی نوعی فراروایت‌ و فرانظریه‌ و پیش‌بینی پوزیتیوستی گرفتار می‌کند.


ـ به‌عنوان سخن آخر بگویم که در آن‌چه گفتم اندیشیدن به آینده و ایران پساکرونایی (یا به بیان دریدایی: "ایرانِ در راه") امری کاملا ضروری و غیرقابل اجتناب فرض شده است، اما به سه شرط: نخست، پرهیز از موضع و مقام "دانای کل" و نص‌گون سخن‌گفتن راجع به ایران پساکرونایی، دو دیگر، اندیشیدن به اکنون و تقریر اکنونیت خود. سه دیگر، تلاش برای ساختن و پرداختنِ آینده در اکنون خود. بنابراین، فرزانگان کشورم را دعوت می‌کنم که در این شرایط از- کوره-دررفتگی-شرایط، مقدم بر پرسش "ایران پساکرونایی چگونه ایرانی است؟" به این پرسش بیندیشند (و پاسخ دهند) که "ایران پساکرونایی باید چگونه ایرانی باشد؟" و "مسئولیتِ منِ پرسش‌کننده چیست؟"     


این یادداشت، بازنشری است از این ادرس در سایت مشق نو 



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

ژاک دریدا، خوانش انتقادیِ مرکز به مثابه نامکان و لحظه سونامی گفتمان
ژاک دریدا و سیاست دوستی
پست مدرنیسم، تفکر هیبریدی و متن به مثابه ترکیبی از اَبَر ژانر و اَبَر رسانه
ژاک دریدا؛ مهمان نوازی و انتظار و بازپرداخت مفهوم خانه، اقامت و سکونت
ژاک دریدا و معماری دیکانستراکتیویستی؛ پرسش از معماریِ تحت استیلا
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group