معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1411
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 22
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1376
جهان علمیْ تخیلی   - 22
نظریه معماری   - 1050
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
طراحي داخلي   - 969
معماری مجازی   - 22
سازه های شهری   - 907
جشن نامه اتووود   - 21
تکنولوژی ساخت   - 891
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
معماری حوزه عمومی   - 823
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
مرزهای معماری   - 815
معماری کوچک مقیاس   - 19
نگاه نو به سكونت   - 751
معماری و نقاشی   - 18
نظریه شهری   - 748
پردیس ویترا   - 18
المان شهری   - 745
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
معماری و سیاست   - 658
معماری و روانشناسی   - 17
کلان سازه   - 632
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری مدرن   - 569
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری پایدار   - 544
معماری ـ موسیقی   - 15
منتقدان معماری   - 512
معماری بایومورفیک   - 15
آرمان شهرگرایی   - 493
شهرهای در حرکت   - 14
روح مکان   - 484
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 477
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
طراحی صنعتی   - 472
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
معماری تندیس گون   - 469
معماری و گیم   - 12
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 462
معماری و هوش مصنوعی   - 12
معماری منظر   - 461
معماری و ادبیات   - 11
معماری شمایل گون   - 431
معماری جنگلی   - 11
باز زنده سازی   - 406
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
آینده گرایی   - 389
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
توسعه پایدار   - 385
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
هنر مدرنیستی   - 381
بی ینال ونیز   - 10
معماری یادمانی   - 358
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماریِ توسعه   - 335
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 334
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
معماری سبز   - 327
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
طراحی نئولیبرال   - 316
معماری بیابانی   - 8
معماری پست مدرن   - 291
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 274
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 268
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 262
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 260
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 255
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 254
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 253
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 249
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 244
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 235
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 225
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 222
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 208
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 203
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 195
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 194
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 186
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 186
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 180
معماری تخت جمشید   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
گرافیک   - 165
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
فضای منفی   - 152
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 146
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
هنر گفت و گو   - 144
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
معماری ژاپن   - 130
طراحی و پناهجویان   - 7
طراحی مبلمان   - 128
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری ایران   - 115
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
بلندمرتبه ها   - 112
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
ترسیمات معماری   - 109
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری و فاجعه   - 102
معماری خوانی   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 89
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری مذهبی   - 87
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری فاشیستی   - 80
معماری مصر   - 5
اکسپو   - 79
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
فرهنگ نفت   - 5
اقتصادِ فضا   - 67
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری هند   - 66
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
معماری چین   - 65
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
مدرنیته؛ از نو   - 65
بلوپرینت   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 64
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 63
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
ویرانه ها   - 59
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
گفت و گو با مرگ   - 58
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
مدارس معماری   - 53
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
زاغه نشینی   - 49
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
پداگوژی   - 49
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
معماری کانستراکتیویستی   - 45
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری پراجکتیو   - 45
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
معماری دیجیتال   - 43
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
فیلوکیتکت   - 42
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
جنبش متابولیسم   - 42
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 41
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
باهاوس   - 39
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
هنر روسیه   - 36
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
معماری فضای داخلی   - 35
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
طراحی پارامتریک   - 30
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
بحران آب   - 29
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری و رسانه   - 29
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
شهرْخوانی با اتووود   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
ده پرسش از هشت معمار   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 5
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 30
آلدو روسی   - 13
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 27
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 41
سوزان سانتاگ   - 9
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 13
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 49
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 28
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 17
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گونتا اشتلزل   - 1
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 25
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 112
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 54
لودویگ میس ون دروهه   - 25
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایلین گری   - 7
لوسی رای   - 15
ایوان لئونیدوف   - 4
لویی کان   - 38
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لوییس بورژوا   - 8
بال کریشنادوشی   - 4
لُکُربُزیه   - 142
باک مینستر فولر   - 12
لیام یانگ   - 4
برنارد چومی   - 33
مارتین هایدگر   - 29
برنارد خوری   - 2
مارسل بروئر   - 7
برنو زوی   - 7
مارشال برمن   - 16
بنیامین برتون   - 8
مانفردو تافوری   - 16
بوگرتمن   - 1
مانوئل کاستلز   - 2
بی یارکه اینگلس   - 68
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو سولری   - 4
مایکل سورکین   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 24
معماران آر سی آر   - 4
پیتر آیزنمن   - 58
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 3
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 68
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 7
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 47
پییر ویتوریو آئورلی   - 9
نائومی کلاین   - 4
تئودور آدورنو   - 5
نورمن فاستر   - 35
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 9
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 24
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 28
توماس هیترویک   - 30
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 4
واسیلی کاندینسکی   - 2
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 27
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 18
جورجو آگامبن   - 5
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 12
جونیا ایشیگامی   - 3
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 2
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 2
حسن فتحی   - 5
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 13
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 9
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 29
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رضا دانشمیر   - 5
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رم کولهاس   - 101
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 30
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 6
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 4
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 190
یوهانی پالاسما   - 12
زیگموند فروید   - 13

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -786
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -378
صنعتی   -103
فرهنگی   -333
گالری   -84
پاویون   -265
هتل   -76
موزه   -254
ورزشی   -65
اداری ـ خدماتی   -232
بهداشتی   -40
مسکونی ـ تجاری   -161
حمل و نقل عمومی   -39
تفریحی   -156
ویلا   -7
اموزشی   -134
زاغه نشینی   -5
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
هنر گفت و گو ـ چگونه جهان عجیب و غریب "انگل" آفریده شد. دیوید سیمز با بونگ جون هو
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1398/12/04
مـنـــــــبـع : www.theatlantic.com/entertainment/archive/2019/10/bong-joon-ho-parasite-interview/600007
تعداد بازدید : 568

هرگاه بونگ جون هو؛ ژانری را انتخاب کرده، توانسته از طریق ساختارشکنی آنرا دیگرگون سازد. کارگردان کره جنوبی فیلم هایی ساخته که گستره وسیعی از انواع ژانرها را در بردارند. "خاطرات قتل" (2003) یک داستان کارآگاهی-جنایی واقعی ست که او را به ستاره ای در کشورش بدل ساخت، چگونگی تلفیق مالیخولیا با طنز تلخ و گزنده در این فیلم؛ قابل توجه است. "میزبان" (2006)، فیلمی هیولایی-تخیلی؛ به ساختارشکنی قاعده مرسوم فیلم های هیولایی می پردازد و این انتخاب؛ بهترین گزینه برای فیلم است. "برفشکن" (2013) و "اوکجا" (2017)، دو تمثیل علمی تخیلی به زبان انگلیسی، به همان اندازه که وحشتناکند؛ خنده دار نیز هستند.

سینمای کره برخی از جالب ترین فیلمهای سینمایی قرن را تولید کرده، و بونگ صدر جدول را بخود اختصاص داده است. اما فیلم جدید او؛ "انگل"، یکی از بهترین های سال و اثری به اندازه؛ مهیج، عمدتاً در دو مکان محدود شده است: خانه های خانواده ثروتمند پارک و خانواده فقیر کیم. فیلم این موضوع را می کاود که چه اتفاقی می افتد کیم ها، یک به یک، شروع به کار برای پارک ها می کنند. آتلانتیک در مورد بسط موضوع مورد نظر فیلم، نحوه ایجاد ارتباط با مخاطبان بین المللی و رویکرد بونگ نسبت  به تمثیل و دیگر گون سازی ژانر ها و تلفیق با کارگردان مصاحبه کرده است. این مصاحبه ویرایش و بتاریخ 15 اکتبر 2019 منتشر شده است.

 

دیوید سیمز: می دانم كه "انگل" در ابتدا به مثابه یک نمایشنامه مطرح شده بود. چه چیزی منجر به پیدایش و تکوین آن ایده گردید؟

بونگ جون هو: من یک دوست صمیمی دارم که بازیگر تئاتر است و او به من پیشنهاد داد یک نمایشنامه را کارگردانی کنم. البته؛ در تئاتر، فضا محدود است، در تمام فیلم های قبلی ام؛ مکان های زیادی در اختیار داشتیم - مثل "اوکجا"، در کوهپایه ای [در کره] شروع و در منهتن به پایان می رسد. بنابراین فکر کردم فقط با دو خانه، چه داستانی می توانم بگویم؟ من به ایده یک خانه از طبقه فقیر و یک خانه از طبقه ثروتمند رسیدم، زیرا در آن زمان مشغول کارهای  پس از تولید "برفشکن" بودم ، به همین دلیل؛ ذهنم واقعاً درگیر موضوع  شکاف میان ثروتمندان و فقرا بود.

گذشته از "برفشکن" و تئاتر، من مجذوب ایده "نفوذ" شدم. زمانیکه دانشگاه بودم،  در یک خانواده ثروتمند تدریس می کردم و این احساس را داشتم که  به زندگی خصوصی افراد کاملا غریبه  نفوذ می کنم. هر هفته به خانه آنها می رفتم و فکر می کردم اگر بتوانم همه دوستانم را بیاورم تا یک به یک به این خانه نفوذ کنند؛ چقدر جالب خواهد شد.

 

سیمز: شما طی سالهای اخیر در جهان علمی-تخیلیِ تمثیلی کار کرده اید. آیا  آگاهانه می خواهید در حالی که وجه تمثیل را حفظ می نمایید، از فیلم هایی با تک ژانر فاصله بگیرید؟

بونگ: ژانر علمی-تخیلی این مزیت را دارد که بتوانید آنچه را که می خواهید؛ بطور مستقیم بیان کنید. برای مثال در "برفشکن"، آن صحنه که اد هریس یک مونولوگ طولانی در واگن موتور دارد. یا وقتی دوست کی وو در" انگل"؛ اوایل فیلم، به او سنگی را هدیه می دهد که برای طرح فیلمنامه ضروری بوده است. این فیلم واجد نمادهایی است، اما من می خواستم بیشتر به اتمسفر این̊ جهانی،  و روی داستان ها و روایت های همسایگان مان تمرکز کنم.

 

سیمز: اما "انگل" همچنان برخوردار از ویژگی داستانی خانه-تسخیر شده است.

بونگ: بله، می توان گفت فیلم در این ژانر هم جانمایی می شود و نوعی داستان ارواح در آن وجود دارد. در این داستان؛ شخصیت ها با یک فرد عادی مانند یک روح رفتار می کنند، بنابراین می توانید بگویید که این مورد تفسیر اجتماعی [و] عنصری از این ژانر محسوب می شود. فکر می کنم در فیلم های من،  تفکیک م این دو همواره دشوار باشد.

 

سیمز: بنابراین بسیاری از فیلم های شما مربوط به افرادی اند که در ستیز با هیولا هایی هستند که فاقد قوه درک اند. این در "انگل" نیز ادامه می یابد. یک شکاف وجود دارد که این دو خانواده نمی توانند بدان رخنه کرده و آنرا نقض نمایند.

بونگ: فیلم های من همیشه مبتنی بر سوء تفاهم اند- مخاطب کسی ست که بیشتر می داند، و شخصیت ها در برقراری ارتباط با یکدیگر دچار مشکل هستند. فکر می کنم غم و اندوه و کمدی همه از این سوء تفاهم ناشی می شوند، بنابراین به مثابه یک مخاطب، احساس ناخوشایندی پیدا می کنید -می خواهید قدمی بردارید و آنها را آشتی دهید. من به مثابه  فیلمساز، همیشه سعی کرده ام رویکرد سمپاتیکی نسبت به کاراکتر ها داشته باشم. ما در "انگل" فرد شرور نداریم، اما در پایان بدلیل سوء تفاهمات، آنها به یکدیگر آسیب می رسانند.

 

سیمز: طراحی دو خانه؛ بن مایه همه چیز در داستان است - و نحوه زیست متفاوت این خانواده ها را تنظیم می نماید. چگونه به  این رویکرد، نزدیک شدید؟

بونگ: شخصیت ها طوری پرداخت شده اند که باید استراق سمع و جاسوسی یکدیگر را می کردند. بنابراین از لحاظ تعیین مکان شخصیت ها، تمام جانمایی ها درمرحله فیلمنامه نویسی تکمیل شد و من اساساً مجبور شدم آن را به طراح صحنه تحمیل کنم. بنابراین او کمی ناامید شد، زیرا چیزهای مورد نیاز من؛ چیزهایی نبودند که معماران واقعی با آنها موافق باشند. برای من؛ آن نوع طراحی یک ضرورت برای بیان داستان بود... اما  چنین شرایطی به طراح صحنه این فرصت را داد تا روی بافت و نمای خانه ها تمرکز نماید، و احساس کند که برای نمونه یکی از این خانه ها متعلق به یک  زوج خودنما، جوان، ثروتمند است و خانه راهی برای نشان دادن ذائقه آنها باید باشد.

برای خانه خانواده فقیر، ساختار نسبتاً ساده بود. اما اگر خانه خانواده ثروتمند مانند یک دژ ایزوله باشد، خانه مربوط به طبقه فقیر نمی تواند هیچگونه حریم خصوصی داشته باشد، زیرا این شکاف میان ثروتمندان و فقرا در واقع از میزان [دسترسی به] حریم خصوصی مشخص می گردد. همه عابران پیاده و اتومبیل های عبوری؛ ناگزیر، قادر به دیدن داخل خانه نیمه زیرزمینی خانواده فقیر بودند. و  کل محله را بشیوه ای ساختیم که صحنه سیل را بتوانیم اجرا کنیم.

 

سیمز: آیا آن نوع سازه؛ آپارتمان نیمه زیرزمینی، در سئول رایج است؟

بونگ: کاملاً متداول است. به وفور در کوچه پشتی های شهر خواهید دید. اما این طراحی به وضعیت شخصیت اصلی نیز گره خورده است: نیمه-زیرزمین یعنی نیمی از شما در روی زمین، نیمی زیر آن است. آنها هنوز هم می خواهند باور داشته باشند که روی زمین قرار می گیرند، اما این ترس را نیز دارند که کاملاً پایین بیایند.  این وضعیت برزخی؛ منعکس کننده وضعیت اقتصادی آنهاست.

 

سیمز: بحث پیرامون نابرابری ثروت در آمریکا بسیار رواج دارد. آیا این مسئله برای کره نیز همین گونه است، ترس از قطبش میان ثروتمندان و فقرا؟

بونگ: یک کمدی سیاه دیگری به نام "رکود بزرگ" از آدام مک کی ساخته شده است؛ هنگام تماشای آن فیلم متوجه چیزهای زیادی شدم و دوست من تیلدا سونتین، فیلم "تنها عاشقان زنده ماندند" را با جیم جارموش داشت که در دیترویت، یک شهر ارواح صنعتی واقعی، فیلمبرداری می شد، بنابراین من در جریان کلیت این اوضاع اقتصادی دراماتیک در ایالات متحده امریکا بوده ام، اما فکر می کنم وضعیت قطبش نه تنها در کره بلکه در هر جای دیگری در سراسر جهان اعمال می گردد. کره جنوبی به پیشرفت های زیادی دست یافته است، و اکنون یک کشور نسبتاً ثروتمند بشمار می آید، اما هرچه یک کشور ثروتمندتر شود، این شکاف نسبی تر خواهد شد.

 

سیمز: یک چرخش محوری از نیمه فیلم ایجاد می شود. آیا  برنامه ریزی کرده بودید که همه چیز حول یک پیچیدگی قابل توجه چیده شود؟

بونگ: در واقع؛ نیمه دوم فیلم، چند سال اولی که من در مورد این داستان فکر می کردم به ذهنم نرسیده بود. همه چیز بعداً برایم پیش آمد، و جایی نوشتم که این اتفاق مانند یک طوفان بود. خیلی عجیب است، از طریق همین مصاحبه ها، زمانیکه به روند نوشتن خودم نگاه می کنم. نمی فهمم که چگونه این ایده ها به وجود می آیند، چگونه می توانم پایان بندی را بنویسم، بنابراین احساس می کنم واقعاً کنترلی بر آن ندارم . فرایندی ست که فقط  در لحظه رخ می دهد.

 

سیمز: تصاویر خاصی از فیلم واقعاً ذهن مرا درگیر کرده اند.  لحظه ای است که ما یکی از شخصیت ها را روی پله ها می بینیم و او به دلیل زاویه دید جدید ما از خودش؛ بسیار وحشتناک به نظر می رسد.

بونگ: از ابتدا؛ در فیلمنامه، اینطور نبود. قرار بود وقتی پسربچه در حال خوردن کیک خامه ای است، بازتابی از آن مرد در پنجره ایجاد شود، اما در اجرا، خانه خیلی بزرگ بود؛ فاصله پله ها تا پنجره خیلی دور- ایجاد آن بازتاب بسیار ناشیانه و غیرواقعی می شد. بنابراین مجبور شدیم استراتژی ها را تغییر دهیم. من دوست دارم بازیگرانم را به دفتر بیاورم تا از آنها عکس بگیرم. بنابراین یک جلسه عکاسی با آن بازیگر داشتم و متوجه شدم که چشمان او آنقدر قدرتمندند که باید آنها را نمایش دهم. [بونگ تصویری از بازیگر با چشمانی بیرون زده نشان می دهد.] واقعاً از این عکس لذت بردم، فکر کردم، وای؛ لعنتی، چه عالی! پس من این صحنه را ساختم. جلوه های ویژه خاصی بکار نرفت، نور تابیده شد و ما فقط چشم های او را نشان دادیم.  آن چشمان مانند یک جفت دوربین شکاری اند که از زیر دریایی بیرون می آیند.

 

سیمز: اشیاء گوناگونی در فیلم وجود دارد که  به معانی متفاوت چیزها برای افراد متفاوت اشاره دارد. یک سنگ تزئينی وجود دارد، که به عنوان هدیه داده می شود.

بونگ: صادقانه بگویم، دیگرکسی آن سنگ های تزئينی را به یکدیگر هدیه نمی دهد. شاید مادر من، یا واقعاً نسل های قدیمی تر، اما در میان جوانان اینکار غیر منطقی و بی معناست. اما همیشه احساس می کنم سرگرم کننده تر باشد که سعی کنم مخاطب رانسبت به امری بی معنا؛ متوجه و حساس سازم. در کره، اینکار از سمت یک پسر جوان، بسیار ناخوشایند است. در فیلم هم اشاره می شود. وقتی مادر می گوید: "باید فقط غذا می آوردی"، و پسرش می گوید: "واو، چقدر استعاری." بنابراین حتی شخصیت ها هم  فکر می کنند اینکار عجیب و غریب است. این سنگ به چنین موقعیت بسیار منحصر به فردی اختصاص داده شده است. این  سنگ نشانه نوعی عقده روحی از جانب پسر جوان است. در طول فیلم، او سعی می کند تا از مین، دوست ثروتمندش که او را وارد جهان ثروتمندان کرده، تقلید نماید.  مین پس از دادن سنگ به کی وو در این فیلم ناپدید می شود، اما سنگ به نوعی بقایای شخصیت اوست.

 

سیمز: واکنش تماشاگران بین المللی را چگونه پیش بینی می کنید از آنجاییکه شاید آنها چنین ارجاعی  را درک نکنند؟

بونگ: من در چندین فرصت از جمله در کن، تورنتو، جشنواره های فیلم نیویورک تجربه تماشای فیلم با تماشاگران را داشته ام. متوجه شدم که مخاطبان معمولاً عکس العمل های مشابهی در مقایسه با کره ای ها دارند. جزئیات نامحسوسی وجود دارند که البته بعضی از مخاطبان متوجه آن نخواهند شد. به عنوان مثال، یک مغازه کیک تایوانی در این فیلم وجود دارد. اگر کره ای یا تایوانی باشید، بلافاصله می دانید این به چه چیزی اشاره دارد. در کره بسیاری از افراد که شغل خود را از دست داده بودند برای باز کردن این فروشگاه های کیک پول جمع می کردند و برای مدتی؛ این حرکت، روندی رو به گسترش داشت، اما کسب و کار ها همه ورشکست شدند، تقریباً در همان زمان.  بنابراین بسیاری از مردم از این شکست ها رنج می برند. این یک واقعه بزرگ اقتصادی در جامعه ما بود که مخاطبان غربی نمی توانستند درک کنند.

 

سیمز: سونگ کانگ-هو [پدر خانواده کیم] غالب اوقات نوعی شخصیت دلقک وار شریف را به نمایش می گذارد، کسیکه مخاطبان می توانند با آن سمپاتی داشته باشند. آیا از ابتدا برای این پروژه به او فکر می کردید؟

بونگ: همیشه اینطور نیست. از آنجاییکه این فیلم طیف وسیعی از عکس العمل ها؛ از سطح متوسط تا افراط را در موقعیت های متفاوت در برداشت، فکر کردم سونگ بهترین گزینه برای اجرای آن است. به ویژه در اوج؛ شخصیت او هیچ مسیر مشخصی ندارد - این تغییرات ظریف و دقیق در عضلاتش، لرزش های نامحسوس مهم بودند که باید مخاطب را در طول فیلم  نسبت به واکنش هایش متقاعد سازد. سونگ به عنوان بازیگر از این قدرت برخوردار است.

سیمز: پیش از این؛ شما دو فیلم بزبان انگلیسی کار کردید، در "برفشکن" این موضوع پر مخاطره تر بود، درحالیکه در "اوکجا" آزادی خلاقانه تری وجود داشت. چه شد که به صنعت کره بازگشتید؟

بونگ: در "برفشکن"، من هیچ مشکلی در طول فرآیند تولید نداشتم. این فیلم در اصل یک فیلم کره ای با بازیگران [انگلیسی زبان بود]، زیرا توسط شرکت کره ای  CJ Entertainment -که تهیه کننده "انگل" هم می باشد- تهیه شده است. در جریان توزیع فیلم در آمریکای شمالی، با برخی مسائل روبرو شدیم، اما در نهایت مجبور شدم آن را اکران کنم. حتی در "انگل"، به نظر نمی رسد که من این داستان را با هدف بازگشت به کره نوشته باشم. اما وقتی همه چیز را سرو سامان دادم، به آرامش رسیدم، زیرا احساس می کردم می توانم به زبان مادری خود همراه با بازیگران کره ای این فیلم را بسازم. بودجه بسیار کمتر از "اوکجا" بود ، حدود یک پنجم، بنابراین فکر کردم می توانم فیلم را میکروسکوپی بگیرم؛ یعنی؛ روی جزئیات واقعاً نامحسوس و پیچیده و مملو از ریزه کاری تمرکز کنم.

سیمز: آیا می خواهید به مقیاس "اوکجا" برگردید، یا با فیلم هایی در حد و اندازه "انگل" راحت تر هستید؟
بونگ: من این مقیاس و بودجه را دوست دارم. به همین دلیل دو پروژه بعدی من -یکی بزبان کره ای و دیگری انگلیسی زبان- هر دو نسبتاً کوچک اند، مانند "انگل".

 

سیمز: آیا قصد دارید مجدد با نت فلیکس همکاری کنید؟
بونگ: در "اوکجا" ما در زمینه اکران سینمایی  با مسائلی مواجه شدیم، اما برای روند تکمیل فیلم، من حمایت آنها را داشتم. به همین دلیل است که ساخت فیلم های شگفت انگیزی مانند "رُما" از آلفونسو کوارون و "مرد ایرلندیمارتین اسکورسیزی امکان پذیر می شوند. با نوآ بامباک در تورنتو ملاقات کردم، و او به من گفت كه تجربه فوق العاده ای درطی فیلمبرداری "داستان ازدواج" داشت. من فکر می کنم همه سازندگان این روزها علاقه مند به همکاری با نت فلیکس هستند؛ اکنون آنها انعطاف پذیری بیشتری دارند  و  چهار هفته اکران سینمایی به فیلم شما اختصاص می دهند.

 

سیمز: فیلم های بعدی تان دربرگیرنده چه نوع داستانهایی خواهند بود؟
بونگ: فیلم کره ای من در سئول فیلمبرداری خواهد شد. نمی دانم آنرا چه می نامید: ژانر وحشت، اکشن یا مهیج، اما داستان آن براساس یک حادثه هولناک است که در شهر اتفاق افتاد. فیلم انگلیسی براساس یک داستان واقعی ست، که سال 2016در یک مقاله خبری خواندم. هنوز در حال کشف خود این داستان هستم. نمی دانم مرا به کجا خواهد برد.

 

سیمز: همانطور که تور جشنواره را آغاز کرده اید و فصل اسکار را، آیا اتفاق خوشایندی در طول این  موارد پیش آمده است؟


بونگ: من با نوآ بامباکو آدام درایور آشنا شدم.  اخیراً فرصتی برای دیدار با دیوید فینچر در مورد موضوعی داشتم. چنین لحظاتی همواره برای من الهام بخش و با  یک شادی بزرگ همراهند. این اولین چالش [اسکار] من خواهد بود. بنابراین احساس می کنم بسیار ناآشنا و جدید و سرگرم کننده باشد، اما در عین حال این فکر را هم می کنم که شاید این اولین و آخرین بار برای من باشد. چه زمانی دوباره پیش خواهد آمد؟

 

مجموعه یادداشت های مربوط به این فیلم را می توانید از اینجا و به صورت متشکل بر اتووود مطالعه فرمایید.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی ـ شوشانا زوبوف ـ قسمت دوم
هنر گفت و گو ـ سیتی لب با بروس کَتز و جرمی نواک درباره مدل رهبری شهری مشارکتی در سپهر نو محلی گرایی
طراحی نیمکت چرم در پیاده رو توسط طراح هلندی
هنر گفت و گو ـ ناصر فکوهی؛ شهرنشینی، دموکراسی اقلیت‌هاست
پل عابر پیاده برنارد چومی؛ ساختارشکنی حرکت
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group